प्रातःकालस्य शक्तिसमये मरुतः आगच्छन्तु। इन्द्रः च मरुतः च, यूयं उभे जगती आवृत्य धारयत। यथा अहः रात्रिः च अस्मान् अनुसरतः, तथा अस्मभ्यं आसनं, निवासस्थानं, ज्योतिर्मार्गं च दत्त। ततः यज्ञे उत्तमं सोमं सज्जयन्ति; यथा दक्षः रथकारः, एवं शिला सोमं पेषयति। हे महात्मनः, विजयं वीर्यं महद् ऐश्वर्यं, शीघ्रगामिनां प्रज्ञां च दत्त। एषः एव सोमः तस्य कृते पूर्ववत् मन्णोः पथाय निपीतः। गोशालायां, अश्वगृहे, यज्ञस्थले च, यजमानाः तम् अन्विष्यन्ति। असुरान् दूरं कुरुत, दुष्टान् विदारयत, आपदं निवारयत, मूढत्वं अपाकरोत। अस्मभ्यं ऐश्वर्यं सर्ववीरैः सह दत्त, हे देवाः; हे शिलाः, गीतं भारताय आनयत। आकाशात् अपि यूयं अन्येभ्यः बलिष्ठाः; देवेषु अपि अन्येभ्यः श्रेष्ठाः। वातात् सोमात् अग्नेः पितृभ्यः च यूयं अन्येभ्यः महत्त्वं धारयथ। शिलाः स्वयम् तेजसा बलसम्पन्नाः अस्माकं कृते चलन्तु; तेषां स्वरः दिवि निनादयतु। यत्र जनाः इच्छितं मधु आकर्षन्ति, घोषयन्ति, सह प्रयत्नं कुर्वन्ति। शिलाः सोमं पेषयन्ति, रथकाराः, ते स्पर्धायै रसः निष्पीडयन्ति। ते स्तन्यं दुहन्ति; जनाः हस्तैः हविः सज्जयन्ति। एते यज्ञकुशलाः जनाः अभवन्; शिलाः सोमं इन्द्राय पेषयन्तु। प्रत्यक्षं दिव्यं स्थानं, पृथिव्याः स्थानं च, यजमानस्य धनं पेषयन्तु। यथा मेघात् वर्षा, एवं तेषां वाणी धनं वर्षयति; यथा ऋत्विजः हविः ददन्ति, यज्ञकुशलाः। यथा मरुत्सु स्तोत्रं, तथा स्तुत्याः; अहं तेषां गणं स्तोष्यामि, तेषु तेजस्वी भासि। युवानः कीर्त्यै अलङ्कृताः, मरुत्सु यथा, बहु उज्ज्वलरात्रिषु। दिव्यपुत्राः, न निग्राह्याः; आदित्याः, न श्रान्ताः। ये दिवि पृथिव्यां सूर्यवत् तेजस्विनः, स्वबलात्, सूर्यः मेघान् यथा अपाकरोति। वीरवत् बलिनः, राजवत् तेजस्विनः, निर्दोषाः, युवावत्, नित्यं अग्रगामिनः। तेषु, जलशय्यायाम् यथा, किञ्चित् न विक्रियते, न महत् भङ्क्ते; सर्वयज्ञः समीपं आगच्छति, हविषा, यथा मित्रगणः सभायाम्। युगेषु युक्ताः, यथा रज्जु, प्रातःकालेषु तेजसा दीप्ताः; गृध्रवत् स्वयम् तेजस्विनः, तीक्ष्णाः; यात्रिकवत् शीघ्रगामिनः, सर्वत्र व्यापिनः। यदा मरुतः दूरात् संवरणस्य महद् ऐश्वर्यं वहन्ति, दानशीलस्य धनं जानन्तः, वसवः, दूरात् द्वेषं अपाकरोति। यः यज्ञाग्नेः उत्थाने मरुतः न मर्त्यवत् यजति, सः धनसम्पन्नः, बलिष्ठं सन्ततिं लभते; सः देवैः रक्षितः भवतु। यज्ञेषु ताः शक्तयः युक्ताः, आदित्यनाम्ना अनुग्राहकाः; ताः यज्ञे महत्त्वेन गच्छन्त्याः, अस्माकं रथाभिलाषिणः धियः रक्षन्तु, हर्षयन्त्यः। यथा प्रेरिताः ऋषयः, स्वधीयाः, देववत् यज्ञैः जाग्रतः; राजवत् उज्ज्वलाः, निर्दोषयुवान् मानवेषु। अग्निवत् दीप्ताः, सुवर्णवक्षसः; वातवत् स्वयम् युक्ताः, नित्यं सक्रियाः; वृद्धवत् मार्गदर्शकाः, उत्तमाश्रयाः; सोमवत् सत्यम् अभिप्रयन्तः। वातवत् शीघ्राः, प्रेरयन्तः, गच्छन्तः; जिह्वावत् अग्नेः दीप्ताः; सेनावत् आयुधधारिणः, बलिनः; पितृस्तोत्रवत् दानशीलाः। रथचक्रनाभिवत् स्थिराः; वीरवत् युद्धे विजयी; अभ्यर्चितयुवान् घृतसिक्ताः; गायकवत् मधुरगीतं गायन्ति। श्रेष्ठाः अश्ववत् शीघ्रगामिनः; उत्सुकरथकारवत् दानशीलाः; जलवत् प्रवाहयुक्ताः, गच्छन्तः; विविधरूपाः, अंगिरसः