सर्वत्र शक्तिं, घृतं, क्षीरं च वितरन्ति। यज्ञार्हाः सर्वे देवाः, धनसम्पदया अस्मान् संयुक्तवन्तु। सर्वदिशः पृथिव्याः, इमेन उपायेन, तं पुनरानयन्तु। पुनः पुनः प्रत्यागच्छतु, प्रत्यागच्छतु। मनः शुभाय प्रेरयतु। अग्निं स्तौमि—बलिष्ठानां कनिष्ठः, अधिपः, मित्रः, दुर्निग्रह्यः, यस्य धर्मं गायका मातरं यथा सम्मानयन्ति। स्त्रीभिः भक्त्या पोष्यमाणः, तेजस्वीः, प्रकाशचिह्नः, शोभायमानः, स्ववेषे विभाति। सः श्रेष्ठः जनानां नेता भवति, दिवः अन्तान् व्याप्नुवन् गच्छति; ऋषिः मेघरहितः दीप्तिमान् प्रकाशते। सः पुरुषैः अर्पितान् हव्यान् स्वीकुर्यात्, यज्ञे स्थितः, बलवान्, गृहं मापयन्, अग्रे आगच्छति। सः सुरक्षितः, हविर्यज्ञः, श्रोता, नेता च; देवैः अग्निः धनसम्पन्नः कृतः। यज्ञकामेन, पुरातनं, सौम्यं अग्निं अहम् इच्छामि; तम् अश्मपुत्रं, जीवनदातारं आहुः। ये पुरुषाः, यः कश्चन, अग्निं हविर्दानेन वृद्धयन्ति—ते सर्वे सुखिनः सन्तु। कृष्णः, श्वेतः, पीतः, श्यामः रूपः तस्य; तेजस्वी, शीघ्रः, रक्तः, शोभायमानः—सृष्टा तं हिरण्यरूपेण। एवं, हे अग्ने, अस्माकं स्तुतयः, गीतैः संयुक्ताः, त्वां, वीर्यपुत्रं, अमृतैः सह समीपयन्तु; अस्माकं वाणीः तव प्रियत्वं आवहन्तु, सर्वं पोषणं, बलं, पूर्णं वासं च। स्वस्तर्यां अग्निं होतारं वयम् स्वस्तुत्या वृणीमः; यज्ञाय, सुषणाय, तेजस्विनं, वचनाय। त्वं, आत्मजैः भूत्वा अलङ्कृतः, अश्वयुक्तः; त्वं, अभिषेकज्ञैः ज्ञातः—तव सुषणाय, वचनाय, हविः आनीतम्। त्वयि धर्माः अधिष्ठिताः, स्रुवैः सम्पातवत्; कृष्णश्वेतरूपे—सुषणाय, त्वं सर्वं यशः वचनाय वहसि। हे अग्ने, अमृत, शक्तिमन्, यत् धनं चिन्तयसि—तत् बलाय अस्मान् आवह; सुषणाय, अद्भुतं यज्ञे वचनाय। अथर्वणोत्पन्नः अग्निः सर्वविद्याः अवगच्छति; विवस्वतः दूतः अभवत्, सुषणाय, यमप्रियः, वचनाय। यज्ञे अग्निः सम्यगाह्वानः; सर्वकाम्यं धनं सुषणाय ददाति, उपासकाय सर्वं वचनाय यच्छति। यज्ञे अग्निं शोभनं पुरोहितं पुरुषाः उपविष्टवन्तः; घृतं मुखं तस्य, सुषणाय, तेजस्वी, शीघ्रदृष्टिः, वचनाय। अग्ने, तेजसा विस्तीर्णं, महान् प्रसारयसि; गर्जन्, आत्मनं बलयसि। प्रमुदितः, बन्धुषु बीजं स्थापयसि, कीर्तये इच्छन्। कुत्र अद्य इन्द्रः श्रूयते, केषु जनेषु ज्ञातः? मित्रवत्, नु सः न स्मर्यते? ऋषिषु वा, गूढः, गीताभिलाषी वा? इन्द्रः अद्य अस्माभिः श्रूयते, स्तुतः, वज्रधारः, स्तोत्रे