जनाः, गोवत्साः इव उष्मसद्मनि समागताः, तं कनिष्ठं अग्निं प्रति यान्ति। स देवानां च मर्त्यानां च दूतः, महद्भिः ज्योतिष्भिः मध्ये सञ्चरति। बालकवत् सः पाल्यते, माता तं वहति, सख्यं इच्छन्ती। स नदीनां पन्थानमनुसरन्, उत्सुकः, प्रयत्नशीलः, पशुवत् विमुक्तः सञ्चरति। वयं मूढाः न स्मः, प्राज्ञाः स्मः; तव महत्त्वं जानिमहि, हे अग्ने। सः उष्मसद्मनि शयितः, जिह्वया सञ्चरति, गृहपति: युवत्यां समीपं गच्छति। सः गृहेषु नूतनः जायते, वनेषु तिष्ठति, धूमध्वजः श्यावः। सः अशान्तः, वृषभवत् प्रसरति, प्राज्ञैः नरैः नेतः। सः वनेषु गुह्यवत् शरीरचौरः इव निहितः, दश तन्तुभिः बद्धः। एषा तव, हे अग्ने, नूतना बुद्धिः; दीप्ताङ्गं रथम युञ्जस्व। त्वां, जातवेदः, स्तुतिः नमश्च, एषा च शंसः, नित्यं पुष्टिम् आवहतु। सन्तानं नः, अपत्यं च पालय, अग्ने, अस्मान् च, शरीराणि च, अनवरतं रक्ष। सः एकः समुद्रः, धनानां आधारः, हृदयात्, बहुजातः, पश्यति। सः द्वे मातरौ स्तनं क्षोभयति, स्रोतसः उपस्थे, पक्षिणः मार्गः तत्र स्थापितः। वृषभाः, समवस्त्रधारिणः, अश्व्याः सह संयुक्ताः। कवयः सत्यस्य मार्गं पान्ति, गुह्यं नाम धारयन्ति, दूरस्थाः। सत्यं च मायाच च संयुक्ते, ते बालं जनयन्ति, पोषयन्ति च। सर्वस्य नाभौ सञ्चरन्, धृतीमान्, कवयः मनसा सूत्रं तन्ति। सत्यस्य पन्थांसि, उत्तमानि, हविः बलाय दिवः संयुज्यन्ते। उभे लोके, शोभिते, सर्पिषा मध्वन्नेन च तृप्येते। प्राज्ञः, द्रष्टुम् इच्छन्, सप्त भगिनीः मुमोच, शीघ्रगामिन्यः मधुनद्यः। सः, अन्विष्यन्, प्राचीं गुहां मध्ये अन्तरिक्षस्य, पूष्णः रहस्यम् आविन्दत्। कवयः सप्त सीमाः तन्तुः; तासां एकैका पृथग्, दुष्प्रपदा। आयसी यष्टिः गूढे अधिष्ठितं तिष्ठति, पथां विस्तारेषु, उपस्थानेषु। सदसद् उच्च दिवि आसीताम्, अदितेः गर्भे, दक्षस्य जन्मनि। अग्निः अस्माकं ऋतस्य प्रथमजः, प्राचीणः वृषभः च धेनुः च। एषः सः, यस्य आश्रये, नूतनैः स्तवैः, गायकः अग्नौ तुष्टिं विन्दति। सः, ऋषीणां महज्ज्योतिषां परिवृतः, दीप्तमानः सञ्चरति। यः, स्वैः रश्मिभिः विभाति, अग्निः, देवैः सह नित्यं सत्यः; यः, अश्रान्तः, मित्रत्वं मित्रेषु संस्थापितवान्, अश्वेषु अश्वारूढः इव। यः सर्वं दिव्यं साहाय्यं अधितिष्ठति, यः सर्वं प्राणं प्रातः अधितिष्ठति, यस्मिन्, हे अग्ने, मनसा हविः उपनिहितम्, उत्तमः सारथिः, यः शक्तिभिः धारयति। शक्तिभिः पुष्टः, स्तुतिभिः हृष्टः, शीघ्रं देवांश्च समीपं याति, हविः इच्छन्। सौम्यः होतृ, यजुषां श्रेष्ठः, अग्निः, देवैः सह मिश्रितः, हविः आस्वादयति। तम् अग्निं वचसा नमसा च पूजय, इन्द्रवत्, नित्यं विजयी। तं, यं प्राज्ञाः मनसा स्तुवन्ति, सर्वजन्मविदं, बलिनं हविषा सह। यस्मिन् सर्वाणि रत्नानि समागतानि, सप्तयुजः अश्वाः स्पर्धायाम् इव। नो, अग्ने, इन्द्रवत् वातवत् च साहाय्यानि देहि, तानि समीपं