अहं पुरातनं धनं गायके ददामि, स्वयमेव वर्धनं प्रार्थनां सृजामि, यज्ञकर्तुः प्रेरकः, सर्वेषां स्पर्धासाक्षी चास्मि। देवाः माम् इन्द्र इति नाम्ना आहुः; दिवि, पृथिव्याम्, आप्सु च सर्वे प्राणी इति मां जानन्ति। अहं तु त्वरितौ बलिनौ अश्वौ योजयामि, वज्रं च महते अददाम्। मम तेजसा अहं अत्कं मुनये व्यनशयम्, कुत्साय बलानि अददाम्, शुष्णस्य हन्ता, वध्र्यश्वस्य निग्राहकः चास्मि, यो दस्यवे आर्यनाम नाददात्। इव पितेव पुत्राय, अहं वेतसवे कामाय सहायः अभवम्; कुत्साय स्मदिभाय च तुग्रं निगृह्य, यज्ञकर्तुः, राज्ञः च प्रेरकः, तं प्रियं न निरुध्य विजयं यः लभते, तस्य अहं जयः। श्रुतर्वणे मृगयं निगृह्य, तस्य कौशलात् मम साहाय्यं याचमानस्य, विनीतं वेषं नमयामि, सव्याय पङ्गृभिं निगृह्णामि। अहं वृत्रघ्न इव, नववास्त्वं दासं बृहद्रथं च व्यनशयम्; यः मनुष्येषु उत्कर्षं वर्धनं च इच्छति, तम् अहं तेजसा दिवः परे पारं प्रक्षिपामि। सूर्यस्य परितः त्वरितैः अश्वैः अहं सञ्चरामि, प्रेरितैः बलिनः वाह्ये; यदा मन्थनशिला पुरुषैः प्रेर्यते, तदा अहं दासं अधः पातयामि, तं विजितं करोमि। अहं सप्तधा नहुषः, नहुषेषु महत्तमः; बलात् तुर्वशं यदुं च मम महत्त्वं घोषयामि, अन्यं बलिनं निगृह्य, नवत्युत्तरनवत्यधिकान् दर्पिणः विजित्य। अहं वृषा, सप्त सिन्धूं पृथिव्याम् अपि मार्गेषु निरुद्धवान्; कर्मसु प्राज्ञः, आपः अतिक्रम्य, मनोः सन्ततये मार्गं अन्वेषयामि। तदा अहं ताः आपः धारयामि, यदा तवष्टा अपि ताः धारयितुं न अशकत्; गावः गुह्यं पयः, मधु मधुरं, सोमः च सुतः शुद्धः। एवं देवाः, इन्द्रः दातारः, सत्यम् ददाति, वीर्येण नराणां मध्ये विशिष्टः; हे हरिवः, पूर्णबलाः, सर्वे स्वशक्त्या तव महिमानं स्तुवन्ति। बलिनं हविर्भुजं विश्वानरं, सर्वं व्याप्नुवन्तं, स्तोत्रेण आह्वयामः; इन्द्रं, यस्य महद् बलं यशः, वीर्यं च पृथिव्यां दिवि च पूज्यते। स एव, सुहृद्भिः स्तुतः, इन्द्रः, नरस्य सहायः; सर्वेषु कर्मसु, स्पर्धासु, युध्येषु च, त्वं वीर, हर्षितोऽसि। क एव ते, हे इन्द्र, ये तव प्रीतये याचन्ते, ये तव सौम्यं, समृद्धिं च इच्छन्ति? ये तव बलं, ऐश्वर्यं, आप्सु, श्रेष्ठे धन्ये, पुंस्त्वे च अन्विष्यन्ति? त्वं, हे इन्द्र, प्रार्थनया महान्; सर्वेषु यज्ञेषु पूज्यः; सर्वेषु समुदायेषु अग्रणीः, तव मन्त्रः सर्वेषां मध्ये उत्तमः। अधुना, ये यज्ञकर्तारः, ते अस्मान् पान्तु; जनाः तव महत्त्वं जानन्ति; अयम् अजरः, सदा वर्धमानः, एतानि सर्वाणि हविः तुभ्यं सन्नद्धानि। एतानि सर्वाणि हविः तुभ्यं, वीर्यस्य पुत्र, यानि त्वमेव स्वीकृतवान्; तव प्रीत्यर्थं पात्रं स्थाप्यते, क्रतुः स्थाप्यते, स्तोत्रं, प्रार्थना, ब्रह्म च। ये ऋत्विजः, हे प्राज्ञ, यज्ञे स्तोत्राणि रचयन्ति, दानाय च, तव प्रीतौ मनः संस्थाप्य, सोमस्य हर्षं मार्गन्ते। स तद् महद् आद्यं गर्भं आसीत्, येन त्वं आपः प्रविशः; त्वं, हे अग्ने जातवेदः, देवेषु एकः, स्वस्य रूपाणि नानाविधं अपश्यः। कः माम् अपश्यत्, कः देवः, कः मम नानारूपाणि अपश्यत्? कुत्र मित्रावरुणौ वसतः, कुत्र अग्नेः दिव्यस्य सर्वे होतारः? वयम् त्वां, हे जातवेदः, नानारूपं अपश्याम, अग्ने, आपः ओषधीश्च