यदा मनः सर्वं चराचरं जगत् व्याप्य दूरं गच्छति, तदा तद् वयं पुनः अस्मिन्नेव स्थाने निवासाय, जीविताय च प्रतिनयामः। यत्र यत्र मनः परं देशं प्राप्य विचरति, तत्र तत्र वयं तद् पुनः अस्मिन्नेव स्थाने निवासाय, जीविताय च प्रतिनयामः। यत्र यत्र मनः अतीतान् भविष्यतः च विषयान् गत्वा विचरति, तत्रापि वयं तद् पुनरिहैव निवासाय, जीविताय च प्रतिनयामः। जीवनं यथा कुशलः सारथिः रथं परं पारं नयति तथा वयं जीवितं पारयेम; जरां दूरे कुर्याम, विनाशं चोपरि नयेम। गीतैः, धनैः, अन्नेन च वयं यशः समृद्धं कुर्मः; गायनः सर्वाणि वस्तूनि अस्माकं पोषयतु, विनाशः चोपरि नीयताम्। वीर्यकर्मभिः वयं द्यावापृथिव्योरिव पर्वतानां च शक्तिमन्तः स्याम; गायनः सर्वं पश्यतु, विनाशः चोपरि नीयताम्। सोम! मा अस्मान् मृत्यवे दत्ताः; उदितं सूर्यं पश्येम। देवैः जरां निवार्य, अस्माकं विनाशः दूरे अस्तु। प्राणदातः, अस्माकं मनः जीविताय धारय; आयुः अस्माकं विस्तारय। सूर्यस्य दर्शनं प्रीत्या आनन्दय; घृतैः अस्माकं तनूं पोषय। प्राणदातः, अस्माकं चक्षुः पुनः कुरु, अस्माकं श्वासं पुनः आनय; दीर्घकालं वयं सूर्यस्योदयम् पश्येम; अनुमते, कल्याणं दत्तु। भूमिः अस्मान् पुनर् जीवयतु, दिव्यम् अन्तरिक्षं च पुनर् जीवयतु। सोमः अस्माकं तनूं पुनः दत्तु, पूषा मार्गं पुनः दत्तु, कल्याणं च पुनः दत्तु। द्यावापृथिवी सत्यस्य समीपे, युवत्यौ मातरौ, अस्माकं कल्याणं कुर्याताम्। यदि किञ्चिद् दुष्कृतं अस्ति, तत् द्यावापृथिव्योर् भूमि च नयन्तु; किञ्चिदपि त्वयि न स्थातु। द्विवारं त्रिवारं औषधयः दिवं गच्छन्ति; एकैका पृथिव्याम्। यदि किञ्चिद् दुष्कृतं अस्ति, तत् द्यावापृथिव्योर् भूमि च नयन्तु; किञ्चिदपि त्वयि न स्थातु। इन्द्रः, गाम् अश्वं च पातु, यः उशीनराणां रथं अनयत्। यदि किञ्चिद् दुष्कृतं अस्ति, तत् द्यावापृथिव्योर् भूमि च नयन्तु; किञ्चिदपि त्वयि न स्थातु। वयं महताम् सभां प्राप्तवन्तः, येषां स्तुतिः महानाम् मध्ये श्रूयते, श्रद्धया समन्विताः। अविघ्नं, तेजस्विनं, बलिनं रथमुपेयाय, सत्यस्य रथस्य स्वामिनं वयं इच्छामः। यः शुद्धतया जनान् अतिक्रम्य गच्छति महिष इव; सः शस्त्रैः अपि शुद्धः एव। यस्य विधानतः इक्ष्वाकुः सुखेन वर्धते, पञ्च जनाः दीर्घायुषः सुखाय स्वर्गे इव समृद्धिं प्राप्नुवन्ति। इन्द्र! सभासु च रथासने च त्वं राज्यं धारय, सूर्य इव आकाशे दृश्यसे। त्वं अगस्त्यस्य रक्ताश्वान् आपः योजयसि; पणीन् जयित्वा, हे राजन्, सर्वान् शत्रून् अतिक्रम्य गतवान्। अयम् जनः मातरं प्राप्तवान्, अयम् पितरं, अयम् जीवतः; अयं तव गमनं, सुभन्धो, गच्छतु, निर्गच्छतु। यथा त्रिभिः पाशैः युक्तिं बद्ध्वा रथस्य स्थैर्यं कुर्वन्ति, तथा अहम् तव मनः जीविताय बध्नामि, मृत्यवे न, किं तु अविकाराय। यथा एषा महती पृथिवी एतान् वृक्षान् धारयति, तथा अहम् तव मनः जीविताय बध्नामि, मृत्यवे न, किं तु