वयं त्वां, अग्ने, त्रिविधेन वेद्मः। तव त्रयाणि स्थानानि विस्तीर्णानि जानिमहि। तव परं नाम गुह्यं जानिमहि, यतः त्वं समुत्थितः, तस्य स्रोतः अपि वेद्मः। समुद्रे त्वां स्वयम्भूः सृजति, आपः ऋषयः प्रज्वालयन्ति, दिवि त्वं स्तनयन्निव गर्जसि, तृतीयं स्थानं धारयसि। आपां मध्ये त्वां महान्तः संवर्धयन्ति। अग्निः नभसि मेघघोषवत् गर्जति, पृथिवी कम्पते, ओषधयः शोभायमानाः भवन्ति। सहसा जातः सः प्रज्वलितः प्रकाशते, तस्य तेजसा द्यावापृथिव्यौ अन्तरतः दीप्ते। स एव दानदः, विभवस्य आश्रयः, चिन्तनानां पूर्तिः, सोमस्य रक्षकः। बलस्य धनवान् सुतः, आप्सु राजा, उषसां प्रेरितः श्रेष्ठतया दीप्तिमान् वर्तते। सर्वस्य चिह्नं, विश्वस्य गर्भः, जातः द्यावापृथिव्यौ पूरयति। स एव पन्थानं कृते शिलां विदारयत्, यदा पञ्च जना अग्निं उपास्ते। शुद्धः, प्राज्ञः, तेजस्वी अग्निः अमृतो मर्त्येषु प्रतिष्ठितः। सः धूमं निष्कासयति, रक्तवर्णं वहन्तं, दीप्तज्वलनः दिवम् आलोकयति। स्वर्णमयः, दीप्तमान्, सः व्यापकः, निग्रहीतुं कठिनः, यशसः कृते दीप्तिमान्। सः द्वाभ्यां आयुभ्यां अमृतत्वं प्राप्तः, यदा दिवः बीजवन्तः तम् उत्पादितवन्तः। यत् यत् शुभं दीप्तं हविः अद्य त्वं, अग्ने, गृह्णासि, तद् घृतवत् पिष्टं, तद् त्वं द्रविणवतः समीपे नेतुं, देवप्रिय यविष्ठ, अर्चिष्मता प्रीयस्व। तद् यशस्विभ्यः वितर, अग्ने, स्तोत्रैः प्रशंसितं भागं विभज। सौर्यप्रियः, अग्निप्रियः, जननया सृजना च विभाति। ये यजमानाः त्वां समर्पयन्ति, ते सर्वाणि रत्नानि, वाञ्छनीयानि, दिव्येषु अर्हन्ति। त्वया सह धनम् इच्छन्तः, उसिजः गावाम् अयोजनम् उद्घाटयन्। मानुषेषु सौम्यः, विश्ववेदाः, ऋषिभिः सोमपालकैः सह अग्निः स्थातुं अर्हति। वयम् अनयेन देवौ द्यावापृथिव्यौ आह्वयेम, अमित्र्यं विना, देवाः अस्मभ्यं धनं, वीर्यं च ददतु। महा होतारः, दिवं वेदमानः, आपां उपस्थे मनुष्येषु उपविष्टः। यः प्रतिष्ठितः, तस्मै तव शक्तयः यान्ति, धनं विभजन्, शरीरस्य रक्षकः। आपां आसने तम् अनुशास्य, व्रजवत् पन्थानम् अनुयन्ति। भृगवः तम् मनीषिणः श्रद्धया गूढं विचिन्वन्तः प्राप्नुवन्। त्रितः तम् समृद्धिं, गोः शीर्ष्णि दीप्तिमन्तम्, अन्वविन्दत्। सः, जातः, गृहेषु समृद्धिं वहति, तेजस्विनः नाभिः, कुमारः। श्रद्धया उसिजः प्रीणनं होतारं, यज्ञस्य नेतारं, क्रियायाः पथगामिनं, जनानां प्रियं, शुद्धं, मनुष्येषु वहन्तारं कृतवन्तः। महाबलः, दीप्तमान्, प्राज्ञः, अव्यथितः, पुराणः पुरपालकः, वनानां गर्भं, चिन्तनं, धूम्रकेशं, स्तोत्रकारं प्रावर्तयन्। त्रितः गृहेषु संस्थितः, गर्भे, आसने उपविष्टः। तस्मात् गृहनाथः, नियमैः, संयमैः जनान् नेतुं शक्तः। अग्नेः दीप्तमानः, अव्ययः, गृहपालकः ज्वालाः प्रज्वलन्ति; श्वेतदंष्ट्रः, गर्जमानः, वनदाहकः, वातवत्, सोमवत्। स्वजिह्वया अग्निः कम्पनं जनयति, स्वमना भूमेः पन्थान् निरीक्षते। आयवः तम् शुद्धं, दीप्तमानं, प्रीणनं होतारम्, यजुष्टमं स्थापयन्। द्यावापृथिव्यौ अग्निं जनयतुः, आपः, त्वष्टा, भृगवः शक्त्या, मातरिश्वा, देवाः मनवे पूज्यं