विश्वस्य धीराः अधिपतयः, ये स्थावरजङ्गमेषु सर्वत्र मननीयाः, ते देवाः अस्मान् कृताकृतदोषेभ्यः पातु, शुभाय च रक्षन्तु। संग्रामेषु वयं शीघ्रं प्रति-हव्यं, दुःखापहं, दिव्यं धर्मिष्ठमिन्द्रं आह्वयामः; अग्निं, मित्रं, वरुणं च साहाय्यार्थं स्मरामः; भगं, द्यावापृथिव्यौ, मरुतश्च कल्याणाय प्रार्थयामः। भूमिं दिवं च वयं अनिष्टदूरेण, विशालया छत्रवत्या, अदितेः शुभेन नेतृत्त्वेन आरोहेम; दिव्यां नौं, दीप्तां, पावनां, नित्यप्रवाहिनीं, कल्याणाय समारुहेम। सर्वे पूज्याः देवाः, अस्माकं साहाय्यार्थं वदन्तु; पापात् शत्रुभ्यश्च रक्षन्तु। सत्यया स्तुत्या वयं श्रुतिकामान् देवाँस्स्मः, साहाय्यं कल्याणं च याचामः। सर्वं रोगं, अशुभं, अयज्ञं, दरिद्रतां, अहितं च दूरं कुरुत; द्वेषं च अस्मद्भ्यः दूरयन्तु; विशालं छायाम् अस्मभ्यं कल्याणाय ददतु। यम् अदित्यास् शुभेन नेतृत्त्वेन नयन्ति, सः निःशङ्कः, सर्वेभ्यः सुखं प्राप्नोति, सुतसम्पन्नः धर्मेण जायते, सः सर्वपापानि अतिक्रम्य कल्याणं प्राप्नोति। यम् देवाः बलस्पर्धायां रक्षन्ति, यं मरुतः वित्तायां पान्ति, यं इन्द्रः प्रभातसमये विजयश्चक्रेण आनयति, सः वयं अनिष्टदूरेण आरोहेम, कल्याणाय। मार्गेषु, अरण्येषु, आप्सु, समवाये, प्रकाशे, गर्भेषु, प्रसवेषु, मरुतः, वित्ते च अस्माकं कल्याणं स्यात्। या कल्याणता विशाले पन्थसि श्रेष्ठा, या युष्मासु प्रीत्या आगता, सा अस्मान् गृहेषु, क्षेत्रे च पातु; सा बलवती, देवैः रक्ष्येत। एवं प्लेटेः पुत्रः, सर्वान् अदित्याँ, अदितिं च चिन्तया स्तौति; यूयं अमृतपुरुषैः सह, एष जनः दिव्येन जीवितेन तिष्ठतु। देवानां केन संवेने वयं श्रवणीयस्य नाम स्तौमः? कः अस्मान् अनुग्रहीष्यति, कः सुखं दास्यति, कस्य साहाय्यं अस्मान् आगमिष्यति? संकल्पाः, हृदयस्थाः चिन्ताः, इच्छाः, कामाः सर्वतः प्रवर्तन्ते; देवेषु अन्यः नास्ति यं प्रार्थयेमहि—मम कामाः तेषु एव प्रवृत्ताः। किं वा पुरुषान्, पूषाणम्, दुर्गं, देवैः प्रज्वलितमग्निं, सूर्यं, उषसः, सोमं, यमं दिवि, त्रितं, वातं, उषसं, रात्रिं, अश्विनौ स्तौमि। कथं बृहस्पतिः प्रज्ञया, केन स्तोत्रेण, केन प्रशंसया, केन उत्तमेना स्तुत्या बभूव? अज एकपादं, हविष्प्रियम्, अनन्तं, अन्वध्वानं, यज्ञं शृणोतु। जनने, विधौ, दक्षस्याज्ञायां, मित्रावरुणौ राजानौ आहूयेताम्; आर्यमन् बहुरथः, यस्य पन्थाः अव्याहतः, सप्त होत्रारः जन्मनि विविधान् रूपाणि धारयन्ति। ये शीघ्राः, हव्येषु सज्जनाः, बलवन्तः, सौम्याः, दानवन्तश्च, ते अस्माकं हविं शृण्वन्तु; ये स्वबलात् सहस्रं समर्ये जिग्युः, ये महद् धनं संग्रहे गृहीतवन्तः। स्तोत्रैः वायुम्, रथे युक्तं, पूषाणं च मित्रं कुरुत; तौ हि, दिव्यस्य सवितुः शक्त्या, चिन्तमानैः, एकचित्तैः सह संयोगं कुर्वन्ति। त्रिः सप्त महतीः नद्यः, महतोदका, वृक्षाः, पर्वताः, अग्नौ यज्ञाय आहूयन्ते; तन्वी, पथिक्री, सभायां धारयन्ती—रुद्रेषु रुद्रं, रुद्रियम् आह्वयामः। सरस्वती, सरयुः, सिन्धुश्च, ताः तरङ्गैः सह, महता बलसम्पदा अस्माकं क्षेत्राणि आगच्छन्तु; दिव्याः आपः, मातरः, पोषिण्यः, घृतं मधु मधुरं दुध्यन्तु—स्तुतिं गायन्तु। महान् माता, विशालं दिवं, अस्माकं वचांसि शृणोतु; त्वष्टा दिव्यैः सन्ततिभिः, पिता च वचांसि शृणोतु; ऋभुक्षणः, वजः, सारथिः, भगः, शंसा च, अस्मान् सुखार्थिनः पान्तु। प्रियं संवननं, पितुः