इन्द्रः, सत्प्रदानः सत्यदक्षिणः, स्ववीर्येण मनुष्येषु श्रेष्ठत्वं प्राप्तवान्। सर्वे हरिवः स्वबलसम्पन्नाः तव यशः स्तुवन्ति। तस्मै बलिनि हविर्यज्ये रममाणाय विश्वनराय महावीर्यशौर्यप्रसिद्धाय पृथिव्यां दिवि च पूजिताय इन्द्राय स्तोत्रं संनयाम। स एव मित्रभावेन स्तुतः इन्द्रः नरसखा, सर्वेषु कर्मसु, स्पर्धासु, युद्धेषु च तुष्टः भवति। के ते नराः, हे इन्द्र, ये तव अनुग्रहम् इच्छन्ति, तव सौम्यं समृद्धिं च कामयन्ते? ये तव बलं, ऐश्वर्यं, जलासु, श्रेष्ठेषु धनासु, पुरुषत्वे च त्वां युञ्जते? त्वं, हे इन्द्र, प्रार्थनया महानसि; सर्वयज्ञेषु पूज्यः; सर्वसंगतिषु श्रेष्ठः; तव मन्त्रः सर्वेषां जनानां मध्ये परमः। अधुना ये यजमानाः, ते नः पातु; जनाः तव महत्त्वं जानन्ति; अयम् अजरः, सदा वर्धमानः, सर्वाणि इमानि हविंषि तव कृते सम्पादितानि। सर्वे एते हविः, हे वीर्यसूनो, तव कृते मया समर्पितानि, यानि त्वया स्वीकृतानि; तव अनुग्रहार्थं पात्रं स्थाप्यते, विधिः प्रतिष्ठितः, स्तोत्रं प्रार्थना चोन्नता। ये ऋत्विजः, हे प्राज्ञ, ये सोमपेषणे तव कृते स्तोत्राणि रचयन्ति, धनदाय, तव अनुग्रहे मनः स्थापयन्ति, ते सोममदस्य मार्गं यान्ति। तद् महद् प्राची गर्भम् आसीत्, येन त्वं आपः प्रविष्टवान्; त्वं, हे अग्ने जातवेदः, एकः देवेषु, स्वस्याः देहस्य नानारूपाणि पश्यसि। कः मां अपश्यत्, कः देवः, कः मम नानारूपाणि ददर्श? कुत्र मित्रावरुणौ, कुत्र सर्वे अग्नेः देवस्य प्रज्वलनानि? वयं त्वाम्, हे जातवेदः, नानारूपेण दृष्टवन्तः, त्वं आपः ओषधीः च प्रविशन्; यमः दिवः दशसु दिशासु प्रकाशमानं त्वां अजानात्। वरुणात् भीतः अहम् ऋत्विज्यम् त्यक्तवान्; देवाः मां तत्र न संयोजयन्; मम रूपाणि नानास्थानेषु स्थापितानि, अहम् अग्निः तस्य हेतोः न अवेदिषम्। आगच्छ, हे मनोः, यज्ञानुकामः, अग्निं देवम् अन्धकारात् सम्यक् मार्गे नेतु; देवेषु पन्थानः सुलभान् कुरु, हविः सौम्येन मनसा आनय। पूर्वे अग्नेः भ्रातरः अपि एषम् अर्थम् अन्वयन्, रथिनः इव पन्थानं पालयन्तः; तस्मात्, हे वरुण, भीत्या अहम् दूरे आगतम्, यथा कृशः, अश्विनः, अविजयी। वयं तव आयुः अजरं कुर्मः, हे अग्ने, यथा युक्तः, सर्वजन्यवित्, त्वं न नश्यसि; ततः, सुमन्युः सन्, त्वं देवेषु उत्तमं भागं वहसि। मम कृते पूर्वभागः, परभागश्च, पूर्णबलः हविः अस्तु; घृतं, आपां रसं, ओषधीं रसं च अस्तु, अग्ने, देवाः तुभ्यं दीर्घायुष्यम् ददतु। तव पूर्वभागः, परभागश्च, अग्ने, हविः अंशः, पूर्णबलः अस्तु; एषः समग्रः यज्ञः तव अस्तु, सर्वा दिशः त्वां नमन्तु। सर्वे देवाः माम् अत्र उपदिशन्तु, यथा चयनः होतृ आसीनः; मम भागं ब्रूयुः, यथा तव प्रियपन्था अहम् हविः वहामि। अहम् होतृ, यज्ञाय उपविष्टः; सर्वे देवाः मरुतः मां बिभ्रति; प्रति दिनं, हे अश्विनौ, यजमानः भवामि, हविः च वः समर्प्यते। यः कश्चन होतृ, स यमाय नीयते; यत् देवाः इच्छन्ति, सः चिन्तयति; प्रति दिनं सः जायते, प्रति मासं, यथा देवाः हविःवाहम् स्थापयन्ति। देवाः माम् हविःवाहम् अकल्पयन्, अक्ष्रान्तम्, बहुदुःखान्य् अतिक्रमन्तम्; अग्निः, वेदावान्, अस्माकं