प्रभातेऽग्नयः इन्द्रबलसमन्विताः तेजो वहन्ति। तस्मिन्नहनि वयं दिव्यानां देवानां प्रीतिर्हेतुमिच्छामः। महान् द्यावापृथिव्यौ, मातरौ, तद्विद्यां यच्छावहै। द्यावापृथिव्योर् एव वयं प्रीतिं याचामहे, तथैव मातृणां नदीनां, पर्वतानां, शरणानां च। सूर्यस्य चोषसश्च वयं दोषरहितत्वं प्रार्थयामः; सोमः अपि अद्य सुतः श्रेयांसि नो ददातु। द्यावापृथिव्यौ, अवयोः महान्तौ मातरौ, अद्य अस्मान् अभयम् अवतुं समृद्धये। उषाः उदिते, पापमपाकरोतु; श्रेयसे वह्निं समिद्धमवामहे। एषा प्रथम उषाः शोभना, शुभदा, दातारमभ्यस्तु; वयं दुष्टानां कोपं दूरं कुर्याम; श्रेयसे वह्निं समिद्धमवामहे। ये सूर्यरश्मिभिः सह प्रवहन्ति, प्रभाते तेजो वहन्ति, ते अद्य अस्माकं यशसे प्रकाशन्ताम्; श्रेयसे वह्निं समिद्धमवामहे। उषसः रोगरहिताः अस्मान् प्रति चरन्तु; अग्नयः महत्तेजसा उद्यन्तु। अश्विनौ दीर्घायुषे रथं युञ्जीताम्; श्रेयसे वह्निं समिद्धमवामहे। सवितः, त्वं दातासि श्रेष्ठं भागं, अद्य अस्मभ्यं दातुं क्षमः; धनमातृं धिषणां वयं आह्वयामः; श्रेयसे वह्निं समिद्धमवामहे। यद् देवाः सत्यमुक्तवन्तः, यत् वयं मर्त्याः अविद्याम, तत् नो मा पीडयतु। सर्वा उषसः प्रकाशन्ते, सूर्य उदेति; श्रेयसे वह्निं समिद्धमवामहे। अद्य वयं समिद्धदर्भम् अरातेरन्यूनम् वितराम; शिलासभायां मनसा स्पर्धामहे। आदित्यरक्षा स्थिरा नो अस्तु; श्रेयसे वह्निं समिद्धमवामहे। हे देवाः, अस्माकं समिद्यां सभायां आगच्छन्तु, सप्त ऋत्विजः आसन्ताम्। इन्द्रं मित्रं वरुणं भगं च वयं आह्वयामः; श्रेयसे वह्निं समिद्धमवामहे। आदित्याः सर्वकार्येषु आगच्छन्तु, यज्ञं रक्षन्तु; बृहस्पतिं पूषाणं अश्विनौ भगं च वयं आह्वयामः; श्रेयसे वह्निं समिद्धमवामहे। देवाः अस्मभ्यं वाचं, आदित्याः अभयाश्रयं, धनं च ददतु; पशवः, अपत्यं, आयुः च प्रार्थयामः; श्रेयसे वह्निं समिद्धमवामहे। सर्वे मरुतः, सर्वे स्थूणाः, सर्वे समिद्धाग्नयः, सर्वे देवाः अद्य अस्मानुपयान्तु; सर्वं धनं, बलं च अस्माकं स्यात्। यं देवाः बलयुद्धे रक्षन्ति, यं त्वं रक्षसि, यं दुःखात् मोचयसि, सः शत्रुषु निर्भयः भवति; वयं देवप्रीत्यै शीघ्राः स्याम। उषसः निशां च उन्नतान् शोभनान् आह्वयामि; द्यावापृथिव्यौ, वरुणं, मित्रम्, अर्यमाणं, इन्द्रं, मरुतः, पर्वतान्, आपः, आदित्याः, द्यावापृथिव्यौ, आपः, ज्योतिराश्रयं च। द्यावापृथिव्यौ ऋतज्ञे, प्राज्ञे, अस्मान् पापात् रक्षेताम्; दुर्भाग्यं द्वेषश्च अस्मान् न अधिपत्येताम्; अद्य वयं देवप्रीतिं याचामहे। अदितिः, मित्रवरुणयोः जननी, दातारि, अस्मान् सर्वतः रक्षतु; वयं तेजस्विनं दोषरहितं ज्योतिः प्राप्नुयाम; अद्य देवप्रीतिं याचामः। शिलायाः शब्देन रक्षांसि अपाक्रियन्ताम्, दुःस्वप्ना अपसार्यन्ताम्, सर्वं चापद्; आदित्यमरुतां शरणं वयं प्राप्नुयाम; अद्य देवप्रीतिं याचामः। इन्द्रः समिद्यां आस्यतु; इळा पोषयतु; बृहस्पतिः साम्ना गायतु; वयं प्राज्ञां धियं धारणाय प्राप्नुयाम; अद्य देवप्रीतिं याचामः। अश्विनौ, अस्माकं यज्ञं दिवं स्पृशयतं, दीर्घायुष्कं कुरुतं, इच्छायै सौम्यं; हविः पूर्वतो घृतं प्रोतं नो देवप्रीतिं ददातु। मरुताम् अन्वयं शुद्धं, उन्नतम्, सौम्यं मित्रत्वाय, सुखाय आह्वयामः; वयं धनं, कीर्तिं च धारयेम; अद्य देवप्रीतिं