राजन्, रात्रिभ्यः च तव स्वभावेन, अग्निः निवासेन च प्रातःकालेषु, तीव्रदन्तैः दैत्यान् दहति। अग्नि, त्वं अस्मान् रक्षतु, गायनस्य प्रतियोगितायाम्; सर्वेषां सभा मध्ये स्तुत्यः। अग्नि, त्वं वयं धनं आगच्छ, युध्यते विजयः, सर्वेषां प्रतियोगितायाम् अजयः। अग्नि, तव शुभमार्गदर्शनेन, सर्वं पोषयन्तं धनं आगच्छ, च जीवनस्य सुखं प्रदास्यसि। शुद्धवाक्यानि, अग्नि, तीव्रज्वाले, तव प्रति गच्छन्तु, गोतम; अस्माकं गीतानि अनुकम्पया स्वीकुरु। यः अस्मान् हन्तुम् इच्छति, अग्नि, सः दूरं तिष्ठतु; वयं विजयस्य बलं भवान्। अग्निः, सहस्रनेत्रः, सर्वज्ञः, दैत्यान् नाशयति; यजकः, स्तुत्यः, स्तुत्यः। एवं च, सोमं सन्निपातितम्, यजकः वृद्धिं गीतम्; महाशक्तिमान्, वज्रधारिण, तव शक्त्या पृथिव्यां सर्पं हन्तुं च सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नोति। सोमः, गरुडेण सन्निपातितः, तव बलं ददाति; तव वज्रधारिण, त्वं वृत्रं जलात् नाशय, च सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। गच्छ, समीपं गच्छ, धैर्यवान् भव; तव वज्रं न विफलति; यः पुरुषशक्ति, बलं अस्ति, हे इन्द्र; वृत्रं नाशय, जलानां विजयः प्राप्नुहि, च सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। हे इन्द्र, त्वं पृथिव्यां वृत्रं हन्ति, च आकाशे अपि; मारुतः विमोचय, जीवितपूर्णानि जलानि प्रवाहितुं च सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। इन्द्र, वज्रं धारयन्, वृत्रस्य शिखरं हन्ति; आगच्छन्, जलानां आश्रयं प्राप्नोति, च सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। शिखरे वज्रं सहस्रधारिणा हन्ति; इन्द्रः सोमसुखेन प्रफुल्लितः, सखा मार्गं अन्वेष्टुं गानं करोति सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। हे इन्द्र, तव कृते, हे नाशक, एषः अप्रतिमः वीर्यशक्ति, हे वज्रधारिण; यदा त्वं तं चतुरं पशुं तव चतुर्यया हन्ति, गानं करोति सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। तव वज्राणि जलेषु नावः चिरं बिभ्रति; महान् तव वीर्यशक्ति, हे इन्द्र, च तव भुजेषु बलं, गानं करोति सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। सहस्रः एकत्र स्तुति; विंशति प्रतिध्वनयन्तु; शतैः अनुगच्छन्तु, इन्द्रस्य गानं करोति सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। इन्द्रः वृत्रस्य बलं प्रचण्डशक्त्या नाशयति; एषः तव महत्त्वं—त्वं वृत्रं हत्वा जलानि विमोचयति, गानं करोति सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। एतेषां च द्रष्टव्यम्, इन्द्र, तव क्रोधेण पृथिव्यां च आकाशे च कम्पितम्; यदा तव बलं, मारुतानां सह, वृत्रं हन्ति, गानं करोति सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। न तु कम्पेन न च वज्रेन वृत्रः इन्द्रं महत् भयम् अनुभवति; तस्य विरुद्धं लोहेन वज्रं सहस्रदंष्ट्राणि लक्ष्यं कृतम्, गानं करोति सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। यदा त्वं वज्रं धारयन् वृत्रं च तस्य अस्त्रं हन्ति, हे इन्द्र, सर्पं हन्तुं इच्छन्, तव शक्तिः आकाशे स्थिरं धार्यते, गानं करोति सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। तव आक्रमणेन, हे नाशक, यदा त्वं स्थास्यसि, चलन्तः च स्थिराः कम्पन्ति; तव क्रोधेण तव वज्रधारिण, तव