सर्वे देवाः, प्रज्ञया सह पूरन्ध्या च, मनसा पूज्याः, अमृताः, सत्यविदः, दानदाः, सहायकाः, ज्योतिविदः, दिवः स्तोतारः—ते एषां स्तोत्रं मन्त्रं च सम्यक् गृह्णन्तु। वसिष्ठेन तान् अमृतान् देवान्, ये विश्वानि लोकान् व्याप्नुवन्ति, सम्यक् संपूजिताः। ते अद्य नः विस्तीर्णं शरणं ददतु; सदा च स्वस्तिना अस्मान् पालयन्तु। अहं श्रेयसे महाकीर्तीन् देवान् आह्वयामि, ये ज्योतिः अकुर्वन्, यज्ञस्य प्राज्ञाः, ये सुतरां तरणं बलं च ददुः, सर्वज्ञाः, इन्द्रं मुख्यं कृत्वा, अमृताः, सत्यधृतयः। ये इन्द्रजाता, वरुणेन नियोजिताः, सूर्यस्य तेजोऽंशं स्वीकृतवन्तः, तेषां मरुतां गणानां सभायै च चिन्तां समर्पयाम; त एव यज्ञं महते जनयामासुः। इन्द्रः वसुभिः सह नः आयुः पातु; अदितिः आदित्यैः सह नः शरणं ददातु; रुद्रः रुद्रैः सह अस्मान् अनुगृह्णातु; त्वष्टा देव्या सह शुभाय प्रेरयतु। अदितिः, द्यावा पृथिवी, महत् ऋतं, इन्द्रः विष्णुश्च, मरुतः, महाज्योतिः; देवान्, आदित्यान्, वसून्, रुद्रान्, सवित्रारं च शुभमनाः आह्वयामः। सरस्वती प्रज्ञया, वरुणः दृढेन ऋतेन, पूषा, विष्णुः महिमा, वायुः, अश्विनौ च; अमृताः देवाः, प्रार्थनाकारिणः, सर्वज्ञाः—ते नः शरणं ददतु, त्रिधा आपदः पिपृतु। यज्ञः बलवान् अस्तु, यज्ञीयाः बलवन्तः स्युः, देवा बलवन्तः, बलिना हविर्यज्यते; द्यावा पृथिव्यौ बलिष्ठे, ऋतं धारयन्त्यौ, पर्जन्यः बलवान्, गायकः च महाबलः। अग्निं सोमं च, बलाय जयाय, सुवर्चसौ, आह्वयामि; ये देवैः पूज्यन्ते बलवन्तः; ते नः शरणं ददतु, त्रिधा अपघातं च रक्षां च। दृढव्रता, राजानः, यज्ञकृतः, दिवि बभ्राजमानाः, यज्ञैः भूषिताः; अग्निः होतृ, ऋतस्य धारकः, अनपद्वेषः, वृत्रस्य वधेन आपः विमोचयत्। द्यावा पृथिव्यौ नियमेन आपः, ओषधीः, वनस्पतींश्च यज्ञीयान् जनयामासतुः; देवा मध्यं व्योम प्रकाशमयम् उपस्पृशन्, स्वदेहस्य रूपाणि तान्याकारयन्। दिवं धारयन्तः ऋभवः सुहस्ताः, वाताः, पर्जन्यः, महावज्रिणः; आपः ओषधयश्च अस्माकं स्तोत्राणि वहन्तु, भगः दाता च बलवान् मम आह्वानं प्रतिगृह्णन्तु। समुद्रः, नद्यः, दिशः, अन्तरिक्षं, एकपादपुत्रः, वज्रधारी, आपः; अहिबुध्न्यः मम वचनानि शृणोतु, सर्वे देवाः, आर्याश्च। हे मनवः, वयं भवद्भ्यः दिव्यं प्रियं प्राप्नुमः; यज्ञं सम्यक् मार्गे नयत; आदित्याः, रुद्राः, वसवः—महादातारः—एषां स्तोत्राणि प्रेरयन्तु। दैवाः होतारः, प्रथमा ऋत्विजः, शुभेच्छया ऋतमार्गे अनुसरामि। क्षेत्रस्य नाथं, समीपस्थं वयं इच्छामः; सर्वे अमृताः देवाः अस्मभ्यं दानानि ददतु। वसिष्ठाः पितृवत् वाक् असृजन्; देवा स्तुतिं कामयमानाः, ऋषिवत्, श्रेयसे; बान्धवाः तृप्ताः कामपूर्तये, हे देवाः, अस्मद्भ्यः दुर्भगं अपाकुरुत। वसिष्ठेन अमृतान् देवान्, ये सर्वान् लोकान् व्याप्य स्थिताः, पूजिताः। ते अद्य नः विस्तीर्णं रक्षणं ददतु; सदा च अश्वैः अस्मान् पालयन्तु। पिता एतां दिव्यां प्रज्ञां सप्तशिरसम्, सत्यजां, अविन्दत्। सः चतुर्थं विश्वं अपत्यं जनयामास; तस्मात् इन्द्राय स्तोत्रं समुत्पन्नम्। सत्यं वदन्तः, उन्नतवर्चसः, दिव्यपुत्राः, असुरस्य वीराः, ते प्राज्ञस्य पन्थानं धारयन्ति; अंगिरसः, यज्ञस्य प्रथमान् आवासं चित्ते धारयन्ति। हंसाः इव स्वैः सहचारिभिः सह भाषमाणाः, पाषाणबन्धान् भित्वा, बृहस्पतिः