एवं विष्णुः परमं वेदित्वा, महाबलश्च जातः, तृतीयं स्थानं पाति स्म। यदा मनीषिणः तस्य दुग्धं कृतवन्तः, तदा स्वैः एव तं पूजयन्ति। तस्मात् तं त्वां, यम् पुष्टिमत्यः मातरः अन्नेन उपसर्पन्ति, सः अन्नेन वर्धते सञ्चरति च। सः पुनः अन्यं रूपं गृह्णन् प्रतिनिवर्तते, मानवजातिषु ऋत्वा भवति। त्वं, अग्ने, शोभनरथः ऋत्वा, यज्ञस्य चिह्नम्, तेजस्वी, देवस्य महिमा-विरोधी, कीर्तिमान्, जनानां अतिथिः असि। सः अग्निः वस्त्राणि भूषणानि च धारयति, पृथिव्याः नाभिः इव। स्फुलिङ्गवत् जातः, इलायाः पादे, सः पुरोहितः राजा देवांश्च अत्र पालयति। अग्ने, द्यावापृथिव्यौ त्वां नित्यं पुत्रम् इव पोषयतः। त्वं, कनिष्ठ, दीप्तमान्, समुत्पद्य, देवांश्च बलात् अत्र आनय। त्वं, कनिष्ठ दीप्तमान्, ऋतून् वेद, ऋतूनां पतिः, अत्र पूजां कुरु; त्वं, अग्ने, दिव्येषु ऋत्विजः मध्ये अर्चनीयतमः असि। त्वं, जनानां ऋत्वा शुद्धिकर्ता च, धनदः, धर्मिष्ठः; स्वाहा इति हविः विदध्मः; देवः अग्निः देवांश्च पूजयतु, पूजार्हः। वयं देवयानं पन्थानं प्राप्तवन्तः; यत् शक्नुमः, तत् आचराम; अग्निः वेद, सः पूजयतु, सः ऋत्वा भवतु; सः यज्ञान् ऋतून् च व्यवस्थितवान्। यदा वयं, देवाः, तव व्रतानि अतिक्रामामः, न ज्ञात्वन्तः यथा ज्ञातारः; अग्निः सर्वं वेद, सः एतैः ऋतुभिः देवांश्च व्यवस्थितवान्। यदा, दुर्बुद्धयः, अशक्ताः, मनुष्याः यज्ञं न पश्यन्ति; अग्निः ऋत्वा शक्तिं वेद, सः पूजार्हः, सः ऋतूनां यथान्यायं देवांश्च पूजयति। सर्वेषां यज्ञानां दृश्यं चिह्नं, शोभनं ध्वजं, सृष्टिकर्ता त्वां उत्पादितवान्; तस्मात्, श्रेष्ठान् अनु, वाञ्छितं धनं, विपुलं विश्वं च सम्पदः पूजय। त्वां द्यावापृथिव्यौ, आपः, त्वष्टा, सुजाताः च उत्पादितवन्तः; पितृपथम् अनु, अग्ने दीप्तमान्, प्रज्वल। राजन्, हर्षः प्रज्वलितः, दक्षाय घोरः, दीप्तमान्, दृश्यः; प्राज्ञः, महतीना दीप्त्या स्फुरति, शुक्लः स्तूयते। यदा सा कृष्णा रूपेण, कन्याम्, महतः पितुः दुहितरं, जनयति; सा सूर्यस्य दीप्तिं ऊर्ध्वं वहति, हर्षः स्वर्गस्य निधिभिः स्फुरति। सौभाग्यवान् आगच्छति, सौभाग्यवतीं संयोजयन्; प्रियः भगिन्याः पृष्ठतः उपयाति; अग्निः स्फुटचिह्नः, दिव्यवर्णः, शोभाय स्थितः। तस्य गतयः, महतामिव, न गुह्याः; अग्नेः सखायः, शुभाः, प्रज्वलिताः; श्रेष्ठः, वीर्यवान्, स्तुतः, तस्य श्वासाः रात्रौ विविधद्युति स्फुरन्ति। तस्य श्वासाः, घोषवतामिव, स्रवन्ति, दीप्तमानस्य, महतः, तेजस्विनः; ज्येष्ठैः, बलिष्ठैः, क्रीडमानैः, बहुधा रश्मिभिः, सः द्यां न हिंसति। तस्य शक्तयः दृश्यन्ते, न गुह्याः, घोषवत्सखिभिः युध्यन्ति; पुरातनैः, दीप्तिमद्भिः, दिव्यतमैः, मुदितैः, हर्षः स्फुरति, विस्तीर्णः। सः नः वाहयिष्यति, सहास्माभिः उपविश्यति, द्यावापृथिव्योः हर्षः, युवा; अग्ने, सुजात, सुजातैः अश्वैः शीघ्रैः, शीघ्राः अत्र आगच्छन्तु। त्वाम् अहं समर्पयामि, चिन्तां प्रेषयामि, यथा