अथ सुसंहितया ऋषयः अग्निं यजन्तः पितॄंश्च देवांश्च स्मरन्ति। तत्र प्रथमं, मनुष्यस्य शरीरं भक्षयन्तं मांसदं अग्निं दूरं प्रेषयामि, यमस्य राज्ञः क्षेत्रस्य धारा यत्र प्रवर्तते, सा गच्छतु। अत्रान्यः जातवेदाः, यः सर्वं वेद, स इह स्थित्वा, यज्ञं देवेषु वहतु। यः मांसभुजो अग्निः गृहं प्रविष्टः, तमपि दृष्ट्वा, इमं च जातवेदसं, स पितृयज्ञाय वहति, स देवः, होत्रेण, परमं धाम प्रापयति। स एव मांसवाहः अग्निः, पितॄन् यजमानः, कर्मणा वृद्धिं यः प्राप्नोति, स एव देवेषु पितृषु च हविर्दधाति। तेन तेजसा त्वां स्थापयामः, तेजसा त्वां प्रज्वालयामः; हे तेजस्विन्, पितॄन् अस्मिन्यज्ञे समानीय, अन्यैः तेजस्विभिः सह, उपनय। यं त्वं अग्ने, दग्ध्वा, एकत्र कृतवान्, तमपि पुनः शमय; सः अत्र शरीरेण, मांसचर्मणा, जलस्य लोके उत्थाय तिष्ठतु। हे शीतल, शीतलेषु; हे हर्षद, हर्षेषु; मण्डूकसहितेन, सुसंयोगोऽस्तु। अस्माकं कृते, एषं अग्निं हर्षय। एवमेव, त्वष्टा स्वकन्यायै पतिं निर्माति; एवं सर्वं जगत् संप्रयाति। यमस्य माता, विवस्वतः महत्याः भार्यायाः रूपेण, आलिङ्गिता, अन्तर्हिता। अमराः, तां मर्त्येभ्यः अपाकृत्य, तस्याः सदृशां अन्यां निर्माय, विवस्वते ददुः। ततः अश्विनौ, यत् शेषं तस्याः, तद् निन्यतुः; सरण्युः तौ यमौ त्यक्त्वा गतवती। पूषा, सर्वज्ञः, एषं जीवगोपां, येन गवां न नाशः, दूरं नयतु। स त्वां पितृभ्यः दत्ते, अग्निः च देवेषु, शुभदायिनः। पूषा, सर्वजीवनः, तव प्राणं पातु; पन्थानं रक्षतु। यत्र धर्मिष्ठाः, यत्र पितरः गताः, तत्र त्वां सविता देवः स्थापयतु। पूषा, सर्वाणि प्रदेशान् जानन्, अस्मान् सुरक्षितेन पन्था नेतु। तेजस्वी, सर्वशक्तिमान्, कल्याणदः, सः अग्रे अस्तु, पन्थानं वेद। पूषा पन्थासु जातः, दिवः पन्थासु, पृथिव्याः पन्थासु; प्रियतमयोः धाम्नोः मध्ये, सः सर्वभूतवित्, गच्छन्, आगच्छन्, स्थितः। यजमानाः सरस्वतीं आह्वयन्ति, यज्ञे सरस्वतीं, धर्मिष्ठाः सरस्वतीं; सा यजमानाय धनं ददातु। हे सरस्वति, रथवाहिनी, पितृभिः स्वशक्त्या मोदमानि, अस्मिन्बर्हिषि उपविश्य रमस्व; मातृवत् पोषणं अस्मासु स्थापय। पितरः सरस्वतीं यज्ञे आह्वयन्ति, योग्यं हविर्वाञ्छन्तः। अत्र, सहस्रशः धनं, समृद्धिं, यजमानाय ददातु। आपः, मातरः, एनं शुद्धयन्तु; घृतवत्यः आपः अस्मान् घृतेन शुद्धयन्तु। दिव्याः आपः सर्वं मलं ह्रियन्ति; अहं त्वां शुद्धः शुद्धोऽभिगच्छामि। बिन्दुः प्रवाहितः, पूर्वदिनान् अनुवर्त्य, अस्मिन्गर्भे, पूर्वे च। सप्तहोत्रैः सह, तं बिन्दुं, यः तस्मिन्गर्भे सञ्चरति, अहं जुहोमि। यद्वा तव बिन्दुः प्रवहति, या रश्मिः हस्तात् वेदिकाम्, होतुः वा पवित्रात् वा पतति, तदहं मनसा वषट्कारेण जुहोमि। यद्वा तव बिन्दुः प्रवहति, या रश्मिः, यद्वा चमसा आहुतं, तद् देवः बृहस्पतिः समृद्धये सम्यक् पिप्यातु। दुग्धवन्तः