सर्वेभ्यः नमः। एकस्मिन् समये, यदा सोमपानाय यज्ञः आयोजितः, तदा यज्ञकर्तारः, यजमानः च, उभयतः गवां सह यज्ञं कर्तुं समुत्सुकाः आसन्। यज्ञे, यज्ञोपवीतधारीणां च यजमानानां च, यज्ञसाधनानि च यथावत् स्थापितानि। अंगिरसः प्रथमतः यज्ञमार्गं प्रस्थापितवान्, यः यथार्थकर्मणा अग्निं प्रज्वालयामास। ते पाणीनां सर्वं भोजनं, अश्वानां, गवां च, प्राप्नुवन्ति, हे मनुष्याः। अथर्वणः यज्ञैः मार्गं प्रथमतः गत्वा, तस्यापरं सूर्यः, व्यवस्था रक्षकः, प्रकटितः। ज्ञानी काव्याः गवां सह एकत्र गत्वा, यमस्य अमरं पूजाम् अकरोत्। यत्र पवित्रतृणं प्रसरति, वा यत्र गगने स्तोत्रं गीयते, यत्र पत्थरः वदति च, तत्र इन्द्रः यज्ञेण आनन्दितः। इन्द्र, महाबलः, सोमं पिबतु, तव सामर्थ्यं सूर्यस्य प्रकाशेन सह परिपूर्णं भवति। इन्द्रस्य अश्वाः, याजकाणां स्तोत्रेषु च, यज्ञकर्तृणां यज्ञे गत्वा, अनिर्बन्धं बलं प्राप्नुवन्ति। इन्द्र, वृत्रघ्नः, तव रथं चढ़तु; तव अश्वाः स्तोत्रेण युज्यन्ते। एषः सोमः, इन्द्र, अमृतमयः, पयः प्रवाहः सत्ये तव आसने प्रवहति। अहं इन्द्र, यज्ञं करोमि, स्तोत्राणि वदामि; पिठेति सोमाः, इन्द्र, महान्, प्राचीनं रुद्रं पूजयामि। न कश्चित्, इन्द्र, तव रथचालनं समं अस्ति; न कश्चित् त्वद्वत् गत्याः, न कश्चित् तव धनं प्राप्नोति। यः मनुष्यः तव सोमपानाय तव स्तोत्रं करोति, तस्यै तव सामर्थ्यं अस्ति। यथा गवः मधुरं मधु पिबन्ति, यः इन्द्रसहितः बलं आनन्दति, धनम् उपभजति, सूर्यस्य साम्राज्यं अनुसरति। प्रुष्णीगवः सोमं तव कृते सज्जीकृत्य, इन्द्रस्य प्रियाः, इन्द्रं वज्रं च तीरयन्ति। यः ज्ञानी, बलिष्ठः, तं सेवन्ति; ते तव प्राचीनं विधिं अनुसरन्ति, धनं उपभजन्ति, सूर्यस्य साम्राज्यं अनुसरन्ति। इन्द्रः, अजयः, दधिचिः अस्य हड्डिभिः शत्रून् वधितवान्—नवति च नव।