स्तोत्रैः यथा। शिलावत् शीघ्राः, नदीमातृवत् बलिनः; पर्वतवत् विजयी; क्रीडारूपबालवत् सुपोषिताः; महाश्रेणिवत् शक्त्या अग्रगामिनः। प्रभातदीप्तिवत् यज्ञाय अलङ्कृताः; शीघ्रगामिनः, मार्गचिह्निताः; नदीवत् प्रवाहे उत्सुकाः, दीप्तदृष्टिः; दूरयात्रिकवत् योजनानि मापयन्ति। देवाः अस्मान् सौभाग्यवन्तः, दानसम्पन्नान् कुर्युः; मरुतः स्तुताः अस्मान् वृद्धिं यच्छन्तु; स्तोत्रमैत्र्ये, गीतसंप्रीत्या, तेषां निधयः नित्यं स्थिराः। अस्माभिः तस्य महत्त्वं दृष्टम्, महात्मनः, मानवेषु जातिषु; सः विविधजिह्वां धारयति, यज्ञे समागच्छन्ति, ग्रसन्ति, दन्तैः धृत्वा। तस्य शिरः गूढं, विविधदिशि गच्छति; दन्तैः, वनानि जिह्वया खादति; तस्य कृते, पादैः, उत्तानहस्तैः, भक्त्या, जनाः हविः समर्पयन्ति। मातुः गूढमार्गम् अन्विष्य, शिशुवत्, सः ओषधिषु सर्पति, आहारम् अन्विष्य; बालवत्, पक्वं, दीप्तं, इच्छन्, शत्रोः गोदत्ते शयितः। एतत् अमृत, त्वं दिवि पृथिव्यां घोषयामि: गर्भः जातः मातरं खादति; अहं मर्त्यः, देवम् न वेद; अग्निः एव सर्वज्ञः, बुद्धिमान्। यः तस्मै तृषिताय अन्नं ददाति, घृतैः हविः यजति, पोषयति; तस्मै, सहस्राक्षः अग्निः सर्वदिशं पश्यति; त्वं अग्ने, सर्वतः पश्यसि। केन दोषः अग्ने देवेषु कृतः? अहं पृच्छामि, न जानामि। क्रीडया वा, गंभीरया वा, पिङ्गलः हविः खादति; बन्धनैः बद्धः, त्वं तं छिन्नवान्, गव्यं मुक्तवान्। सः अश्वान् युक्तवान्, वनाय उत्सुकः, सरलमार्गैः, रज्जुभिः बद्धः। मित्रः, सुसन्तानः, धनसम्पन्नः दीप्तवान्; सन्धिषु बलवृद्धः, अग्रगामी। अग्निः बलप्रदायिनीं वाहिनीं ददाति; अग्निः वीरं कीर्तिमन्तं ददाति। अग्निः दिवि पृथिव्यां सुव्यवस्थितः गच्छति; अग्निः स्त्री, गर्भवती, पुष्टिदायिनी। अग्नेः शरीरस्य प्रज्वलनं शुभम् अस्तु; अग्निः महद् दिवि पृथिव्यां प्रविष्टः। अग्निः एकः युद्धान्युत्पादयति; अग्निः बहून् शत्रून् विनाशयति। अग्निः वृद्धं कर्णेन अनयत्; अग्निः रथं जलात् प्रेषयत्। अग्निः अत्रिं तापात् रक्षितवान्; अग्निः नृमेधम् सन्ततिसहितं प्रेषयत्। अग्निः ऐश्वर्यं वीरसम्पन्नं ददाति; अग्निः सहस्रदानं ऋषिं निर्माति। अग्निः दिवि हविः विस्तारयत्; अग्निः बहुषु स्थानेषु निवासस्थानानि स्थापयत्। स्तोत्रैः ऋषयः अग्निं आह्वयन्ति; यात्रया क्लान्ताः जनाः अग्निं आह्वयन्ति। विहायसि पक्षिणः अग्निं आह्वयन्ति; अग्निः सहस्रगोषु परिवर्तते। मानवजातयः अग्निं पूजयन्ति; मनोः नहुषस्य जनाः अग्न्यर्थं जाताः। अग्निः गन्धर्वस्य अमृतमार्गं धारयति; अग्नेः गोशाला घृतस्थिता। अग्न्यर्थं ऋभवः स्तोत्रं रचयन्ति; महाग्नये सुवर्णस्तुतिं वदामः। हे कनिष्ठाग्ने, गायकं अग्रे नेतु; अग्ने, यज्ञे महद् ऐश्वर्यं दत्तु। यः यजमानः, सर्वेषु लोकेषु, ऋषिः, पुरोहितः, अस्माकं पिता, सः धनाभिलाषः, वराभिलाषः, अग्रे तथा अन्ते प्रविष्टः। कः आधारः? कः समर्थनं? कः शब्दः? किम्? कुतः, पृथिवीं सृजन्, सर्वकर्ता, सर्वद्रष्टा, महत्त्वेन आकाशं विस्तारयत्? एवं ऋग्वेदस्य दिव्याः ऋचः, यज्ञस्य, देवत्वस्य, अग्नेः, मरुतः, आदित्यस्य च महत्त्वं, ऐश्वर्यं, तेजः, पूजनं च एका कथा रूपेण प्रवहन्ति।