याचामः। वयं आपः प्रावृढ्यः, जीवन्याः, दिव्याः, सौम्याः, यज्ञस्य महिमानं वहन्त्यः, प्रावर्तयामः; सोमं तेजस्विनं बलिनं च प्राप्नुयाम; अद्य देवप्रीतिं याचामः। श्रेष्ठेन नेतृणा नयमानाः वयं जीवन्तः, पुत्रैः सह, पापरहिताः स्याम; ये वेदविरोधिनः, द्वेषिणश्च, ते पराजिताः स्युः; अद्य देवप्रीतिं याचामः। यः मनसि स्थितः, यज्ञीयः, सः अस्माकं श्रुणोतु; यद् इच्छामः, देवाः, तत् ददात; विजयं, धनं, वीर्यं, कीर्तिं च; अद्य देवप्रीतिं याचामः। अद्य वयं महतो देवस्य महतीं प्रीतिं याचामः, या अविच्छिन्ना; यथा वयं धनं, वीर्यं, सुतांश्च धारयेम; अद्य देवप्रीतिं याचामः। वयं महतो समिद्धाग्नेश्छायाम्, मित्रवरुणयोः दोषरहितं मैत्रीं च प्राप्नुयाम; सवितुः बलाय अग्रे स्याम; अद्य देवप्रीतिं याचामः। सर्वे सवितुः देवाः, सत्यबलाः, मित्रस्य ऋतस्य, वरुणस्य च, अस्मभ्यं श्रेयसः, धनं, पशून्, कीर्तिं, अद्भुतं च समृद्धिं ददातु। सविता पृष्ठतः, सविता पुरतः, सविता उपरि, सविता अधस्तात्; सविता अस्मभ्यं सर्वतोवृद्धिं, दीर्घायुषं च ददातु। मित्रवरुणयोः दृष्टये, महते देवाय नमः; तस्य सत्यस्य सम्मानम्, दूरदर्शिनं दिव्यं दीपं, दिवः सूनुं सूर्यं स्तौमः। सः सत्यवचनबलः सर्वतः मामवतु; द्यावापृथिव्यौ, यत्र अह्नि अह्नि तन्तवः प्रविशन्ति, तत्र माम् अवेताम्; सर्वं यत् चरति, प्रविशति, आपः, सूर्यः च सर्वत्र उदेति। तवोत्तमस्थाने, सूर्य, न कश्चन अनृतदेवो वसति; तत्र त्वं रश्मिभिः रथं वहसि; एकः पन्थाः पूर्वतः, त्वं ज्योतिषा विश्वं व्याप्नोषि। तव ज्योतिषा, सूर्य, तमः अपाकरोषि; तव दीप्त्या सर्वं जगत् प्रबोधयसि; तेन अस्माकं सर्वमपाकृत्य, दुःस्वप्नं, पापं, श्रेयसि स्थापय। सत्यं, त्वया नियोजितं, त्वं सर्वस्य ऋतं रक्षसि; उदितः, स्वधया चरसि; यद् वयं त्वां प्रति ब्रूमः, सूर्य, तद् देवाः अस्मभ्यं प्रज्ञां ददातु। द्यावापृथिव्यौ, आपः, इन्द्रः, मरुतः अस्माकं स्तोत्रं श्रुण्वन्तु; सूर्यस्य दर्शनात् वयं दुःखं न प्राप्नुयाम; जीवन्तः, सुखेन वृद्धिं प्राप्नुयाम। वयं त्वां, सूर्य, नित्यं पश्येम, प्रतिदिनम् उदितम्; सर्वमित्रं, सुमनसः, सुस्पष्टदृष्टयः, अपत्यवन्तः, रोगरहिताः, पापरहिताश्च स्याम। त्वं, तेजस्विन्, विश्वदृश्, महाज्योतिः वहन्, दिव्यरूपेण चक्षुषः प्रियः; त्वं बलिना आरोहसि, वयं जीवन्तः त्वां पश्येम। तव लिङ्गेन सर्वाणि भूतानि चरन्ति, तव रात्रिभिः प्रतिनिवर्तन्ते; हे हिरण्यकेश सूर्य, तव दोषरहितेन, प्रतिदिनं, श्रेयः, समृद्धिं च ददातु। तव दृष्ट्या, दिवा, ज्योतिषा, तापसा, प्रकाशेन च, वयं पुण्यं प्राप्नुयाम; यथा पन्थाः, गृहः च पुण्यौ, तथा, सूर्य, अस्मभ्यं शोभनं धनं ददातु। देवाः द्विपदाम्, चतुष्पदाम्, अपत्ययोः च रक्षां ददातु; यत् किञ्चिद् खाद्यते, पीयते, भुज्यते, तत् अहिंसकं सुखाय, स्वास्थ्याय च अस्तु। यत् वयं देवाः, वाचसा, मनसा, वा, अपराधं कृतवन्तः, यत् देवद्वेषं, यदि कश्चन अस्माकं द्वेष्टि, तं दोषं वसवः तस्मिन्येव स्थापयन्तु। एवं ऋषयः, समिद्धे अग्नौ, द्यावापृथिव्योर्, आदित्यमरुतां, मित्रवरुणयोः, अश्विनोर्, सोमस्य, सूर्यस्य, उषसः, सर्वदेवानां च कृपां, रक्षा, श्रेयः, आयुः, धनं, कीर्तिं, अपत्यं, अभयम्, समृद्धिं च प्रार्थयन्तः, दिव्यं यज्ञं समाचरन्ति।