सर्वेषां यज्ञानां चिह्नरूपं दिव्यम् ध्वजम्, स्रष्टा त्वां समुत्पादयत्। तस्मात्, पूर्वजानां पन्थानं अनुयन्तः, वयं त्वां सम्पूजयामः, यः स्पृहणीयं धनं, विश्वतः समृद्धिं च ददाति। त्वां, हे अग्ने, दिवा च पृथिव्या च, आपः च, त्वष्टा च, सुकृतः जनाः च उत्पादयन्; पूर्वेषां ऋषीणां मार्गं अनुसृत्य, त्वं दीप्तमान् स्फुलिङ्गैः विराजमानः सञ्ज्वल। राजन्, त्वदुपस्थितौ हर्षः सञ्जायते, यः कौशलाय तीक्ष्णः, तेजसा प्रकाशमानः दृश्यते। सः प्राज्ञः महता प्रभया दीप्तः, शुभ्रः सुमतीनां स्तुत्यः। या कृष्णवर्णा, स्वेन रूपेण कन्याम्, महतः पितुः दुहितरं जनयति, सा सूर्यस्य दीधितिं उच्चैः उदयति, हर्षः दिव्यैः निधिभिः सह प्रकाशते। भाग्यवती भाग्येन सह आगच्छति; प्रियः स्वसारं पृष्ठतः अभिगच्छति; अग्निः स्फुटैः लक्षणैः दिव्यवर्णैः स्थित्वा शोभते। यस्य गमनानि महतामिव न निगूढानि, अग्नेः सखायः शुभदाः सञ्ज्वलन्ति; महान्तः, बलवन्तः, स्तुत्याश्च, अस्य श्वासाः रात्रौ विविधप्रभया विचरन्तः दीप्तिमन्तः सन्ति। यस्मादस्य श्वासाः घोषवतां इव प्रवहन्ति, दीप्तिमन्तः महान्तः च; ज्येष्ठैः, बलिष्ठैः, क्रीडमानैः, प्रचुरैः रश्मिभिः, सः दिवं न हिंसति। अस्य शक्तयः दृश्यन्ते, न तु निगूढाः, घोषवत् सहायैः युध्यन्तः; प्राचीनैः दीप्तिमद्भिः, दिव्यतमैः, प्रमुदितैः, हर्षः विस्तीर्णः प्रकाशते। सः नः वाहयिष्यति, सः अस्माभिः सह उपविष्यति, दिवा-पृथिव्योः हर्षः, नित्यनवः; अग्ने, सुकृते, सुकृतैः अश्वैः, शीघ्रगैः, शीघ्राः अत्र आगच्छन्तु। त्वां अहम् उपहरामि, त्वां चिन्तयामि, यथा त्वं हविषां स्तुत्यः भूयाः; मरुकान्तारे सलिलमिव त्वं उपजीवनस्य स्रोतः, अग्ने, प्राचीने राजन्। यम् जनाः गोषु वात्सल्यम् इव अनुयन्ति, स कनिष्ठः; सः देवानां च मर्त्यानां च दूतः, महद्भिः ज्योतिष्भिः विचरति। बालकवत् त्वं पोष्यसे, जननी त्वां वहति, सख्यम् इच्छन्ती; त्वं नदीपथे यास्यन्, उत्सुकः, प्रयत्नशीलः, पशुमिव विमुक्तः। वयं मूढाः न स्म, प्राज्ञाः स्म; तव महत्त्वं जानिमहि, अग्ने; त्वं गृहे शयितः, जिह्वया विचरन्, गृहपतिः युवतीम् अभिगच्छति। सः गृहेषु जातः, नूतनः, वने स्थितः, धूमध्वजः श्यावः; अत्रप्तः वृषभवत् सः प्रसरति, मनीषिणः, मर्त्याः तम् नेतुम् इच्छन्ति। देहचौरवत्, वने गुह्यः, दशभिः पाशैः बद्धः; एष ते, अग्ने, नूतनः सन्धानः, दीप्तिमद्भिः युक्तैः रथं युञ्ज। त्वाम् उपास्महे, जन्मविदं, स्तोत्रेण च, यः नः सदा पुष्टये भवतु; सन्ततिं नः पालय, अग्ने, अस्मान् च, तनूनः च, अनिशम् रक्ष। एकोऽसौ समुद्रः, धनस्य आधारः, हृदयात्, बहुजन्मनः, सः पश्यति; सः दुहितृवस्त्रयोः स्तनं संप्रेरयति, स्रोतसि मध्ये, विहगस्य मार्गः निश्चितः। वृषभाः, समवस्त्राः, अश्विभिः सह संयुज्यन्ते; कवयः सत्यस्य मार्गं पान्ति, गूढानि नामानि धारयन्ति, दूरस्थाः। सत्यं मायया च संयुक्ते, तौ पुत्रं जनयतः, पोषयन्तौ; सर्वस्य नाभौ विचरन्, धृतीमान्, कवयः मनसा तन्तुं तन्ति। सत्यस्य पन्थांसि, सुकृते, हवयः बलाय संयुज्यन्ते दिवः; उभे