यदा अहं निश्चयं कृतवान्, तदा अन्यैः सह न स्पर्धितवान्। ये मित्राः मां परित्यज्य गतवन्तः, तेषु अहं पश्चात् पतितः। ताः पिङ्गलाः अक्षाः क्षिप्ताः स्ववचनानि विवदन्ति; तेषां संज्ञां गच्छामि, यथा भार्या प्रियं पतिं समाश्रयति। जुआरी सभा प्रवेशति, "किम् अहं विजेष्यामि?" इति पृच्छन्, स कम्पमानः तिष्ठति। किन्तु अक्षाः तस्य इच्छां प्रतिकूलं यान्ति; विजयम् अन्यस्मै समर्पयन्ति। ते अक्षाः शृङ्गैः शलाकाभिश्च जुआरिणं पीडयन्ति, दहन्ति च; मायाविनः, तपन्तः, हृदयम् अपि दग्धवन्तः। यथा बालकाः क्रीडन्तः पराजितं उपहसन्ति, मधुनि लिप्ताः, जुआरिणं स्तुवन्ति। त्रिपञ्चाशत् संख्या एषः गणः स्वधर्मे स्थितः, सवितुर्देवस्य इव। उग्राः अपि जुआरिणं न नमन्ति, किन्तु राजा अपि तान् नमति। ते अक्षाः अधः गच्छन्ति, उपरि प्लवन्ति; अचेतनाः सन्तः, हस्तिनं जयन्ति। दिव्याः अक्षाः शीतलाः सन्तः, शुष्के भूमौ क्षिप्ताः अपि, हृदयम् दहन्ति। जुआरिणः भार्या त्यक्ता दुःखिता भवति; भ्रमणशीलस्य पुत्रस्य माता पृच्छति—"क्व सः?" ऋणयुक्तः, भीतः, धनार्थी, सः रात्रौ अन्येषां समीपं गच्छति। जुआरी स्त्रियं दृष्ट्वा विकारं गच्छति; परस्य भार्याम् इच्छति, अन्येषां सौभाग्यं च। प्रातः सः हरिताश्वान् युनक्ति, किन्तु क्रीडायाः अन्ते पतितः अग्निं प्रति पतति। यूयं यः गणस्य पुरोधाः आसीत्, गणस्य अग्रणी, तस्मै अहं एतद् ब्रवीमि—"न अहम् त्वदीयं धनं इच्छामि, न च याचामि; दशरात्रं सत्यम् उदीक्ष्य पूर्वदिशं वदामि।" "मा अक्षैः क्रीड," इति उपदेशः। "कृषिं पालय, धनसमृद्ध्याः आनन्दं कुरु, स्वं सौभाग्यम् चिन्तय। तत्र गोवः, तत्र भार्या, जुआरिन्, सविता एवमस्तु दर्शयति।" "मित्रं कुरु, अस्मासु सौम्यः भव; मा क्रोधेन वा द्वेषेण समीपं आगच्छ। त्वयि न क्रोधः, न वैरम् प्रविशतु; अन्यस्य अक्षप्रयत्नः अस्मात् दूरे अस्तु।" इदानीं, प्रभाते, इन्द्रशक्त्या युक्ताः अग्नयः ज्योतिः वहन्ति। महद्यौः पृथिवी च जानीताम्; अद्य देवतानां प्रीतिं इच्छामः। दिवि पृथिव्यां च, मातृषु सरित्सु, पर्वतेषु, शरणेषु च वयं प्रीतिम् इच्छामः। सूर्याद् उषसश्च दोषरहितत्वं प्रार्थयामः; सोमः अपि, अद्य सुतः, शुभं ददातु। दिवापृथिव्यौ, मातरौ, अद्य अस्मान् समृद्ध्यै रक्षेताम्। उषाः उदिताः पापं नाशयन्तु; अग्निं हव्यवाहनं स्वस्तये आह्वयामः। प्रथमं प्रभातं, शुभं ददातु, दानवतीं उषसं अस्मभ्यं प्रकाशयतु; दुष्टानां कोपः दूरं गच्छतु; अग्निं स्वस्तये आह्वयामः। ये सूर्यरश्मिभिः सह प्रवहन्ति, प्रभाते ज्योतिः वहन्ति, ते अद्य अस्माकं यशः कर्तुं प्रकाशयन्तु; अग्निं स्वस्तये आह्वयामः। उषसः रोगरहिताः अस्मभ्यं चलन्तु; अग्नयः महाज्योतिषा उद्यन्तु। अश्विनौ दीर्घायुषे रथं युञ्जीताम्; अग्निं स्वस्तये आह्वयामः। सवितः, अद्य उत्तमं भागं अस्मभ्यं ददातु, यः धनदः अस्ति। धिषणां, धनमातृं, आह्वयामि; अग्निं स्वस्तये आह्वयामः। यत् देवाः सत्यं वदन्ति, तत् अस्मान् न पीडयतु, यत् मर्त्याः अवमन्यन्ते। सर्वाः उषसः प्रकाशयन्ति, सूर्यः उदेति; अग्निं स्वस्तये आह्वयामः। अद्य वयं दर्भं वितरामः विना द्वेषेण; शिलासभायाम् मनसा स्पर्धामः। आदित्यरक्षणे स्थिराः भवामः; अग्निं स्वस्तये आह्वयामः। हे देवाः, अस्माकं सभायां दर्भे आगच्छत; सप्त ऋत्विजः उपविशतु। इन्द्रं, मित्रं, वरुणं, भगं च आह्वयामः; अग्निं