यमस्य लोकाय प्रयातव्यमिति, पितृभिः अस्य पुरुषस्यायं लोकः कृतः। दिवा आपो निशा इति, यमः तस्मै विशदं विश्रान्तिस्थानं ददाति। तस्मात्, समन्तात् विचरन्तः, गच्छन्तु, अस्मात् स्थलात् दूरं यान्तु। सः पुरुषः शुभेन पन्था, चतुर्भिः नेत्रैः, चित्राङ्गैः, द्वाभ्याम् सारमेयाभ्यां शीघ्रं व्येति। ततः पितॄन् समाश्रयेत्, ये यमेन सह आनन्दन्ते, पुण्यदानदाः सन्तः। यमस्य ते द्वौ श्वानौ, चतुर्नेत्रौ, मार्गस्य रक्षकौ, नृणां पन्थान् पश्यन्तौ, राजन्, तौ एनं परिवेष्टां, तस्य आरोग्यं, अभयम् च ददातु। उदुम्बलतरवः, विस्तृतनासिकाः, पिपासवः, यमस्य दूताः, जनानाम् मध्ये विचरन्ति। ते नः सूर्यदर्शनं पुनः ददतु, जीवन्मर्त्यलोकस्य सौभाग्यं च ददतु। यमाय सोमः सिञ्च्यताम्, यमाय हविः दीयताम्, यमाय यज्ञः गच्छति, यत्र अग्निः दूतः सम्यक् नियोजितः। यमाय घृतं जुहुत, तिष्ठतु च; सः यमः नः दीर्घमायुः देवानां मध्ये ददातु, उत्तमं जीवनाय। यमराजाय मधुतमं हविः जुहुत, एषः नमः ऋषीणां, पितृणां, ये पन्थानः पूर्वं अकरोत्। त्रिकद्रुकैः सह एष महान् यज्ञः पतति, षड् विस्तीर्णाः, तृष्टुभ् गायत्र्यः छन्दांसि, यमस्यैव प्रतिष्ठितानि। अधस्तात्, उपरिष्टात्, मध्ये च ये पितरः सोमपाः, ते उत्क्रान्ताः, सत्यवदः, अनघाः, ते पितरः अस्माकं यज्ञे रक्षां कुर्वन्तु। एषः नमः अद्य पितृभ्यः, ये पूर्वं गताः, ये प्रस्थिताः; ये पृथिव्यां स्थिताः, ये ग्रामेषु सुकृत्सु वसन्ति। अहं पितॄन् आह्वयामि, दातारः सन्तः, विष्णोः अपत्यं च चरितं च; ये बार्हिषे उपविशन्ति, ये स्वबलात् सोमं पिबन्ति, ते पितरः अत्र यज्ञे आगच्छन्तु। हे पितरः, बार्हिषि उपविष्टाः, समीपं आगच्छन्तु; एते तेभ्यः अर्घ्याः समर्पिताः, स्वीकुरुत। साहाय्येन शान्त्या च आगच्छन्तु, अनघं वरं अस्मभ्यं ददातु। आहूताः पितरः सोमप्रियाः, ये प्रियासनेषु बार्हिषि उपविष्टाः, ते अत्र आगच्छन्तु, शृण्वन्तु, वदन्तु, रक्षन्तु च। दक्षिणतो उपविष्टाः, दक्षिणं जानु बन्धन्तः, सर्वे पितरः, एतं यज्ञं गृह्णीत; मानवदोषात् किंचित् कृतं चेत्, मा नः हिंसित। उषसां मध्ये उपविष्टाः, पितरः, भक्ताय धनं ददातु; पुत्रेभ्यः च निधानं, अत्र बलं च ददातु। ये पितरः सोमप्रियाः, ये प्रथमं सोमयज्ञे आगच्छन्, वसिष्ठाः, यमः तैः सह तुष्टः हविः गृह्णातु, ते च स्वेच्छया उपविशतु। ये देवानां मध्ये पिपासवः, कर्मकुशलाः, स्तोत्रगायिनः, अग्ने, तान् श्रेयांसः पितॄन्, सत्यदातॄन्, अत्र आनय। ये सत्यम् हविः गृह्णन्ति, हविषः पिबन्ति, इन्द्रेण देवैः सह रथं विभजन्ति, अग्ने, सहस्रशः तान् पितॄन्, देवैः स्तुतान्, अत्र आनय। हे पितरः, ये अग्निना उपभुक्ताः, अत्र आगच्छन्तु, सर्वासनेषु उपविशन्तु, सुनीते उपविशन्तु; श्रद्धया दत्तं हविः उपयन्तु, सर्ववीर्यं धनं ददातु। त्वं, अग्ने, सर्वजन्यः, आहूतः, गन्धर्वं हविः आनयः; त्वं पितॄन् उपनयः, ये स्वबलात् उपभुञ्जते। त्वमेव, देव, श्रद्धया