देवानां सभायां कस्य नाम श्रावणस्य वयं पूजयेम? कः नः अनुकम्पां दर्शयेत्, कः नः सुखं दद्यात्, कस्य च सहाय्यं नः आगच्छेत्? हृदि संकल्पाः स्पर्धन्ते, चित्ते विचाराः संघर्षन्ते, कामाः सर्वतः विचरन्ति, आकाङ्क्षाः दिशः दिशः पतन्ति; अन्यः कोऽपि देवेषु नास्ति यं वयं अनुग्रहेण आह्वयेम, मम सर्वे कामाः तेषु एव प्रवृत्ताः। अहं केषु नु स्तौमि—मानवान्, पूषाणम् अगम्यमानम्, देवैः प्रज्वलितं अग्निम्, सूर्यं, उषसः, चन्द्रमसम्, स्वर्गस्थं यमम्, त्रितम्, वातम्, उषसम्, रात्रिं, अश्विनौ—एतान् गीत्या स्तौमि। कथं बृहस्पतिः प्राज्ञः कस्य गीत्या, कस्य स्तुत्या, कस्य उत्तमैः श्लोकैः बलवत्तरः अभवत्? अजा एकपाद्, सुलभः आह्वाने, अनन्तः सर्पः, स यज्ञं शृणोतु। दक्षस्य जन्मनि, विधौ, आदेशे च, मित्रवरुणौ राजानौ संस्तुतौ; आर्यमा, बहुरथः, अनवरोधेन मार्गे, सप्त होत्रारः विविधरूपेण उत्पत्तौ। ये शीघ्राः, आह्वानस्य वशाः, सर्वे बलिनः, मैत्राः, दानवः, ते नः आह्वानं शृण्वन्तु; यथा ते स्वबलात् सहस्रं विजयाः लब्धवन्तः, महद् धनं सभासु अपि गृहीत्वा। स्तुतिभिः वायुम्, रथयुक्तम्, पूषाणम्, दातारम्, सखायौ कुरुत; तौ हि दिव्यस्य सवितुः शक्त्या, मनसि एकत्वेन युक्तैः, धीयमानैः सह इच्छां संयुञ्जतः। त्रिः सप्त महतीः नद्यः, महानि आपः, वृक्षाः, पर्वतान्, वयं अग्नौ आह्वयामः पूजार्थम्; तन्वी, मार्गगामिनी, सभायां धारयित्री—रुद्रेषु रुद्रं रुद्रियम् आह्वयामः। सरस्वती, सरयु, सिन्धु, स्वैः तरङ्गैः, बलेन, पुष्ट्या च, अस्माकं क्षेत्राणि आगच्छन्तु; दिव्याः आपः, मातरः, पोषदाः, घृतवत्यः, मधुमद् दुग्धं स्रवन्तु—स्तुतिं गायन्तु। मही माता, विस्तीर्णं दिवं, अस्माकं वाक्यं शृणोतु; त्वष्टा दिव्यैः सन्ततिभिः, जनिता, पितरं च, वाक्यं शृण्वन्तु; ऋभुक्षण्, वजः सारथिः, भगः, शंसा च, आनन्देच्छुभ्यः अस्मान् रक्षन्तु। प्रियं संमितिं, पितुर्गृहवत्, अस्माकं वासस्थानम् अस्तु; शुभा रुद्राणां मरुतां च स्तुतिः अस्माकं सदा अस्तु; पशुभिः वयं जनानां मध्ये कीर्तिमन्तः स्याम; समृद्ध्या देवैः सदा एकत्वं प्राप्नुयाम। या बुद्धिः, हे मरुतः, इन्द्र, देवाः, वरुण, मित्र, यूयं मे अदत्त—ताम् यथा धेनुः दुग्धेन पूर्यते, तथा पूरयन्तु; सम्भवति, यूयं मे गीतानि रथेन वहथ। संभवति, मरुतः, यूयं अस्मान् स्वजनान् इति अवगच्छथ; यत्र