एवं स ऋषयः सोमं देवमध्वानं यथाक्रमं स्तुवन्ति स्म। स सोमः, वीर्यदायकः, स्वेन प्रवाहेण पवित्रे विशुद्धः, इन्द्राय विष्णवे च देवेभ्यः मधुमत्तमः समर्प्यते। मातरः तम् हरिण्यं सोमं पवित्रे स्नेहेन पालयन्ति, यथा गावः नवजातं वत्सं, स च शुद्धिमान् स्वगत्या प्रवहति। स सोमः महत्या कीर्त्या तेजोभिः समन्वितः, यजमानस्य गृहेषु सर्वत्र शत्रून् प्रहरति। महाव्रतधारी स सोमः द्यां च पृथिवीं च संपरिष्वज्य, स्वमहिम्ना आवरणं विमोचयति। तत् समये ऋत्विजः सोमस्य सन्धानाय प्रवर्तन्ते, हर्षाय तं सम्पीडयन्ति; मित्राः दीर्घजिह्वं श्वानं नुदन्तु। स इन्दुः, प्रवाहे अग्निना च प्रवहन्, अश्ववत् कर्मण्यः भवति। मनुष्या रागरहिताः, विश्ववित् सोमं उपयान्ति, अश्मभिः यज्ञं प्रवर्तयन्ति। तं सुपिष्टं मधुमन्तं सोमम् इन्द्रं हर्षयन्ति; पवित्रे प्रवहन्ति, तस्य रसान् देवान् प्रति गच्छन्तु। इन्दुः इन्द्राय पवित्रः, इति देवाः उक्तवन्तः; स वाचस्पतिः, यज्ञपतिः, सर्वशक्तीनां स्वामी च। सहस्रधारः सोमः, सागरः इव, वाचं इच्छन् पवित्रः; स धनस्य स्वामी, इन्द्रस्य सखाः प्रतिदिनम्। एषः पूषा, धनदः सौभग्यदः सोमः, विशुद्धः प्रवहति; स सर्वसम्पदां स्वामी, द्याम् पृथिवीं च प्रकाशयति। प्रिया गावः हर्षाय शीघ्रम् आगच्छन्ति; प्रवहन्तः शुद्धाः सोमाः स्वमार्गं निर्मिमीत, रसा अग्रे गच्छन्ति। हे पवमान सोम, तं बलिष्ठं यशः अस्मभ्यं दा, येन त्वं पञ्चजनान् अतिशयस्य, येन वयं धनं जयेयाम। शुद्धाः सोमरसा अस्मभ्यं प्रवहन्ति, उपयामस्य साधनानि ददाना; सखायः, सुपिष्टाः, निर्मलाः, स्वयंज्योतिषः, तेजोवित् च। अश्मना सुपिष्टाः, ते गोचर्मणि व्याप्यन्ते; सर्वतः पुष्टिं ददतु, धनदाः सन्तु। एते शुद्धाः प्राज्ञाः सोमाः उन्नतान् शिरसः वहन्ति; सूर्यवत् दीप्तिमन्तः, स्थिराः, घृतं प्रविशन्तः। मर्त्यः सोमपृष्टरं वाक्यं न निन्द्यात्; अधर्मिकं श्वानं नुदन्तु, यथा भृगवोऽसुरं नाशयन्त। सोमस्य अपत्यं प्रातः व्याप्तम्, पितृमातृयोः अङ्के पुत्रवत्; स शीघ्रं गच्छति, प्रियायाः समीपं युवानिव। स वीरः, दक्षकृत्, यो द्याम् पृथिवीं च धारयति, हरितः सोमः पवित्रे विस्तारितः, तक्षकः स्वस्थानमिव। प्रवाहैः सोमः गोचर्मणि पवित्रः; गर्जन्वान्, बलवान्, हरितः, इन्द्राय सुतः प्रवर्तते। महतोः पुत्रः, सत्यस्य तेजः प्रेरयन्, सर्वेषां प्रियः जातः; स सर्वान् प्रियतमान् व्याप्तवान्, अद्वितीयः। यदा स त्रितस्य अश्मनः गुह्यं स्थानं प्रविशति, सप्त यज्ञस्थानानि सम्प्राप्य, प्रियं गच्छति। त्रिभिः पृष्ठैः, त्रितस्य शक्त्या, धनं मापयति; प्राज्ञः स्वमार्गान् सम्यक् विचिनोति। सप्त मातरः सृष्टिकर्त्रियः नवजातं सोमं कीर्त्यै अलङ्कुर्वन्; स सम्पदाम् मध्ये स्थितः, ज्ञेयम् अविदत्। तस्य विधानम्, सर्वे देवा एकीकृत्य, अनृता विहीनाः; इष्टानि सुखानि तं प्राप्य रमन्ते। यमलाः भगिन्यः, सत्ये वर्धमाने, दर्शने कन्याम् अपत्यं जनयन्ति; कविः, यज्ञे बलिष्ठः, सर्वैः काम्यः। स्वभावेन, सत्यस्य शीघ्रगावः मातरः, यज्ञं संश्रुज्य, तं मानवजातं सोमम् अलङ्कुर्वन्। प्रज्ञया, दीप्तनेत्रः, स दिवः गोष्ठं प्राविशत्; सत्यस्य तेजः प्रेरयन्, यज्ञे अग्रे गच्छति। पवित्रं सोमं, प्राज्ञं, स्तोत्रैः उन्नीयताम्, यथा धियं प्रीणयन्तं पालयन्तम्। स गावः सह दीप्तिमान्, अक्षयेषु आवरणेषु प्रवहति; हरितः पव्यमानः त्रि स्थानानि करोति। मधुपूर्णे पात्रे स प्रवहन्, अक्षये पवित्रे, सप्त ऋषीणां गीतानि तं प्रति निनदन्ति। चिन्तनानां नेता, सोमः, पवित्रः, सर्वदेवः, अप्रतिघः, दीप्तहरितः, मिश्रपात्रे सञ्चरति। दैवीः विधीः अनुसृत्य, इन्द्रेण सह रथं समागच्छन्तु; पवित्रः, अमृतः, गायकैः स्तूयते। विजयी सारथिवत्, देवः, देवानां कृते सुतः, दूरदर्शी, पवित्रः, शीघ्रं धावति। मित्राः, उपविशन्तु, पवित्राय गीतानि गायन्तु; यथा बालं यज्ञैः कीर्त्यै अलङ्कुर्वन्। देवप्रेरितं हर्षं, प्राणदं, मातृभ्यः वत्समिव, द्विजेभ्यः विमोचयन्तु। यत् कौशलदं, तं पवयन्तु, गणाय, रमणाय; मित्रावरुणयोः यथा, श्रेयस्करम्। त्वां, गायका, धनवित्, अवाहुः; गावः त्वां वर्णेन आवेषयन्ति। त्वं सोमरसे, रसानां स्वामी, दिव्या अप्सराः; सखायः सख्ये यथा, अस्माकं पन्थानं श्रेष्ठं कुरु। अस्मान् दृढचक्रान् कुरु, देवहीनं मूलहीनं पापं दूरं कुरु; द्विविधं दुःखं अस्माभ्यं अपाकुरु, भगवन्। एवं सोमः, देवेषु प्रियः, ऋषिभिः स्तुतः, यज्ञे पवित्रः, इन्द्राय विष्णवे च मधुमत्तमः, सर्वलोकस्य हिताय प्रवहति।