यज्ञं पञ्चधा, त्रिधा, सप्तसूत्रेण व्यवस्थितम्। अहम् तव कृते अमृतत्वं वीर्यं च प्राप्नुयाम्, यथा, हे देवाः, अहम् वः विस्तीर्णं पन्थानं करवानि; इन्द्रस्य वज्रं भुजयोः स्थापयामि, तेन सर्वाणि युद्धानि विजेष्यथ। त्रयः शतानि त्रयः सहस्राणि देवाः, एकोनचत्वारिंशत् च, अग्निम् अर्चयन्; घृतेन अनुलेप्य, बर्हिः वितत्य, तं होतारम् उपाविशत्। यः अस्माभिः मनसा कामितः, सः आगतः, यज्ञविद्, विधिप्रवणः; सः, पूज्यतमः, अस्मभ्यं दिव्यं वरं ददातु, यः सन्निहितः, सः न दूरे। होतारं पूज्यतमं उपविशतु; सुसंस्कृतं हविः प्रकाशयतु; वयं पूज्यं देवताः यजाम, आगच्छन्तु देवाः, घृतैः स्तुवाम। अद्य वः, हे देवाः, आमन्त्रणा सफलां कृतवन्तः; वयम् यज्ञस्य जिह्वां, गुह्यां, प्राप्नुमः; सः जीवितं वहन्, गन्धेन आवृतः, आगतः; अद्य वः आमन्त्रणा शुभां कृतवतः। अद्य अहम् प्रथमं वाक्यम् वदामि, येन देवाः असुरान् अभिभूय; वीर्येण पुष्टाः, पूज्याः, पञ्च जनाः, मम हविः गृह्णन्तु। पञ्च जनाः मम हविः गृह्णन्तु, गावजाः पूज्याश्च; पृथिवी अस्मान् भूम्याः पापात् पातु, अन्तरिक्षं च दिवः चोपरिष्टात्। तन्तुं विव्यं, दिवः तेजसा अनुगच्छन्तः; धियः कृतानि ज्योतिष्मतीः पन्थानः पालय; अनिर्बन्ध्यं तन्तुं वत, आपः पालयन्तु; मनुरिव दिव्यं वंशं जनय। युञ्जथ सोमवन्तः, बन्धनानि विमोचयन्तु, रश्मीन् विमुञ्चन्तु, सम्यङ् कृत्वा; अष्टचक्रं रथं सर्वतः वहन्तु, येन देवाः प्रियतमान् समीपं नयन्ति। अश्मान् अग्रे गच्छति—संयुज्य, उत्तिष्ठ, अतिक्रम, हे मित्राः; अत्र ये अनुपकारी, तान् परित्यजाम, शुभैः सह परं लाभं प्राप्नुमः। त्वष्टा, कलावान्, गूढविद्या, देवद्रव्याय पात्राणि वहति, शुभतमः; सः निश्चित्य लोहम् परशुं तीक्ष्णयति, येन ब्रह्मणस्पतिः विघ्नान् छिनत्ति। नूनं, प्राज्ञाः, परशुभिः संयुज्यन्ते, येन अमृतत्वं सृजितम्; गुह्यपदानि विदित्वा, सृजन्ति, येन देवाः अमृतत्वम् आप्नुवन्। ते वत्सं गवां गर्भे स्थापयन्ति, सूक्ष्मया बुद्ध्या वाचा च; सः सदा हितः, सर्वेभ्यः योग्येभ्यः समीपं गच्छति, विजयाय गायकः। स तव यशः, हे मघवन्, महत्त्वे, यदा कम्पमानौ पृथिवी दिवौ त्वां आह्वयेताम्; त्वं देवाः अनयः, दासस्य बलम् अतिक्रामः, तस्य अपत्याय यदा त्वया साहाय्यम् कृतम्। यदा त्वं, हे इन्द्र, वपुषि बले च वर्धमानः, जनासु स्वबलम् उद्घोषयन्, तानि युद्धानि तव माया न स्युर्न; अद्य रिपुः न पूर्ववत् परीक्षितव्यः। कः तव महत्त्वस्य पारं प्राप्तवान्? के अस्माकं पूर्वजाः, हे इन्द्र? यदा त्वं मातरं पितरं च स्वदेहात् एकत्र सृजितवान्। तव चत्वारि नामानि, महाबलिन्, महिषे दृश्यन्ते; त्वं एव तानि सर्वाणि जानासि, येन कर्मणा, हे मघवन्, त्वया कृतानि। त्वं सर्वाणि वस्तूनि, दृश्यमानानि अदृश्यानि च, धारयसि; मम इच्छां न अतिक्राम, हे मघवन्; त्वं वेत्ता, त्वम् इन्द्रः, दाता। यः ज्योतिषि ज्योतिः स्थापयत्, यः मधुना माधुर्यम् उत्पादयत्; तस्मै मम प्रिया स्तुतिः, इन्द्राय गीतम्, ब्रह्मणा युक्तम्, प्रकटितम्।