यथा त्रिभिः पाशैः युगं बध्नन्ति धैर्यार्थं, एवं अहम् तव मनः आयुषे बध्नामि, न मृत्यवे, अपितु अव्यथमानस्य स्थायित्वाय। यथा एषा महती पृथिवी एतान् वृक्षान् धारयति, तथा अहम् तव मनः आयुषे बध्नामि, न मृत्यवे, अपि तु निरामयस्य चिरस्थायिने। यद् मनः अहम् यमात्, वैवस्वतात्, सुभन्धोः च आददानि, तत् पुनः आयुषे प्रतिपादयामि, न मृत्यवे, अपि तु अक्षतायुराय। यथा वातः अधः वाति, सूर्यः अधः अस्तं गच्छति, धेनुः अधः दुग्धं ददाति, तथा तव रोगः अपि अधः एव पातु। एषा मम हस्तः दिव्या, एषा हस्तः अतिविदिव्या, एषा सर्वौषधी, शुभस्पर्शा च। एषा तु प्रचण्डा स्तुतिः, ब्रह्म वाक्, यत्र इच्छाशक्ती च द्वयोः राज्ञोः मध्ये स्थिते। तस्य मातरौ, दात्री, तं रक्षेताम्, स सप्त होतृन् वेदिम् अधि अभिनत्। स एव दानाय जयाय च, बलसम्पन्नः, यज्ञैः वेदिं ममाप, उत्सुकः स्तुतिं वदन्, स बीजं प्रववर्ष, यथा पेषणशिलाः स्रवन्ति। येषां हविषु मनः तीक्ष्णं, कौशलसम्पन्नं, शीघ्रं, तेषां बाणैः महाबलः द्वौ भुजौ प्रसारयत्, यथा दिशः। यदा कृष्णाः गावः मध्ये उपविष्टाः, अहम् अश्विनौ दिव्यपुत्रौ आह्वयामि, यज्ञे आगच्छतम्, अन्ने आगच्छतम्, उत्सुकौ माम् न विस्मरतं, नेतारौ। तस्य वीर्यं दृढं, सुसम्पादितं, यत् नरैः न परित्यक्तम्। या कन्यया लघ्व्या वह्यमाना पुनरुत्थापिता, सा वहन्तुः आधारः। यदा मध्यं कर्म गूढं कृतम्, कन्यायां पितरं कामयमानः; आदौ द्वौ मनसी पृथक् अभवताम्, सुष्टु बीजं गर्भे स्थापितम्। यदा पिता स्वकन्यायाम् बीजं सिञ्चति, ताम् इच्छन्, तदा स्वयम्भुवः देवाः ब्रह्माणं च सृष्टवन्तः, गृहपतिं व्रतस्य रक्षां च निर्मितवन्तः। स वृषभः इव स्पर्धायां फेनं स्रष्टवान्, अन्ये अल्पबुद्धयः दूरमगच्छन्; दक्षिणः दानवत् अपसार्यते, किन्तु चित्रवर्णः माम् उपगृह्णाति। जन्मनि वह्निवत् शीघ्रः उपब्दिः आगच्छति, नग्नः इव अग्निसमीपे उपविशति; स इन्धनं, बलं च इच्छति, स धारयिता, नित्यनवः वीर्येण जायते। नवग्वाः सत्यवदः शीघ्रं कनायायाः सौहृदं प्राप्नुवन्, सत्यान्विताः; द्विस्थानाः, गोपालं प्राप्तवन्तः, दातारः, अचलाः, दुहन्तुं इच्छन्ति। कनायायाः सौहृदं नूतनं शीघ्रं प्राप्तवन्तः, दानवत्, सत्यं प्रवहति, अतिक्रम्य; शुद्धः पन्थाः येन त्वां प्राप्तवन्तः, नित्यदुहाम् धेनुः, शुभ्रा, दुग्धं अदात्। यदा पृथक् गाः पृष्ठतः परिचीयन्ते, एवं गायको हर्षेण वदति; वसूनां पुत्राः धनं इच्छन्तः, नित्यं जाग्रतः, सर्वाणि रत्नानि उपलभ्य समीपं नयन्ति। तदा ये उपविष्टाः, बहवः, जरन्तुं न इच्छन्तः, अमृतं कामयमानाः, समागच्छन्; ते बहुजन्मनः रहस्यं, शुष्णस्य गूढं बन्धनं, अचिद्यन्तम्, अपश्यन्। एषः तेजः यः नाम देवाः धारयन्ति, सूर्यः त्रिधामनिष्ठः, अग्निः तस्य नाम, जातवेदाः; शृणु नः, होतः, सत्यव्रतः। तौ तेजस्विनौ अश्विनाविन्द्रश्च, उग्ररश्मी, स्तुत्याय, यज्ञे पूज्यौ, मनुष्येषु समृद्ध्यां, सोमपानं रममाणौ, जनजातिषु यज्ञे