स्वर्गभूमिभ्याम् अग्निः अस्माकं कल्याणं ददातु। यज्ञार्थं सर्वं जीवनं ददातु देवः। तस्य अद्भुतानां धियः सह एकीभूताः स्याम, तस्य विषालाः अनुग्राहाः अस्मान् विस्तीर्णान् कुर्वन्तु। अग्ने, एतानि चिन्तनानि तव जन्मानि तव स्तुत्यं कुर्वन्ति, गोभिः अश्वैः फलम् यच्छन्ति। यदा कश्चन मनुष्यः तव रसान् भुङ्क्ते, तदा सः चिन्तनैः तव साहाय्यं करोति। अग्निं पितरं मातरं भ्रातरं च मित्रं नित्यं इव मन्ये। तस्य मुखम् पूजयामि, महान्तम्, तेजस्विनम्, आदरनीयम्, दिवि सूर्यस्य इव। अग्ने, अस्माकं चिन्तनानि सफलानि सन्तु। सः रक्षिता गृहस्य नित्यः होतृरूपेण। ऋतस्य अनु, रक्ताश्वैः, स्तुत्यः, शुभदिवसैः अस्मान् सौभाग्यं ददातु। सखा इव, शुभदिवसैः स्थितः, प्राचीनः यज्ञपतिः। ऋत्विजः अग्निं बाहुभ्यः उत्पाद्य, कुलेषु होतारं उपाविष्टवन्तः। अग्ने, स्वयम् यज्ञं कुरु, देवेषु देवः। अविद्वांसः पाकः तव किम् करोति? ऋतुकाले देवेषु यज, स्वयम् यज्ञं स्वीकुरु। अस्माकं रक्षिता भूत्वा, अग्ने, अस्मान् युवान् कुरु, दीर्घायुः ददातु। उदारतमः, दानं ददातु, अस्मान् रक्ष, अस्माकं शरीरं न प्रमादयतु। अग्निः महत् तेजसा अग्रे गच्छति, वृषभः स्वर्गभूम्योः मध्ये गर्जति। दिवस्य अन्ते अपि, बलवान् महिषः, आपः मध्ये वर्धितः। गर्भः वृषभः हर्षितः, ककुद् धारयन्, तेजस्वी वत्सः शक्तिमान् गर्जति। सः देवत्वानि उत्तिष्ठति, स्वगृहे प्रथमं विजयी। सः पितरौ शिरः गृहीत्वा, बलवान् यज्ञे प्रतिष्ठितः। रक्ताः अश्व्युक्तरथाः तस्य आवरणे, सत्यम् गर्भे, स्वदेहे हर्षिताः। वासवः, त्वं प्रभाते प्रथमं अभवः, यमद्वययोः मध्ये ज्योतिः अभवः। सत्याय सप्त पादानि स्थापयः, मित्रम् आत्मनः सृजसि। त्वं सतत्त्वस्य चक्षुः, सत्यस्य रक्षिता; सत्याय गच्छन् वरुणः। आपः पुत्रः, जातवेदः, यज्ञप्रियः दूतः। त्वं यज्ञस्य नेता, क्षेत्रस्य च; शुभैः सहायैः यत्र समागच्छसि। दिवि शिरः स्थापयः, तेजस्वी; अग्ने, जिह्वा हविर्वाहिनी कृतः। त्रितः, इच्छया, मध्ये स्थानं चकार, पितरं च दूरस्थं आश्रयम् अन्वेष्टुम्। पितरौ मध्ये सख्यं अन्वेष्टुम्, स्नेहः, शस्त्राणि धारयति। पूर्वजैः शस्त्रैः ज्ञात्वा, इन्द्रेण प्रेरितः, आप्तिपुत्रः युद्धं अकरोत्। त्रिशिरः सप्तरश्मिः हतवान्, त्रितः त्वष्टुः गावः विमुक्तवान्। इन्द्रः, बलवता, महाबलिनम् अपि विजितवान्; शुभः स्वामी तम् हतवान्। त्वष्टुः सर्वरूपस्य, गावः गृहीत्वा, त्रिशिरः छिन्नवान्। आपः, आनन्ददायिनीः, आगच्छन्तु, पुष्टिं ददातु। महायुद्धाय दृष्टिं ददातु। तासां शुभतमं सारं अस्माकं सह यच्छतु, मातरः इव। तस्माद्, यत्र तासु प्रेरणा अस्ति, ताः समीपं गच्छामः; आपः, अस्मान् उत्पादयन्तु। दिव्याः आपः, पूर्णाः शुभैः, पानाय