सर्वे देवाः स्वेन महिम्ना सर्वेषां कामान् पूरयन्तु, सर्वे च यज्ञं सम्यक् पालयन्तु इति प्रार्थयामः। बृहस्पतिं, पूषाणं, अश्विनौ, भगं च वयं सम्यग् आह्वयामः, श्रेयसे च अग्निं समिद्धं वन्दामहे। देवाः अस्मभ्यं वाचस्पतित्वं, अभयदं शरणं, आदित्याः चिरंजीविनं महत्त्वन्तं च ददतु। पशवः, प्रजाः, आयुः च प्राप्यते, समिद्धेन अग्निना श्रेयसे वयं याचामहे। सर्वे मरुतः, सर्वे धृतयः, सर्वे समिद्धा अग्नयः, सर्वे देवाः अद्य अस्मान् उपयान्तु, सर्वं धनं बलं च अस्माकं भूयात्। यं देवाः बलस्पर्धायाम् रक्षन्ति, यं यूयं त्रासयन्ति, आपदः च मोचयन्ति, सः शत्रुषु अभयं जानाति; वयं तद् देवहितं शीघ्रं प्राप्नुयाम। उषसम्, रात्रिं, दिवं, पृथिवीं, वरुणं, मित्रं, अर्यमाणं, इन्द्रं, मरुतः, पर्वतान्, आपः, आदित्यान्, दिवं, पृथिवीं, आपः, ज्योतिर् च आह्वयामि। दिवा पृथिव्या ऋतावत्या अस्मान् सर्वतो रक्षेताम्, दुःस्वप्नं, अमित्रत्वं च मा अवसरेताम्; अद्य देवेषु प्रीतिर्हि वयं याचामहे। अदितिः, मित्रवरुणयोः माता, अमृतधारा, अस्मान् सर्वतो रक्षतु। वयं पवित्रं, पापरहितं ज्योतिः प्राप्नुयाम। आज्यशिलया अस्मद् दुष्टान्, दुःस्वप्नान्, सर्वं पापं च दूरं कुर्यात्; आदित्यमरुतां शरणं वयं प्राप्नुयाम। इन्द्रः बर्हिषि उपविशतु, इळा पोषयतु, बृहस्पतिः सामगानं गायतु; प्रज्ञां जीवनाय धारयेम; अद्य देवेषु प्रीतिं याचामहे। अश्विनौ, अस्माकं यज्ञं दिवं स्पृशतु, दीर्घायुष्कं, सौम्यं च कुरुतं; हविः पूर्वतो दीयमानं, घृतेन सिक्तं, अद्य देवेषु प्रीतिं वहतु। मरुतां शुद्धं, उन्नतं गणं मित्रतायै, सौख्यार्थं च आह्वयामि; धनं, यशः च अस्माकं भूयात्। वयं महतीः, जीवदायिनीः आपः, दिव्याः, सौम्याः, यज्ञस्य कीर्तिं प्रावर्तयामः; सोमं तेजस्विनं, बलिनं च प्राप्नुयाम। श्रेष्ठेन नेतृणा अनुयुज्य, वयं जीवन्तः, पुत्रैः सह, पापरहिताः स्याम। ये वाचः द्वेष्टारः, ये च अमित्राः, ते पराजिताः स्युः। ये मनसि स्थिताः, यज्ञार्थाः, तान् वयं शृणुत; यद् इच्छामः, तत् देवाः ददतु; विजयं, धनं, शौर्यं, यशः च; अद्य देवेषु प्रीतिं याचामहे। वयं महद्, अविच्छिन्नं देवप्रीतिं अद्य याचामहे, यथा धनं, वीरपुत्रान् च प्राप्नुयाम। वयं महतो, समिद्धस्य अग्नेः शरणं गच्छेम; मित्रवरुणयोः पापरहितं सख्यं श्रेयसे लभेमहि; सवितुः शक्तौ अग्रे स्याम। सर्वे सवितुः, सत्यशक्तेः, मित्रधर्मणः, वरुणस्य च देवाः, अस्मभ्यं सौभग्यं, धनं, पशून्, यशः, अद्भुतं च ददतु। सविता पृष्ठतः, अग्रतः, ऊर्ध्वतः, अधस्तात् च अस्मान् पालयतु; सर्वतोवृद्धिं, दीर्घायुः च सविता अस्मभ्यं ददातु। मित्रवरुणयोः दर्शनाय नमः, महादेवाय नमः; सत्यं तद् पूजयामः; दूरदर्शिनं, दिव्यं, दीप्तिं वहन्तं, दिवः सुतं, सूर्यं स्तौमः। तद् सत्यवाचं बलं मां सर्वतः पातु; दिवा पृथिव्या, यत्र अह्नः तन्तवः तन्त्यन्ते, तत्र मां रक्षेताम्; यद् गच्छति, प्रविशति, सर्वं, आपः, सूर्यः च सर्वत्र उदेति। न कश्चन मिथ्यादेवः तव परमं धाम आस्ते, यत्र त्वम् सूर्य रश्मिभिः रथं वहसि; एकः पन्थाः पूर्वतो