प्रविशन्तं; यमः, अद्भुततेजाः, त्वां अविज्ञानत्, दशसु दिशः परे दीप्तमानम्। वरुणस्य भीतिः, अहं होतृत्वात् अपसृत्य, देवाः माम् तत्र न ऐक्षन्त; मम रूपाणि नानास्थानेषु स्थितानि, अहं अग्निः, न तु एषां कारणं अवेदिषम्। आगच्छ, हे मनो, यज्ञकामः, देवमग्निं तमसः शुभेन पन्था नय; देवेषु मार्गान् सुलभान् कुरु, प्रियं चेतसा हविः वह। अग्नेः पूर्वे भ्रातरः अपि एतत् प्रयोजनं अन्वयुः, इव रथिनः पन्थानं अनुयन्तः; तस्मात्, हे वरुण, भयात्, अहं दूरे आगतः, इव पाण्डुः, येषां न जेष्टः, न शीघ्रः। तव आयुः अमृतं कुर्मः, हे अग्ने, यथा युक्तः, सर्वज्ञ, न नश्यसि; ततः, प्रियः सन्, देवेषु उत्तमं भागं वहसि। मम भागं हविषः, पूर्वं च परं च, बलसम्पन्नं देहि; घृतं अस्तु, आपां रसं, ओषधीं रसं, अग्ने, देवाः तुभ्यं दीर्घमायुः ददतु। तव पूर्वपरोभागौ, हे अग्ने, हविषः भागौ, बलसम्पन्नौ स्तः; एष यज्ञः सर्वः तवास्तु, चत्वारः दिशः त्वां नमन्तु। सर्वे देवाः, माम् अत्र उपदिशन्तु, यदा नियुक्तः होतृः अधिवसति; मम यथोचितं भागं वदन्तु, यथा तव प्रियपन्था अहं वहामि हविः। अहं होताः, यज्ञाय उपाविशम्; सर्वे देवाः मरुतश्च माम् अन्वयुः; प्रतिदिनं, हे अश्विनौ, युष्माकं ऋत्विजः होतारः भवन्ति, युष्मभ्यं हविः दीयते। अयं होताः, यः कश्चन, यमाय नीयते; यत् देवाः इच्छन्ति, तत् स चिन्तयति; प्रतिदिनं स जातः, प्रतिमासं, यथा देवाः वहनं हविषः स्थापयामासुः। देवाः माम् हविःवाहं स्थापयामासुः, अनवद्यं, बहुदुःखेषु चरन्तम्; अग्निः, सर्वज्ञः, अस्माकं यज्ञं पञ्चधा, त्रिधा, सप्तसूत्रेण योजयति। अहं तुभ्यं अमृतत्वं, वीर्यं च आप्नुयाम्, यथा, हे देवाः, अहं वः विस्तीर्णं पन्थानं कुर्याम्; इन्द्रस्य वज्रं वक्षसि स्थापयामि, तेन सर्वाणि युद्धानि विजेष्यथ। त्रिशतं त्रिसहस्रं देवाः, नवत्रिंशत् च, अग्निं उपास्ते; घृतेन अनुलेप्य, बर्हिः व्यस्तीर्य, तं होतारं स्थापयामासुः। यं वयं मनसा अर्चाम, स आगतः, यज्ञे प्राज्ञः, कर्मणि दक्षः; स एव पूज्यतमः, अस्मभ्यं देवगृहम् ददातु, यः उपस्थितः, स न दूरः। होतारं पूज्यतमं उपविशतु; सुसंस्कृतं हविः प्रकाशयतु; वयं पूज्यदेवान् उपास्महे—आगच्छन्तु देवाः, घृतेन स्तुमः। अद्य वः, हे देवाः, आवाहनं सफलम् अभवत्; वयं यज्ञजिह्वां, गुह्यां, अविन्दाम; स जीवितं वहन्, गन्धेन आवृतः, आगतः; अद्य वः आवाहनं शुभम् अभवत्। अद्य प्रथमं वचनं वदामि, येन देवाः असुरान् विजिग्युः; बलसम्पन्नैः पूज्यैः, पञ्च जनाः, मम हविः गृह्णन्तु। पञ्च जनाः मम हविः गृह्णन्तु, गावः-जाताः, पूज्याश्च; पृथिवी अस्मान् भूतले रक्षतु, अन्तरिक्षं च दिवः उपर्यतः। तन्तुं तन्त्व, दिवः तेजसा अनुसृत्य; धियः कृतपथाः रक्षन्तु; अविच्छिन्नं तन्तुं तन्तु, आपः रक्षन्तु; मनुवत् देवजातिं जनयन्तु। युगं विमोचयन्तु, सोमवन्तः, बन्धनानि विमोचयन्तु, रश्मीन् विमोचयन्तु, समं कुर्वन्तु; अष्टचक्रं रथं सर्वतः वाहयन्तु, येन देवाः स्वप्रियं समीपं आनिनयुः। एवं स यज्ञः, स्तोत्रं, हविः, देवाः च, इन्द्रः अग्निश्च, वीर्येण, प्रज्ञया, भक्त्या च, पृथिव्यां दिवि च, सर्वत्र पूज्यते; ऋत्विजः, जनाः, पशवः, आपः, ओषधयः, सर्वे च, तस्य यशः, दानं, महत्त्वं च स्तुवन्ति।