सर्वे देवाः स्वस्वैः कर्मभिः जगति विचरन्ति। कश्चन दिव्यः पुरुषः, वनाय उत्सुकान् अश्वान् सुष्ठु युनक्ति, ऋजुपथैः संयमितैः रश्मिभिः बद्ध्वा। स तु मित्रः, उत्तमजातिः, धनैः दीप्तिमान्, सन्धिषु बलवतः सञ्जातः, अग्रे प्रसरति। तस्मिन्नेव काले, अग्निः बलप्रदं युगं ददाति, यः वीर्यं यशः च करोति। अग्निः स्वेन कृत्येन दिवि पृथिव्यां च विचरति, स एव स्त्री, स एव गर्भः, स एव दातृ, समृद्धिदः। अग्नेः तनूनां समिधः शुभा अस्तु। स महान् अग्निः दिवं पृथिवीं प्रविश्य, संग्रामान् प्रवर्तयति, शत्रून् विनाशयति। स एव अग्निः, वृद्धं पितरं श्रोत्रेण आनयत्, आपः आरुह्य रथं प्रेषयत्। अत्रिं तापात् रक्षितवान्, नृमेधं सुतैः सह प्रेषयत्। अग्निः धनं वीरैः समृद्धं ददाति, सहस्रदं विप्रं करोति। स्वर्गे हविर् व्याप्तवान्, अग्नेः स्थानानि बहुधा विस्तारितानि। ऋषयः स्तोत्रैः अग्निं आह्वयन्ति, मनुष्याः यात्रया पीडिताः तम् आह्वयन्ति। विहगाः अन्तरिक्षे पतन्तः अग्निं आह्वयन्ति, अग्निः सहस्रं गावः परिभ्रमति। मानवाः अग्निं उपासते, मनोः नहुषस्य च सन्ततयः अग्न्यर्थम् उत्पन्नाः। अमृतत्वस्य गन्धर्वमार्गो अग्नेः, तस्य गोष्ठं घृतस्थं। ऋभवः अग्नये स्तोत्रं निर्मितवन्तः; वयं च तस्मै महते अग्नये सुश्लोकं व्याहृतवन्तः। हे कनिष्ठ अग्ने, गायनं पुरोगं नेतु; यज्ञे, महद् धनं दातुम् अर्हसि। यः सर्वेषां लोकानां ऋषिः, होतृ, पितरः च, स यज्ञं कुर्वन् सर्वत्र उपविशत्। सः, धनकामः, आशिषा पूर्वं च अन्ते च प्रविश्य स्थितवान्। किं तद् अधिष्ठानम्? किं तद् आधारः? किं वाक्? कुतः सः सर्वकर्ता विश्ववेदाः पृथिवीं सृजन्, महत्त्वेन द्यां प्रसारयत्? सर्वतः चक्षुष्मान्, सर्वतः मुखः, सर्वतः बाहुः, सर्वतः पादः, सः द्वाभ्यां बाहुभ्यां, द्वाभ्यां पक्षाभ्यां वायुम् अपि वहति; स एकः देवः, द्यावापृथिव्यौ सृजति। किं तद् वनम्? कः स वृक्षः यतः द्यावापृथिव्यौ निर्मिते? धीराः मनसा तद् विचिन्वन्ति, यस्मिन् सर्वे लोकाः प्रतिष्ठिताः। हे सर्वकर्ता, तव या उच्चा, या नीचा, या मध्ये स्थितानि वासानि, तानि स्वबन्धुषु यज्ञे शिक्षय; स्वयम् आत्मानं पूजय, रूपेण वृद्धिं कुरु। यज्ञेन वृद्धः, पृथिवीं दिवं च स्वयम् पूजय; अन्ये जनाः भ्रमन्तु, अत्र दातृ बुद्धिमान् अस्माकं भवतु। अद्य वयं वाचस्पतिं सर्वकर्तारं शीघ्रबुद्धिं स्पर्धायाम् आह्वयामः। सः सर्वान् यज्ञान् गृह्णातु, सर्वमंगलः, शुभकृत् अस्मान् पालयतु। धीरः, दृष्टिपितरः, मनसा घृतं सृजति, नम्रः। यदा द्वे अन्ते दृढे कृत्ये, तदा द्यावापृथिव्यौ विवृद्धे। सर्वकर्ता मनसा अधरम् उत्सृज्य, स्रष्टा, व्यवस्थापकः, उत्तमः, ऋषिः अभवत्। तेषां कामाः हविः सह हृष्यन्ति, यत्र सप्तर्षयः एकः च स्थितः इति वदन्ति। सः अस्माकं पितरः, जन्मा, विधाता, यो वासस्थानानि सर्वान् लोकान् वेद; स एव देवतानां नामकर्ता; तं एकं सर्वे लोकाः जिज्ञासया अभिमुखीभवन्ति। तस्मै प्राचीना ऋषयः, पूर्वे गायका, धनं ददुः, दातृवत्; तमसि च ज्योतिषि च एतानि भूतानि संस्थापितानि। सः दिवः