श्रीः सोमः शीघ्रगामी सहस्रधारः, इन्द्राय, सूतेन परिष्कृतः, प्रवाहितः। तं सोममधुना सारभूतमिन्द्रवृषभाय हर्षणाय सिञ्चन्ति। देवेषु कीर्तये तवाम्, हरितं जलावृतं, शुद्धयन्ति। स सोमबिन्दुः इन्द्रं प्रमोदयति, पुनः पुनः तं हर्षयति, सुसज्जितः, बलवान्, आपो निवर्तयन्। अधुना, हे प्रवाहिनि, वीर्यस्य प्राप्नवे प्रवह; बलात् विघ्नान् भिन्दिहि; ऋणिनं इव शत्रून् अतिगच्छ। यत् त्वयि सोम पिण्डिते, समरराज्ये वयं हृष्यामः; प्रवाहमानः त्वं सम्पदः प्रति अग्रे गच्छसि। हे शुद्ध सोम, त्वया सूर्यः उत्पादितः, त्वदीयेन वीर्येण दुग्धं सृष्टम्; गावः सह त्वं शीघ्रं सम्पन्नः, उदारः। त्वया मर्त्येषु अमृतत्वं सृष्टम्, ऋतस्य धर्मं सुन्दरतमं च अमृतं धारयसि; सदा प्रवहन् त्वं यजमानाय बलं वहसि। कीर्त्या त्वं जनानाम् इव अक्षय्यं प्रोत्फुल्लं स्रोतः अतिद्रावयः; बाणानि वहन् भुजाभ्याम् गच्छसि। केचन तद् प्राचीणं धनं दीप्तिमन्तः अमृतं दृष्ट्वा दिव्यं सम्पदं अनुव्रजन्ति; यथा देवः सविता आच्छादयति। त्वदर्थं सोम, प्रथमानि सुशिलायाम् बर्हिषि महाबलाय कीर्त्यै मनः संस्थापितम्; तेन त्वं, वीर, अस्मान् वीरत्वाय प्रेरय। प्राचीनं स्तुत्यं दिव्यं रसं, पोषयन्तं, महतः दिवः अधः प्रवाहितम्; इन्द्रस्य जन्मनि तं गायतः। यदा त्वं शुद्ध सोम, एते उभे लोकौ सर्वाणि भूतानि च तेजसा परिगृह्णासि, वृषभ इव गणेषु स्थितः। सोमः अक्षय्ये पात्रे शुद्धः, बालक इव क्रीडन्, प्रवहमानः, अक्षः; स बिन्दुः सहस्रधारः शतसंपदः। एषः शुद्धः, मधुमान् बिन्दुः, तरङ्गः, इन्द्राय ऋतेन प्रवहति, प्रियो, बलस्य मार्गवित्, विस्तीर्णं प्रपद्यते। अतः शुद्ध्य, शत्रून् जित्वा, दस्यून् अपाकुरु, दुर्गाणि विमोचय; स्वशस्त्रेण सोम, रिपून् जेषि। एषः दीप्तिमान् सोमः, हरिभिः शुद्धीकृतः, स्वबलैः सर्वद्वेषांसि जेतुं समर्थः, सूर्य इव स्वतेजसा। सुतः सोमः दीप्तमान् प्रवहति, हरितः, रुशद्वर्णः; सप्तमुखैः स्तोत्रैः सर्वरूपाणि परिभ्रमन् गच्छति। त्वं, व्यापारीणां वित्तज्ञः, मातृभिः स्वगृहे सत्यचेतसा सह शुद्धयसि; दूरात् गीतमिव, यत्र चिन्ताः स्पर्धन्ते, तत्र त्रिवर्णैः रुशद्भिः तेजः स्थापयसि। सः पूर्वदिगं प्रत्येति, विवेकी, रश्मिभिः युध्यन्; दृश्यं दिव्यं रथं, दृश्यं रथम्। स्तोत्राणि आगच्छन्ति, इन्द्राय जयाय स्तुवन्ति। यदा त्वं वज्रः भवसि, युद्धेषु अजय्यः, अजय्यः। नानाविचेतसः स्म, नानाव्रतानि जनानाम्। तक्षः रथं तक्षति, भिषग् पीत्वा रोगं नाशयति, होतुः इन्द्राय सोमं पातुम् इच्छति। सोम, इन्द्राय प्रवह। जीर्णैः औषधिभिः, पक्षिणां पत्रैः, कर्मारः शिलाभिः, दिव्यैः सुवर्णमैः सोमपेषणम् इच्छन्ति। सोम, इन्द्राय