इन्द्राय सोमः शुद्धः, प्रजासु वर्धमानः, सर्वं धनं ददाति। स इन्दुः नः सर्वसंपदः प्रयच्छतु। स सोमः, धृतव्रतः, दक्षाय प्रवह, यथा युक्तः अश्वः शीघ्रः धनाय प्रवर्तते। सोमस्य रसं मन्थिनः मत्ताय महते यशसे शुद्धयन्ति। नवजातं हरिण्यं बालं तं सोमं, इन्दुं, देवेषु निःशेषं पवयन्ति। इन्दुः शोभनः, जलानां मध्ये, भगाय प्रज्ञया प्रीत्यै प्रवहति। स इन्द्रस्य शोभनं नाम वहति, येन सः सर्वान् शत्रून् अवधीत्। तम् अमृतं सोमं सर्वे देवाः, मनुष्यैः पीडितं, पयसा मिश्रितं, पिबन्ति। सहस्रधारः सोमः, नि:शेषं निःसृत्य, पवित्रे शीघ्रं प्रवहति। सः शीघ्रः, सहस्रबीजः, आपः शुद्धः, गावः अलंकृतः। सोमः, मनुष्यैः शिलाभिः निपीडितः, इन्द्रस्य उदरं गच्छतु। सहस्रधारः सोमः, इन्द्राय, पवित्रं प्रवहति। तं मधुमत्तमेन सारेण अभिषिञ्चन्ति, इन्द्राय वृष्णे, हर्षाय। त्वां, हरिण्यं, आपः आवृत्य, देवाय, यशसे शुद्धयन्ति। इन्द्रं सोमबिन्दुः हर्षयति, पुनः पुनः तं अलंकृतं, बलिनं, आपः व्यपोहन्तं हर्षयति। इदानीं सोमनद्यः, बलाय, प्रवहन्तु; प्रबलत्वेन विघ्नान् भिन्द्धि; ऋणवानिव शत्रून् अतिक्राम। वयं त्वयि सोम, निपीडिते, युद्धस्य महद् ऐश्वर्ये तुष्यामः; प्रवहमानः त्वं लाभाय प्रेषसि। हे शुद्ध सोम, त्वया सूर्यः उत्पादितः, त्वया एव पयः सृष्टम्; गावः सह त्वरमाणः, बहुल्येन, त्वं धनदः। त्वं मर्त्येषु अमृतत्वं जनयः, ऋतस्य धर्मं, सुश्रियं अमृतं धारयन्; सदा प्रवहन्, त्वं इच्छुकाय बलं ददासि। त्वया यशसा, जनानाम् अक्षय्या धारा इव, त्वं विदारितम्; शरान् वहन्, बाहुभ्याम् इष्यसि। केचिद्, तं प्राचीनं धनं दृष्ट्वा, दिव्यानि सम्पदः अन्विच्छन्ति; यथा देवः सविता आवरणं व्याप्तवान्। सोमाय, पूर्वे, सुविद्धदर्भाः, बलाय, यशसे, चिन्तां स्थापयामासुः; अतः त्वं नः वीर्याय प्रेरय। प्राचीना स्तुत्या दिव्या रसा, पोषिण्यः, महतः दिवः स्रवन्ति; इन्द्रस्य जन्मनि ते समगीताः। हे शुद्ध सोम, यदा एते उभे दिवौ, सर्वाणि भूतानि, तव बलात् आवृतानि, वृषा इव त्वं गणेषु स्थितः। सोमः, अक्षय्ये पात्रे शुद्धः, बालकः इव, प्रवहमानः, अक्षः इव; सहस्रधारः सोमबिन्दुः, शतं लाभान् वहति। एषः शुद्धः, मधुमत्तमः सोमबिन्दुः, इन्द्राय, ऋतेन, प्रीत्यै प्रवहति, पन्थानः जानन्, बलं, विश्वं च। एवं त्वं शुद्ध्य, शत्रून् जयन्, रक्षांसि निषूदन्, दुर्गाणि अपहन्; सोम, स्वेन आयुधेन, रिपून् जेषि। एषः तेजसा, हरिण्यैः शुद्धः, सोमः स्वशक्त्या सर्वाणि वैराणि जयति, सूर्यः इव स्वतेजसा। पिष्टस्य सोमस्य धारा शुद्धा, अरुणः हरितः च, दीप्तिमान् प्रवहति। सः सप्तमुखैः स्तोत्रैः सर्वरूपाणि परिसर्पति। त्वं, सोम, वैश्यस्य धनं जानन्, मातृभिः सह स्वगृहे, सत्यचेतसा, शुद्धयसि। दूरात् गीतमिव, यत्र चिन्ताः स्पर्धन्ते, त्रिवर्णैः हरितैः दीप्त्या प्रतिष्ठां स्थापयसि। सः पूर्वां दिशं विविक्त्वा, रश्मिभिः युध्यन्, याति; दृश्यं दिव्यं रथं, दृश्यं रथं। स्तोत्राणि इन्द्रस्य जयाय आगता। यदा त्वं वज्रम् भवसि, संग्रामेषु अक्षय्यः। नानाविधानि चिन्ताः, नानाविधानि व्रतानि जनानाम्। तक्षकः रथं तक्षति, भिषग् रोगं शमयति, होतृः इन्द्राय सोमपेषणं इच्छति। सोम, इन्द्राय प्रवह। जरद्भिः ओषधिभिः, पक्षिणां पत्रैः, कर्मारः शिलाभिः, दिव्यैः हिरण्यमैः, इन्द्राय सोमपेषणं इच्छति। सोम, इन्द्राय प्रवह। अहम् कविः, ततः वैद्यः, संचितः, विदारकः, घोषकः। नानाविधानि चिन्ताः, धनार्थिनः, वयं गावः इव स्थिताः। सोम, इन्द्राय प्रवह। अश्वः रम्यं रथं युनक्ति, हास्यं, सखायम्। पुच्छं, रोमशं, द्वौ विदारकौ, जलस्थः मण्डूकः, इन्द्राय सोमपेषणं इच्छति। सोम, इन्द्राय प्रवह। इन्द्रः वृत्रहन्, शर्यणावत्यां सोमं पातु, आत्मनि बलं निधाय, महत् वीर्यम् इच्छन्। सोम, इन्द्राय प्रवह। सोम, पूर्वदिग्भ्यः प्रवह, पत; सत्यवचसा, श्रद्धया, तपसा, निपीडितः, इन्द्राय प्रवह। सूर्यकन्या तं महान्तं सोमं आनयति, यं पर्जन्येन वर्धितम्। गन्धर्वाः तं प्राप्य, रसं सोमे स्थापयामासुः। सोम, इन्द्राय प्रवह। सत्यवदः, सत्ययशाः, सत्यम् भाषमाणः, सत्यकर्मा, श्रद्धावान् सोमराजा, सृष्टः धात्रा। सोम, इन्द्राय प्रवह। सत्यं प्रवहति तस्मात् महतः, तीक्ष्णात्; रसा सह प्रवहन्ति। साराणि सह प्रवहन्ति, स्तोत्रेण शुद्धानि, हरिण्य। सोम, इन्द्राय प्रवह। यत्र होतृः, हे शुद्ध सोम, छन्दसा मन्त्रं जपति, शिला सोमं उन्नमयति, सोमेन हर्षः जायते। सोम, इन्द्राय प्रवह। यत्र ज्योतिः शाश्वतम्, तस्मिन् लोके यत्र दिवं प्रतिष्ठितम्, माम्, हे शुद्ध सोम, अमृतस्य लोके स्थापय, अक्षयं। सोम, इन्द्राय प्रवह।