विपिने वा दारुणे च कालान्तरे, अस्य महात्मनः सोमस्य नाम महद्भवति। हे सोम बिन्दो, सरसि वा विदारे वा मा विच्छिद्यस्व। स एषः गूढान् सुप्तानकरोत्, शत्रून्प्रियमकरोत्, मूढान् अपासरत्। स त्वं, विशुद्धः, त्रिषु विस्तीर्णेषु पवित्रेषु प्रवहसि, एकरूपेण धावसि। त्वं भगः, त्वं दातारः, त्वं दानिनां मघवानसि, हे सोम। एषः प्राज्ञः सोमः, सर्ववित्, विशुद्धः, सर्वस्य जगतः राजा। तस्य बिन्दवः, सभासु कम्पमानाः, समं गच्छन्ति, अव्ययम् आश्रयम् आप्नुवन्ति। बलिनः, कदापि न प्रमादिनः, सोमबिन्दुम् अपिष्णन्ति, कवयः इव पदे गर्जन्ति, न गृध्राः इव। प्राज्ञाः दशभिः अङ्गुलिभिः तम् प्रेरयन्ति, आपाम् रसेन तस्य रूपम् अलङ्कुर्वन्ति। त्वया, हे विशुद्ध सोम, वयं यज्ञे कृतम् अवगच्छेम। मित्रः, वरुणः, अदिति, सिन्धुः, पृथिवी, द्यौश्च, नो न हिंसन्तु। हे इन्दो, अस्मभ्यं सर्वसमृद्धिं, नानारूपां, सहस्राधारां, महतीं श्रियम्, सर्वान् विजित्य, प्राप्नुहि। प्रस्रवन्, पिष्टः, त्वम् अजरः, रथस्य कवचम् इव। इन्दो, पात्रे स्थापितः, अवतरन्, त्वं तव धाराभिः रक्षसि। प्रस्रवन्, पिष्टः, इन्दो, त्वम् अजरः, हर्षेण पूर्णः। या धारा होत्रे उत्तिष्ठति, सा गोः इच्छन्ती दीद्यति। त्वं, हे देव, सदा मर्त्याय धनं ददातु। हे इन्दो, त्वं सहस्रगुणं, शतधा विभक्तं धनं ददासि। हे वृत्रघ्न, वयं तव बहुधा इच्छितस्य धनस्य समीपतमं भावं इच्छामः, तव कृपायाः सान्निध्ये। द्वौ पञ्च स्वयम् ज्योतिष्मतीः भगिन्यः, शिलया संयुक्ताः, इन्द्रस्य प्रियां, इच्छनीयं तरङ्गमुदञ्चन्ति, तस्य प्लावयन्त्यः। ताः तं हरितं, सुवर्णमयं सोमं, स्वेन प्रवाहेन विशोधयन्ति, यः हर्षेण पूर्णः, सर्वैः देवैः सह प्रस्थितः। तस्य साहाय्येन, हे दक्षद, अस्मान् रक्षस्व; यः ऋषिषु महतीं कीर्तिम् स्थापयामास, हे सुवर्णहरित सोम। तव यज्ञेषु, हे इन्दो, पृथिवी द्यौश्च जातौ; देवो देव्या, पर्वतेषु वसन्तौ, सदा प्रवृद्धौ, महाशब्दौ। हे सोम, त्वं इन्द्राय पीतये सिञ्च्यसे, वृत्रघ्नाय, हविर्दात्रे, स्वासने स्थिताय देवाय च। ते प्राचीनाः सोमाः, उषस्सु पवित्रे अयान्त; ते प्रभूताः, प्रातः पिष्टाः, अनवद्यम् उत्ससृपुः। तम् विशालदीधितिम्, हे मित्राः, वयं च यूयं ऋषयः, भुञ्जीमहि; सौरभ्यं बलस्य प्राप्नुयाम, वीर्यस्य धनं लभेमहि। हरिताय, वीराय, ते बलं प्रसार्यते; महान्तः, तेजस्विनं, अपिष्टं, शुद्धं प्रवाहं अग्रेपतये वयन्ति। तदा, रात्र्या