येषां देवाः हविसाम् वहनं त्वां अर्चितं, मनुषेषु अतिशयितम्, पूज्यं च कृतवन्तः, हे अग्ने, स्तोतारं प्रति गच्छन्, दिव्यं, महिमानं, प्राचीनं दानं प्रददातु। ततः वयं धनेच्छया, हे इन्द्र, तव दक्षिणहस्तं गृहीत्वा, धनाधिपते, निधिपते, त्वां पशूनां रक्षिता इति जानन्तः, वीर, त्वं महद्, तेजस्वि धनं ददातु। स्वेन आयुधेन, स्वेन बलं, शुभेन नेतृत्वेन, चतुर्भिः समुद्रैः, धनस्य आधारः, स्तुत्यः, प्रचार्यः, विविधः, त्वं महद्, तेजस्वि धनं ददातु। हे इन्द्र, उत्तमप्रार्थनायाः, दिव्यः, महान्, विस्तीर्णः, गम्भीरः, दृढाधारः, कीर्तिमान्, ऋषिः, बलवान्, शत्रुनां दारयिता, त्वं महद्, तेजस्वि धनं ददातु। ध्वजैः, वीर्येण, अतिशक्तिमता, धनविजेता, दीप्त्या, कौशलसम्पन्नः, शत्रुघ्नः, दुर्गभेदकः, सत्यम् इन्द्र, त्वं महद्, तेजस्वि धनं ददातु। अश्वैः, रथैः, वीरैः, सहस्रैः, शतैः, विजयी सेनाभिः, तेजस्वि, ज्योतिविजेता, हे इन्द्र, त्वं महद्, तेजस्वि धनं ददातु। सप्तमुखः, प्रेरितः, बुद्धिमान् बृहस्पतिः, तं प्रार्थना प्रति गच्छति; स आङ्गिरसः, श्रद्धया उपासनीयः, त्वं महद्, तेजस्वि धनं ददातु। यथा गायकाः, मम स्तुतयः दूतवत् इन्द्रं प्रति गच्छन्ति, तस्य प्रसादम् इच्छन्ति; हृदयम् स्पृशन्ति, मनसा उक्तानि—हे महाबलिन्, त्वं महद्, बहुलं धनं ददातु। यद् अहम् त्वत्तः इच्छामि, तत् ददातु, हे इन्द्र—महान्, अतुलनीयः, जनानां मध्ये निवासः; द्यौः पृथिवी च तद् स्तुत्यं कुर्वन्तु—हे महाबलिन्, त्वं महद्, बहुलं धनं ददातु। अहम् प्राचीनः धनाधिपः अस्मि; सदा स्थायिनः धनं विजयी; जनाः मां पितरं इति आह्वयन्ति; साधकाय अन्नं वितरामि। अहम् इन्द्रः, प्रतिबन्धः, अथर्वणस्य बलम्; त्रिताय गौः उत्पादितवान्; वीर्यं सज्जनाय दत्तवान्, शत्रवे न; दधीचये, मातरिश्वने कुलानि दत्तवान्। मम कृते त्वष्टा वज्रं निर्मितवान्; देवाः स्वबलं मयि स्थापितवन्तः; मम मुखं सूर्यस्य इव दुर्निवारम्; कर्मणा, कृत्येन, मां पूजयन्ति। अहं गो, अश्व, हिरण्यस्य धनं, बहुलं, दीप्तं, साधकाय ददामि; सोमयागः, स्तुत्यैः तुष्टः सन्, भक्ताय सहस्राणि समर्पयामि। अहम् इन्द्रः कदापि न पराजितः, न मृत्यवे स्थानं कृतवान्; ये सोमं पेषयन्ति, ते मां धनाय याचन्तु; हे पूरु, त्वं मम मित्रे न विफलः। ये अश्वकामाः, युद्धाय वज्रं सज्जीकृतवन्तः, तान् अहम् विजितवान्; प्रतिस्पर्धाय, शत्रुं, बलिनं, गर्वितं, न नमन्तं, अहं अपहतवान्। अहम् एकः, बहुभिः स्पर्धामि; द्वौ, त्रयः किं करिष्यन्ति? यथा धान्यपेषकः, बहून् शत्रून् अपहतवान्; ये इन्द्रः न, मां निन्दन्ति किम्? अहम् गुङ्गुषे, अतिथिग्वे अन्नं दत्तवान्; जनान् तर्पितवान् वृत्रघ्नः; पर्णये वा करञ्जे वा, महान् वृत्रवधे श्रुतवान्। यो मां नमति, स अन्नं, बलं प्राप्नुयात्; स गोदातृ मित्रं कुर्यात्; सभायाम् सम्मानितः सन्, स्तुत्यं, गीत्यं फलम् ददामि। सोमः अत्र न दृश्यते, न प्रकाशते; स एषं प्रकाशयति; स वृषभः, तीक्ष्णशृङ्गः, युद्धकामः, अन्तः बद्धः, द्वाभ्याम् हस्ताभ्याम् स्थितः। अहम् आदित्य, वसु, रुद्राणां विधिं न उल्लङ्घयामि; देवेषु देवः; ते मां समृद्ध्यै, अजय्यं, अपराजितं, अच्युतं कुर्युः। गायकाय प्राचीनं धनं ददामि; प्रार्थनां सृजामि, या मम वृद्धिं यच्छति; यज्ञकर्तुः