ओषधयः, दुग्धवती मे वाचः। आपां दुग्धं एव दुग्धम्; तेन मां समं शुद्धयत। ततः, "दूरं गच्छ, हे मृत्युः, स्वेन पन्था, यः देवपथात् पृथक्। त्वां प्रपश्यन्तं शृण्वन्तं वदामि; न अस्माकं अपत्यं न पुरुषान् हिंसीः।" इति वदन्ति। ये मृत्युलोकं यान्ति, ते तत्र दीर्घमायुः स्थापयन्तु। अपत्येन, धन्येन, शुद्धाः, यज्ञयोग्याः भूत्वा, वर्धन्ताम्। एते जीवन्तः मृतान् विमुखीकृत्य, यज्ञे देवेषु आवाहनं शुभं भवतु। वयं नृत्याय, मोदाय गच्छेम, दीर्घमायुः स्थापयेम। अहं जीवतः सीमां स्थापयामि; कोऽपि एतां न अतिक्रमेत। शतं शरदः जीवतु, वर्धताम्, मृत्युः पर्वतवत् दूरं भवतु। यथा अहानि अनुक्रमेण, ऋतवः यथाक्रमं गच्छन्ति, तथा परः पूर्वं न त्यजेत्; हे विधातः, आयूं तेषां यथायोग्यं विधेहि। उत्तिष्ठ, वीर्यं जरां च वृत्य, क्रमशः प्रयत्नं कुरु, तिष्ठ। अत्र त्वष्टा, सुसन्तानसमेतः, दीर्घायुः ददातु। इमाः स्त्रियः, अविधवा, सुमन्यवः, स्नेहनेन, घृतेन च, प्रविशन्तु। अश्रुवर्जिताः, रोगरहिताः, बहुप्रजा, प्रथमं सृष्टिगर्भं आरूढाः स्युः। उत्तिष्ठ स्त्रै, जीवलोकं गच्छ; अत्र यत्र प्राणः, तत्र आगच्छ। यः तव हस्तं गृहीत्वा पतिः अभवत्, तेन त्वं मातृत्वे पत्या समागता। मृतस्य हस्तात् धनुः गृह्णन्तः, आत्मविक्रमाय, बलाय, वीर्याय च, अत्रैव स्थेयुः; वयं अपि, सुतैः सह, सर्वान् रिपून् जयेम। मातरं पृथिवीं उपसर्प; या विस्तीर्णा, सौम्या, सुष्टु फलदा, सा त्वां रक्षतु, विनाशात् पालयतु। उत्तिष्ठ पृथिवि, एनं न अभिहन्याः; सुलभा भूयाः, सुलभविभागा भूयाः। यथा माता शिशुं छादयति, तथा एनं छादय। उत्तिष्ठ, पृथिवि, स्थिरा भूत्वा, सुस्थितं कुरु; सहस्रं प्रमानानि तव उपरि सन्तु। तस्याः गृहाणि, घृतस्रवः, अस्य सर्वाणि शरणानि सन्तु। पृथिवीं ते स्थापयामि, एतद् काष्ठं तव वासाय स्थापयामि। पितरः एतत् स्तम्भं धारयन्तु; अत्र यमः तव आसनं ददातु। पश्चिमं मां स्थापयन्ति, पत्रवत्; पश्चिमां वाचं गृहीत्वा, अश्वस्य रश्मिं इव, ग्रहीत्वा। पुनः, "प्रतिनिवर्तस्व, अस्मद् गच्छ मा; अत्रैव स्थेयुः, तेजस्विनः। अग्ने सोम च, प्रतिनिवर्तिनौ, अस्मभ्यं धनं दत्तम्।" इति। पुनः एनं प्रतिनिवर्तय, अत्रैव स्थापय। इन्द्रः एनं धारयतु, अग्निः प्रतिनयतु। एते पुनः प्रतिनिवर्तन्तु, अस्मद्रक्षायां वर्धन्ताम्। अत्र, अग्ने, धनं स्थिरं भवतु। यद् गमनं, प्रतिनिवर्तनं, अभिज्ञानं, निर्गमनं वा, तत्र प्रतिनायके रक्षके आह्वयामि। यः कश्चित् निर्गच्छति, प्रतिनिवर्तते वा, तं रक्षकः पुनः प्रतिनिवर्तयतु। प्रतिनिवर्त, पुनरानय; इन्द्र, पुनः अस्मभ्यं ददातु। जीवद्भिः सह वयं मोदामहे। एवं ऋषयः, देवाः, पितरः, अग्निः, सरस्वती, पूषा, पृथिवी, यमः, इन्द्रः च, सम्यक् यज्ञे, प्रार्थनायां, जीवनाय, अमृतत्वाय च, एकत्र सहिता, लोकस्य कल्याणं, दीर्घायुषः, समृद्धिं च प्रार्थयन्ति।