यत्र पितरः सन्ति वा न सन्ति वा, ये च ज्ञाताः ये च अज्ञाताः, तेषां सर्वजन्यविधां मार्गान् त्वं, हे जातवेदः, जानासि। तस्मै सुविदाय यज्ञाय हविर्ददामि। ये अग्निना दग्धाः ये च अदग्धाः, स्वबलात् स्वर्गमध्ये प्रमुदिता ये, तैः सह त्वं नः धर्मलोकं नय, शरीरं यथायोग्यं निर्मार्जय। अग्ने, पूर्णतः न भक्षय; त्वचा वा देहं वा न दाहय। यदा त्वं जातवेदः पक्वं कुर्याः, तदा पितृभ्यः प्रेषय। यदा त्वं पक्वं कुर्याः, तदा आवृत्य पितृभ्यः दत्त्वा, धर्मलोकं गच्छन् स देवेषु वशं याति। तस्य चक्षुः सूर्ये गच्छतु, प्राणः वायौ गच्छतु; स्वर्गभूम्यौ सम्यक् मार्गे गच्छतु। यदि जलस्थाने तव स्थानं, तदा तत्र गच्छ; अङ्गैः औषधीषु स्थिरो भव। अजं भागं तपसा शुद्धं कुर्यात्; तव ज्वला, तव तापः तं शुद्धं कुर्यात्। शुभरूपैः, हे जातवेदः, धर्मलोकं तं नय। अग्ने, पुनः पितृभ्यः तं विमोचय, यः हविर्भूतः यज्ञेन गच्छति; शेषजीवनम् आगच्छतु, देहे पुनः एकत्वं भवतु। यद् कृष्णपक्षी, यद् पिपीलिका, यद् सर्पः, यद् मृगः तव देहं हिनस्ति, तद् सर्वं अग्निः निःसत्वं करोतु, सोमः अपि, यदि ब्राह्मणः तव देहं प्रविश्येत्। अग्निवर्मणा संवृतः, गोभिः परिवृतः, समृद्ध्या स्निग्धेन वसनं धारय। बलात् हर्षेण त्वां नयन्, अग्निः तव समीपस्थं दग्धव्यं स्थिरं करोतु। अग्ने, एतत् पात्रं न भक्षय; देवेषु सोमपिबिषु प्रियं पात्रम्। देवाः अस्मिन पिबन्ति, अमृताः अस्मिन प्रमुदिता भवन्ति। मांसभक्षं अग्निं दूरं प्रेषयामि; यमस्य राज्यधारा प्रसरतु। अन्यः जातवेदाः अत्र स्थातु, यज्ञं देवेषु नयन्। यः अग्निः तव गृहं प्रविशति मांसभक्षः, सः एवं अन्यं जातवेदसं दृष्ट्वा, तं पितृयज्ञाय प्रेषयामि, तं देवम् उष्णहविषा उत्तमं स्थानं नयामि। मांसभक्षः अग्निः पितृभ्यः यज्ञेन वृद्धिम्, सः देवेषु पितृभ्यः हविर्वदति। तेजसा त्वां स्थापयामि, तेजसा त्वां प्रज्वालयामि; हे तेजस्विन्, पितृभ्यः तेजस्विभिः सह अत्र यज्ञे आनय। यम् त्वं, हे अग्ने, दग्धवान्, तं पुनः शमय; सः देहे, मांस त्वचा सह जललोकं पुनः आगच्छतु। शीतलः शीतलत्वे, शमः शमे, बकः सह शुभसंयोगः अस्तु; अस्माकं कृते अग्निम् आनन्दय। त्वष्टा स्वकन्यायाः पतिं निर्माति; तेन सर्वं जगत् एकत्र भवति। यमस्य माताः, विवस्वतः महायमिनी पत्न्यः, आलिङ्गिता लुप्ता। अमृताः तां मर्त्येभ्यः व्यपाकर्षन्, तदृश्या अन्यां विवस्वते ददुः। अश्विनौ शेषं अपाकर्षताम्, सरण्यू द्वौ भ्रातरौ त्यक्तवती। पुषान् सर्वज्ञः, प्राणी रक्षकः, अस्मान् पितृभ्यः समर्पयतु, अग्निः शुभदातृ देवेषु यज्ञं नयतु। पुषान् सर्वजीवः तव प्राणं रक्षतु, मार्गे रक्षतु। यत्र धर्मिष्ठाः, यत्र पितरः गताः, तत्र सविता देवः तव स्थानं स्थापयतु। पुषान् सर्वं देशं जानाति, सः सुरक्षितमार्गे