लोकौ, भूषिते, घृतमध्वन्नेन पोष्येते। प्राज्ञः, दृश्यः सन्, सप्त सवर्णाः स्रवतः, मधुप्रवाहिताः नद्यः, ससृजे; सः, इच्छन्, प्राचीं गुहां विवेश, अन्तरिक्षस्य मध्ये, पूष्णः निहितस्थानम्। कवयः सप्त सीमाः निरमिमीत, तासु एकं पृथक्, दुस्तरम्; आयसी यूपः गम्भीरे प्रतिष्ठितः, पथसाम् अन्तराले, अधिष्ठानेषु। सदसद्विदं दिवि परमे, अदितेः गर्भे, दक्षस्य जन्मनि; अग्निः नः ऋतस्य प्रथमजः, प्राचीनीयः वृषभः च धेनुः च। एषः सः, यस्य शरणे, नूतनैः स्तवैः, गायकः अग्नौ वर्धते; सः, ऋषीणां महद्भिः ज्योतिष्भिः परिवृतः, विचरन्, दीप्तिमान् प्रकाशते। सः, यः रश्मिभिः दीप्तमान्, अग्निः, सदा देवैः सत्यः; अनिशम् सख्यं वितरति, अश्वेषु धावकवत्। सः, यः सर्वम् दैव्यम् सहायम् अधितिष्ठति, यः सर्वमायुः प्रातः अनुशास्ति, यस्मिन्, अग्ने, हविः मनसा स्थाप्यते, श्रेष्ठः सारथिः, शक्तिभिः धारयन्। शक्तिभिः संवर्धितः, स्तोत्रैः प्रमुदितः, शीघ्रं देवांश् प्रति यजमानः गच्छति; सौम्यः होतृ, यजुषां श्रेष्ठः, अग्निः, देवैः सह मिश्रितः, हविः आस्वादयति। तम् अग्निं वचोभिः च नमोभिः पूजय, इन्द्रवत् सदा विजयी; यं प्राज्ञाः चिन्तया स्तुवन्ति, सर्वजन्यविदं, बलिनम् हविषा। यस्मिन् सर्वे रययः समागताः, सप्तयुजः अश्वाः इव स्पर्धायाम्; अग्ने, नः इन्द्रवत् वातवत् सहायान् ददातु, समीपं नयतु। ततः, अग्ने, महत्त्वेन, उपविष्टः, त्वं हविः अभवः जातमात्रः; देवाः तव चिह्नम् अन्वगच्छन्, आद्याः मातरः त्वां संवर्धयन्। स्वस्ति नः अग्ने, दिवः पृथिव्याः च, ददातु; सर्वम् आयुः यज्ञाय, देव, प्राप्नुहि। तव अद्भुतैः धियः सह स्याम; महता सौम्या, देव, अस्मान् विस्तृणु। एता धियः, अग्ने, तव जाताः, त्वां स्तुवन्ति, पशुभिः अश्वैः च युक्ताः; यदा मर्त्यः, सौम्य, तव भागं अश्नाति, धियः बिभ्रद्, सुकृते। अग्निं पितरम् इव, मातरम् इव, भ्रातरम् इव, सखायम् इव नित्यं मन्ये; तव मुखं, महान्तम्, दीप्तमानं, पूज्यं, दिवि सूर्यवत् उपास्महे। अस्माकं धियः सफलाः स्युः, अग्ने, अस्माकं रक्षिता, यः गृहं पाति, नित्यः होतृ; ऋतस्य सत्यः, रक्ताश्वः, सुमतिः, शुभैः दिवैः सौभाग्यं नः प्रापयतु। मित्रवत्, शुभेषु दिवेषु स्थितः, प्राचीनीयः होतृ, यज्ञस्य पतिः; ऋत्विजः बाहुभ्यां अग्निं ससृजुः, तम् होतारम् कुलानाम् उपाविशत्। स्वयम् यजस्व, देव, दिवि देवेषु; मूढपाकः किं ते? ऋतुभिः देवाँस् त्वम् यज, एवं स्वयम् यज, सुकृते। रक्ष नः, अग्ने, पालय नः; अस्मान् युवान् कुरु, दीर्घायुः नः कुरु; दातव्यम् अस्मभ्यं, सुमते, हविषाम्; अस्मान् पालय, मा तनूनः पराभव। महता दीप्त्या अग्निः अग्रे प्रसरति, वृषभः गर्जति दिवा पृथिव्योः मध्ये; दिवः अन्तेषु अपि, बलवान्, महिषः, आपां कुक्षौ वर्धते। गर्भः वृषभः प्रमुदितः, ककुद्वान्, दीप्तमान् वत्सः, पूर्णबलः, गर्जति; सः, दिव्यान् शक्तयः उद्यमयन्, स्वगृहे प्रथमं विजित्य तिष्ठति। यः स्वपितृणां शिरः गृहीत्वा, महाबलः, यज्ञे प्रतिष्ठितः; रक्ताः अश्व्युक्तरथाः कन्याः तस्य आविर्भावे प्रमुदिताः, ऋतस्य गर्भे, स्वदेहेषु।