उत्सुकः; मित्रवत्, जनेषु, अतुलं यशः निर्मितवान्। सः महत्त्वस्य, अतुलबलस्य स्वामी, महान् वीर्यस्य जागर्ता; वज्रधारः, प्रियपुत्रस्य पिता। वायोः अश्वाः देवाय युक्ताः, वज्रधारिणे; दीप्तमार्गे प्रवहन्तः, मुक्त्वा, यात्रां स्तौमः। त्वं, शीघ्रवायुः अश्वैः, स्वभावेन, वहसि; यस्य, देव, कोऽपि मर्त्यः न स्पर्धते न चालकः न ज्ञाता। आगच्छन्ति ये, अन्नकामाः, गृहं यथा त्वां पृच्छन्ति; दूरात्, दिवः पृथिव्याः, मर्त्याय आगतः। इन्द्र, अस्माकं स्तुत्याय आगच्छ, उच्चगीताय; तव साहाय्याय याचामः, यदा शुष्णं मानवद्विषं हत्वा। नियतविहीनं दस्युं, अनुष्ठानरहितं, शत्रुं, अनियमं, अमानुषं—त्वं, शत्रुघ्न, तं दासं हनिहि, निगृह्य। इन्द्र, वीराणां मध्ये, त्वं च तव सहायाः, उच्चस्थाः; बहुषु स्थानेषु तव दानानि विततानि, भूमयः तव समक्षं नमतः। त्वं पुरुषान् वृत्रहत्याय प्रेरयसि, वीर्यवान् इन्द्र, वज्रधारः; यदा बुद्धिमन्तः, शक्तिमन्तः, जनेषु, गूढाः सन्ति। शीघ्रं, इन्द्र, दानवन्तः तव समीपं आगच्छन्तु, वीर्यवान् वज्रधारः; यदा शुष्णं निगृह्य, सर्वं तद् नष्टं यत् तेन सह जातम्। इन्द्र, वीर्यवान्, तव धनं दूरं न भवतु; सदा तव प्रियत्वे अस्माकं स्थानं भवतु, वज्रधारः। सत्यं, अहिंसकं दानं अस्माकं भवतु, इन्द्र; तेषां बलं वयं गायेम, गोवत्, वज्रधारः। यदा निरब्धाः, निरपादाः, बुद्धिमद्भिः शक्तिमन्तः अभवन्, त्वं, परिवृत्य, शुष्णं सर्वजनाय विनाशयः। पिब, पिब, इन्द्र, वीर्यवान्, सोमम्; मा हन्यस्व, धन्यः भूत्वा, धनसम्पन्नः भव। स्तुत्यं रक्ष, उदारः, महद्, शुभ्रं धनं अस्मान् ददातु। इन्द्रं पूजयामः, यस्य दक्षिणा वज्रधारिणी, यः कपिलाश्वयुक्तरथः; तस्य दाढीमः ऊर्ध्वं कम्पते, सेनाभिः प्रेरितः, दानवान्। कपिलाश्वाः वनं ज्ञाताः; इन्द्रः, धन्यः, उदारः, वृत्रहन्ता, दानैः उपस्थितः। कुशलः, बलवान्, शक्तिमान्, शासकः; दासस्य नाम अपि अपासारयामि। यदा, इन्द्र, सुवर्णवज्रेन रथेन, द्वाभ्याम् अश्वाभ्याम्, बुधेषु आगच्छसि, तदा मघवन्, पुरातनात् प्रसिद्धः, दीर्घवीर्यस्य इन्द्रः, पुरस्काराय तिष्ठति। तदा, इन्द्र, सहायैः सह, वृषभः, तव कपिलदाढीमः कम्पयन्ति; मधुरस्यम् सोमस्य मर्दने सुखवेश्म आगच्छसि, वातः वनं यथा कम्पयति। यः, स्वरः, विरोधिनां वाणीं जयति, यः शत्रुं सहस्रशः हन्ति—तस्य वीर्यकर्माणि वयं स्तौमः; पिता यथा, सः रक्षणाय बलं वृद्धवान्।