यत्र यमराजः तिष्ठति, यत्र दिवः परिधिः अस्ति, यत्र नद्यः प्रवहन्ति, तत्र सोमः माम् अमृतत्वं प्रापयतु। सोमः इन्द्राय प्रवाहति। यत्र स्वच्छन्दं गमनम् अस्ति, त्रिषु दिवेषु, त्रिषु व्योमसु, यत्र लोकाः ज्योतिष्मन्तः सन्ति, तत्र सोमः माम् अमृतत्वं प्रापयतु। सोमः इन्द्राय प्रवाहति। यत्र कामाः च कामसिद्धयः च सन्ति, यत्र तेजस्विनः क्षेत्रम् अस्ति, यत्र पोषणम् तृप्तिः च, तत्र सोमः माम् अमृतत्वं प्रापयतु। सोमः इन्द्राय प्रवाहति। यत्र आनन्दाः च मोदाः च, सुखम् महत् सुखम् च, यत्र कामाः प्राप्ताः सन्ति, तत्र सोमः माम् अमृतत्वं प्रापयतु। सोमः इन्द्राय प्रवाहति। यः सोमस्य प्रवाहस्य पथः अनुसरति, तम् आर्यजनः इति आहुः; सोमः, त्वम् बुद्ध्या इन्द्राय प्रवाहसि। कश्यपः ऋषिभिः रचितैः स्तोत्रैः अंगिरसम् उन्नयति; सोमं राजानं, यो औषधीनां अधिपः जातः, वयं पूजयामः; सोमः इन्द्राय प्रवाहति। सप्त दिशाः सप्त सूर्यैः विभूषिताः, सप्त ऋत्विजः यज्ञस्य कर्तारः; सोमः, सप्त आदित्यैः अस्मान् रक्ष; सोमः इन्द्राय प्रवाहति। सोमः, शुद्धेन राजस्नेन हविषा अस्मान् रक्ष; न कश्चित् शत्रुः अस्मान् पारयेत्, न कश्चित् अस्मान् बाधेत; सोमः इन्द्राय प्रवाहति। प्रारम्भे, शक्तिमान् अग्निः उषासु मध्ये स्थित्वा, तमः अपाकरोति, ज्योतिषा आगच्छति; अग्निः तेजस्वी रूपेण जातः, सर्वेषु गृहेषु प्रविष्टः। जातः, त्वम् अग्ने, पृथिव्याः च दिवः च गर्भः, शोभनः, औषधिषु धारितः; तेजस्वी बालः, मातृभ्यः उपरि गर्जति, तमः निष्कासयति। एवं विष्णुः, परमं वेदित्वा, जातः, बलवान्, तृतीयं स्थानम् रक्षति; यदा तस्य क्षीरम् निर्मितम्, तदा धीराः स्वैः पूजयन्ति। अतः, यम् पोषयन्ति मातरः अन्नेन, सः वर्धते, पोषणेन विचरति; पुनः अन्यं रूपम् धारयन्, मानवजातिषु पुरोहितः अस्ति। यज्ञस्य चिह्नम्, शोभनं रथम्, तेजस्वी, देवस्य महत्त्वेन विरोधी, कीर्त्या, त्वम् अग्ने, जनानां अतिथिः। वस्त्राणि भूषणानि च धारयति, अग्निः, पृथिव्याः नाभिः; दीप्तः, इलायाः पादे जातः, प्रधानः पुरोहितः, राजा, अत्र देवाः नियच्छति। दिवः पृथिव्याः अग्ने, तवम् पुत्रवत् पोषयतः; आगच्छ, कनिष्ठ, दीप्तमान्, अत्र देवाः बलात् आवाहय। देवान् तर्पय, कनिष्ठ, दीप्तमान्, ऋतून् वेदित्वा, ऋतुपतिः, अत्र पूजय; त्वम् अग्ने, दिव्येषु पुरोहितेषु पूजनीयः। त्वम् पुरोहितः, जनानां शुद्धकर्ता, धनदः, धर्मवान्; स्वाहा इति यजनं कुर्याम; देवः अग्निः, देवाः पूजयतु, पूज्यः। वयं देवयानम् पथम् आगच्छाम; यत् शक्नुमः, तत् कुर्याम; अग्निः, वेदित्वा, पूजयतु, पुरोहितः भवतु; यज्ञं ऋतून् च व्यवस्थितवान्। यदा व्रतानि उल्लंघयाम, हे देवाः, अविज्ञायाः; अग्निः, वेदित्वा, सर्वम् पूरयति, ऋतूभिः देवाः व्यवस्थितवान्। यदा दुर्बुद्धयः, अयोग्याः, मनुष्याः यज्ञं न सेवन्ति; अग्निः पुरोहितः, शक्ति वेदित्वा, पूज्यः, ऋतून् अनुसार्य देवाः पूजयति। सर्वेषां यज्ञानां चिह्नम्, शोभनं ध्वजम्, स्रष्टा त्वाम् उत्पादितवान्; अतः