इन्द्राय नमः। यो पृथिव्याम् अपि वृत्रं दण्डयामास, आकाशे च, तस्मिन् जलानि, प्राणदायिनि, प्रवाहितुं मर्त्याः सन्तोषयन्तु, सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। इन्द्रः वृत्रस्य शिरसि शतदंष्ट्रायुधेन प्रहारं कृत्वा, जलानां आश्रयं प्रापयन्, साम्राज्यं प्राप्नुहि। वृत्त्रस्य शिरसि इन्द्रः प्रहारं कृत्वा, सोमस्य प्रसन्नतया, स्वसखानां मार्गं अन्वेष्टुं गानं करोति। हे इन्द्र, त्वं अजेयः, दण्डनायकः, वृत्रं तव चातुर्येन हत्वा, साम्राज्यं प्राप्नुहि। तव वज्राणि जलसञ्चारं कृत्वा, इन्द्र, महान् वीर्यं तव, तव भुजयोः बलं गानं करोति। सहस्रं एकत्र गानं करोति, विंशतिः प्रतिध्वनिं करोति, शतैः सह इन्द्राय स्तोत्राणि गानं करोति। इन्द्रः वृत्रस्य बलं महाबलं प्रहारं कृत्वा, तस्य महापौरुषं अस्ति—वृत्रं हत्वा जलानि विमोचयति, साम्राज्यं प्राप्नुहि। यदा तव क्रोधेन एते द्वे महाद्वीपाः कम्पिताः, हे इन्द्र, वज्रधारिण, तव बलस्य सह, मारुतः सह वृत्रं हत्वा, साम्राज्यं प्राप्नुहि। न तु वृत्रः इन्द्रं भयभीतः अभवत्; तव वज्रं सहस्रदंष्ट्रं तस्य प्रति लक्ष्यं कृतम्। यदा त्वं वृत्रं तस्य आयुधं प्रहारं कृत्वा, इन्द्र, सर्पं हत्वुं इच्छन्, तव बलं आकाशे स्थिरं जातम्। तव आघातेन, हे दण्डनायक, यदा त्वं स्थास्यसि, गत्यः च स्थिराः कम्पन्ति; तव क्रोधेन तव बलं, इन्द्र, कम्पितम्। किं तु, इन्द्रस्य वीर्ये कः समः? तस्मिन् देवाः तेषां शक्तिम्, तेषां प्रज्ञां, तेषां बलं समर्पितम्। यद् दध्यञ्चः, अथर्वणस्य पुत्रः, मनुः पिता, तस्य विवेकं यद् स्थापयति—तस्मिन् इन्द्र, प्राचीनं स्तोत्रं रचिता अस्ति। इन्द्रः उत्साहेन बलवान् जातः, वृत्रस्य हन्ता, मनुष्येषु; यः युद्धेषु महान् अस्ति, बाल्ये अपि, वयं तं आह्वयामः—सफलतां यच्छतु। त्वं वीरः, सेनायाः योग्यः; त्वं बहु ददासि; त्वं दीनायापि दयालुः, भक्ताय च ददासि—धनं तव अस्ति। यदा उत्साही जनाः युद्धाय प्रस्थिताः, धनं प्राप्नुं युज्यताम्—कस्यं त्वं प्रहारं करिष्यसि, कस्यं धन्यं करिष्यसि? अस्मिन्, हे इन्द्र, धनं ददातु। तव संकल्पेन, महान्, स्वकृत्या, भीषणं बलं प्राप्नोति; महिमायाः कृते, सौम्यः, स्वर्णभुजः, तव हस्तेषु लोहवज्रं स्थापयति। सर्वं पृथिवीम् आवृणोति, आकाशे च दीपानि धारयति; न कश्चित् तव समानः, इन्द्र, जन्म लभते न च जेष्यते—त्वं सर्वेषु सर्वथा अतिक्रमति। यः भक्ताय भोजनं ददाति—इन्द्रः तं ददातु; धनं विभजतु, बहु तव अस्ति, यः तव दातुं यच्छतु। यः हर्षितः, गोधूलियुक्तः, सुखं यच्छतु; वृषः साधु, समुचितः, अनेकं धनं एकत्र यच्छतु—धनं वर्षतु, समृद्धिं प्राप्नुहि। संप्रति सोमस्य चूर्णे हर्षितः, हे बलशाली, बलं च दयालुः; यः तव धनसंपत्ति ज्ञातः, तस्मिन् तव इच्छाः प्रेषयामः—तव रक्षकः भव। एते जीवाः, हे इन्द्र, सर्वं उत्कृष्टं समर्थनं करोति। जनानां मध्ये, त्वं