नयतु। तेजस्वी, सर्वशक्तिमान्, शुभदातृः, मार्गज्ञः, अग्रे आगच्छतु। पुषान् मार्गे स्वर्गे भूमौ जातः, प्रियस्थाने गच्छन्, सर्वं प्राणिनं जानाति। यजमानाः सरस्वतीं आह्वयन्ति, यज्ञे सरस्वतीं धर्मिष्ठाः आह्वयन्ति; सरस्वती यजमानं धनं ददातु। सरस्वती रथैः आगच्छति, पितृभ्यः स्वशक्त्या प्रमुदिता, अत्र कुशे उपविशतु, मातृवत् पोषणं स्थापयतु। पितरः सरस्वतीं आह्वयन्ति, यज्ञे उपस्थितां, यथायोग्यं हविर्विचिन्वन्ति; अत्र सहस्रं धनं यजमानाय ददातु। मातरः आपः तं शुद्धयन्तु, घृतवत्यः अस्मान् घृतैः शुद्धयन्तु। दिव्याः आपः सर्वं मलं हरन्ति; अहं शुद्धः तव समीपं आगच्छामि। बिन्दुः प्रवाहितः, पूर्वदिनान् अनुसरन्, अस्मिन गर्भे तस्मिन च; सप्तऋत्विग्भिः सह बिन्दुं यजामि। यद् बिन्दुः तव प्रवाहितः, यद् रश्मिः हस्तात् वेदीम् पतितः, ऋत्विजः वा पवित्रात् वा, मनसा वषट् स्वरेण तव अर्पयामि। यद् बिन्दुः तव प्रवाहितः, यद् रश्मिः, यद् अन्यं स्रावितं चमसेन, तद् बृहस्पतिः समृद्ध्यै समर्पयतु। क्षीरवन्तः औषधयः, क्षीरवती वाणी; आपां क्षीरं क्षीरमेव। तेन सर्वे शुद्धयामि। हे मृत्युः, तव मार्गं दूरं गच्छ, यः देवमार्गात् पृथक्। दृष्ट्वा श्रुत्वा त्वां वदामि: नः सन्ततिं नः पुरुषान् मा हिंसीः। ये मृत्युलोकं गच्छन्ति, तत्र दीर्घायुः स्थापयन्तु। सन्ततौ धन्ये वृद्धिम्, शुद्धाः यज्ञार्हा भूयासुः। जीवन्तः मृतात् पृथक् अभवन्; अद्य देवेषु शुभं आह्वानं कुर्याम। नृत्यं कृत्वा, हर्षं कृत्वा, दीर्घायुः स्थापयाम। जीवतः सीमां स्थापयामि; कोऽपि अत्र मा गच्छतु। शतं शरदः जीवतु, वृद्धिं कुर्यात्, मृत्युः पर्वतान्तरे स्थातु। यथा दिनानि परस्परं अनुगच्छन्ति, यथा ऋतवः यथाक्रमं चरन्ति, तथा उत्तरः पूर्वं न त्यजेत्; हे विश्वकर्मन्, आयुः यथायोग्यं स्थापय। उत्थाय बलं वृद्धिं वृणु; क्रमशः प्रयत्नं कुरु, स्थिरः भव। त्वष्टा शुभजन्मना दीर्घायुः जीवाय ददातु। स्त्रियः, अजातविधवाः, शुभपत्नीः, सुगन्धं घृतं च लेपयित्वा, अश्रुरहिताः, रोगरहिताः, सन्ततिवत्यः, प्रथमं सृष्टिगर्भं प्रवेशयन्तु। उत्थाय, स्त्री, जीवलोकं गच्छ; यत्र जीवनं, तत्र आगच्छ। यः तव हस्तं गृहीत्वा पतिः अभवत्, तेन मातृत्वे संयुज्यसे। मृतस्य हस्तात् धनुषं गृहित्वा, बलाय शक्तये वीर्याय, अत्र स्थातु, वयं अपि, शुभपुत्रैः, सर्वं शत्रुं जयेम। मातरं पृथिवीं समीपं आगच्छ; विशालां दयावतीं, शुभफलदां पृथिवीं। यथा सौम्या युवती, तव रक्षां करोतु, विनाशस्य समीपात् रक्षतु। इति ऋग्वेदस्य दिव्येषु सूक्तेषु दर्शितः पितृयज्ञः, अग्निहोत्रः, दिव्यसंसर्गः, मृत्युनिर्वाणः, जीवनस्य सीमाः, सन्ततिवर्धनं, स्त्रीपुरुषयोः पुनर्मिलनं, पृथिव्या मातृत्वं च, सर्वं धर्मयुक्तं, शुभं, यज्ञात्मकं प्रवहति।