प्रवह। कविरस्मि, ततः वैद्यः, संग्राही, विभजकः, घोषकः; नानाचेतसः, धनार्थिनः, गावः इव तिष्ठामः। सोम, इन्द्राय प्रवह। अश्वः रम्यं रथं वहति, हसितारं, सखायम्; पुछं रोमशं, द्वौ भेदकौ, बक इव जले, सोमपेषणम् इच्छति। सोम, इन्द्राय प्रवह। इन्द्रः वृत्रहाः शर्यणावत्यां सोमं पातु, स्वे वीर्ये बलं स्थापयन्, महद्वीर्याय चिन्तयन्। सोम, इन्द्राय प्रवह। प्रवह सोम, पूर्वदिग्भ्यः पत; ऋतेन वचसा, श्रद्धया तपसा च, पेषितः, सोम, इन्द्राय प्रवह। सूर्यदुहिताः महान्तं पर्जन्यपुष्टं आनयति; गन्धर्वाः तम् अपश्यन्, रसं सोमे निवेशयन्। सोम, इन्द्राय प्रवह। सत्यवदः, सत्यतेजाः, सत्यक्रियः, श्रद्धावान् सोमराजा, धातृणा निर्मितः। सोम, इन्द्राय प्रवह। सत्यं प्रवहति बलिनः, तीक्ष्णस्य; रसानि सह प्रवहन्ति। साराणि सह गच्छन्ति, स्तोत्रेण शुद्धीकृतानि, हरितः। सोम, इन्द्राय प्रवह। यत्र ऋत्विक्, हे शुद्ध सोम, छन्दसा स्तोत्रं जपति, शिलया सोमः स्तूयते, सोमेन हर्षः जन्यते। सोम, इन्द्राय प्रवह। यत्र ज्योतिः नित्यं, तस्मिन् लोके यत्र दिवं प्रतिष्ठितम्, माम् स्थापय, हे शुद्ध सोम, अमृतस्य लोके, अक्षय्ये। सोम, इन्द्राय प्रवह। यत्र राजा यमः, यत्र दिवः परिधिः, यत्र सिन्धवः प्रवहन्ति, तत्र माम् अमृतं कुरु। सोम, इन्द्राय प्रवह। यत्र स्वातन्त्र्यम् अस्ति, त्रीणि दिवः, त्रीणि व्योमानि, यत्र लोकाः ज्योतिष्मन्तः, तत्र माम् अमृतं कुरु। सोम, इन्द्राय प्रवह। यत्र कामाः समृद्धाः, यत्र तेजस्विनः क्षेत्रम्, यत्र पोषणं तृप्तिः च, तत्र माम् अमृतं कुरु। सोम, इन्द्राय प्रवह। यत्र हर्षाः प्रमोदाः, सुखानि महान्ति च, यत्र कामाः सिध्यन्ति, तत्र माम् अमृतं कुरु। सोम, इन्द्राय प्रवह। यः सोमस्य प्रवाहस्य पन्थानं अनुवर्तते, तम् सुषुतं आहुः; त्वं सोम, प्रज्ञया, इन्द्रं परितः प्रवह, हे इन्दो। कश्यपः, ऋषिभिः गीर्भिः, अङ्गिरसं स्तौति; सोमं राजानं वन्दामः, यो वनस्पतिनां पतिः जातः; इन्द्रं परितः प्रवह, हे इन्दो। सप्त दिशः, नानासूर्याः, सप्त ऋत्विजः; सोम, तैः सप्त देवैः, आदित्यैः, अस्मान् पालय; इन्द्रं परितः प्रवह, हे इन्दो। राज्ञः शुद्धस्य हविषा, सोम, अस्मान् पालय; कश्चन शत्रुः अस्मान् न अतिक्रामेत्, किमपि न बाधेत; इन्द्रं परितः प्रवह, हे इन्दो। आदौ, बलवान् अग्निः उषासाम् मध्ये स्थित्वा, तमो अपसार्य, ज्योतिषा सह आगतः। अग्निः, दीप्तरूपः, जातः, सर्वाणि गृहानि प्राप्नोत्। जातः, त्वम् अग्ने, पृथिव्या दिवश्च गर्भः, सुन्दरः, ओषधीषु वहमानः; तेजस्वी बालकः, मातृणां उपरि रुदन्, तमः नुदसि। इति सोमस्य दिव्यं, अग्नेः च शुभ्रं चरित्रं ऋषिभिः स्तुतं, देवेषु पूजितं, इन्द्राय समर्पितम्।