उच्चैः निनादितवान्; सः गीतिं व्यसृजत्, प्राज्ञः उच्चैः गायति स्म। द्वे विवृत्य, एकं परं तस्थौ; गावः अनृतस्य बन्धने निहिताः। बृहस्पतिः तमसि ज्योतिः अन्विष्य, त्रि उषसः प्रावर्तयत्, ताः सः अविष्कृतवान्। पश्चिमे स्थितं वलस्य दुर्गं छित्वा, सः त्रीन् अपि सागरात् विच्छेद्य, बृहस्पतिः व्योमवत् गर्जन्, उषसं, सूर्यं, गावः, ज्योतिः च अविन्दत्। इन्द्रः वलम्, गोपालं, हस्तेन इव, निनादेन हन्तुम् अर्हत्। नवनीतवद् धनं इच्छन्, पणीः रुदितुम् अकार्षीत्, गावः विमोचयत्। सत्यवर्चसः सहचरैः सह, सः लोहदुर्गं शक्त्या भित्त्वा, ब्रह्मणस्पतिः महावृषभैः, प्रियैः सह, स्वेदस्य तपसा, धनं वितरति स्म। सत्यचित्ताः, ते गोपतिं चिन्तयन्तः, मनसा स्पर्धमानाः; बृहस्पतिः परस्परस्तुत्या उषसः स्वयुजे विमोचयत्। शुभैः चिन्ताभिः तम् उच्चारयन्तः, सभायां सिंहवत् गर्जन्तः, वयं बृहस्पतिं, महाबलिनं, विजयीं, सर्वासु स्पर्धासु, संपूजयेम। सः सर्वरूपं धनं लब्ध्वा, दिवः उच्चस्थानानि निनादयामास; बृहस्पतिं, महाबलिनं, विविधं, स्तुत्वा, ते ज्योतिः स्वद्रव्यं कृतवन्तः। नः सत्यं दीर्घायुषः श्रेयः ददातु; गायकमपि स्वेन दानेन सहायते; सर्वाणि वैराणि परित्यज्यन्ताम्; द्यावा पृथिव्यौ सर्वं यत् वयं इच्छामः तद् शृणुताम्। इन्द्रः महिमा वज्रेण महापन्नगस्य शीर्ष्णि गर्जत्; अहिं हत्वा सप्त सिन्धून् विमोचयत्; देवैः सह, द्यावा पृथिव्यौ अस्मान् अपालयेताम्। खगवत् उत्पतन्त्यः आत्मानं रक्षन्त्यः, तासां स्वराः दुर्बलानां स्वरवत् निनादयन्ति। पर्वतसम्भूताः, गर्जन्त्यः, प्रमदमानाः, स्तोत्राणि बृहस्पतेः समीपं यान्ति। गावः सह अंगिरोभिः, प्रयत्नेन, भगवत् आर्यमणं नयन्ति; सभायाम्, यमवत्, मित्रः संयुज्यते; हे बृहस्पते, स्पर्धायां नः बलं ददातु, शीघ्रगामिन्। यज्ञपत्नीः, अतिथयः, तेजस्विन्यः, सुवर्णवर्णाः, निर्दोषरूपाः—बृहस्पतिः ताः पर्वतान् निष्कासयामास, यथा यवस्य तुषं पवते। सः, स्रवन्, मधुना सत्यस्य स्रोतः अपातयत्, सूर्यः दिवः इव ज्वलनं प्रासृत्; बृहस्पतिः, शिलात् गावः उद्धृत्य, पृथिव्या आवरणं जलवत् विदारयामास। सः ज्योतिषा अन्तरिक्षस्य तमः अपासरत्, यथा वातः गोपालं जलात् निष्कासयेत्; बृहस्पतिः, अन्विष्य, वलम् वातेन मेघं इव व्यसृजत्, गावः प्रावर्तयत्। यदा बृहस्पतिः, अग्नेः तपसा स्तोत्रैः च, लोभिनः वलस्य दुर्गं विदारयामास, तदा संवृतं गृहीत्वा, जिह्वया इव, उषसां निधीन् प्रकाशयामास। बृहस्पतिः एव तेषां गायकानां नामानि अवेदयत्, ये स्वगृहे गुह्याः आसन्; विहगाण्डस्य कवचं यथा भिनत्ति, सः शक्त्या पर्वतात् उषसः प्रावर्तयत्। ते मधु दृष्टवन्तः, संवृतं, रक्ष्यमाणं, मत्स्यवत्, जलनिवासिनम्; बृहस्पतिः गर्जया तद् निर्भिद्य, द्रुमात् चमसं यथा कम्पयेत्। सः ज्योतिः अविन्दत्, अग्निं च अविन्दत्, स्तोत्रेण तमः अपासरत्; बृहस्पतिः, वलस्य गवां शरीरात्, मज्जानं इव, सन्धेः यथा, गृह्णाति स्म। यथा हिमेन वृक्षस्य पत्राणि पतन्ति, एवं बृहस्पतिः, अनुकम्पारहितः, वलस्य गावः अपाहरत्; सः अप्रतिवर्तीं कृतवान्, सूर्य उषसा च पृथक् उदयतः इव। यथा पितरः दिवं नक्षत्रैः भूषयन्ति, अश्वस्य कृष्णस्य शुक्लैः चिह्नैः इव, ते रात्रौ तमः, दिवा ज्योतिः स्थापयन्ति; बृहस्पतिः शिलां विदारयामास, गावः प्रकाशयामास।