सृष्टवन्तः। त्वां, अग्ने, देवाः वहन्तारं कृतवन्तः, यजमानेषु वाञ्छनीयम्। त्वं स्तुत्यं, मनुष्येषु पूज्यः। स्तोत्रकारस्य समीपे गच्छन्, दिव्यं, यशस्वि, पुरातनं द्रविणं प्रयच्छ। इन्द्रस्य दक्षिणहस्तं गृहीत्वा, वयं धनकामाः, निधिपते, वाजपते, त्वां पितरं इव आहूय, गोपालकं विद्मः। वीर, अस्मभ्यं श्रेयः, महद् धनं ददातु। स्वशस्त्रेण, स्वबलम्, शुभं मार्गदर्शनं, चतुर्वर्णं समुद्रं, विभवस्य आश्रयं, स्तुत्यं, विविधं, अस्मभ्यं श्रीमद् धनं प्रयच्छ। इन्द्र, उत्तमस्तुत्य, दिव्य, महद्, विस्तीर्ण, गम्भीर, दृढाधार, प्रसिद्धदर्शिन्, बलवान्, शत्रुनाशक, अस्मभ्यं श्रीमद् धनं ददातु। ध्वजवती, वीर्यवती, श्रेष्ठबलवती, धनवती, दीप्तिमती, कौशलवती, शत्रुघ्नी, पुरद्रुही, सत्येन्द्र, अस्मभ्यं श्रीमद् धनं ददातु। अश्वैः, रथैः, वीरैः, सहस्रैः, शतैः, विजयीभिः, तेजस्विभिः, अस्मभ्यं श्रीमद् धनं ददातु। सप्तमुखः, प्रेरितः, प्राज्ञः बृहस्पतिः, अङ्गिराः, स्तुत्यः, उपास्यः, अस्मभ्यं श्रीमद् धनं ददातु। मम स्तोत्राणि, गीतिवद्, इन्द्रस्य समीपे दूतवत् गच्छन्ति, तस्य प्रीत्यर्थम्। हृदयं स्पृशन्ति, मनसा उक्तानि, महाशक्ते, अस्मभ्यं श्रीमद् विपुलं धनं ददातु। यत् यत् अहम् इच्छामि, तद् इन्द्र, अस्मभ्यं ददातु—महान्, अप्रतिमः, जनानां मध्ये वासः। द्यावापृथिवी तद् स्तौतु, अस्मभ्यं श्रीमद् विपुलं धनं ददातु। अहम् प्राचीनः विभवस्य ईशः, नित्यम् धनं विजयी करोमि। जनाः माम् पितरम् इव आह्वयन्ति, भक्ताय अन्नं वितरामि। अहम् इन्द्रः, अवरोधः, अथर्वणः बलम्। त्रिताय गावः अजनयम्, महतः उपरि। वीर्यं साधुभ्यः, न शत्रवे, ददामि। दधीचये, मातरिश्वने, गणान् दत्तवान्। त्वष्टा मम कृते आयसीं वज्रां निर्मितवान्। देवाः स्वबलं मयि स्थापयन्ति। मम मुखं सूर्यस्य अपराजेयम् इव। कर्मभिः, कृत्यैः, मां पूजयन्ति। भक्ताय, अश्वैः, रथैः, हिरण्येन, गोभिः, समृद्धिं ददामि। सोमयज्ञैः, स्तोत्रैः, सन्तुष्टः, सहस्रशः सम्पदं ददामि। अहम् इन्द्रः, न कदापि पराजितः, न मृत्यवे मार्गं दत्तवान्। ये सोमं पिन्वन्ति, ते मम धनं याचन्तु। पूरवे, त्वं मम सख्ये न प्रमादसि। ये अश्वकामाः युद्धाय वज्रं सज्जीकृतवन्तः, तान् अहम् अभिभूय, शत्रून्, बलिनः, अभिमानिनः, अवनतान्, हत्वा विजयी अभवम्। अहम् एकः, बहुभिः संग्रामे स्थित्वा विजयी। द्वौ वा त्रयः किं कुर्वन्ति? यथा धान्यपीडः शत्रून् पातयति, एवं अहम्। ये इन्द्रं न, ते मां किमर्थं निन्दन्ति? अहम् गुंगुभ्यः, अतिथिग्वेभ्यः अन्नं ददामि। जनान् वृत्रघ्नः इव पालयामि। पर्णयस्य, करञ्जस्य वा, वृत्रहत्याय अहम् श्रुतः। यो मम नमति, सः अन्नं, बलं प्राप्नुयात्। सः गावदातारं सख्यं कुर्यात्। यदा अहम् सभासु पूजितः, तदा स्तुत्यं, गीत्यर्हं प्रकाशयामि। सोमः अत्र न दृश्यते, न प्रकटः। सः एनं प्रकाशयति। सः वृषभः तीक्ष्णशृङ्गः, युद्धकामः, बध्नः, हस्ताभ्यां तिष्ठति। अहम् आदित्य, वसु, रुद्राणां नियमं न उल्लंघयामि—देवानां मध्ये देवः। ते माम् समृद्धये, अपराजितम्, अजितम्, अद्रुहम्, कुर्वन्तु।