त्रयः स्वराः अग्निना प्रेषिताः, सत्यम् प्रेरयन्ति, ब्राह्मणस्य बुद्धिम् उज्ज्वलयन्ति। गावः स्वस्य स्वामिनम् अन्विच्छन्त्यः गच्छन्ति, ताः सोमस्य समीपं सन्तः तं इच्छन्ति। ऋषयः अपि मनसा सोमम् अन्विच्छन्ति, धेनवः सोमस्य समीपं गच्छन्ति। सोमः अपि उत्पीडितः शुद्धः च, तस्य मध्ये स्तोत्राणि त्रिष्टुबः पुनः नवीनानि भवन्ति। एवं सोमः अस्माकं कृते प्रवाहितः, शुद्धः भूत्वा, कल्याणं ददाति। सः महता शब्देन इन्द्रम् बलयति, वाक् उत्पादयति, समृद्धिं च निर्माति। जागृतः सोमः, शुद्धः, सभासु उपविशति, ऋषीणां चिन्ताभिः प्रेरितः। यजमानाः कौशलिनः सोमम् उत्पीडयन्ति, यमलशिलाः तं उत्सुकाः पीडयन्ति। शुद्धः सोमः सूर्यस्य धाम्नम् उपैति, उभे लोकौ—दिवम् पृथिवीं—पूर्णयति। प्रियजनान् अपि स्नेहेन सहाय्यं ददाति, कर्मणि धनं ददाति। सोमः वर्धकः पोषकः शुद्धः अस्मान् ज्योतिषा अनुगृणाति। तेन अस्माकं पूर्वाः पितरः मार्गं ज्योतिं च ज्ञात्वा शिलाः आसाद्य विघ्नं कृतवन्तः। अजितः समुद्रस्य सोमः आदौ ऋतं स्थापयामास, प्रजां जनयामास, जगतः राजा अभवत्। महाबलः सोमः शुद्धे कूपे वर्धमानः, उत्पीडितः बिन्दुः छायायाम् विहारयामास। महान् सोमः महिषः, जलानां गर्भरूपेण, देवान् चयनं कृतवान्। शुद्धः इन्द्रे बलम् स्थापयामास, बिन्दुः सूर्ये ज्योतिं जनयामास। वायो यत् इच्छ्यते तत्र रमस्व, मित्रवरुणौ शुद्धे रमस्व, मरुतां गणः रमस्व, देवाः रमन्तु, दिवापृथिवी सोमः रमस्व। सोमः, सीध्वम् प्रवाह, वक्रता नाशय, शत्रुत्वं रोगं च निवारय; धेनूनां क्षीरस्य प्रवाहेन, इन्द्रस्य त्वं, अस्माकं मित्रः। मधुरं पेयम्, धनस्य कूपम्, वीरः, भगः च सन् प्रवाह; इन्द्रं प्रमुदय, शुद्ध सोम, समुद्रात् धनं अस्माकं प्रति प्रवाह। उत्पीडितः सोमः अश्ववत् शीघ्रं प्रवाहति, मार्गं न त्यजति; अश्वः अधः गच्छति; शुद्धः बिन्दुः स्वस्थाने स्थितः, सोमः धेनुभिः सह मित्रैः प्रवाहति। एषः सोमः, हे इन्द्र, ते कृते शुद्ध्यते, बुद्धिमान्, बलवान्, उत्सुकः, तेजस्वी, सारथिः, सत्यम् बलम्, यथा देवपूजकानां इच्छा। एषः सोमः प्राचीनबल्यम् शुद्धः, कन्यायाः रूपाणि आवृत्य, त्रिसंवरणेन आवृतः, जलासु पुरोहितवत् गच्छति, सभासु घोषयति। सारथिः, दिव्य सोमः, अस्मान् परितः प्रवाह, पात्रेषु शुद्धः; जलासु मधुरः, मधुमयः, ऋतस्य पथः, सवितुः सत्यचेतनस्य इव। प्रवाहितः, स्तुतः, वायुम् उपैति, शुद्धः मित्रवरुणौ उपैति; विदुषः, रथप्रियः, इन्द्रम् वज्रहस्तम् उपैति। वस्त्राणि सुवासितानि