स्वस्तये आह्वयामः। सर्वे आदित्या अस्माकं सर्वेभ्यः कार्येभ्यः आगच्छन्तु, यज्ञं रक्षन्तु। बृहस्पतिं, पूषाणं, अश्विनौ, भगं च आह्वयामः; अग्निं स्वस्तये आह्वयामः। देवाः अस्मभ्यं वाचस्पतित्वं, आदित्या, अभयं शरणं च ददातु; पशून्, सन्ततिं, आयुः च स्वस्तये अग्निं आह्वयामः। सर्वे मरुतः, सर्वे उपस्थाः, सर्वे हुताग्नयः, सर्वे देवाः अद्य अस्मान् उपयान्तु; सर्वं धनं बलं च अस्माकं भवतु। येषां देवाः पालयन्ति बलस्पर्धायाम्, येषां रक्षन्ति, येषां दुःखात् उद्धरन्ति; येषां रक्षायाम् रिपुषु न भीः, ते वयं देवप्रीत्यै शीघ्रं गच्छामः। उषाः च रात्रिं, दिवं पृथिवीं, वरुणं, मित्रं, अर्यमणं, इन्द्रं, मरुतः, पर्वतान्, आपः, आदित्यां, दिवं, आपः, ज्योतिराश्रयं च अहम् आह्वयामि। दिवापृथिव्यौ, ऋतावत्यौ, अस्मान् हान्यतः, आपद्भ्यः रक्षेताम्; अनिष्टं, द्वेषं च नः नीयाताम्; अद्य देवतानां प्रीतिं इच्छामः। अदितिः, मित्रवरुणयोः माता, दानवती, अस्मान् सर्वतः रक्षतु; वयं ज्योतिष्मतीम्, अपापां लक्ष्मीं प्राप्नुयाम; अद्य देवतानां प्रीतिं इच्छामः। शिलायाः शब्दः राक्षसान् नुदतु, दुष्टस्वप्नं, सर्वं च अनिष्टं नाशयतु; आदित्यमरुतां शरणं प्राप्नुयाम; अद्य देवतानां प्रीतिं इच्छामः। इन्द्रः दर्भे उपविशतु; इळा पोषयतु; बृहस्पतिः सामगानं गायतु; वयं प्रज्ञां जीवनाय धारयेम; अद्य देवतानां प्रीतिं इच्छामः। अश्विनौ, यज्ञं दिवं स्पृशयतं, दीर्घायुषं, सौम्यं कुरुतं; हविः पूर्वदिशं युक्तं, घृतं सिक्तं, अद्य देवतानां प्रीतिं ददातु। मधुराः मरुतः, शुद्धाः, उन्नतान् अहम् आह्वयामि, सौम्याय, सुखाय; वयं धनं, यशः च धारयेम; अद्य देवतानां प्रीतिं इच्छामः। वयं विशालाः, जीवनदायिन्यः, दिव्याः, सौम्याः आपः प्रजायाम; यज्ञस्य यशः; सोमं तेजस्विनं, बलिनं प्राप्नुयाम; अद्य देवतानां प्रीतिं इच्छामः। श्रेष्ठेन पथा नयमानाः वयं जीवन्तः, जीवन्तः पुत्रैः, पापरहिताः स्याम; ये यज्ञद्विषः, सर्वे रिपवः, ते पराजिताः स्युः; अद्य देवतानां प्रीतिं इच्छामः। ये मनसि स्थिताः, यज्ञार्हाः, तान् शृणुत; यत् वयं इच्छामः, हे देवाः, तत् ददात; विजयं प्रज्ञां, धनं, वीर्यं, यशः च; अद्य देवतानां प्रीतिं इच्छामः। अद्य वयं महानां देवतानां महतीं प्रीतिं इच्छामः, या अनवच्छिन्ना अस्ति; यथा वयं धनं, वीरपुत्रान् च धारयेम; अद्य देवतानां प्रीतिं इच्छामः। वयं महतः ज्वलितस्य अग्नेः शरणं प्राप्नुयाम, मित्रवरुणयोः दोषरहितं सौम्यं च मित्रं; सवितुः शक्तौ अग्रे स्याम; अद्य देवतानां प्रीतिं इच्छामः। सर्वे सवितुः देवाः, ऋतशक्तयः, मित्रस्य ऋतस्य, वरुणस्य च, अस्मभ्यं शुभं, धनं, पशून्, यशः, अद्भुतं च सम्पदं ददातु। सविता पृष्ठतः, सविता पुरतः, सविता उपरि, सविता अधः; सविता सर्वतो नः समृद्धिं ददातु, दीर्घायुः च ददातु। मित्रवरुणयोः दर्शनाय नमः, महादेवाय च; तं सत्यम् पूजयामः; दूरदर्शिनं, दिव्यं, ज्योतिः, दिवः पुत्रं, सूर्यं स्तौमः। यः सत्यवाग् अस्ति, सः मां सर्वतः रक्षतु; दिवापृथिवी, यत्र अह्नः तन्तवः तन्ति, तौ माम् रक्षेताम्; यद् यत् चरति, प्रविशति, सर्वाणि, सर्वाः आपः, सर्वत्र च सूर्यः उदेति। एवं ऋग्वेदस्य एते मन्त्राः, जुआरिणः दुःखं, जीवनस्य मार्गं, देवतानां स्तुतिं, प्रातःकाले प्रार्थनां च, एकस्मिन्नेव प्रवाहे, श्रद्धया, सौम्यतया, वर्णिताः।