पूजय, आर्यजनान् अनुसृत्य, इच्छितं धनम्, विपुलं, सार्वत्रिकं दानम्। त्वाम् दिवः पृथिव्याः, आपः, त्वष्टा, आर्यजनः च उत्पादितवन्तः; पितृपथम् अनुसृत्य, अग्ने, दीप्तमान्, प्रज्वल। राजन्, हर्षः प्रज्वलितः, दक्षाय तेजस्वी, दीप्तमान्, दृश्यः; धीरः, महतीया दीप्त्या प्रकाशते, श्वेतः स्तूयते। या कृष्णा, रूपेण, युवतीं, महापितुः कन्यां जनयति; सूर्यस्य दीप्तिम् उपरि उद्गच्छति, हर्षः दिव्यधनैः प्रकाशते। सौभाग्यवान् आगच्छति, सौभाग्ये संयुज्यते; प्रियः, भगिन्याः पृष्ठतः आगच्छति; अग्निः स्पष्टचिह्नैः, दिव्यवर्णैः, शोभाय यथास्थानम् स्थापयति। तस्य गमनानि, महताम् इव, न गुप्तानि; अग्नेः सहचराः, शुभाः, प्रज्वलिताः; आर्यः, बलवान्, स्तुतः, तस्य श्वासाः रात्रौ विविधदीप्त्या चलन्ति। तस्य श्वासाः, घोषवत्, प्रवहन्ति, दीप्तमानः, महत्, तेजस्वी; ज्येष्ठेन, बलेन, लीलया, विपुलदीप्त्या, सः दिवम् न बाधते। तस्य शक्तयः दृश्यन्ते, न गुप्ताः, घोषयुक्तैः सहचरतः युध्यन्ति; प्राचीनैः, दीप्तमानैः, परमदैविकैः, प्रमोदैः, हर्षः विस्तार्य प्रकाशते। सः अस्मान् वाहयति, च अस्माभिः सह उपविश्यति, दिवः पृथिव्याः हर्षः, युवा; अग्निः, आर्यजनः, आर्याश्वैः, शीघ्रैः, शीघ्राः अत्र आगच्छन्तु। त्वां अर्पयामि, चिन्तां प्रेषयामि, यथा त्वम् यज्ञे पूज्यः भवेत्; मरुभूमौ जलम् इव, त्वम् स्रोतः, अग्ने, यजमानस्य, प्राचीनराजः। यम् जनाः समीपयन्ति, गव्यः उष्णगृहं इव, कनिष्ठः; त्वम् देवदूतः, मनुष्यदूतः, महदीषु ज्योतिषु विचरति। बालवत्, पोष्यः, माता त्वाम् वहति, सख्यं इच्छन्ती; नद्याः पथे अनुगच्छति, उत्सुकः, प्रयत्नवान्, पशुवत् विमुक्तः। वयं मूढाः न, किन्तु धीराः; तव महत्त्वं जानिमः, अग्ने; त्वम् गृहे शयितः, जिह्वया विचरति, गृहस्वामी युवतीं समीपयति। सः गृहेषु नूतनः जातः, वनान्तरे स्थितः, धूमध्वजः; अतृप्तः, वृषभवत्, अग्रे गच्छति, धीराः, मनुष्याः, तं नेतारः। शरीरचौरवत्, वनान्तरे गुप्तः, दशबन्धैः बद्धः; अग्ने, एष तव नूतनः चिन्तनम्, रथं दीप्तभागैः योजय। तुभ्यं प्रार्थना नमः च, जन्मज्ञ, च एष गीतिः, सर्वदा पोषकः भवतु; अस्माकं सन्ततिं च, अग्ने, अस्मान् च, शरीराणि च, अनवरतं रक्ष। एकः समुद्रः, धनस्य आधारः, हृदयात्, बहुजन्मानां, पश्यति; सः द्विमातृकस्य स्तनम् उद्बोधयति, स्रोतः मध्ये, पक्षिणः पथः स्थापितः। वृषभाः, समवस्त्रधारिणः, अश्विभिः संयुज्यन्ते; कवयः सत्यपथम् रक्षन्ति, गुप्तम् नामानि धारयन्ति, दूरस्थाः। सत्यं च मायाच च संयुज्यते, ताः बालम् जनयन्ति, पोषयन्ति; सर्वस्य नाभौ गच्छन्, स्थिरः, कवयः, सूत्रं मनसा वयन्ति। सत्यपथाय, आर्यजनः, हवयः बलाय दिवः संयुज्यन्ते; उभे जगती, शोभिते, घृतमधुना पोषिते। एवं ऋग्वेदस्य दिव्यवाक्येषु सोमस्य अमृतत्वप्रार्थना, अग्नेः तेजस्वी जन्म, विष्णोः रक्षणं, यज्ञस्य विधिपूजनं, कवीनां सत्यपथः, सर्वं श्रद्धया, सौम्यया, देवपूजायाः भावेन, एकस्मिन् प्रवाहे निबद्धम्।