ते तेजस्विनः देवाः स्वबलप्रभावेन अन्तरिक्षं, दीप्तलोकान्, द्यावापृथिवीम्, विशालां पृथिवीं च स्थापयन्ति। तेषां दानशीलत्वेन, तारा इव प्रवहन्तः, मानवहिताय स्तोत्रैः देवाः प्रशंस्यन्ते। तस्माद् मित्रं सेवामहे, वरुणं च पूजयेम, दानशीलौ तौ राजानौ, येषां चिन्तनं कदापि न विफलम्। तयोः आवासः धर्मेन दीप्तः, तयोः महिमा द्यावापृथिव्यौ व्याप्य स्थितः, शक्त्याऽचलः। गायः, स्वमार्गे गच्छन्ती, पुनः पुनः परिक्रामति, क्षीरं ददाति, व्रते दृढा, कदापि न विफलति। सा वाचं प्रसूय, वरुणाय दानशीलाय, देवेषु च, विवस्वते हविर् ददाति। दिविस्थाः देवाः, अग्नितुल्यजिह्वाः, सत्यम् वृद्धयन्तः, सत्यस्य गर्भं ध्यायन्ति। तेषां बलात् दिवं स्थापयित्वा, यज्ञं कृतवन्तः, स्वरूपं सम्यक् कृतवन्तः। द्वौ रक्षकौ, प्राचीननूतनपितरौ, सत्यस्य गर्भे सह वसन्ति। द्यावापृथिवी, वरुणाय, ऋते स्थिते, महात्मने घृतपूर्णं क्षीरं स्रवयन्ति। वयं पर्जन्यं, वायुम्, महाबलिनौ वृषौ, इन्द्रं, वायुम्, वरुणं, मित्रं, अर्यमणं च आह्वयामः। देवाः, आदित्याः, अदितिः, ये पृथिव्याम्, ये दिवि, ये आपः, सर्वान् आह्वयामः। त्वष्टारम्, वायुम्, ऋभून्, ये आह्वयनीयाः, दिव्यहोत्रृन्, उषांस् च कल्याणाय आह्वयामः। बृहस्पतिं, वृत्रहन्तारं, बुद्धिमन्तं, बलिनं, सोमं, धनदातृन् च वयं प्रार्थयामः। देवाः प्रार्थनां, पशून्, अश्वान्, ओषधीन्, वनस्पतीन्, पृथिवीं, पर्वतान्, आपः च उत्पादितवन्तः। तैः सूर्यः दिवि उदितः, दानशीलैः, पृथिव्यां श्रेष्ठधर्माः प्रसृताः। अश्विनौ भुज्युं संकटात् उद्धृतवन्तौ, वध्रिमत्याः कृष्णपुत्रं प्रकटितवन्तौ; युवानौ कामद्योर् इच्छायां प्रमुदितवन्तौ, विष्णाप्वं सर्वरूपाय विमुक्तवन्तौ। पावीरा, एकपादपुत्री विधातुः, दिवं धारयन्ती, नदी, समुद्रजा; सर्वे देवाः मम वचनानि शृण्वन्तु—सरस्वती, पुरन्ध्या च। सर्वे देवाः, पुरन्ध्या सह, बुद्धिमन्तः, मनसा पूज्याः, अमृताः, सत्यविदः, दानदातृः, सहायः, ज्योतिषां ज्ञातृः, दिविगायकाः—ते इदं स्तोत्रम् वाङ्मनः च स्वीकरोतु। वसिष्ठः अमृतान् देवान् पूजितवान्, ये सर्वलोकान् व्याप्य स्थिताः; ते अद्य वृहदाश्रयं ददातु; सर्वदा कल्याणेन अस्मान् रक्षन्तु। महाकीर्तिं प्राप्तान् देवान् सुखाय आह्वयामि, ये प्रकाशं कृतवन्तः, यज्ञस्य धीराः; ये तीरं