पुषाणं धनसमृद्धिं च सौभाग्यं च वहन्तं सोमं, सर्वसमृद्धेः स्वामिनं, ऋतम् उपशुद्धं सोमं प्रवहन्तं पश्यामः। स नः दिवं पृथिवीं च प्रकाशयति। तं हर्षोत्कर्षाय प्रियाः गवः समेधमानाः शीघ्रं प्रत्यधावन्। प्रवहमानाः शुद्धाः सोमाः स्वमार्गान् निर्मिमिरे, ताः बिन्दवः अग्रे अग्रे गच्छन्ति। हे पावक सोम! तं महत्तमं यशः नः आनय, येन त्वं पञ्च जनान् अत्यशिश्रसः, येन वयं धनं विजेष्यामः। शुद्धाः सोमबिन्दवः अस्मभ्यं प्रवहन्ति, उपायनानि ददत्यः; सौम्याः, सुविदितपेषणाः, निष्कल्मषाः, स्वयंजाताः, ज्योतिषः वेदाः। पेषणैः सुमृद्भिः ते विस्तीर्णाः, अजिनस्य चर्मणि चिह्निताः; सर्वतः पोषणं नः यच्छन्तु, धनदाः भवन्तु। एते शुद्धाः प्राज्ञाः सोमाः उच्चशिरसः सन्ति; सूर्यवत् द्युतिमन्तः दृश्यन्ते, स्थिराः, घृतमध्यम् प्रवर्तन्ते। सोमपेषकस्य वाक्यं मर्त्यः न परित्यजेत्; अनृजुः श्वानं दूरे कुर्यात्, यथा भृगवः असुरं नाशयन्। प्रभातसमये पुत्रवत् इदं सोमजातं विस्तृतम्; स यथा प्रियः स्त्रीभ्यः शीघ्रं गच्छति, यथा वरः कन्यागृहं गच्छति। स वीरः, कौशलस्य साधकः, यो दिवं पृथिवीं च धर्ता, हरितः सोमः शोधने विस्तारितः, यथा तक्षकः स्वस्थानं गच्छति। सोमः प्रवाहितः स्रोतसाभिः, अजिनस्य चर्मणि; गर्जमानः, बलीयान्, हरितः इन्द्राय निष्क्रान्तः। महतामपत्यं, सत्यस्य तेजः प्रेरयन्तं, सर्वेषां प्रियं जातम्; स सर्वान् प्रियतमान् आवृत्य, अद्वितीयः अभवत्। यदा स त्रितस्य अश्मनः गुह्यं स्थानं प्रविशति, सप्त होमस्थानानि गच्छन्, स प्रियं प्राप्नोति। त्रिभिः अधिष्ठानैः, त्रितस्य शक्त्या, स धनं मिमीते; प्राज्ञः स्वमार्गान् सम्यक् निर्णयति। सप्त मातरः, सृष्टिकारिण्यः, नवजातं शोभाय अलङ्कृताः; एषः धनसमृद्धिषु स्थिरः, वेद्यम् अविदत्। तस्य विधौ, सर्वे देवाः संयुक्ताः, अनृत्य रहिताः; काम्यानि सुखानि रम्याणि भवन्ति, यदा तम् उपगृह्णन्ति। सत्यवृद्धे, यमलिके, सुमधुरं दर्शनाय पुत्रं समुत्पादयतुः; कविः, यज्ञे प्रबलतमः, अतीव काम्यः। स्वभावेन, सत्यस्य शीघ्रगामिन्यः मातरः, यज्ञं संकल्प्य, तम् मानवजं शोभयन्ति। प्रज्ञया, दीप्तनेत्रः, स दिवः गवां गोष्ठं उद्घाटयति; सत्यस्य तेजः प्रेरयन्, यज्ञे अग्रे गच्छति। शुद्धं सोमं, प्राज्ञं, स्तोष्यामः, यथा धर्तारं, मनसः हविषि रमताम्। स, गावाभिः दीप्तिमान्, अक्षयेषु आच्छादनेषु प्रवहति; हरितः शुद्धः, त्रिणि अधिष्ठानानि करोति। मधुमत्तमं पात्रं परितः प्रवहति, अक्षयस्य पवित्रस्य मध्ये; सप्त ऋषेः गीतानि तस्मै नूनं निनदन्ति। चिन्तनानां नेता, सोमः, शुद्धः, सर्वदेवः, अदुर्जयः, दीप्तः हरितः, मिश्रपात्रे परिभ्रामति। दैवीः विधीन् अनु, इन्द्रेण सह रथं समागच्छत; शुद्धः, अमृतः, गायकैः स्तूयते। यथा जयिन् सारथिः, देवः, देवाय पेषितः, दूरदर्शी, शुद्धः, शीघ्रं धावति। मित्राणि, उपविशन्तु, शुद्धस्य स्तुतिं कुर्वन्तु; तम् बालकं यथा यज्ञैः शोभयन्ति। देवप्रेरितं हर्षं, प्राणदं, यथा वत्सः मातृभिः, द्विजाय विमोचयन्तु। कौशलदं शोधयन्तु, सेना इव, रमणाय; मित्रवरुणयोः शुभतमं यथा। त्वां, सम्प्रज्ञाय, गायका आह्वयन्ति, गवां वयम् वर्णं दास्यामः। त्वं, बिन्दो, रतिनां स्वामी, दिव्या अप्सराः; मित्रस्य मित्रवत्, पथः श्रेष्ठः पथिकः भव। नः स्थिरं चक्रं कुरु, अनार्यं मूलहीनं च नः अपाकुरु; द्विविधं पापं नः अपसारय। मित्राणि, शुद्धस्य स्तुतिं कुर्वन्तु, हर्षाय; यज्ञे बालकं स्तवैः हर्षयन्तु। यथा वत्सः मातृभिः, बिन्दुः पेष्यमानः नीयते; देवप्रेरितं हर्षं, चिन्ताभूषितम्। अयं कौशलदः, अयं सेना इव, रमणाय; अयं पेषितः देवेषु मधुरतमः। हे बिन्दो, गवां अश्वानां च सह पेषितः, सुकौशलः, धनदः; तव शुद्धं वर्णं गवां मध्ये स्थापितम्। त्वं, बिन्दो, हरितानां स्वामी, दिव्यतमाः अप्सराः; मित्रस्य मित्रवत्, सौहृदे दीप्तमान् भव। त्वं नः स्थिरं चक्रं; अनार्यं मूलहीनं च अपाकुरु; हे बिन्दो, द्विविधं पापं अपसारय। एते पेषितबिन्दवः, अश्ववत् शीघ्राः, इन्द्राय यान्ति; नवजाताः, उत्सुकाः, ज्योतिषः वेदाः। अयं सोमः, हविर्देयाय पेषितः, इन्द्राय प्रवहति; स विजयं इच्छति, यथायं जानाति। तस्य हर्षे, इन्द्रः गृहीतम्, पेषितं सोमं गृह्णीयात्, महद् जयद्वज्रं धारयेत्। प्रबुद्ध सोम, इन्द्राय प्रवह, हे बिन्दो; दीप्तिमन्तं बलं आनय, ज्योतिः प्राप्तिकामं कुरु।