ओम्। सर्वजन्मज्ञं ज्ञातमं, गोतमः स्वगानं तव प्रति समर्पयति; हे ज्ञानी, तव महिमानां स्तुति कर्तुं वयं प्रयत्नं कुर्मः। गोतम, धनस्य अभिलाषायाः, तव प्रति गानं समर्पयति; तव महिमानां स्तुति कर्तुं वयं प्रयत्नं कुर्मः। हे अंगिरसः जातः, बलस्य प्रदाता, तव प्रति ह्म्नं वयं आह्वयामः; तव महिमानां स्तुति कर्तुं वयं प्रयत्नं कुर्मः। हे वृत्रघ्न, दस्यूनां नाशक, तव प्रति गानं वयं गायामः; तव महिमानां स्तुति कर्तुं वयं प्रयत्नं कुर्मः। अग्निम्, हे राहुगण, मधुरवाक्यैः वयं तव स्तुति कुर्मः; ह्म्नां द्वारा तं महिमानां उन्नतिं वयं प्राप्नुयाम। स्वर्णकान्तः, आकाशे गत्य, सर्पः वायुरूपेण कम्पते, जलधारां वहन्; प्रचण्डः, सः प्रातःकाले ज्ञातवान्, सत्यं च महिमानं वर्तते। तव सौन्दर्यपक्षिणः आगताः, यथा तिमिरः वृषः गर्जितः; सः शुभानां, विनीतानां सह आगतः, यथा मेघाः गर्जन्ति वर्षणं। यदा अमृतदुग्धेन पूरितः, त्वं सत्यपथे मार्गं नेतुं, आर्यमन्, मित्र, वरुण, च परिज्मन्, गर्भे आवृतिं शुद्धिं कुर्वन्ति। अग्नि, बलस्य स्वामी, गोधूलि, महाक्रान्तिः, कृपया, हे जातवेदस, अस्माकं महत्तमं कीर्तिं ददासि। सः, प्रज्वालकः, धनस्य संकलकः, अग्निः, स्तुत्यः, अस्माकं गानं प्रति प्रकाशमानः, हे प्राचीन, प्रचुरतां ददासि। हे राजन्, रात्रिभ्यः च स्वस्वभावेन, अग्निः, निवासे च प्रातःकाले, तव तीक्ष्णदंष्ट्रैः दानवां नाशय। अग्नि, अस्मान् रक्ष, गायनस्य संग्रामे सहायः; सर्वेषां सभा मध्ये स्तुत्यः। अग्नि, अस्मान् ददासि धनं, संग्रामे विजयशाली, सर्वसङ्ग्रामेषु अजयः। अग्नि, तव शुभमार्गे, अस्मान् ददासि धनं यः सर्वान् पोषयति, च जीवनं सुखं ददाति। शुद्धवाक्यानि, हे अग्नि तीक्ष्णज्वाला, तव प्रति समर्पितानि; हे गोतम, अस्माकं गानानि कृपया स्वीकुरु। यः अपि अस्मान् हानिं इच्छति, अग्नि, तस्य दूरं स्थातुं ददातु; विजयस्य बलं भवान्। अग्निः, सहस्राक्षः, सर्वज्ञः, दानवां नाशयति; यः यजकः, स्तुत्यः, सः स्तुत्यः। एवं, यदा सोमः चूर्णितः, यजकः वृद्धिं प्राप्तुं ह्म्नं रचयति; महाबलः, हे वज्रधारिन्, तव शक्त्या तं सर्पं पृथिव्यां नाशितवान्, च सूर्यम् अधिकारं प्राप्य। तेन उत्साहः, सोमः, गरुड़ेन चूर्णितः, तव शक्तिं ददाति; तेन, हे वज्रधारिन्, त्वं वृत्रं जलात् नाशय, च सूर्यम् अधिकारं प्राप्य। गच्छ, समीपं, साहसिकः; तव वज्रं न विफलति; यः पुरुषबलं तव शक्ति, हे इन्द्र; वृत्रं नाशय, जलं प्राप्य, च सूर्यम् अधिकारं प्राप्य। हे इन्द्र, त्वं पृथिव्यां वृत्रं नाशितवान्, च आकाशे अपि; मारुतान् विमोचय, जलं जीवनं पूर्णं प्रवाहितुं, च सूर्यम् अधिकारं प्राप्य। इन्द्रः वज्रं प्रहारयति वृत्रस्य शिखरं, यः प्रतिरोधं करोति; प्रगत्य, सः नाशयति, जलानां आश्रयं प्रार्थयन्, च सूर्यम् अधिकारं प्राप्य। शिखरे सः शतदंष्ट्रेण प्रहारयति; इन्द्रः, सोमेन प्रसन्नः, तस्य सहचरीणां मार्गं