दूरस्थं तद् गुह्यं नाम आसीत्, येन कम्पमानाः बलाय त्वाम् आह्वयन्, हे मघवन्। तव वीर्येण त्वं भूमिं च दिवं च धारयः, तव भ्रातृपुत्राः तेजस्विनः। महद् गुह्यं नाम, येन त्वं, बहुकुशलः, भूतं च भविष्यद् च निर्मितवान्। तत् पुरातनं तेजः, यस्य जन्म, प्रियं, प्रियजनाः पंच समागताः तत्र प्रविशन्ति। सः भूमिं च दिवं च मध्यं च अपूरयत्; पंच देवाः क्रमशः, सप्त सप्त। चतुस्त्रिंशद् रूपैः सः व्यापकः, स्वतेजसा दीप्तिमान्। त्वं प्रथमं प्रकाशम् उत्पादितवान्, येन पोषितः पोष्यते; तव बान्धव्यम् ऊर्णमध्यम्, तव ऐश्वर्यं अद्वितीयं महद्। शशः वृद्धिमान्, बहुषु स्थितः, युवा अपि श्वेतकेशः, जागर्ति। पश्य कवेर् दिव्यस्य महत्त्वम्; सः ह्यः मृतः, अद्य पुनः जातः। शक्त्या शक्तिमान्, अरुणः, गरुडः, महत्त्ववान्, वीरः, पुरातनः। यद् सः जानाति, तद् सत्यम्, न व्यर्थम्; तस्य धनं दीप्तिमान्, विजेता च दाता च। एतेन सः पुरुषत्वं दत्तवान्, येन वज्रधारः वृत्रवधाय सिक्तवान्। त एव देवाः, कर्मणा जाताः, यज्ञकृत्याद् उत्पन्नाः। संयोगेन सः कर्माणि सृजति, सर्वशक्तिमान्, दुष्टनाशकः, सर्वचेतनः, अधिपः। सोमं पीत्वा, दिवि वर्धमानः, वीरः शत्रून् निष्कास्य पराजितवान्। एषः तव, एकस्य; सः तव, अन्यस्य; तृतीयेन तेजसा एकीकुरु। संभाराय, तव देहाः प्रमोदन्ताम्; देवप्रियः, परमजन्मस्थाने। तव बलस्वरूपं, बलं नेतुम्, नः सुखं च रक्षणं च ददातु। अनाहतः, तव तेजः स्वयम् सृजतु, महाप्रतिष्ठाय, दिवि ज्योतिरिव, हे देवाः। बलात् बलवान्; बलात् उत्तमं फलम् अवाप्तवान्। बलात् स्तुतिं प्राप्तवान्, बलात् दिवं गतवान्। बलात् प्रथमं सत्यं धर्मं अनुवर्तितवान्, बलात् देवान् अनुवर्तितवान्, बलात् वयम् त्वां अनुवर्तामः। तेषां पूर्वजाः अपि तेषां महत्त्वं न प्राप्तुम् अशक्नुवन्; देवाः स्वबुद्धिं देवेषु न्यस्यन्। ते सर्वं वितरन्, शक्त्या पुनः स्वस्वरूपे प्रविष्टवन्तः। शक्त्या ते समग्रं विस्तारं परिभ्रम्य, पुरातनं अनन्तं निवासं मापन्। तेषु सर्वे प्राणी प्रविशन्ति, बहुषु जनेषु विस्तारयन्ति। पुत्राः असुरं सूर्यज्ञं द्विधा कृतवन्तः, तृतीयकर्मणा तं स्थापयन्। पितरः स्वबलात् स्वपुत्रं च पितृसूत्रं च उत्तरजनासु स्थापयन्। नौः समुद्रे यथा, दिशाः भूमेः यथा, सः पुण्येन सर्वदुःखानि तरति। स्वपुत्रेण, महास्तुत्यः, महत्त्वे, तान् पूर्वान् च उत्तरान् च स्थापयन्। अस्माभिः पन्थानः न विहार्यः, न यज्ञात् विचलनीयः, हे इन्द्र सोमपः। न शत्रवः अस्मान् जयन्तु। यः सूत्रं यज्ञविधायकं, देवेषु प्रसारितम्—तं वयं सम्यक् आहूताः प्राप्नुमः। अधुना वयं मनः आह्वयामः, नाराशंसेन सोमेन