दशद्वयं स्वयमेव दीप्तयः भगिन्यः, अश्मना संयुज्यमानाः, इन्द्रस्य प्रियं काम्यं वेगं सुतमिव प्रवाहयन्ति, स्वेन महता प्लावयन्त्यः। ताः भगिन्यः स्वेन प्रवाहेण तं हरितं सुवर्णवर्णं सोमं विशोधयन्ति, सः हर्षेण पूर्णः सर्वैः देवैः सह प्रस्थितः। तस्य साहाय्येन, हे दक्षदातः, त्वं नो रक्ष, यः ऋषिषु महतीं कीर्तिं स्थापयामास, हे सुवर्ण हरित सोम। तव यज्ञेषु, हे इन्दो, इदं भूमिस्वर्गयोः सृष्टिः जातम्; देवः च देवी च, गिरिस्थितौ, सदा प्रवर्धमानौ, महाशब्दौ। हे सोम, त्वं इन्द्राय पातव्योऽसि, वृत्रहा इन्द्रस्य च, हविर्दातुर्मनुष्यस्य च, देवस्य स्वस्थानस्थस्य च। ते प्राचीनाः सोमाः प्रातः शुद्ध्यां प्रवहन्ति, ताः प्रभूताः प्रवृत्ता, प्रातः अविदुषः। तं व्यापकप्रभं सोमं, हे मित्राः, वयं च यूयं च ऋषयः, आस्वादयेम; वयं बलस्य गन्धं प्राप्नुयाम, वीर्यस्य सम्पदं लभेम। तस्मै हरिताय वीराय, ते बलं तन्ति; महान्तः तेजस्विनं, अपिष्टं, विशदं प्रवाहं, अग्रे स्थिताय महते अधिपाय, वयन्ति। ततः, रात्र्या अलङ्कृतः, पुरस्कारः समागच्छति; यदा विवस्वतः चिन्ताः हरितं प्रवर्तयन्ति। वयं तं हर्षं शुद्धयाम, यः इन्द्राय प्रियतमः, यं गावः स्तन्येषु धारयन्ति, पुरा अपि च अधुना, हे ऋषयः। तं प्राचीनगाथया विशुद्धं, स्तुतवन्तः; प्रेरिताः चिन्ताः, देवनामानि वहन्त्यः, अपि हृष्टाः। सः अनवद्यप्रवाहे प्रवहमानः, महाबलः, ऋषिभिः शुद्ध्यते; दूतवत्, पूर्वं स्मरन्, प्राज्ञैः निर्देशितः। विशुद्धः सोमः, अत्यन्तमदकरः, कुपासु तिष्ठति; वृषभ इव बीजं निक्षिपन्, अधिपः वाचं प्रज्ञां च प्रेरयति। सः कौशलैः कर्मभिः शुद्ध्यते, देवः देवेषु पव्यमानः; सः स्रवन्, महतीः आपः विशत्य्। पव्यमानः, हे इन्दो, त्वं पुरुषैः परिषिच्यमानो व्रजन्, इन्द्राय प्रियतमः, कुपासु तिष्ठसि। सत्यवद्भिः त्वं इन्द्रस्य प्रियतमं मोदं हविष्यमानः आहूयसे; मातरः नवजातं वत्सं इव त्वां सोमं लालयन्ति। शुद्ध्यन्, हे इन्दो, द्विगुणबलं द्रविणं सोमं प्रसूतः; त्वं सर्वं धनं यजमानस्य गेहे पोषयसि। त्वं प्रज्ञां मनसा युक्तां विमोचयसि, मेघस्य वर्षमिव; त्वं सोम, पार्थिवं दिव्यं च धनं पोषयसि। यथा सुतस्य प्रवाहः स्रवति, तथा तव वेगः प्रवर्तते; शीघ्रं, तुरङ्गमिव, त्वं पवित्रं व्यतीत्य गच्छसि। धृतये, दक्षाय, अस्मभ्यं, हे प्राज्ञ सोम, तव प्रवाहेण विशोधय; इन्द्राय पातवे, मित्राय वरुणाय