दृढीकृतवन्तः, सर्वज्ञाः, इन्द्रं प्रमुखं, अमृताः, सत्यं धारयन्तः। ये इन्द्रस्य जाताः, वरुणेन नियुक्ताः, सूर्यस्य ज्योतिः अंशं गृहीत्वा स्थिताः; मरुतां गणाय, सभाय, वयं चिन्तनं समर्पयामः; आर्याः बलिनं यज्ञं जनयन्ति। इन्द्रः वसुभिः अस्माकं जीवितं पातु; अदितिः आदित्यैः अस्मान् आश्रयं ददातु; रुद्रः रुद्रैः, देवः, अस्मान् अनुग्रहं ददातु; त्वष्टारः देव्या सह शुभाय प्रेरयतु। अदितिः, द्यावापृथिवी, महत् सत्यं, इन्द्रः विष्णुश्च, मरुतः, महज्ज्योतिः; देवाः, आदित्याः, वसवः, रुद्राः, सविता शुभसंकल्पः—सर्वान् सहायाय आह्वयामः। सरस्वती बुद्ध्या, वरुणः दृढेन ऋतेन, पूषा, विष्णुः महिमा, वायुः, अश्विनौ; अमृताः देवाः, प्रार्थनाकर्तारः, सर्वज्ञाः—ते अस्मान् आश्रयं, त्रिगुणं रक्षणं ददातु। यज्ञः दृढः अस्तु, यज्ञार्हः दृढः अस्तु, देवाः दृढाः अस्तु, बलात् हविः दीयताम्; द्यावापृथिवी दृढे, सत्यं धारयन्ती, पर्जन्यः दृढः, महागायकः दृढः। अग्निं सोमं च, बलाय विजयाय, बहुप्रशंसितौ, आह्वयामि; ये देवैः पूज्यन्ते, ते दृढाः; ते त्रिगुणं आश्रयं, रक्षणं, सुरक्षा च ददातु। व्रते दृढाः, राजानः, यज्ञकर्तारः, दिवि दीप्ताः, यज्ञैः अलंकृताः; अग्निः होत्रृः, सत्यधारकः, निर्भयः, वृत्रवधे आपः विमुक्तवान्। द्यावापृथिवी धर्मानुसारं आपः, ओषधीन्, वनस्पतीन्, यज्ञार्हान् जनयन्ति; देवाः दीप्तं अन्तरिक्षं विस्तार्य आधारं कृतवन्तः, स्वरूपं निर्मितवन्तः। दिवं धारयन्तः ऋभवः सुहस्ताः, वायवः, पर्जन्यः, महाविद्युतः; आपः, ओषधयः, गीतानि वहन्तु; भगः दाता, बलिनः मम आह्वानं स्वीकरोतु। समुद्रः, नद्यः, देशः, अन्तरिक्षं, एकपादपुत्रः, वज्रधारः, प्रवाहः; अहि बुध्न्यः मम वचनानि शृणोतु, सर्वे देवाः, आर्याः च। मनोः वंशजाः, वयं तव दिव्यं अनुग्रहम् इच्छामः; यज्ञं सम्यक् मार्गे अग्रे नेतु। आदित्याः, रुद्राः, वसवः—दानशीलाः—ये स्तोत्राणि प्रेरयन्तु। दिव्यहोत्रृः, प्रथमा ऋत्विजः, वयं शुभेच्छया सत्यमार्गे अनुसरामः। क्षेत्रस्य स्वामिन्, सन्निधिं वयं इच्छामः; सर्वे अमृताः देवाः अस्मान् दानानि ददातु। वसिष्ठाः, पितरः इव, वाक् रचयन्ति; देवाः, स्तुत्येच्छया, ऋषयः इव, सुखाय। बन्धवः इव तुष्टाः, इच्छां पूरयन्ति; हे देवाः, दुःखं दूरं कुरुत। वसिष्ठः अमृतान् देवान् पूजितवान्, ये सर्वलोकान् विस्तार्य