च, पितृचिन्ताभिः। यत् मनः पुनः अत्र आगच्छेत्, निश्चयाय, कौशलाय, जीवाय, सूर्यदर्शनाय। पितरः दिव्यवंशः मनः पुनः ददतु, जीवितसमाजे एकत्रितुम्। सोम, तव विधाने, मनः अस्माकं देहे धृत्वा, वयं पुत्रैः सह एकत्रितुम्। यदि तव मनः दूरं यमस्य, विवस्वतः पुत्रस्य, गतम्, तद् वयम् अत्र निवासाय जीवाय पुनः आनयामः। यदि तव मनः दिवं वा भूमिं वा गतम्, तद् वयम् अत्र निवासाय जीवाय पुनः आनयामः। यदि तव मनः चतुर्दिशं भूमिं गतम्, तद् वयम् अत्र निवासाय जीवाय पुनः आनयामः। यदि तव मनः चतुर्दिशं गतम्, तद् वयम् अत्र निवासाय जीवाय पुनः आनयामः। यदि तव मनः समुद्रं सागरं वा गतम्, तद् वयम् अत्र निवासाय जीवाय पुनः आनयामः। यदि तव मनः दीप्तनदीः गतम्, तद् वयम् अत्र निवासाय जीवाय पुनः आनयामः। यदि तव मनः जलानि ओषधीनि वा दूरं गतम्, तद् वयम् अत्र निवासाय जीवाय पुनः आनयामः। यदि तव मनः सूर्यं श्वित् वा दूरं गतम्, तद् वयम् अत्र निवासाय जीवाय पुनः आनयामः। यदि तव मनः महत् पर्वतान् गतम्, तद् वयम् अत्र निवासाय जीवाय पुनः आनयामः। यदि तव मनः सर्वं चराचरं जगत् दूरं गतम्, तद् वयम् अत्र निवासाय जीवाय पुनः आनयामः। यदि तव मनः दूरं प्रदेशान् गतम्, तद् वयम् अत्र निवासाय जीवाय पुनः आनयामः। यदि तव मनः भूतं भविष्यद् वा दूरं गतम्, तद् वयम् अत्र निवासाय जीवाय पुनः आनयामः। जीवनं वयं पारयेम, यथा कश्चित् रथं कौशलात् संचालनं करोति; क्षयः दूरं गच्छतु, विनाशः अपि दूरं गच्छतु। गीत्या, धन्येन, अन्नेन, वयं कीर्तिं वर्धयेम; गायकः सर्वं नः पोषयतु, विनाशः दूरं गच्छतु। वीर्येण वयं दृढाः स्याम, यथा दिवः भूमेः पर्वतानाम्; गायकः सर्वं नः पश्यतु, विनाशः दूरं गच्छतु। सोम, नः मृत्यवे न समर्पय; वयं उदितं सूर्यं पश्येम। वृद्धावस्था देवैः अस्माकं दूरं स्थाप्यताम्, विनाशः दूरं गच्छतु। जीवनदाता, जीवाय मनः धारणं कुरु; आयुः अस्माकं विस्तारय। सूर्यदर्शनाय अस्मान् आनन्दय; घृतैः देहे पोषणं कुरु। जीवनदाता, दृष्टिं पुनः ददातु, श्वासं पुनः अत्र आनयतु। वयं दीर्घकालं सूर्यं पश्येम; अनुमति, कल्याणं ददातु। भूमिः पुनः जीवितं ददातु, दिव्यं दिवं च वायुः पुनः जीवितं ददातु। सोमः देहं पुनः ददातु, पूषा पुनः पथं च कल्याणं ददातु। एवं ऋषयः, देवाः, पितरः, सोमः, पूषा, अनुमति, सर्वे च, जीविताय, तेजसः, मनसः, आयुषः, एकत्वाय, यज्ञाय, धर्माय, सर्वे सम्मिलित्वा, जीवितं, तेजः, बलं, आनन्दं च पुनः पुनः ददाति, यथा दिवः भूमेः पर्वतानाम्, यथा समुद्रः, यथा दिशः, यथा सूर्यः, यथा ओषधिः, यथा जलानि, यथा पूर्वं भविष्यद् च, सर्वं जीविताय, एकत्वाय, कल्याणाय पुनः पुनः आगच्छन्ति।