च। विशोधय, बलदातः, पवित्रे तव प्रवाहेण, सुत सोम; इन्द्राय, विष्णवे, देवेषु, मधुमत्तमः। मातरः त्वां हरितं पवित्रे पालयन्ति, हे शुद्ध; गावः नवजातं वत्सं इव, हे पवमान, तव गत्यां। पवमान, त्वं महतीं कीर्तिं, दीप्तिमन्तः रश्मिभिः सह, गच्छसि; त्वं यजमानस्य गृहेषु शत्रुबलानि नुदसि। त्वं महाव्रतः, द्यां पृथिवीं च समालिङ्गसि; त्वं आच्छादनं विमोचयसि, हे पवमान, स्वेन महिमा। नेता सोमं सवनाय सज्जीकुर्युः, मोदाय; मित्राः, दीर्घजिह्वं श्वानं अपाकुरुत। यः प्रवाहेन अग्निना च स्रवति, इन्दुः तुरङ्गमिव, कर्मण्यः। तं सोमं पुरुषाः, अमर्षरहितं, सार्वज्ञं, उपगच्छन्ति; ते अश्मना यज्ञं प्रेरयन्ति। सुताः सोमाः, मधुमन्तः, इन्द्रं हर्षयन्ति; पव्यमानाः स्रवन्ति, तव मोदाः देवान् प्रति गच्छन्तु। इन्दुः इन्द्राय पव्यमानः, इति देवाः उक्तवन्तः; वाचस्पतिः, यज्ञानां स्वामी, सर्वशक्तेः अधिपः। सहस्रधारः सोमः पव्यमानः, सागरः, वाचं इच्छन्; सोमः धनानां स्वामी, इन्द्रस्य सखा प्रतिदिनम्। एषः पूषा, धनदः, सौभग्यदः सोमः, पव्यमानः प्रवहति; सर्वसमृद्धेः अधिपः, द्याम् पृथिवीं च प्रकाशयामास। ताः प्रियाः, उत्सुकाः गावः, हर्षाय शीघ्रं अगच्छन्; प्रवहन्तः, विशुद्धाः सोमाः, स्वान् पन्थानः कुर्वन्ति, बिन्दवः अग्रे व्रजन्ति। हे पवमान, तं बलवत्तरं यशः आनय, येन त्वं पञ्च जनान् अतिक्रामसि, येन वयं धनं जयेयाम। पव्यमानाः सोमबिन्दवः अस्मभ्यं प्रवहन्ति, उपायतां ददतः; सौम्याः, सुताः, निष्कलङ्काः, स्वयंसिद्धाः, ज्योतिषः वेदः। अश्मना सुशुद्धाः, ते गोचर्मणि विस्तीर्णाः; ते सर्वतः पोषं नो ददतु, धनदाः। एते विशुद्धाः, प्राज्ञाः सोमाः, उच्चैः शिरांसि वहन्ति; सूर्यवत् दीप्तिमन्तः, दृश्यमानाः, स्थिराः, घृतं प्रवहन्ति। न मर्त्यः सोमस्य सुतस्य वाचं न परित्यजेत; अधर्मिकं श्वानं अपाकुरुत, यथा भृगवः राक्षसं अपाविध्यन्। अप्सु पुत्रः प्रातः विततान, मातृपित्रोः अङ्के पुत्र इव; सः शीघ्रं गच्छति, प्रियायाः स्त्रीणां प्रति, वराय कन्यागृहं प्रति। सः वीरः, दक्षकृत्यः, यो द्याम् पृथिवीं च धारयामास, हरितः पवित्रे विततान, तक्षकः स्वस्थानं इव। सोमः प्रवाहैः पव्यमानः, गोचर्मणि; गर्जन्, महाबलः, हरितः, इन्द्राय सुतः, पेषणात् निःसृतः। एवं सोमस्य दिव्यं चरितं, तस्य शुद्धिः, प्रवाहः, देवेषु प्रियता, यज्ञेषु महिमा च, ऋषिभिः, यजमानैः, देवैः च स्तूयते, पूज्यते, आस्वाद्यते च।