इन्द्राय सोमं सुतं सह नः, बलाय महतीभ्यः प्रोष्ठाय च, हर्षस्व। वयं हि त्वां बहुधनं विद्मः, तव कामान् प्रेषयामः—तस्मात् नः पाति भूयाः। एते हि भूतानि, हे इन्द्र, सर्वं श्रेयः धारयन्ति। जनानां मध्ये त्वमेव ख्यातः; अदेवतां चित्तानि त्वं वेत्थ। तेषां विज्ञानं नः प्रापय, तद् अस्मभ्यं ददातु। शृणु नः गीतानि, महादान, मातरं यथा शृणोति। यदा त्वं अस्मान् समृद्धान् सत्यवद्भ्यश्च करोषि, तदा, हे इन्द्र, तव द्वे वाजिनी युक्ते भवन्ति। तावद् ये अश्नुवन्ति, हृष्यन्ति, प्रीतिं लभन्ते; प्रियाः प्रमोदन्ते। प्रेरिताः कवयः नूतनया धिया स्तुवन्ति; इदानीं, हे इन्द्र, तव द्वे वाजिनी युक्ते। अस्माभिः त्वां, महादान, सुस्पष्टया दृष्ट्या स्तोतुम् इच्छामः। युक्ते सुमते स्तुतश्चागच्छ; तव इच्छानुसारं, हे इन्द्र, द्वे वाजिनी युक्ते। यः तु महतीं रथं, गोमन्तं, सम्यक् पश्यति, स एव तस्य युक्तस्य पात्रस्य चिन्तकः भवति, हे इन्द्र—इदानीं तव द्वे वाजिनी युक्ते। तव दक्षिणा च वामा च वाजिनी युक्ते, शतक्रतो। ताभ्यां, सोमेन तुष्टः, प्रियतमा सहधर्मिण्याः समीपमागच्छ—इदानीं तव द्वे वाजिनी युक्ते। अहं तव हरितः स्तोत्रेण योजयामि; समीपमागच्छ, हस्तयोः उपविष्टः असि। सुताः सोमाः त्वां हर्षयन्ति, वज्रिन्, पूष्णा सह, पत्न्याः प्रमोदेन। यो मनुष्येषु श्रेष्ठः अश्वैः युक्तः, स गोः प्राप्तुम् अर्हति, हे इन्द्र, तव सहायैः बलवान् समृद्धश्च। त्वं तं महता धन्येन पूरयसि, यथा नद्यः अपां च विवृतयः तम् परिवेष्टयन्ति। यथा दिव्या आपः होतारं प्रति यान्ति, तथा ते ऋत्विजः व्योम्नः विस्तारं पश्यन्ति। देवाः देवमग्रं नयन्ति, स्तोत्रप्रियं प्रमोदयन्ति यथा वध्वः। स्तुतिः उभयोः स्थापिता—यो द्वौ समिधा सेवते, यथा युगपद्। तव शासनस्य अनियमिता, शुभा शक्तिः यजमानस्य सोमपेषिणः समीपं तिष्ठति, समृद्ध्यै। अङ्गिरसः प्रथमं मार्गं स्थापयामासुः, ये समिद्धाग्नयः धर्मेण। ते सर्वं पाणीनां भोजनं, अश्वान्, गावः, पशून् च, अन्वविन्दन्, हे नरः। अथर्वा यज्ञैः प्रथमं पन्थानं प्रपेदे; तस्मात् सूर्यः, ऋतस्य गुप्ताः, जातः। काव्याः प्राज्ञाः गावः सह संचरन्तु; यमस्य जातं अमृतं वयं समराधाम। यदा साम्राज्याय दर्भः सम्यक् प्रसूतः, वा स्तोत्रं दिवि घोष्यते, यत्र शिला वदति, गायकः स्तोत्रं गायति—तत्र, नूनं, इन्द्रः हविषि तुष्यति। एष सोमः, हे इन्द्र, अत्यन्तबलवान्, साहसी च—आगच्छ। व्योम तव बलं पूरयति, यथा सूर्यः रश्मिभिः। इन्द्रस्य वाजिनः तम् अनिवार्यबलम् ऋषीणां स्तोत्रं, मनुष्याणां यज्ञं च प्रति वहन्ति। रथे आरोह, वृत्रहन्; तव वाजिनौ स्तोत्रेण युक्तौ। तव मनः अस्मान् प्रति प्रवर्त्तताम्; शिला स्वननेन त्वां समीपं नयतु। इमं सोमं पिब, हे इन्द्र, परमं, अमृतरसं। दीप्ताः धाराः तव सत्ये आसने प्रवहन्ति। इन्द्रस्य पूजां कुरुत, स्तोत्राणि च वदत; सुताः प्रमददाः सोमाः, हे इन्द्र, महान्तं ज्येष्ठं