प्रेरकः, सर्वस्पर्धायां साक्षी अस्मि। देवाः मां इन्द्र इति नाम्ना आह्वयन्ति; दिवि, पृथिव्यां, आपः जीवाः अपि; द्वौ शीघ्रौ अश्वौ युक्तवान्; वज्रं बलाय दत्तवान्। अहं अटका ऋषये बलात् नष्टवान्; कुत्सं शक्त्या सहायः; शुष्णस्य हन्ता, वध्र्यश्वस्य नियंत्रकः, यो आर्यनाम् दस्यवे न दत्तवान्। यथा पिता पुत्राय, वेटसवे इच्छाय सहायः; तुग्रं कुत्साय, स्मदिभाय अपहतवान्; यज्ञकर्तुः प्रेरकः, राजा, जब प्रियं न रोधयति, तस्य स्पर्धायां विजयी। मृगयं श्रुतर्वणे वशित्वेन अपहतवान्; दीनं वेषं नमितवान्; पाड्गृभिं सव्याय अपहतवान्। अहम् वृत्रघ्नवत् नववास्त्वनाम् दासं, बृहद्रथं नष्टवान्; यः जनानां मध्ये आत्मानं उन्नयितुम् इच्छति, तम् दूरं, तेजसा, दिवः पारं नीतवान्। अहम् सूर्यं शीघ्राश्वैः परिवर्तयामि; प्रेरकैः बलात् गम्यमानः; पेषणः, जनैः प्रेरितः, मां आह्वयति; अहं दासं अपहतवान्। अहम् सप्तधा नहुषः, नहुषेषु अतिशक्तिमान्; बलात् तुर्वशं, यदुं मम महिमानं घोषयितवन्तः; बलात् अन्यं, बलिनं अपहतवान्, नव्युत्तान्नवतिं गर्वितान् विजितवान्। अहम् वृषभः, सप्त प्रवाहिन्यः धाराः पृथिव्यां तेषां मार्गेषु निवारितवान्; कर्मणि बुद्धिमान्, आपः अतिक्रान्तवान्; ज्ञानात् मनोः वंशाय मार्गं अन्वेषणवान्। अहम् ताः धाराः तदा धारयितवान्, यदा त्वष्टा अपि धारयितुं न शशाक; गोदुग्धस्य रत्नं, गुह्यं स्तन्ये, मधु, सोमः, पेषितः, शुद्धः। एवं, हे देवाः, इन्द्रः, उदारः, सत्यम् दातृत्वे, वीर्यकर्मणा, मनुष्योत्तमः अभवत्; सर्वे, हे हरिवः, शक्तिमन्तः, तव महिमानं स्वबलैः स्तुवन्ति। यज्ञप्रियाय, विश्वानराय, सर्वव्यापिने, गाथां उच्चारय; इन्द्राय, यस्य महाबलम्, कीर्तिः, वीर्यं, पृथिव्यां, दिवि पूज्यं। स एव, उत्तममित्रैः स्तुतः, इन्द्रः, मानवस्य सहायः; सर्वकार्येषु, स्पर्धायां, युद्धेषु, बलिन्, वीर, त्वं तुष्टः। कः जनः, हे इन्द्र, तव प्रसादम् इच्छति, तव सौम्यं, समृद्धिं कामयते? कः तव बलम्, ऐश्वर्यं, अप्सु, श्रेष्ठधने, पुरुषत्वे त्वां अन्विष्यति? त्वं, इन्द्र, प्रार्थनया महान्; सर्वयज्ञेषु पूज्यः; सर्वसभायाम् अग्रणीः; तव मन्त्रः सर्वजनानां श्रेष्ठः। अधुना, श्रेष्ठाः, यज्ञकर्तारः, अस्मान् रक्षन्तु; जनाः तव विस्तीर्णं प्रमानं जानन्ति; एषः, अजरः, नित्यवृद्धः, सर्वे सोमार्पणानि तव कृते सन्निहितानि। सर्वे सोमार्पणानि तव कृते सन्निहितानि, हे बलपुत्र, यानि त्वं स्वीकृतवान्; तव प्रसादाय पात्रं स्थापितम्, विधिः कृतः, स्तोत्रम्, प्रार्थना, उत्तमवाक्। ये ऋत्विजः, हे बुद्धिमन्, यज्ञे तव स्तोत्राणि रचितवन्तः, धनदाय, तव प्रसादे मनः स्थितम्, सोमस्य आनन्दमार्गं अनुगच्छन्ति। स महत्, प्राचीनं गर्भं तत्र आसीत्, येन त्वं आपः प्रविशितवान्; त्वं, हे अग्ने, जातवेदः, देवेषु एकः, स्वस्य रूपाणि अनेकधा दृष्टवान्। कः मां दृष्टवान्, कः देवः, कः मम रूपाणि अनेकधा अवलोकितवान्? कुत्र मित्रः, वरुणः निवसतः? कुत्र सर्वे अग्नेः देवदीप्यन्ते? एवं ऋषयः, भक्ताः, देवाः, अग्निः, इन्द्रः, बृहस्पतिः, विश्वानरः, सोमः, पृथिवी, द्यौः, मित्रः, वरुणः, सर्वे स्वस्वीयं महिमानं प्रकटयन्ति; भक्तः, स्तुत्यः, श्रद्धायुक्तः, धनं, बलं, ऐश्वर्यं, यशः, मित्रता, विजयः, तर्पणं, आनन्दं च देवात् प्राप्नोति।