गृहवत्, अस्माकं वासोऽस्तु; रुद्राणां, मरुतां च शुभा स्तुतिः अस्मान् स्यात्; पशुभिः वयं जनानां मध्ये कीर्तिमन्तः स्याम; देवैः सदा सौम्येन संयोगं कुर्मः। या प्रज्ञा, यां यूयं मरुतः, इन्द्रः, देवाः, वरुणः, मित्रः च मम अदत्त, तां दुहन्तु, यथा गावः दुग्धेन पूर्यन्ते; भवेत्, यूयं अस्माकं गीतानि रथे वहथ। शायद्, हे मरुतः, यूयं अस्मान् स्वजनानिव अवगच्छत; यत्र नाभौ प्रथमं समागच्छाम, तत्र अदितिः अस्माकं सन्ततिं स्थापयतु। द्यावापृथिव्यौ, महे मातरौ, देव्यो, जन्मना देवेषु पूज्ये, यूयं उभे लोकौ धारयथः, सर्वं वहथः; पितृभिः सह बीजानि बहूनि सिञ्चथः। तस्य होत्रं सर्वकामान् आप्नोति; बृहस्पतिः, दातारः, अतीव दानवाँ, यत्र अश्मा मधुरं निनदति, तत्र प्राज्ञाः, प्रेरिताः, चिन्तया महत्त्वं इच्छन्ति। एवं ऋषिः, बलवान्, सत्यवित्, धनदः, स्तोत्रैः चिन्तया च, प्रेरितः, दिव्यं जन्म जीवन्तं कृतवान्। एवं प्लेटेः पुत्रः, अदित्याँ, अदितेः प्राज्ञाः, यूष्माभिः ववर्ध; अधिपतयः, अमृतबलिनः नरः, दिव्यः वंशः जीवितेन स्थातु। अग्निं, इन्द्रं, वरुणं, मित्रं, आर्यमणं, वायुम्, पूषाणं, सरस्वतीं, संयुक्तान्; अदित्याँ, विष्णुं, मरुतः, स्वरभानुं, सोमं, रुद्रं, अदितिं, ब्रह्मणस्पतिं च स्मरामः। इन्द्राग्नी, वृत्रहणौ, सत्याधिपती, परस्परं प्रेरयन्तौ, संयुक्तरूपौ; तौ मध्यं लोकं बलात् पूरयतः; सोमः घृतप्रभः तयोः महत्त्वं वर्धयति। ताभ्यां, महिम्ना उत्तमाभ्याम्, दोषरहिताभ्याम्, वयं स्तुतिं प्रेषयामः—सत्यविद्भ्यः, सत्यवर्धनभ्यः; ये आपः, समुद्रं, श्रेयांसि च धारयन्ति—ते अस्मान् सख्यस्य प्रियं ददतु। ते दीप्तिमन्तः, अन्तरिक्षं, ज्योतिष्मतीः दिशः, दिवं पृथिवीं च बलात् स्थापयन्ति; नद्यः इव, दानवन्तः देवाः, स्तोत्रैः मानवस्य हिताय स्तुवन्ति। मित्रम् उपास्य, वरुणं पूजय—दानवन्तौ, तौ द्वौ अधिपती, ये चिन्तायाम् न प्रमादतः; ययोः वासः धर्मेण दीप्तः, ययोः महत्त्वं दिवं पृथिवीं च पूरयति, अविचलितबलम्। धेनुः, स्वमार्गे चरन्ती, पुनः पुनः परितः, दुग्धं ददाति, व्रते स्थिता, न प्रमादिनी; सा, वदन्ती, वरुणाय दानवते ददाति, देवेषु, विवस्वते हविर्ददाति। दिविस्थिताः, अग्निजिह्वाः, सत्यवर्धनाः, सत्ययोनि चिंतयन्तः उपविशन्ति; ते बलात् दिवं स्थापयित्वा, यज्ञं चक्रुः, रूपाणि सम्यक् अकुर्वन्। द्वौ रक्षिणौ, प्राचीनौ अपि च नूतनौ पितरौ, सत्ययोनि संयुक्तौ; द्यावापृथिव्यौ, वरुणाय ऋते स्थितौ, घृतदुग्धं पयो महते सिञ्चतः। परजन्यं, वायुम्, बलिनौ वृषणौ, इन्द्रवायू, वरुणं, मित्रं, आर्यमणं च वयं आह्वयामः; देवाँ, अदित्यान्, अदितिं, ये पृथिव्याम्, ये दिवि, ये च आप्सु, स्मरामः। त्वष्टारं, वायुम्, ऋभूंश्च आह्वयामः—यः कश्चिद् आह्व्यः—दिव्यान् होतॄन्, उषसं कल्याणाय; बृहस्पतिं, वृत्रघ्नं, प्राज्ञं, बलिनं, सोमं, दानदाँश्च वयं याचामः। देवाः प्रार्थनां, पशून्, अश्वान्, ओषधीः, वनस्पतीन्, पृथिवीं, पर्वतान्, आपश्च अजनयन्; ते सूर्यं दिवि उदयन्तं चक्रुः, दानवन्तः, ऋतं पृथिव्याम् अप्रिणन्। अश्विनौ, भुज्युम् आपदः उद्धृतवन्तौ, वध्रिमत्याः कृष्णं पुत्रं प्रासूताम्; युवानौ, कामद्युः कामे रेमाथुः, विष्णाप्वम् सर्वरूपाय विमुमुक्तम्। पावीरा, एकपाद् विद्युत्पुत्री, दिवं धारयन्ती, नदी, समुद्रजा; सर्वे देवाः मम वचांसि शृण्वन्तु—सरस्वती, प्राज्ञया पूरन्ध्या सह, दानवत्यै च।