प्रसिद्धः; असाधुजनानां चिन्तनं ज्ञातः। एषां ज्ञानं अस्मिन् यच्छतु, तं च ददातु। श्रृणु गानानि, हे दयालुः, यथा माता श्रुणोति। यदा त्वं अस्मान् समृद्धिं च सत्यं करोति, तदा, हे इन्द्र, तव द्वौ अश्वाः युज्यन्ताम्। ते भोजनं कृतवन्तः, हर्षिताः, अनुग्रहं प्रापिताः; प्रियाः हर्षिताः। प्रेरिताः नूतनदृष्ट्या स्तोत्रं गानं करोति; इन्द्र, तव द्वौ अश्वाः युज्यन्ताम्। वयं त्वां स्तुतिम् इच्छामः, हे दयालुः, स्पष्टदृष्ट्या। इदानीं, युज्यं पूर्णं स्तुति, आगच्छ, इच्छायाः अनुगतं—इन्द्र, तव द्वौ अश्वाः युज्यन्ताम्। यः साम्राज्यं विचारयति, तस्य महाशक्तिम् यः इन्द्र, यः युज्यं युज्यते—इन्द्र, तव द्वौ अश्वाः युज्यन्ताम्। तव दाह्याः दाह्याः अश्वाः युज्यन्ताम्, हे शतशक्ते। तैः, सोमेन प्रसन्नः, प्रियपत्नीं समीपं गच्छ, इन्द्र, तव द्वौ अश्वाः युज्यन्ताम्। अहं तव ताम्रकण्ठाश्वानां युज्यं स्तोत्रं युज्यं करोमि; समीपं गच्छ, त्वं आसनं प्राप्य, तव हस्तेषु। सोमस्य चूर्णे त्वं प्रसन्नः, हे वज्रधारिण, पूषणेन सह, प्रियपत्नी सुखे। मर्त्याणां मध्ये, अग्रगण्यः, अश्वैः गोधूलिं प्राप्नोति, हे इन्द्र, तव साहाय्येन बलवान्। तं अधिकं धनं यथा नदीनां जलानि, ज्ञाता, चतुर्दिशं घेरति। दिव्यजलानि यथा याजकत्वं प्राप्नुवन्ति; तासां द्रष्टुं वायुः विस्तृतं। देवाः देवत्वं अग्रे नेतुं, तेषां स्तोत्रं प्रियं करोति, यथा कन्याः। द्वयोः, स्तोत्रं युज्यते—द्वयोः यः लाड़ले, यः यज्ञं कुर्वन्ति, यथा याजकः। तव विधिना अनियन्त्रितः, तव उत्तमशक्तिः यज्ञकर्ता यः सोमं प्रपाति। आङ्गिरसः प्रथमे मार्गं स्थापनं कृतवान्, यः यज्ञाग्निं धर्मयुक्तं प्रज्वाल्य। तस्मिन् सर्वं पाणिनां भोजनं, अश्वाः, गोधूलयः, गोधूलयः, हे जनाः। यज्ञैः, अथर्वणः प्रथमं मार्गं गच्छति; तस्मिन्, सूर्यः, व्यवस्थायाः रक्षकः, जातः। ज्ञाता काव्याः गोधूलयः सह गच्छन्तु; यज्ञं यमादिस्वर्गीयं पूजामहे। यद्यपि पवित्रताम् इन्द्राय लभते, यद्यपि स्तोत्रं आकाशे प्रकटितम्; यत्र पत्थरः भाषति, गायकः स्तुति गानं करोति—तत्र, निश्चितं इन्द्रः भोगानां आनन्दं करोति। इदानीं सोमः, हे इन्द्र, सर्वशक्तिमान्, साहसी—आगच्छ! आकाशे त्वं बलं प्राप्नोति, सूर्यस्य किरणैः। इन्द्रस्य अश्वाः तं, अजेयः, बलशाली, याजकाणां स्तोत्रे गच्छति। तव रथं चढ़, वृत्रं हन्ता; तव अश्वाः स्तोत्रे युज्यन्ताम्। यद्यस्मिन् मनः अस्माकं प्रति युज्यते; पत्थरः, तस्य ध्वनिः, त्वां समीपं गच्छतु। पिब सोमं, हे इन्द्र, महान्, अमरानन्दम्। प्रकाशमानाः धाराः तव सत्यपदं प्रवहन्ति। इदानीं इन्द्राय पूजां अर्पय, स्तोत्राणि वद; चूर्णितं, प्रफुल्लं सोमं, हे इन्द्र, महान्, प्राचीनं, श्रद्धया। न कश्चित्, हे इन्द्र, तव रथचालनं समं अस्ति, यदा त्वं द्वौ अश्वौ युज्यसे; न कश्चित् त्वं गत्याः, न कश्चित् तव धनं प्राप्नोति। इति।