परे, पृथिव्याः परे, देवानां महतां च परे; किम् गर्भं आपः प्रथमं धारयन्, यत्र सर्वे देवाः समं पश्यन्ति? तम् एव गर्भं आपः प्रथमं धारयन्, यत्र सर्वे देवाः समागताः; अजस्य नाभौ स्थितम्, यत्र सर्वे लोकाः प्रतिष्ठिताः। यूयं तम् न जानाथ, यः एतानि सृजति; अन्यद् एव उत्पन्नम्। तमसा आच्छन्नाः, वाक् भ्रमिता, ये अशन्तः सन्तः सूक्तानि जपन्ति। हे मन्यो, वज्रायुध, इषुधि, यस्य तेजः, बलं च सर्वमानुषात् अधिकम्, तव सहाय्येन वयं शत्रून् मित्रं च विजेष्यामः। मन्युः एव इन्द्रः, देवः, होतृ, वरुणः, सर्ववेदाः अग्निः; मन्युम् एव जना उपासते। हे मन्यो, तपसा सह अस्मान् पालय। आगच्छ, हे मन्यो, बलिनः अपि बलिष्ठ, तपसा शत्रून् हन्य; रिपून्, विघ्नान्, दानवान् नाशय, सर्वं धनं अस्मभ्यं देहि। त्वं अजेयबलः, स्वयम्भूः, दीप्तः, प्रतिरोधिनां संहरणकर्ता; सर्वजनानां नायकः, विजयी, युद्धे अस्माकं बलं स्थापय। अहं असहायः, दैवात् विहीनः; तव इच्छया, हे प्राज्ञ मन्यो, त्वां प्रार्थये। अहम् अशक्तः, त्वां याचे; माम् उपगच्छ, शरीरं बलं कुरु। अत्र अस्मि, समीपं आगच्छ, सर्ववेदिन्; वज्रधारिन्, माम् अन्ववर्तस्व। शत्रून् हन्मः, उत्तिष्ठ, आह्वानं शृणु। दक्षिणतः आगच्छ, मम सखा भव; विघ्नानि नाशयावः। तुभ्यम् मधूनां श्रेष्ठं भागं ददामि; गूढम् प्रथमं पिबावः। त्वया सह, मन्यो, रथम् आरोहन्, हृष्टः, मारुतैः सहितः, पुरुषाः तीक्ष्णबाणाः, शस्त्रधारिणः, अग्निवत् दीप्ताः अग्रे यान्तु। अग्निवत् दीप्तः, मन्यो, बलिष्ठः भव; सेनान्यः भव; शत्रून् हत्वा धनं विभज, बलं मापय, वैराणि अपाकुरु। शत्रुषु बलवान् भव, रिपून् भञ्ज, निःशेषेण नाशय। तव घोरं तेजः उदितम्; त्वं एकजातः आज्ञापयन् अनुयायिनः नेतासि। त्वं एव, मन्यो, बहून् शत्रून् विजेषि; प्रत्येकं सैन्यम् युद्धाय नेतु। त्वया सह वयं सत्यवाचः वदामः, तव सहाय्येन जयाय कीर्तिं कुर्मः। अस्माकं स्वामी भव, इन्द्रवत्, अजेयः; तव प्रियं नाम स्तुमः, तव उत्सं विद्मः। तेजसा, सहजात, वज्रइषुधि, त्वं परमं बलं धारयसि; अजेयः। निश्चयेन, हे मन्यो, सहाय्यं कुरु; बहुप्रार्थित, महद् धनं मुमुच्य अस्मभ्यं। संगतम्, पूर्णं धनं अस्मभ्यं दत्तम्—वरुणः च मन्युः च। शत्रवः भयभीताः पराजिताः निवर्तन्ताम्। सत्येन पृथिवी धृता, सूर्येण द्यौः धृता। आदित्याः ऋतेन तिष्ठन्ति, सोमः स्वर्गे प्रतिष्ठितः। सोमेन आदित्याः बलिनः, सोमेन महती पृथिवी धृता। तेषु नक्षत्रेषु मध्ये सोमः स्थितः। यो अपिबत्, सः मन्यते सोमम् अश्नाति, यदा सुतम् अपि पिबन्ति; किन्तु ब्राह्मणैः ज्ञातः सोमः, तं कश्चन न अश्नाति। आवृतैः संरक्षितः, बर्हिषा पालितः, सोमः सुरक्षितः। त्वं शिलानां शब्दम् शृणोषि, किन्तु त्वां कोऽपि मर्त्यः न अश्नाति। एवं दिव्याः शक्तयः, अग्निः, मन्युः, सोमः च, जगतः संरक्षकाः, पूज्याः, धनदाः, विजयी च भवन्ति। ऋषयः, मनुष्याः, विहगाः, सर्वे तान् स्तुवन्ति, तेषां सहाय्यं याचन्ति। जगत्स्य रहस्यं, कर्तारं, आधारं च, धीराः अन्विष्यन्ति, यज्ञैः, स्तोत्रैः, तपसा च तान् सम्पूजयन्ति।