दत्तं हविः गृह्णासि। ये पितरः अत्र वा, न वा, ये ज्ञाताः, अज्ञाताः, त्वं सर्वजन्यः, तेषां पन्थान् वेत्सि; एतं सुसंस्कृतं यज्ञं गृहाण। ये अग्निना दग्धाः, ये न दग्धाः, स्वबलात् दिवि मोदमानाः, तैः सह अस्मान् धर्मणां लोकं नय, एतत् शरीरं यथायोग्यं कुरु। अग्ने, एनं सम्यक् मा उपभक्षयः, त्वचं वा शरीरं वा मा दह; पक्त्वा, सर्वजन्य, पितृभ्यः एनं प्रेषय। पक्त्वा, सर्वजन्य, एनं संवेष्टयित्वा पितृभ्यः समर्पय; धर्मणां लोके गच्छन्, सः देवेषु वशः याति। अस्य चक्षुः सूर्ये गच्छतु, प्राणः वायौ; स्वेन मार्गे दिवं पृथिवीं गच्छतु; आपः यदि स्थानं, तत्र गच्छतु; अङ्गैः ओषधीषु तिष्ठतु। अजन्मानं भागं तपसा शुद्ध्यतु; अग्ने, तव तेजसा, उष्णेन, एनं शुद्धय; शुभरूपैः, सर्वजन्य, धर्मणां लोकं एनं नय। अग्ने, पुनः एनं पितृभ्यः मुमुच्य, हविषा यजमानं; अवशिष्टमायुः आगच्छतु, स्थातु च; शरीरं पुनर्युञ्ज्यताम्। यत् काकः, व्रश्चिकः, सर्पः, पशुः वा त्वां हिंसित, अग्निः तद् सर्वं शमयतु; सोमः अपि, यदि ब्राह्मणः त्वां प्रविष्टः। अग्निवर्मणा, गवां परिवृतः, समृद्ध्या स्निग्धेन चात्मानं संवेष्ट; त्वां प्रबलं, बलात् हर्षेण च, नीत्वा, ये दह्यन्ते, तान् दृढं धारय। अग्ने, एतं पात्रं मा उपभक्षयः; एष देवेषु सोमपेषु च प्रियः; एतत् पात्रं देवाः पिबन्ति; तस्मिन् अमृताः देवाः मोदन्ते। मांसरुचं अग्निं दूरं प्रेषयामि; यमस्य राज्यस्य प्रवाहः गच्छतु; अत्रान्यः जातवेदाः स्थितः, ज्ञात्वा, देवेषु हविः नयतु। यः अग्निः गृहं प्रविष्टः, मांसरुचिः, सः एवमेनं चान्यं जातवेदसं पश्यन्, तम् अहं पितृयज्ञाय, तं देवम्, घृताहुत्या, परमे धाम्नि नयामि। यः अग्निः मांसरुचिः, पितॄन् उपभुञ्जानः, यज्ञेन वर्धमानः, सः एव देवेषु पितृभ्यश्च हविः ब्रवीति। तेजसा त्वां स्थापयामः, तेजसा त्वां प्रज्वालयामः; हे तेजस्विन्, पितॄन् अस्मिन्यज्ञे प्रकाशैः सह आनय। यं त्वं, अग्ने, समं दग्ध्वा, तम् पुनः शमय; सः अत्र शरीरं, मांसं, त्वक् च पुनः उद्यतु, आपां लोके। हे शीतल, शैत्ये; हे रमणीय, रमणीयत्वे; मण्डूकस्य सह, शुभः संयोगः अस्तु; एषः अग्निः अस्मभ्यं मुदं ददातु। त्वष्टा दुहितरं पतिं करोति; तेन सर्वं जगत् संजायते। यमस्य माता, आलिङ्गिता, विवस्वतः महापत्नी भूत्वा, अदृश्यत। अमृताः तां मर्त्येभ्यः अपसार्य, तदृशीं अन्यां कृत्वा, विवस्वते अददुः। अश्विनौ शेषं नीतवन्तौ; सरण्युः तौ जु्म्सु त्यक्तवती। पूषा, सर्वज्ञः, एनं नयतु, सः सर्वभूतानां रक्षकः, न कदापि पशून् नाशयति; सः त्वां पितृभ्यः उपनयति, अग्निः देवभ्यः शुभदानभ्यः। पूषा, प्राणदः, तव प्राणं पातु; पन्थाने पातु। यत्र धर्मणः वसन्ति, यत्र पितरः गताः, तत्र त्वां देवः सविता स्थापयतु। एवं ऋषयः, यमः, पितरः, अग्निः, सोमः, पूषा, सर्वे देवाः च, जीवस्य गच्छतः मार्गं प्रकाशयन्ति, रक्षां ददाति, यज्ञेन संतुष्टाः, पितृयज्ञे सर्वं कल्याणं प्रार्थयन्ति।