इन्द्राय पातवे सोमः, नरैः निष्पूतः, स्वयंसंयुत्तः, परममदाय, परममधुमाँस्सन् प्रवहति स्म। स सोमः, सिन्धव इव सागरं प्रविशन्तः, इन्द्रस्य हृदयं प्रविश्य, मित्रवरुणवायुभ्यः प्रियः, दिवः परमं प्रतिष्ठां बभूव। सोमः, इन्द्राय, मित्राय, पूष्णे, भगाय मधुमाँ प्रवहन्, सर्वेभ्यो देवेभ्यः प्रियः अभवत्। इन्द्र! ते कृते, सुतः सोमः पातव्यः अस्तु, धियसे दक्षाय, सर्वेभ्यश्च देवेषु। अमृतत्वाय, महतीषु वेश्मसु, स सोमः दिव्यः, पोषदः, उज्ज्वलः प्रवहति। स सोमः, समुद्र इव महतः, देवपितरः, सर्वैः स्थानैः सह प्रवहन्, स्वर्गाय पृथिव्यै च, सुतानां श्रेयसे च देवानां कृते हरितः सोमः प्रवहति स्म। स त्वं सोमः, दिवः धारयिता, उज्ज्वलः, पोषदः, ऋतेन शीघ्रं प्रवह। सोमः, महिमानं वहन्, पुण्यः, प्रपञ्चमानः, प्राचीनान् अनुवर्तमानः प्रवह। नरैः शोधितः, जातः, सोमः हर्षणाय, ज्योतिः विज्ञाय, सर्वाणि प्रवहन्, इन्दुः शोधितः, प्रजां वर्धयन्, सर्वं धनं अस्मभ्यं ददातु। धियसे दक्षाय सोमः प्रवह, धनाय अश्व इव युक्तः शीघ्रः। सुतमदाय सोमं स्रवः शोधयन्ति, महतीं कीर्तिं साधयन्ति। नवजातं हरितं शिशुं पवित्रे शोधयन्ति सोमं, इन्दुं देवेभ्यः। इन्दुः शोभनः, भगाय हर्षणाय, उदकस्य अङ्के प्रज्ञः प्रवहति। सोमः इन्द्रस्य शोभनं नाम वहन्, येन सः सर्वान् शत्रून् जघान। सर्वे देवाः तं सोमं, नरैः सुतं, क्षीरेण मिश्रितं पिबन्ति। सहस्रधारः सुतः सोमः शीघ्रं पवित्रं व्याप्य, निरुद्धः प्रवहति। शीघ्रः, सहस्रबीजः, आपः शोध्यमानः, गावः अलङ्कृता इव शोभते। सोम! इन्द्रस्य उदरं गच्छ, नरैः अश्मभिः सुतः, विधिवत् सम्पादितः। शीघ्रः सोमः, सहस्रधारः, पवित्रं व्याप्य इन्द्राय प्रवहति। तं मधो रसं इन्द्रवृष्णे मदाय अनुलेपयन्ति। देवेषु कीर्तये त्वां हरितं, आपः आवृत्य शोधयन्ति। सोमः इन्द्रं हर्षयति, पुनः पुनः, अलङ्कृतः, बलदः, आपः नुदन्। इदानीं प्रवह सोमनद्यः, बलस्य आप्तये, बलवता विघ्नान् भिन्धि, ऋणवान् इव शत्रून् अतिक्रम। वयं त्वयि सोम, सुतः सन्, रणस्य महत्यां स्वाराज्याय मुदामहे, सोम प्रवह, स्पर्धायां धनं प्रति धावन्। शोधित सोम, त्वं सूर्यं जनयः, बलात् दुग्धं अपि उत्पादयः; गावः समृद्ध्या शीघ्रं वहन्, त्वं दातारः। मर्त्येषु अमृतत्वं त्वया उत्पादितम्, ऋतस्य धारणं, शोभनं च अमृतं त्वया धृतम्; सदा प्रवहन्, त्वं इच्छन्तः बलं ददासि। कीर्त्या त्वं सदा परिष्कृत्य, जनानां अक्षयः स्त्रोतः इव प्रवहसि; स्वधनुष्मान् त्वं स्वयम् गच्छसि। केचन प्राचीनं धनं पश्यन्तः, दिव्यानि धनानि अनुयन्ति; यथा देवः सविता आवरणं प्रसारयति। सोम! त्वदर्थं पूर्वे, सुसंस्कृतं कुशं विधाय, महाबलाय कीर्तये चिन्तां कृतवन्तः। तस्मात् त्वं वीर, अस्मान् वीरत्वे प्रेरय। प्राचीनं स्तोत्र्यम् दिव्यं रसं, पोषदं, महतः दिवः प्रवृत्तम्; इन्द्रस्य जन्मनि गायकाः सञ्जग्मुः। सोम शोधित, यदा एते द्वे लोकौ सर्वाणि च भूतानि तव बलस्य अन्तर्गतानि भवन्ति, तदा वृषा इव त्वं गणेषु स्थितः। सोमः, अपराजिते पात्रे शोधितः, बालक इव क्रीडन्, प्रवहन्, अक्ष इव; इन्दुः सहस्रधारः, शतवित्तः। एषः शोधितः मधुमाँ रसं, इन्द्राय तरङ्ग इव, सत्येन प्रवहति, सुखदः, बलस्य विष्णोः पन्थाः जानन्। अतः त्वं शोधय, अरातीन् जेतुम्, असुरान् अपाकर्तुम्, दुर्गाणि भिन्धि; सोम! स्वशस्त्रेण शत्रून् जेषि। एषः सोमः, हरिभिः शोधितः, स्वतेजसा सर्वान् वैरिणः स्वशक्तिभिः विजित्य, सूर्य इव स्वतेजसा, द्योतमानः प्रवहति। सोमस्य स्रवः शोधितं, हरितः, सर्वरूपैः स्तोत्रैः सप्तमुखैः परिभ्रमन् द्योतते। त्वं, सोम, वणिजां वित्तं विज्ञाय, मातृभिः सह स्वगृहे, सत्यचेतसा शोधयसि; दूरात् गीतमिव, यत्र संकल्पाः स्पर्धन्ते, त्रिवर्णैः हरिभिः तेजो विधासि। सः सोमः पूर्वदिशं प्रति गच्छन्, विवेकी, तेजसा यत्नं कुर्वन्, दृश्यं दिव्यं रथं वहन्। स्तोत्राणि इन्द्रस्य जयाय आगता। यदा त्वं वज्रः भवसि, तदा संग्रामेषु अपराजितः। नाना एव धियः, नाना जनानां व्रतानि। तक्षकः रथं तक्षति, भिषग् रोगं चिकित्सति, होतुः इच्छति इन्द्राय सोमं सुतुम्। सोम! इन्द्राय प्रवह। एवं सोमस्य दिव्यं, मदाय, देवपूजितं, सर्वलोकहिताय, अमृतत्वाय, इन्द्रादिभ्यः प्रियं प्रवाहः, ऋषिभिः स्तुतः, सर्वत्र स्रवन्, विश्वं पुष्णन्, कीर्तिं वहन्, सदा प्रवहति।