अन्वेषणं करोति, सूर्यम् अधिकारं प्राप्य गानं गायति। हे इन्द्र, तव कृते, हे नाशक, एषः अतुलनीयः वीर्यः, हे वज्रधारिन्; यदा त्वं तं चतुरं पशुं तव चतुर्यां नाशयति, सूर्यम् अधिकारं प्राप्य गानं गायति। तव वज्राणि जलानां उपरि तटं विखण्डयन्ति; महान् तव वीर्यं, हे इन्द्र, च तव भुजयोः बलं, सूर्यम् अधिकारं प्राप्य गानं गायति। सहस्रं सह समर्पयन्तु; विंशतिः गूञ्जन्तु; शतैः तेषां अनुसरन्तु, इन्द्रस्य गानं उन्नतिं करोतु, सूर्यम् अधिकारं प्राप्य। इन्द्रः वृत्रस्य महतीं बलं अपार बलं नाशयति; एषः तस्य महान् पुरुषत्वं—सः वृत्रं नाशयति, च जलं विमोचयति, सूर्यम् अधिकारं प्राप्य गानं गायति। एवमपि एते द्वे महाद्वीपे तव क्रोधे कम्पन्ति, हे इन्द्र, हे वज्रधारिन्, यदा तव बलं, मारुतानां सह, वृत्रं नाशयति, सूर्यम् अधिकारं प्राप्य गानं गायति। न तु कम्पनं न तु गर्जनं वृत्रः इन्द्रं महान् भयात्; तस्य विरुद्धं लोहेन वज्रं सहस्रदन्तैः प्रक्षिप्तं, सूर्यम् अधिकारं प्राप्य गानं गायति। यदा त्वं, तव वज्रं, वृत्रं च तस्य अस्त्रं प्रहारयति, हे इन्द्र, सर्पं नाशयितुं इच्छन्, तव शक्तिः आकाशे स्थिरं धार्यते, सूर्यम् अधिकारं प्राप्य गानं गायति। तव आक्रमणात्, हे नाशक, यदा त्वं स्थाति, गत्याः च स्थिराः कम्पन्ति; तव क्रोधे, हे इन्द्र, तव भयात् तव तक्षकः अपि कम्पते, सूर्यम् अधिकारं प्राप्य गानं गायति। वास्तवतः, कः इन्द्रं वीर्यकर्मणां मध्ये तुल्यः? तस्मिन् देवाः तेषां शक्तिं, ज्ञानं च, बलं च स्थापयामासुः, सूर्यम् अधिकारं प्राप्य गानं गायति। यद दध्यञ्च, अथर्वणस्य पुत्रः, च मनु-पिता, ज्ञानं प्रकटयति—तस्मिन्, हे इन्द्र, प्राचीनाः ह्म्नः च स्तुतयः रचिताः, सूर्यम् अधिकारं प्राप्य गानं गायति। इन्द्रः उत्साहेन बलवान्, वृत्रघ्नः, मनुष्याणां मध्ये; तस्मिन्, युद्धेषु महान्, बाल्ये अपि, वयं आह्वयामः—सः अस्मान् संग्रामेषु सफलतां ददातु। यः वीरः, सेनायाम् योग्यः; यः प्रचुरं ददाति; यः विनीतानां अपि दयालुः, च यः पूजकाय ददाति—धनं तव प्रचुरं अस्ति। यदा उत्सुकाः संग्रामाय गच्छन्ति, धनस्य प्राप्तिं प्रयासन्ति, त्वं तव उत्साहितं अश्वानां युज्यताम्—कस्यं त्वं प्रहारिष्यसि, कस्यं धन्यं करिष्यसि? अस्माकं कृते, हे इन्द्र, धनं ददातु। तस्य निश्चयेन, महान्, स्वकृत्याः अनुसरणं, भयंकरं बलं प्राप्तवान्; महिमायाः कृते, शोभायुक्तः, ताम्रवर्णः, स्वर्णभुजः, तं लोहेन वज्रं हस्ते धारयति। सः पृथिव्यां पूर्णं कृतवान्, आकाशे दीपानां स्थिरं धारयति; न तव समानं, हे इन्द्र, जन्मना वा भविष्यति—त्वं सर्वेषां मध्ये सर्वं अतिक्रम्य। यः पूजकाय मर्त्यानां भोजनं ददाति—इन्द्रः तं अस्माकं ददातु; धनं विभजतु, प्रचुरं तव अस्ति, तस्मिन् यः तव भोगं प्राप्नुयाम। सः, अस्माकं उत्साहे हर्षितः, गोधूलि, लक्ष्यम् साधु, सम्पूर्णं धनं, शतैः, द्विभागं, समृद्धिं ददातु। ओम्।