आनय। तदा, हे अग्ने, महत्त्वेन, उपविष्टः, जातमात्रः एव हविः अभवः। देवाः तव चिह्नं अन्वयन्, आद्याः मातरः त्वां वर्धयन्। अग्ने, दिवश्च पृथिव्याः च, नः कल्याणं कुरु; सर्वं प्राणं यज्ञाय देहि, हे देव। तव अद्भुतैः धियः सह संगच्छेम; विशालैः वरैः नः, देव, कुरु। एताः धियः, हे अग्ने, तव कृते जाताः, त्वां गोभिः अश्वैः च स्तुवन्ति। यदा मर्त्यः, हे सुशिल, तव भोगं अश्नाति, धियः अलम्ब्य, हे सुमन्यवः। अग्निं पितरं मन्ये, मातरं, भ्रातरं, नित्यं मित्रम् इव। अग्नेः मुखं महत्, दीप्तम्, वन्दे, दिवि सूर्यवत् पूजनीयम्। नः धियः सफलाः सन्तु, हे अग्ने, अस्माकं रक्षकः, यो गृहम् अधितिष्ठति नित्यं होतृः। ऋतस्य सत्यः, रक्ताश्वः, स्तुतिप्रियः, शुभैः दिवः सह सौभाग्यं ददातु। मित्रवत्, दिवि दीप्तदिवसः स्थितः, प्राचीणः यजमानः, यज्ञस्य पतिः। ऋत्विजः बाहुभ्यां अग्निं समजनयन्, तं होतारं कुलानाम् मध्ये उपाविशत्। स्वयं यजस्व, देवेषु देव, दिवि; अज्ञस्य पाचनं तव किम्? ऋतुभिः देवाँ यज, देव; एवं, स्वयम् यजस्व, हे सुमन्यवः। रक्षस्व नः, अग्ने, नः गुप्तः भव; नः युवान् कुरु, दीर्घायुः च। नः, दानप्रिय, हविः ददातु; नः रक्ष, न च शरीराणि क्लिश्यन्तु। महता तेजसा अग्निः प्रसरति, वृषभः गर्जति दिवि पृथिव्यां च। दिवः अन्तेऽपि, महाबलः, महिषः, आपां अङ्के वर्धितः। गर्भः, वृषभः, हृष्टः, ककुदं धारयन्; दीप्तः वत्सः, पूर्णबलः, नदति। सः, देवत्वानि उत्थापयन्, स्वगृहे प्रथमः जयति। यः जनकयोः शिरः गृहीत्वा, महाबलः, यज्ञे प्रतिष्ठितः। रक्ताश्व्यः, अश्वयुक्तरथ्यः, तस्य आवरणे, ऋतस्य गर्भे, स्वगात्रे हृष्टाः। वसवः, त्वं प्रथमः प्रातः अजायथाः; त्वं यमयोः मध्ये ज्योतिः अभवः। सत्याय सप्त पदानि स्थापयः, मित्रं स्वायै सृष्टवान्। त्वं सत्तस्य चक्षुः, सत्यस्य गुप्तः; सत्याय चरन् वरुणः असि। आपां अपत्यं, जातवेदः; त्वं दूतः, हविषः प्रियः। त्वं यज्ञस्य नेता, क्षेत्रस्य च; यत्र शुभैः सहायैः संयुक्तः। दिवि शिरः स्थापयः, दीप्तमान्; अग्ने, जिह्वां हव्योवाहम् अकर्षीः। त्रितः, स्वेच्छया, मध्ये अन्तरिक्षं अवृणोत्, पितुः आश्रयं च दूरस्थस्य च अयच्छत्। पितर्योः अङ्के सख्यं इच्छन्, बन्धुः, वदन्, शस्त्राणि धारयति। पितृणां शस्त्राणि जानन्, इन्द्रेण प्रेरितः, आप्त्यः योधः। त्रिशीर्षाणं सप्तरश्मिं जघान; त्रितः अपि त्वष्टुः गावः मुमोच। इन्द्रः, महाबलः, तम् अतिशक्तिम् अतिजगान; सुदानुः तं जघान। त्वष्टुः, विश्वरूपस्य, गावः गृहीत्वा, त्रिणि शिरांसि छित्वा। आपः, इह आगच्छन्तु, प्रमोददायिन्यः; नः पुष्टिं ददतु। महतीं स्पर्धायै दृष्टिं ददतु। यत् वः शुभतमं रसं, सः अस्मासु वितर्यताम्, मातरः इव स्नेहपूर्णाः। तस्मात्, वयम् उपस्महि, यस्यां वासे प्रेर्यध्वे; हे आपः, अस्मान् अपि जनयत। दिव्या आपः, शुभधा, नः पानाय स्युः; ताः नः कल्याणेन वहन्तु।