अविकाराय। यत् मनः यमात्, वैवस्वतात्, सुभन्धोः च आदत्तम्, तत् अहम् जीविताय प्रत्यर्पयामि, मृत्यवे न, किं तु अविकाराय। वातः अधः वाति, सूर्यः अधः अस्तं गच्छति; गौः अधः दुग्धं ददाति—एवं तव रोगः अधः गच्छतु। एषा मम हस्तः दिव्या, एषा मम हस्तः अतिविद्या; एषा मम हस्तः सर्वौषधिः, स्पर्शे शुभा अस्तु। एषा घोरा स्तुत्या वाच्, ब्रह्म, यत्र इयम् द्वयोः राज्ञोः मध्ये इच्छया बलवती; यदा तस्य पितरौ, दानदक्षिणौ, रक्षितारौ आसाताम्, सः सप्त होतॄन् वेदिरेव हन्यात्। सः दानाय जयाय च, शक्त्या यत्नं कुर्वन्, हविर्दानैः वेदिं ममाप; उत्सुकः, स्तुत्यां वाचं उच्चारयन्, सः बीजं स्रवन् इव, स्रवति, इषुध्यते। येषां हविषु मनः तीक्ष्णं कौशलात् प्रवरं, शीघ्रं, सः बली धनुषा द्वाभ्यां भुजाभ्यां दिशः इव प्रसारयति। यदा कृष्णाः गावां मध्ये आसन्, अहम् आह्वये त्वां, अश्विनौ, दिव्यसुतौ; मम यज्ञे, मम अन्ने आगच्छतम्, उत्सुकौ, मा विस्मृतम्, नेतारौ। तस्य वीर्यकर्म दृढम्, सम्यक् कृतम्, यत् नरैः न परित्यक्तम्; यत् पुनः कन्यया लघ्व्या वह्यमानं ऊर्ध्वं कृतम्, धारकस्य आधारः। यदा मध्ये कर्म गूढम्, कन्यायां पितरं इच्छन्; द्वे मनसी आरम्भे व्यपेत्य, सुसंस्कृतं बीजं गर्भे न्यधात्। यदा पिता स्वकन्यायां बीजं सिञ्चन्, इच्छया, तदा स्वयम्भुवः देवाः ब्रह्माणम्, गृहपतिं, व्रतस्य रक्षकम्, निर्मिमिरे। सः वृषा इव स्पर्धायां फेनं सिञ्चन्, अन्ये अल्पबुद्धयः दूरं ययुः; दक्षिणा दानमिव अपसारितम्, किंतु चिह्नितः मम गृहीतः। वह्निवत् शीघ्रः जातः, उपब्दिः उपेत्य, नग्न इव अग्निं समीप उपविशत्; सः इन्धनं इच्छति, बलं इच्छति, सः धारकः, सदा नूतनः वीर्येण जायते। नवग्वाः सत्यवाचः शीघ्रं कनायाः सख्यं आगच्छन्, सत्यम् अन्वितम्; द्विसद्मानः गोपालं प्राप्तवन्तः, दानशीलाः, अचलाः, दुहित्वा इच्छन्। शीघ्रं कनायाः सख्यं, नूतनतरं, दानमिव, सत्यम् प्रवहति, अतिक्रम्य आगच्छति; शुद्धा रेखा येन ते त्वां उपाजग्मुः, सदा दुहन्त्याः गावः, उज्ज्वला दुग्धं ददाति। यदा गावः पृथक् कृत्वा पृष्ठतः ज्ञायन्ते, तथा गायकः हृष्टः भाषते; वसुपुत्राः धनम् इच्छन्तः, सदा सक्रियाः, सर्वाणि रत्नानि समीपं नयन्ति, विविनक्ति। तदा ये तस्य समीपे उपविष्टाः आसन्, ते समागताः, बहवः, जराम् इच्छन्तः; ते बहुजातस्य रहस्यं, शुष्णस्य गुह्यं बन्धनं, अच्युतम्, अविन्दन्। एष तेजो यत् नाम देवानाम् अस्ति, सविता, ये त्रिषु लोकेषु उपविशतः; अग्निः तस्य नाम, जातवेदाः; शृणु अस्मान्, होत्र, सत्यब्रत, सत्यधृत। तौ तेजस्विनौ, अश्विनौ, इन्द्र च, स्तुत्याय, पूज्यौ; मनुष्येषु बार्हिषि हृष्टौ, सुष्टुत्यां सोमपानं प्रीत्यै, जनासु यज्ञीयौ। एवं ऋषयः, देवाः, प्रजाः च, मनसः स्थैर्यं, जीवितस्य रक्षणं, यशः, आयुः, बलं, कल्याणं च प्रार्थयन्तः, स्वर्गभूम्योरिव, सोमपूष्णोरिव, इन्द्राश्विनोरिव च, सततं स्तुतिं कुर्वन्ति।