स्थिताः; ते अद्य वृहद्रक्षणं ददातु; सर्वदा आशिषा अस्मान् रक्षन्तु। पिता एतत् उच्चं चिन्तनं सप्तशीर्षं सत्यात् प्राप्तवान्। स चतुर्थम् विश्वं पुत्रं उत्पादितवान्; तस्मात् इन्द्राय स्तोत्रम् उत्पन्नम्। सत्यं घोषयन्तः, दीप्तिमन्तः, दिव्यपुत्राः, असुरस्य वीराः, ते बुद्धिमन्तः मार्गं धारयन्ति; अंगिरसः यज्ञस्य प्रथमं स्थानं मनसि धारयन्ति। हंसाः इव सहचरैः सह वदन्तः, शिलावच्छेदकाः, बृहस्पतिः गर्जितवान्; गीतिं स्रष्ट्वा, बुद्धिमान् उच्चं गायितवान्। द्वे द्वारं उद्घाटिते, एकं परे स्थितम्; गायः असत्यस्य बन्धने निहिता। बृहस्पतिः, तमसि ज्योतिः अन्वेषयन्, त्रयो उषसः प्रकटितवान्, ताः एव विमुक्तवान्। पश्चिमे स्थितं दुर्गं विदार्य, स समुद्रात् त्रयः एकत्र छिन्तवान्। बृहस्पतिः, दिवि गर्जन्, उषः, सूर्यं, गायः, ज्योतिः च अन्वेषितवान्। इन्द्रः वलम्, गोपालं, हस्तेन, गर्जनं कृत्वा, आहतवान्। नवनीतयुक्तं धनं इच्छन्, पाणीन् रुदितवन्तः, गायः विमुक्तवान्। सत्यदीप्तसहचरैः, स लोहमयं दुर्गं शक्त्या विदार्य, ब्रह्मणस्पतिः, महावृषभैः, श्रेष्ठैः, स्वेदगर्मणि, धनं वितीर्य। सत्यचित्तैः, ते गोस्वामिनं अन्वेषयन्ति, चिन्तनैः यत्नं कुर्वन्ति। बृहस्पतिः, परस्परस्तुत्या, उषसः स्वयुगैः विमुक्तवान्। शुभचिन्तनैः, सभा सिंहवत् गर्जन्, बृहस्पतिं, महाबलिनं, युद्धविजयीं, सर्वस्पर्धायाम् पूजयेम। यदा सर्वरूपं धनं प्राप्तवान्, तदा दिवः उच्चस्थानं नादितवान्। बृहस्पतिं, महाबलिनं, विविधं पूजयन्तः, ते ज्योतिः स्वधनं गृहीत्वा स्थिताः। दीर्घायुः सत्याशिषः दत्तु; गायकमपि स्वदानेन साहाय्यं करोति। सर्ववैराणि परित्यज्य, द्यावापृथिव्यौ सर्वं यदिच्छामः तच्छृणोताम्। इन्द्रः महात्म्येन, महावृत्रस्य शिरसि गर्जितवान्। स अहिं हत्वा, सप्त नद्यः विमुक्तवान्, देवैः सह, द्यावापृथिव्यौ अस्मान् रक्षितवन्तः। पर्वतजाः, गर्जितवन्तः, उत्साहिताः, गीतिः बृहस्पतिं समीपं आगच्छति, पक्षिणाम् इव, स्वसंरक्षणाय, तेषां स्वरः दुर्बलस्य इव नादयति। एवं ऋषयो देवाः च, यज्ञैः, स्तोत्रैः, धर्मैः, बलैः, बुद्ध्या, दानशीलत्वेन, सत्येन, सर्वलोकान् स्थापयन्ति, रक्षन्ति, विमोचयन्ति च। वयं तेषां अनुग्रहेन, स्तोत्रैः, यज्ञैः, प्रार्थनया, दिव्यं सुखं, दीर्घायुः, कल्याणं च प्रार्थयामः।