गच्छति, त्वं च ज्योतिषा विश्वं व्याप्नोषि। तेजसा त्वं तमः अपाकरोषि, तेजसा सर्वं जगत् बोधयसि; तेन अस्मद् अर्हणं, पापं, दुःस्वप्नं च आपकुरुष्व, श्रेयः च वह। सत्येन त्वं सर्वं पालयसि, उदितः स्वधया अनुवर्तसे; यद् वयं त्वां वदामः सूर्य, तत् देवाः अस्मभ्यं प्रज्ञां ददतु। दिवापृथिवी, आपः, इन्द्रः, मरुतः अस्माकं वाचं शृण्वन्तु; सूर्यस्य दर्शनात् वयं दुःखं मा प्राप्नुयाम, जीवमानाः वृद्धाः सौख्येन स्याम। त्वां वयं नित्यं पश्येम, सूर्य, प्रतिदिनं उदयं, सखायं, सुमनसः, दृढदृष्टयः, सुत्वाः, रोगरहिताः, पापरहिताः च स्याम। त्वं, तेजस्विन्, सर्वदृक्, महद् ज्योतिः वहन्, शोभमानं रूपं लोचनाय हरसि; त्वं बलिना आरोहन्, वयं जीवमानाः त्वां पश्येम, सूर्य। तव चिह्नेन सर्वाणि भूतानि चरन्ति, स्थीयन्ति, रात्रिभिः पुनः प्रविशन्ति; हे हिरण्यकेश सूर्य, तव पापरहितेन, प्रतिदिनं, सौभाग्यं श्रेयः च वह। दृष्ट्या अस्मान् आशीषं ददासि, दिवा आशीषं, तेजसा आशीषं, ऊष्मणा आशीषं, ज्योतिषा आशीषं; यथा पन्थाः, गृहम् आशीषः, एवं सूर्य, अस्मभ्यं श्रेयस्करं धनं ददातु। देवाः, द्विपदां चतुष्पदां च प्रजां रक्षन्तु, सर्वं प्रजां च; यद् खाद्यं, पीतव्यं, भोग्यं च, तद् अहिंसानं, सुखाय, आरोग्याय च अस्तु। यद् वयं देवाः, वाचसा, मनसा, वा, यद् अपकारं, अवमानं वा अकुर्म, यदि कश्चन अस्मद् मध्ये द्वेष्टि, हे वसवः, तस्य दोषं तत्र स्थापयत। एतेषु दिव्येषु संग्रामेषु, इन्द्र, यत्र कलकलः, त्वं जयाय गर्जसि; यत्र गावां लाभः धीयते, वीराणां ज्वालाः पतन्ति। इन्द्र, अस्मभ्यं गृहं विवृत्य दर्शय, धनं गोमन्तं, यशस्विनं च; वयं, महाबल, विजयीः, समृद्धाः च स्याम, यथाभिलषितं, तत् नो ददातु। यो, दासः वा आर्यः वा, अस्मान् युद्धाय इच्छति, इन्द्र, स्तुत्य, अस्माकं शत्रवः सुलभेन जेतव्या भवन्तु; त्वया सह युद्धे तान् अन्विष्याम। यः लघुना वा महता वा हविषा आह्व्यः, आपत्सु सहायः, वीर्यवान्, समीपस्थः, तं इन्द्रं वयं अद्य आह्वयामः। त्वां श्रुतवान्, इन्द्र, दातारं, महाबलम्, दानप्रेरकं; कुत्सानां बन्धनात् विमुक्त्वा आगच्छ; किमर्थं त्वं, बलवान्, दुर्बलानां मध्ये बद्धः स्थितः? अश्विनोः सुनिर्वृत्तं रथं, प्रातः सायं हविषा आह्वयामः; तद् हितनामा वयं पित्रे इव स्नेहेन स्तौमः। गीतिं प्रेरयतं, धियः पूरयतं, प्रेरयतं कवीन्, तत् अस्मभ्यं दत्तं; अश्विनौ, यशः भागं दत्तं, यथा सोमः सुन्दरो दातारं सज्जते। अविकल्पस्यापि, भग, त्वं भूतिः; अनाथस्यापि, सहायौ भवथः; अन्धस्यापि, नासत्यौ, नेतारौ भवथः; दुर्बलस्य, युवानौ वैद्यौ स्म; मूकस्यापि, वैद्यौ भवथः। च्यवनं जरसं, जरणं, रथमिव, पुनः युवा कृतवन्तौ; तीक्ष्णं आपः अपाक्रष्टम्; एतानि कर्माणि यज्ञेषु कीर्तनीयानि। वयं भवन्तयोः पूर्वाणि वीर्याणि जनासु वदामः; एवं युवां, वैद्यौ, हर्षं वहथः; इदानीं वयं नवं सहाय्यं याचामः, यथा तीक्ष्णे शस्त्रे श्रद्धा स्थाप्यते। एवं स्नेहपूर्वकं, श्रद्धया, ऋचः अनुक्रमेण, देवान् प्रति प्रार्थनां, स्तुतिं, याचनां च कृत्वा, ऋषयः यज्ञे सम्यक् आसीन्।