अलङ्कृतः, पुरस्कारः प्रकटते; विवस्वतः चिन्ताः हरितम् प्रेरयन्ति। वयं तं हर्षम् शुद्धयामः, यः इन्द्राय प्रियतमः, यं गावः स्तन्येषु धारयन्ति, पुरा च इदानीं च, हे ऋषयः। तम् प्राचीनगीतैः शुद्धं, स्तुतवन्तः; प्रेरिताः चिन्ताः, देवतानि नामानि वहन्त्यः, मुदमपद्यन्त। सः अनवद्ये प्रवाहे प्रवहन्, वीरः, शुद्ध्यते; दूत इव, पूर्वं स्मरन्, प्राज्ञैः प्रेर्यते। शुद्धः सोमः, परममत्तः, कुपेषु प्रतिष्ठते; वृषा इव बीजं निक्षिपन्, स्वामी वाक्चेतनां प्रेरयति। सः कौशलैः शुद्ध्यते, देवः, देवाय पिष्टः; सिञ्च्यमानः, महतीः आपः व्यत्येति। पिष्टः, हे इन्दो, त्वं मानवैः पवित्रे नेतः; इन्द्राय श्रेयांसम्, कुपेषु प्रतिष्ठसे। सत्यवाचः त्वां इन्द्रस्य प्रियाय हविषे आह्वयन्ति; मातरः नवजातं वत्सम् इव, तं जातम् स्नेहयन्ति। विशुद्धः, हे इन्दो, सोमं द्विवारं बलम् प्रापय; त्वं सर्वं धनं यजमानस्य गृहे पुष्णासि। त्वं बुद्धिं मनसा युक्तां मुञ्चसि, मेघात् वृष्टिमिव; त्वं सोम, भूम्यौ दिव्यौ च धनं पुष्णासि। यथा पिष्टस्य प्रवाहः स्रवति, तथा तव धारा प्रपद्यते; शीघ्रं, अश्व इव, पवित्रे धावसि। निश्चयाय, कौशलाय, अस्मभ्यं, हे प्राज्ञ सोम, तव प्रवाहेन विशोधय; इन्द्राय पीतये, मित्राय वरुणाय च। शक्तिदात्र, पवित्रे तव प्रवाहेन शुद्धय; इन्द्राय, विष्णवे, देवाय, मधुमते सोम। मातरः त्वां, हरितम्, पवित्रे, हे शुद्ध, स्नेहयन्ति; गावः नवजातं वत्सम् इव, पवमान, तव पथे। पवमान, त्वं महत्या कीर्त्या, दीप्तिमद्भिः रश्मिभिः गच्छसि; त्वं यजमानस्य गृहेषु शत्रून्प्रत्युपहन्ति। महाव्रतेन, त्वं दिवं च पृथिवीं च आलिङ्गसि; त्वं छादनं मोचयसि, पवमान, महिम्ना। नेता सोमस्य संप्रेषणाय, रमणाय, मित्राः, दीर्घजिह्वं शुनं अपाकुरुत। यः प्रवाहेन अग्निना च प्रवहति, पिष्टः—इन्दुः, अश्व इव, कर्मणि योग्यः। मानवाः तम् सोमम् उपयन्ति, क्रोधरहितम्, विश्वविदम्; ते अश्मभिः यज्ञम् प्रेरयन्ति। पिष्टाः सोमाः, मधुमन्तः, इन्द्रम् हर्षयन्ति; पवित्रीकृताः प्रवहन्ति, तव रतयः देवाँ यान्तु। इन्दुः इन्द्राय शुद्ध्यते, इति देवाः उक्तवन्तः; वाचः स्वामी, यज्ञस्य पतिः, सर्वशक्तेः ईशः। सहस्रधारः सोमः शुद्ध्यते, सागरः, वाचम् इच्छन्; सोमः धनानां स्वामी, इन्द्रस्य सखा प्रतिदिनम्। एवं सोमः, महात्मा, विश्वान् लोकान् रञ्जयन्, देवैः सह प्रवहन्, यजमानान् च पुष्णन्, सदा स्वेन तेजसा, प्रजाः रक्षन्, अमृतत्वं च ददाति।