नाभौ प्रथमं समवसाम, तत्र अदितिः अस्माकं वंशं स्थापयतु। हे दिवापृथिव्यौ, महिमातृकौ, देवी, जन्मना देवेषु पूज्ये, यूवं उभे लोकौ धारयथः, सर्वं वहन्त्यौ; पितृभिः सह बहूनि बीजानि सिञ्चथः। तेषां होत्रं सर्वकामान् आप्नोति; बृहस्पतिः दानदः, अतीव दानशीलः; यत्र अश्मा मधुरं शब्दं करोति, तत्र प्राज्ञाः, प्रेरिताः, महत्त्वं चिन्तया विन्दन्ति। एवं कविः, बलवान्, सत्यदर्शी, धनदः, रयिं निर्माय, गीत्या च धिया च, प्रेरितः, दिव्यं जन्म जीवन्तं कृतवान्। एवं प्लतेः पुत्रः भवद्भिः, सर्वैः आदित्यैः, अदितेः प्राज्ञैः, बलवान् अभवत्; प्रभवः, अमृतत्वेन युक्ताः नरः, दिव्यः वंशः आयुः स्थिरं तिष्ठतु। अग्निम्, इन्द्रं, वरुणम्, मित्रम्, आर्यमाणम्, वायुम्, पूषाणम्, सरस्वतीं, संयुक्तान्; आदित्यान्, विष्णुम्, मरुतः, स्वरभानुम्, सोमम्, रुद्रम्, अदितिम्, ब्रह्मणस्पतिं आह्वयामः। इन्द्राग्नी, वृत्रहणौ, सत्यपतिः, परस्परं प्रेरयन्तौ, संयुक्तरूपौ; ते मध्यं लोकं बलात् पूरयन्ति; सोमः, घृतप्रभः, तयोः महत्त्वं वर्धयति। तेभ्यः, महिम्ना महान्, निर्दोषेभ्यः, स्तुतिम् प्रेषयामि—सत्यविद्भ्यः, वर्धयद्भ्यः; ये आपः, सागरं, श्रियं च वहन्ति—ते नः सौमित्र्यस्य अनुग्रहम् ददतु। तेजस्विनः मध्यं लोकं, ज्योतिष्मतीः दिशः, दिवं पृथिवीं च, बलात् स्थापयन्ति; निर्झरवत् वर्धमानाः, दानशीलाः, देवाः, मानवस्य हिताय स्तुत्या स्तुयन्ते। मित्रं सेव, वरुणं पूजय, दानशीलं, तौ राजानौ, ये न कदापि च्यवन्ते; तयोः वासः ऋतेन प्रकाशते, महत्त्वं उभे दिवापृथिव्यौ व्याप्नोति, अचलं बलात्। धेनुः, स्वेन पन्था विचरन्ती, पुनः पुनः दुग्धं ददाति, व्रते स्थिता, न कदापि विफलम्; सा, वचसा, वरुणाय दानशीलाय, देवेषु च, हविः विवस्वते ददाति। दिविस्थिताः, अग्निजिह्वाः, सत्यवर्धनाः, सत्यगर्भं चिन्तयन्तः उपविशत; बलात् दिवं स्थापयित्वा, यज्ञं कृत्वा, स्वं रूपम् ऋजुं कृतवन्तः। द्वौ रक्षिणौ, प्राचीनौ, नवानौ पितरौ, सत्यगर्भे सह वसन्तौ; दिवापृथिव्यौ, वरुणाय, ऋते स्थिराय, घृतवतीं पयः महते स्रवताम्। पर्यन्यम्, वातम्, बलिनौ वर्षन्तौ, इन्द्रवायू, वरुणम्, मित्रम्, आर्यमाणम् आह्वयामः; देवाः, आदित्या, अदितिः, ये पृथिव्यां, ये दिवि, ये आप्सु, तान् आह्वयामः। त्वष्टारं, वायुम्, ऋभून्—यो यः आह्वनीयः—दिव्यान् होतारः, उषसम् कल्याणाय