महानां सुतः, सत्यतेजः प्रेरयन्, सर्वेषां प्रियतमः जातः। स एक एव, सर्वप्रियम् आवृत्य, द्वितीयं नास्ति। यदा स त्रितस्य अश्मनः गुह्यं देशं सप्त यज्ञस्थानैः प्रविशति, तदा स प्रियम् अधिगच्छति। त्रिभिः पृष्ठासु आधारैः, त्रितस्य शक्त्या, स धनं मिमीते; स प्राज्ञः स्वानि पन्थानः सम्यग् निर्णीयति। सप्त मातरः सृष्टिकर्त्रीः नवजातं विभवाय समलंकृत्य, अयं स्थिरः धनानां मध्ये, ज्ञेयम् अवगच्छति। तस्य शासनम् अनुवर्तमाना देवाः सर्वे, मिथ्याविहीनाः, एकतया तिष्ठन्ति; तं स्वीकुर्वन्तः, रमणीयानि कामानि प्रमोदन्ते। तिस्रे भगिन्यः, सत्ये वर्धमानाः, दृष्टये सुशिशुम् उत्पादयन्ति; स कविः, यज्ञे महाबलः, सर्वेभ्यः काम्यः। ताः स्वभावेन, शीघ्रगामिन्यः सत्यस्य जनन्यः, यज्ञं रूपयन्त्यः, मनुष्यजं तम् अलंकुर्वन्ति। स प्रज्ञया, दीप्तनेत्रः, दिवः गोष्ठं विवृत्य, सत्यतेजः प्रेरयन्, यज्ञे अग्रे गच्छति। शुद्धं सोमं, प्राज्ञं, यथा धर्तारं मनसां हविषां प्रीयमाणं, स्तुतये स्वरेण उद्दिशन्तु। स गवां दीप्त्या युक्तः, अक्षयेषु आवरणेषु प्रवहति; हरितः, शुद्धीक्रियमाणः, त्रिणि स्थानानि करोति। स मधुपूर्णे पात्रे, अक्षये परिषिच्य, प्रवहति; सप्त ऋषीणां गीतानि तस्मै नुनुदन्ति। स चिन्तनां नेता, सोमः, शुद्धः, सर्वदेवः, अजेयः, दीप्तहरितः, मिश्रपात्रे परिवर्तते। दिव्यानि विधीनि अनुवर्त्य, इन्द्रेण सह रथाय समागच्छन्तु; शुद्धः, अमृतः, स्तोत्रैः गीयते। इव विजयी सारथिः, देवः, देवानां कृते पेषितः, दूरदर्शी, शुद्धः, वेगेन धावति। मित्राणि, उपविशन्तु, शुद्धस्य स्तुतये गायन्तु; तम् यशसे, यथा शिशुम्, यज्ञैः अलंकुर्वन्तु। देवप्रेरितं हर्षं, जीवनीयम्, इव वत्सं मातृभिः, द्विजाय विमोचयन्तु। यत् कौशलप्रदं, तद् सेनायै, भोगाय शुद्धयन्तु; मित्रवरुणयोः यथा, शुभतमम्। त्वां, धनविदं, गायकाः आवहन्; गाभिः त्वां वर्णेन वस्त्रयिष्यामः। हे इन्द्र, त्वं सोमपते, त्वं रसानां स्वामिन्, दिव्याप्सरसः; मित्रस्य मित्रम् इव, श्रेष्ठः मार्गदर्शी भव। अस्माकं दृढं चक्रं कुरु, अधर्मिष्ठं मूलहीनं च दूरय; द्विविधं पापं अपाकुरु, हे देव। भवतः कृते, मित्राणि, शुद्धस्य स्तुतये गायन्तु; यज्ञे शिशुम् स्तुतिभिः हर्षयन्तु। इव वत्सः मातृभिः, सिक्तः सोमः नेतुं युज्यते; देवप्रेरितं हर्षं, चिन्ताभिः अलंकृतम्। एषः कौशलप्रदः, सेनायै, भोगाय; एषः शुद्धः, देवेषु मधुमत्तमः। हे सोम, गाभिः अश्वैः च सिक्तः, शुभकर्मा, धनदः; तव शुद्धं वर्णं गाभिः स्थापितम्। त्वं, सोम, हरितानां स्वामी, दिव्याप्सरसः श्रेष्ठः; मित्रस्य मित्रम् इव, सौहृदे दीप्तिमान् भव। त्वं अस्माकं दृढं चक्रं; अधर्मिष्ठं मूलहीनं च दूरय; हे सोम, द्विविधं पापं नुद। एते सिक्ताः सोमबिन्दवः, अश्वान् इव शीघ्राः, इन्द्राय यान्ति; नवजाताः, उत्सुकाः, ज्योतिर्विदः। अयं सोमः, हविर्भ्यः सिक्तः, इन्द्राय प्रवहति; स विजयं इच्छन्, यथायोग्यं, प्रवर्तते। तस्य हर्षे, इन्द्रः गृह्य, सिक्तं सोमं गृह्णीयात्, महावज्रं च समादद्यात्। जागृतः सोमः, इन्द्राय प्रवह, हे बिन्दो; तेजः वह, ज्योतिर्विदां शक्तिं वह। प्रवह, हे महाहर्ष, इन्द्राय, सर्वदर्शिन्; सहस्रशक्ति, पन्थानां कर्ता, प्राज्ञः। आगच्छ, पन्थानां सर्वज्ञ, देवेषु मधुमत्तमः; सहस्रमार्गं गर्जन् धाव। प्रवह, हे बिन्दो, स्रोतःसहः देवप्रियः; पात्रे प्रविश, हे मधुसोम, अस्माकं आसने। तव दीप्ताः बिन्दवः, हे सोम, इन्द्रं हर्षाय बलेन संवर्धयन्; त्वां, देवाः, अमृतत्वाय अपिबन्। शुद्धाः सोमबिन्दवः, धनाय अस्मान् प्रति प्रवहतु; वृष्टिमन्तो दिवः, प्रवहन्त्यः आपः, ज्योतिर्विदः, आगच्छन्तु। शुद्धः सोमः, तरङ्गैः वेगेन प्रवहति, विस्तीर्णः; वाचः अग्रे गर्जन् प्रवहन्। चिन्ताभिः तं सम्प्रेरयन्ति, पुरस्कारप्रदं, दारुषु क्रीडन्तम्, न कदापि विफलम्; स्तोत्राणि त्रिसदः पर्युपयन्ति। स पात्रेषु अपिप्रत, इव पुरस्कारकामः सारथिः; शुद्धीकृत्य, वाचं ससर्ज, दीप्तिमान् अभवत्। सुवर्णः प्रवहति, हरिताश्वेषु रममाणः, रम्यस्थानानि अतिक्रम्य; स कीर्त्या वीर्येण गायकान् समीपं गच्छति। एतेन प्रवह, हे देव, मधुधाराः प्रवहन्; सर्वतः गर्जन्, परिषिचः परितः परिवर्तसे। एवं सोमः, महान्, शुद्धः, देवेषु प्रियः, यज्ञे दीप्तिमान्, मित्रवत् सौहृदेन, सर्वान् प्रियान् आवृत्य, देवैः स्तूयमानः, इन्द्रस्य बलं संवर्धयन्, अमृतत्वाय प्रवहति।