भयेन तव तवष्टृ अपि कम्पति, गानं करोति सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। वस्तुतः, कः इन्द्रं वीर्यकर्मणां समं गन्तुं शक्नोति? तस्मिन् देवाः तेषां शक्तिम्, बुद्धिं, च बलं स्थापितवन्तः, गानं करोति सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। यः दध्यञ्चः, अथर्वणस्य पुत्रः, च मनुः पिता, ज्ञानं यत् प्रकटितम्—तस्मिन्, हे इन्द्र, प्राचीनाः स्तोत्राणि च गानानि रचितानि, गानं करोति सूर्यस्य साम्राज्यं प्राप्नुहि। इन्द्रः उत्साहेन बलवान्, वृत्रं हन्ता, मानवेषु; तस्मिन्, युद्धेषु महान्, बाल्यतः च, वयं तं आवाहामः—सर्वस्मिन् प्रतियोगितायाम् सफलता दास्यति। त्वं वीरः, सेनायाम् योग्यः; त्वं प्रचुरं ददासि; त्वं विनम्राणां अपि दानं करोति, च भक्ताय धनं दास्यसि—तेषां धनं तव अस्ति। यदा उत्साही जनाः युद्धाय प्रस्थानं कुर्वन्ति, धनं प्राप्नुं प्रयासं करोति, तव उत्साही अश्वान् युज्यताम्—कस्य प्रति त्वं प्रहारं करिष्यसि, कस्य प्रति धनं दास्यसि? अस्माकं कृते, हे इन्द्र, धनं दास्यसि। तस्य संकल्पेन, महान्तः, स्वकृतिम् अनुसरन्, भयंकरं बलं प्राप्नोति; महिमा, शोभायुक्तः, ताम्रवर्णः, सुवर्णहस्तः, लोहेन वज्रं तस्य हस्ते स्थापयति। सः पृथिव्यां परिपूर्णं करोति, आकाशे च दीपान् स्थिरं धारयति; त्वं इन्द्र, यः न कदाचित् जातः, न च जातुं शक्यते—त्वं सर्वेषां पक्षे अतिक्रान्तः। यः भक्ताय अन्नं ददाति—इन्द्रः तं अस्मान् ददातु; धनं विभाजय, तव अधिकं अस्ति, यः वयं तव सम्पत्तिं उपभोगामः। सः, अस्माकं उत्साहेण प्रफुल्लितः, गोधूलि धेनुं दास्यति; यथाऽस्माकं अनेकं, शतं, द्वे प्रकाराणि धनं संगच्छतु—धनं वर्षतु, वयं समृद्धिं प्राप्नुमः। सोमं सन्निपातितं प्रफुल्लितः, सह वज्रधारिण, शक्तिं च दानं करोति। यः बहु सम्पत्ति धारयति, तं वयं जानामः—अस्माकं इच्छायाः प्रेषयामः—तव रक्षकः भव। एते जनाः, हे इन्द्र, सर्वं उत्तमं धारयन्ति। जनानां मध्ये, त्वं प्रसिद्धः; तव अनुद्वेगाणां चिन्तां ज्ञातुं शक्नोति। एषां ज्ञानं अस्मान् दास्यति। श्रूष्व अस्माकं गीतानि, हे दातृ, यथा माता श्रूष्यति। यदा त्वं अस्मान् समृद्धिं च सत्यं करोति, तदा, हे इन्द्र, तव द्वौ अश्वाः युज्यन्ते। ते खादितवन्तः, प्रफुल्लिताः, अनुकम्पां प्राप्नुवन्तः; प्रियजनाः प्रफुल्लिताः; प्रेरिताः नवीनदृष्ट्या स्तुति कुर्वन्ति; इदानीं, हे इन्द्र, तव द्वौ अश्वाः युज्यन्ते। सः तस्य महान्तं रथं गोधूलि धेनुं धारयति, यः पात्रं पूर्णं च सिद्धं मन्यते, हे इन्द्र, युज्यते—इदानीं, हे इन्द्र, तव द्वौ अश्वाः युज्यन्ते। तव दाहिनी च वामिनी अश्वाः युज्यन्ताम्, हे शतशक्तिमान; तैः, सोमप्रभृत्या प्रफुल्लितः, तव प्रियपत्नीं समीपं गच्छतु—इदानीं, हे इन्द्र, तव द्वौ अश्वाः युज्यन्ते। अहं तव कृते ताम्रवर्णाः अश्वान् गानं करोमि; समीपं गच्छ, त्वं हस्तेषु आसीनः। सोमप्रभृत्याः प्रफुल्लितः, हे वज्रधारिण, पूषणेन सह, प्रियपत्नीस्य आनंदे। प्रथमं मनुष्येषु, अश्वैः, गोधूलि धेनुं प्राप्नोति, हे इन्द्र, तव सहाय्येन बलवान् च समृद्धः। सः अधिकं धनं प्राप्नोति, यथा नदीनः च जलानि, बुद्धिमान्, तं घेरन्ति। दैविकजलानि, याजकपदं प्राप्नुवन्ति; तेषां विस्तृतं पश्यन्ति यथा आकाशः विस्तृतः। देवाः दैविकं प्रेषयन्ति; यः गीतं प्रियं करोति, यथा वधूः।