च भक्त्या पूजयन्तु। नैकः, हे इन्द्र, तव तुल्यः अस्ति रथचालनाय, यदा द्वौ हरितौ युङ्क्षे; नैकः तव वेगे समः, नैकः तव धनं प्राप्नोति। स एव धनं ददाति मनुष्याय सेवकाय; इन्द्रः अधिपः, अजितः एव। कदा, नूनं, इन्द्रः अस्माकं गीतानि श्रोष्यति, शीघ्रं च मनुष्यं यथा क्षेत्रं प्रति आगच्छति? यः त्वां, बहुषु, सुतसोमाय आह्वयति, हे महाबल, तस्मै तव शक्तिः अस्ति, हे इन्द्र, नूनम्। यथा गावः मधुमद् प्रवाहं पिबन्ति, तथा ये इन्द्रेण सह बलेन प्रमुद्यन्ते, तेजस्विनो, धनवन्तः, सूर्यस्य साम्राज्यं अनुचरन्ति। ये चित्राः प्रिश्न्यः गावः तस्मै सोमं संयुञ्जते; इन्द्रप्रियाः गावः वज्रं शरं च प्रेरयन्ति, धनवन्तः, सूर्यस्य साम्राज्यं अनुचरन्ति। तैः प्राज्ञैः, बलिनः, सः पूज्यते; तस्य प्राचीनानि विधीनि अन्वियायुः, धनवन्तः, सूर्यस्य साम्राज्यं अनुचरन्ति। इन्द्रः, अजितः, दधीचः अस्थिभिः शत्रून् नवान्नवतिं जघान। अश्वस्य शीर्षं पर्वतेषु गुह्यं विचिन्वन्, शकुनिना निर्देशितः प्राप। तत्र तवष्टुः अधमं रूपं, गवां नाम, सोमगृहे अनुयातम्। कः अद्य गावः ऋतस्य युज्याय युङ्क्ते, उत्सुकाः, तेजस्विनः, दृढहृदयाः? तेषां भगिन्यः हृदये समीपं हर्षं वहन्ति; केषां जीवनाय सेवा पूर्णा? कः इच्छति, कः स्तूयते, कः भीतः, कः इन्द्रः अस्ति इति चिन्तयति, कः समीपः? कः सन्ततिं, कः धनं, कः आत्मनः, कः जनानां कृते वदेत्? कः अग्निं हविषा, घृतेन, स्रुचा, नियतकालैः इच्छति? कस्मै देवाः शीघ्रं हविः वहन्ति? कः सुष्ठुतं होतारं शुभम् इति मन्यते? त्वमेव, देव, महाबल, स्तूयसे; त्वां विना, दानेश, इन्द्र, मनुष्यस्य सहायः नास्ति। एतद् वचनं तुभ्यं वदामि। तव दानानि, तव सहायाः, हे निधिपते, कदाचित् अस्मान् न परिहीनानि स्युः। सर्वं मानुषं धनं अस्मभ्यं मिमीहि, जनानां नाथ। ये तेजस्विनः, स्पर्धायामिव, रुद्रपुत्राः, प्राज्ञाः, प्रस्थिताः; मरुतः द्वौ लोकौ वर्धयन्ति, वीराः स्पर्धायाम् उत्सुकाः प्रमुद्यन्ति। ते सिक्ताः महत्त्वं प्राप्तवन्तः; रुद्राः स्वं स्थानं दिवि स्थापयन्ति। स्तुत्वा, स्तोत्रं जनयन्ति, बलं सृजन्ति; चित्रमातृकाः कीर्तिं गृह्णन्ति। यदा गावः, दीप्तलेपैः भूषिताः, गच्छन्ति, तेषां दीप्तदेहाः सौन्दर्यचिह्नानि वहन्ति; ते सर्वं शत्रुत्वं नुदन्ति, तेषां पन्थासु घृतं प्रवहति। मरुतः तेजस्विनः, शस्त्रधारिणः, अपि अचलम् अपि शक्त्या कम्पयन्ति; मनसः वेगेन, हे मरुतः, चित्राश्वान् युञ्जते रथेषु, वीरसमूहम्। यदा चित्राश्वान् रथेषु युञ्जते, हे मरुतः, स्पर्धायाम् शीघ्रगामिनः, ते शिलाम् अपि भिनन्ति; रक्तस्य प्रवाहाः स्रवन्ति, चर्मणि आपः इव, भूमौ तान् विक्षिपन्ति। सप्त शीघ्रगामिनः त्वां, हे मरुतः, बलवद्भिः बाहुभिः आनयन्तु; विस्तीर्णे बर्हिषि उपविश्य, मधुमतीं सोमं प्रमोदध्वम्। एवं ऋषयः, यजमानाः, देवाः च, सोमस्य प्रसादे, इन्द्रस्य महिमानं स्तुवन्ति, मरुतां च वीर्यं वर्णयन्ति।