सन्तु; कल्याणेन प्रवाहयन्तु। निधीनां स्वामिन्यः, जनान् पोषयन्त्यः, आपः, औषधिं याचामि। आपः मध्ये सोमः उक्तवान्—तासु सर्वाः औषधयः, अग्निः च सर्वानुग्राहः। आपः, अस्मान् आरोग्येन पूरयन्तु, शरीररक्षणं कुर्युः, चिरकालं सूर्यं पश्येयम्। आपः, यत् पापं, दुष्कर्म, मिथ्या, शापः अस्ति, तद् मम दूरं कुर्युः। आपः, अद्य अस्मि तेषु, तासां सारं मिश्रितवान्। अग्ने, क्षीरपूर्णः आगच्छ, तेजः ददातु, मा हर। सखा सह मित्र्यम् इच्छेयम्, महान् समुद्रः अपि तिर्येयम्। प्रज्ञः पितामहस्य पौत्रं भूमौ तेजस्विनं सेतुं स्थापयेत्। तव मित्र्यं, चिह्नितम्, कोऽपि न इच्छति, यदा रूपभेदः भवति। महात्मनः पुत्राः, असुरवीराः, विशालम् पोषयन्ति, विश्वे प्रसिद्धाः। अमृताः अपि, एकं मृतं भूमौ तव स्तुवन्ति। तव मनः अस्मासु मा स्थातु; मा इच्छन् अस्माकं शरीरे प्रविश। यद् पूर्वं अकरवाम, न अद्य कुर्याम; मिथ्या वदन्, पापं न कुर्याम। गन्धर्वः आपः मध्ये अस्ति, कन्या अपि; सा नाभिः, उत्तमः बन्धुः। गर्भे, सृजिता, द्वयम् कर्दमः, त्वष्टा, सविता च। तस्य विधिं कश्चन न उल्लङ्घयति; पृथिवी दिवौ तस्य ज्ञानपात्रं जानन्ति। कः तस्य प्रथमं दिनम् जानाति? कः तं पश्यति? कः इह घोषयेत्? मित्रवरुणयोः महाविधिः—कथं जनाय वक्तुं शक्यते? यमस्य भगिन्याः यमं प्रति कामः आगतः, तेन सह गर्भे शयितुम्। पतिं प्रति पत्न्याः इव, सा शरीरं विभजेत्, रथस्य चक्रं अक्षात् इव। एते न तिष्ठन्ति न उपविशति; देवस्य गुप्तारः इह विचरन्ति। अन्येन सह याहि, यः तव प्रियः; ममात् पृथक् भव, रथस्य चक्रं अक्षात् इव। निशा दिवा तम् अनुग्राहम् यच्छतु; सूर्यचक्षुः पुनः पुनः उदयतु। दिवा पृथिव्या, यम्यामा द्वौ, बन्धुत्वं यथावत् धारयन्तु। तानि युगानि गतानि, यत्र भ्रातृभगिन्यः एवं अचरन्। बलिनं भुजं आलिङ्ग्य, पतिं अन्वेष, भाग्यवती, यथा मनः इच्छति। यदि भ्राता अनाश्रितः, यदि भगिनी दुःखिता, अहम् इच्छां पूरयेयम्, यद्यपि निन्द्यं; शरीरं एकीकुरु। एवं शरीरस्य संयोगः न कर्तव्यः; भगिन्यां आगच्छन् पापं कथ्यते। अन्येन सह रमस्व, यः तव प्रियः; भ्राता, भाग्यवती, इच्छां न करोति। यम, तव मनः वा हृदयम् न जानिम; अन्यः, सहपत्नी इव, तव आलिङ्गनं कृतवान्, लता वृक्षं इव। अन्यः, यमि, तव आलिङ्गनं कुर्यात्, लता वृक्षं इव। तव मनः तं इच्छतु, सः त्वां इच्छतु; तेन सह सौहार्दं कुरु। वृषभः शक्त्या दिव्यधाराः आदित्यस्य पुत्राय दुग्धवान्। वरुणः सर्वं ज्ञानात् जानाति; पूज्यः ऋतुकाले पूज्यः। इति ऋग्वेदस्य मन्त्राः, अग्निः, आपः, यम-यम्यः, मित्रवरुणः, त्वष्टा, इन्द्रः, त्रितः, गन्धर्वः च, यज्ञे, सत्ये, सौहार्दे, औषधेषु, दिव्येषु च, विविधं दिव्यं चरित्रं प्रकाशयन्ति।