आह्वयामः; बृहस्पतिम्, वृत्रहणम्, प्राज्ञं, बलिनं, सोमं, रयिदः च इच्छामः। देवाः प्रार्थनाम्, पशून्, अश्वान्, ओषधीः, वनस्पतीन्, पृथिवीं, पर्वतान्, आपश्च जनयन्त; सूर्यं दिवि उदयन्तं कृतवन्तः, दानशीलाः, श्रेष्ठानि ऋतानि पृथिव्याम् अस्रुवन्। अश्विनौ, भुज्युं आपदः उद्धृतवन्तौ, तमः पुत्रं वध्रिमत्याः अनयताम्; युवानौ, कामद्युः इच्छायाम् तुष्टवन्तौ, विष्णाप्वं विश्वरूपाय मोचयताम्। पावीरा, एकपाद्, विद्युन्मातुः अपत्यं, दिवं धारयिता, नदी, समुद्रजा; सर्वे देवाः मम वचांसि शृण्वन्तु—सरस्वती, प्राज्ञया, पुरंद्या सह। सर्वे देवाः, प्रज्ञया, पुरंद्या च, मनसा पूज्याः, अमृताः, सत्यविदः, दानदाः, सहायः, ज्योतिषविदः, दिवं गायन्तः—ते एषां स्तोत्रं ब्रह्म च गृह्णन्तु। वसिष्ठः अमृतान् देवान् पूजयामास, ये सर्वानि लोकानि व्याप्य स्थिताः; ते अद्य अस्मभ्यं विस्तीर्णं शरणं ददतु; सदा नः कल्याणेन पालयन्तु। अहं सुविख्यातान् देवतान् कल्याणाय आह्वयामि, ये प्रकाशं कृतवन्तः, यज्ञविदः; ये सुतरां तारणं कृतवन्तः, सर्वज्ञाः, इन्द्रप्रधानाः, अमृताः, ऋतं धारयन्तः। ये इन्द्रजा, वरुणेन आज्ञापिताः, ये सूर्यस्य तेजः भागं गृहीत्वा स्थिताः; मरुतां गणान्, सभां, वयं चिन्तयेम; आर्याः बलिनः यज्ञं सृजन्ति। इन्द्रः वसुभिः अस्माकं आयुः पातु; अदितिः आदित्यैः अस्मभ्यं शरणं ददातु; रुद्रः रुद्रैः, देवः, अस्मान् अनुगृह्णातु; त्वष्टा देव्या सह अस्मान् शुभाय प्रेरयतु। अदितिः, दिवापृथिव्यौ, महत् ऋतं, इन्द्रविष्णू, मरुतः, महत् ज्योतिः; देवाः, आदित्याः, वयं सहाय्याय आह्वयामः, वसून्, रुद्रान्, सवितारं च शुभसंकल्पम्। सरस्वती प्रज्ञया, वरुणः दृढव्रतः, पूषा, विष्णुः महिम्ना, वायुः, अश्विनौ; अमृताः देवाः, प्रार्थनाकर्तारः, सर्वज्ञाः—ते अस्मभ्यं शरणं, त्रिवृत्तां रक्षां ददातु। यज्ञः बलवान् अस्तु, यज्याः बलिनः भवन्तु, देवाः बलिनः स्युः, हवीं बलात् क्रियेत; बलिन्यौ दिवापृथिव्यौ, ऋतं धारयन्त्यौ, बलवान् पर्यन्यः, बलवान् कविः। अग्निसोमौ, बलाय जयाय, बहुस्तुतौ, आह्वयामि; ये देवैः पूज्यन्ते ते बलिनः; ते अस्मभ्यं शरणं, त्रिवृत्तां रक्षां, सुरक्षा च ददातु। व्रते दृढाः, राजानः, यज्ञकर्तारः, महति दिवि दीप्तिमन्तः, यज्ञैः विभूषिताः; अग्निः होतारः, ऋतधृत्, अभयः, वृत्रस्य वधे आपः मुक्तवान्।