त्वं हविषु स्तुत्यः स्याः; मरुभूमौ आप इव, त्वं स्रोतः, अग्ने, यजमानस्य, प्राचीन् राजन्। यं जनाः उपगच्छन्ति, गावः गोष्ठे इव, कनिष्ठ; त्वं देवदूतः, मनुष्यदूतः, महतां ज्योतिषां मध्ये सञ्चरति। बालकवत् त्वं पोष्यसे, माता त्वां वहति, सख्यम् इच्छन्ती; त्वं नदीमार्गेण गच्छसि, उत्सुकः, प्रयत्नशीलः, मृग इव मुक्तः। वयं न मूढाः, प्राज्ञाः स्म; तव महत्त्वं जानिमहि, अग्ने; त्वं गोष्ठे शयसे, जिह्वया सञ्चरन्, गृहेश्वरः युवतिं उपगच्छति। सः गृहेषु जायते, नूतनः, वने स्थितः, धूमध्वजः; अतृप्तः, वृषभ इव, प्रस्थितः, प्राज्ञैः, मनुष्यैः, नेतः। देहचौर इव, वने गुह्यः, दशसु पाशेषु बद्धः; एष, अग्ने, तव नूतनः संकल्पः, रश्मिवद्भिः रथं युञ्ज। त्वां प्रार्थना, नमः च, जातवेदः, एष गीतिः, सदा पुष्टिदा अस्तु; सुतरां, अग्ने, सुतान् पौत्रांश्च पालय, अस्मान् च तनूनः अनवरतम् रक्ष। एकोऽयं सागरः, धनस्य आधारः, हृदयात्, बहुजातकः, पश्यति; सः द्विमातृकस्य स्तनं क्षोभयति, स्रोतसि उपविष्टः, विहङ्गस्य पन्थाः स्थापितः। वृषभाः, समानवसना, अश्विभिः संयुज्यन्ते; कवयः सत्यस्य पन्थानं रक्षन्ति, गूढं नामानि धारयन्ति, दूरस्थाः। सत्यं मायया संयुज्यते, ते शिशुं जनयन्ति, पोषयन्ति; सर्वस्य नाभौ सञ्चरन्, धृतव्रतः, कवयः मनसा तन्तुं वयन्ति। सत्यस्य पन्थांसि, सुजात, हविः बलाय स्वर्गात् संयुनक्ति; उभे लोकौ, भूषिते, घृतमध्वन्नेन पोष्येते। प्राज्ञः, द्रष्टुम् इच्छन्, सप्त भगिनीः, मधु नद्यः, विससर्ज; सः, इच्छन्, मध्यं गुहां प्राप, पूष्णः रहस्यस्थानम्। कवयः सप्त सीमाः कल्पितवन्तः; तासु एकं पृथक्कृतम्, दुष्प्रापम्। आयसी यूपः गम्भीरे अधिष्ठाने स्थितः, पथां विस्तारम्, उपस्थेषु। सत् च असत् च परमे व्योमनि आस्ताम्, अदितेः गर्भे, दक्षस्य जन्मनि; अग्निः अस्माकं ऋतस्य प्रथमजः, प्राचीनः वृषभः, धेनुश्च। एष सः, यस्य आश्रये, नूतनैः स्तोमैः, गायकः अग्नौ पुष्यति; मुनिनां ज्येष्ठैः ज्योतिष्भिः परिवृतः, स्फुरन् सञ्चरति। यः स्वैः रश्मिभिः दीप्तमान्, अग्निः, सदा देवैः सत्यः, अव्यथमानः, मित्रत्वं मित्रेषु वितनुतः, अश्वेषु त्वरमाण इव। यः सर्वस्य दिव्यस्य सहायस्य ईश्वरः, यः प्रातः सर्वस्य प्राणस्य ईश्वरः, यस्मिन्, अग्ने, हविः मनसा स्थाप्यते, श्रेष्ठः सारथिः, शक्तिभिः धारयन्। सः शक्तिभिः पुष्टः, स्तोत्रेषु हृष्टः, देवांश्च शीघ्रं प्रति याति, हविषः इच्छया; सौम्यः होतृ, यज्ञियतमः, अग्निः, देवैः संयुतः, हविः रसयति। तम् अग्निं वचोभिः, नमोभिः च, पूजय, इन्द्रमिव, सदा विजयी; यं प्राज्ञाः चिन्तया स्तुवन्ति, सर्वजातवेदः, बलिष्ठः हव्यवाहनः। यस्मिन् सर्वाणि रत्नानि संगच्छन्ते, सप्तयुजः अश्वाः इव स्पर्धायाम्; अग्ने, नः इन्द्रवत् वातवत् च सहाय्यानि देहि, समीपं आनय। तदा, अग्ने, तव महिमा, उपविश्य, त्वं हविः अभवः, जातमात्रः एव; देवाः तव चिह्नं अन्वयन्, प्रथमाः मातरः त्वां वर्धयन्।