अर्हौ। एषः स्तुतराजा, प्राज्ञः, गायनः, स्वं सीमां जलानि अतिक्रामति; स शाखाभिः अग्निं कम्पयन्, चक्रनाभिवत्, शीघ्रगं चञ्चलं च प्रेरयति। वैतराणः द्विसीमान्, उपासकः, नित्यदुहाम् धेनुं, अश्वं च दुह्येत; यदा मित्रवरुणौ स्तोमैः संयुक्तौ, अर्यमणः ज्येष्ठैः रक्षिभिः सह। स बन्धुः, ऋषिः, तव चिन्तनं दिवि न्यधात्, नाभिं समीपतमाम्, गायको घोषयति; सा नाभिः नः अस्तु, दूरस्थ्वपि वा, तत्रापि प्राप्तुं शक्नवाम। एषा मम नाभिः, अत्र मम आसनम्; एते मम देवाः, अहम् एतद् अखिलम्; द्विजातः, सत्यस्य आद्यः, एषा नवजाताधेनुः दुग्धं अदात्। तदा सौम्या, चञ्चला, दीप्तिमती भविष्यति, द्विचक्रवर्ती, स्तुत्ये उत्सुकाः; यदा ऋजुशृङ्खला, शिशुवत्, जाता, माता दृढं, नित्यवर्धमानम् अपत्यम् प्रसूते। तदा गावः कनायायाः नेतृत्वं अनुययुः, केनचित् शुनः भर्षणानन्तरम्; शृणुत नः, दानशालिनः, अश्वहन्तुः स्तुतिभिः समृद्धाः, सत्यवदः। एवं हे इन्द्र, अस्माकं कृते हन्याः, महाबल, महाधनाय; पालय, दातृ, अस्माकं वीरान् रक्ष, नितरां, हरिवः, तव कृपया। यदा राजानः धेनोः कृते स्पर्धन्ते, सरण्युः कवये जरण्यवे धावति; प्रेरितः, प्रियतमः, तेषां भवति, स गच्छति, वा तैः सह अतिक्रामति। तदा अस्य महतो पूर्णत्वे, वयं व्यर्थं घोषयामः; सरण्युः तस्य पुत्रः, अश्वः, त्वं च ऋषिः, त्वं यशसा विश्रुतः। यदि तव सौहृदाय, तव गणाय, वयं श्रद्धया स्तुतिं दत्तवन्तः, यस्मिन् सर्वाः वाचः, साम्येन, समागच्छन्ति, यथा पूर्वं, दातुः, सत्यवचसः प्राप्तये। स गायनः, देवैः संयुक्तः, आपो युक्तः, सुमित्रः, श्रद्धया स्तुतिभिः च; स्तुतिभिः वर्धतां, वचोभिः, अधुना स शुभ्रायाः धेनोः दुग्धं समीपं गच्छति। यूयं, पूज्याः देवाः, एकचित्ताः, अस्माकं साहाय्याय बलवन्तः भूयात; ये पुरस्कारान् ददथ, स्वच्छन्दगामिनः, स्थिराः, प्राज्ञाः, अव्ययाः च। ये यज्ञेन हविषा च इन्द्रस्य मैत्रीं अमृतत्वं च प्राप्तवन्तः, तेषां आङ्गिरसः श्रियं ददतु; स्वीकुरुत, प्राज्ञाः, मानवस्य दानम्। ये पितरः सत्येन गवां गोष्ठं विविदुः, परिवर्तिनि संवत्सरे, तेषां आङ्गिरसः दीर्घायुषं ददतु; स्वीकुरुत, प्राज्ञाः, मानवस्य दानम्। ये सत्येन सूर्यं उदयम् अनयन्, मातरं पृथिवीं द्यां च विस्तारितवन्तः, तेषां आङ्गिरसः उत्तमं सन्ततिं ददतु; स्वीकुरुत, प्राज्ञाः, मानवस्य दानम्। एषः तव गृहे मधुरं वदति, देवपुत्राः ऋषयः, तद् शृणुत; आङ्गिरसः उत्तमान् प्रार्थनाः ददतु; स्वीकुरुत, प्राज्ञाः, मानवस्य दानम्। ये विविधरूपाः, गम्भीरे कम्पमानाः, ते आङ्गिरसः, पुत्राः, अग्नेः समीपे जाताः। ये विविधरूपाः अग्निं च द्यां च परितः जाताः, नवगवाः दशगवाश्च आङ्गिरसः, देवेषु पूज्याः। इन्द्रं मित्रं कृत्वा, ते अश्विनौ पुरस्कारयुक्तं गवां समूहं प्रेषयन्ति; अष्टकर्णाः, सहस्रदातारः, देवेषु कीर्तिं अकुर्वन्। अधुना अयं मनुः जायेत, बालवत् उत्थायेत; यः सहस्राणि एकैकशः शतं च अश्वान् दातुम् इच्छति।