उपैति, धेनवः सुघृताः उपैति, शुद्धः; सुवर्णमयाः उज्ज्वलाः अस्माकं स्वामित्वाय उपैति; अश्वान्, रथवाहान्, दिव्य सोमः उपैति। अस्माकं कृते दिव्यं धनं उपैति, शुद्धः सर्वं भूमिस्थं उपैति; तव कृते धनं प्राप्नुयाम, यथा जमदग्निः प्राप्नोत्। एष्या पथ्या सोम, एषां धनानाम् प्रति प्रवाह; बिन्दो, सरसि न शुष्य; श्वेतः अपि, वातेन प्रेरितः, दातारं नरं दद्यात्, हे विद्वन्, उदाराय। एष्या पथ्या सोम, कीर्तिस्थानं प्रति प्रवाह; यथा पक्ववृक्षस्य कम्पनं युद्धाय, शुद्ध सोम, षष्टिसहस्रं धनं उत्सारय। महान् सोमस्य नाम शुष्के महान्; बिन्दो, सरसि वा छिद्रे वा न छिद्य; गुप्तान् निद्रां स्थापयामास, शत्रून् मित्रत्वं कृतवान्, मूढान् निवारयामास। शुद्धः त्वं त्र्याः विस्तीर्णाः छायाः अतिक्रम्य प्रवाहसि, एकः सन् धावसि; त्वं भगः, दाता, मघवान् उदाराय, सोम। विद्वान् सोमः, सर्वज्ञः, शुद्धः, जगतः राजा; बिन्दवः सभासु कम्पन्तः, एकत्र गच्छन्ति, अच्युतं आश्रयम् प्राप्नुवन्ति। महाबलिनः, अच्युताः, बिन्दुम् उत्पीडयन्ति, पदे घोषयन्ति कविवत्, न शृगालवत्; विद्वान् दशाङ्गुलिभिः प्रेरयन्ति, जलस्य सारैः रूपम् अलङ्करोति। सौम्य सोम, शुद्धः, यज्ञे कृतं कर्म सदा विवेक्तुं शक्याम; मित्रवरुणादितिसिन्धुपृथिवीदिवः अस्मान् न हिंसन्तु। हे इन्दु, अस्माकं कृते सर्वश्रेष्ठं धनं प्राप्नुहि, विविधं, सहस्राधारं, महाविभूतिं, सर्वविजयीम्। प्रवाहितः, उत्पीडितः, त्वं अजरः, यथा रथस्य कवचम् विस्तारितम्; इन्दु, पात्रे स्थापितः, अवतरणे तव प्रवाहैः रक्षसि। प्रवाहितः, उत्पीडितः, इन्दु, अजरः, उत्साहपूर्णः; यज्ञे प्रवाहमानः प्रवाहः उज्ज्वलति, धेनून् अन्विच्छति। त्वं, हे देव, सदा सेवकाय धनं ददाति; हे इन्दु, सहस्रगुणं धनं ददाति, शतविधम्। वृषत्रहन्, तव बहुविधं, इच्छितं धनं समीपतमं इच्छामः, महाबलिन्, तव अनुग्रहे समीपतमम्। द्वौ पञ्च भगिन्यः, स्वप्रभाः, शिलया संयुज्य, इन्द्रस्य प्रियं, इच्छितं तरङ्गम् प्रवाहयन्ति, तासां प्रवाहैः वर्धमानम्। ताः पिङ्गलं सुवर्णमयं तं प्रवाहैः शुद्धयन्ति, यः उत्साहपूर्णः, सर्वैः देवैः सह गच्छति। तस्य सहाय्येन अस्मान् रक्ष, हे कौशलदातः, यः ऋषिषु महान् कीर्तिम् स्थापयामास, सुवर्णपिङ्गलः। तव यज्ञेषु, हे इन्दु, उभे लोकौ—पृथिवी दिवि—जायते; देवः देवी च, पर्वतस्थः, सदा अग्रे, महाशब्दः। हे सोम, इन्द्रस्य पानाय प्रवाहितः, वृषत्रहन्, यजमानस्य, उपविष्टदेवस्य। प्राचीना सोमाः, उषासु, शुद्ध्यां प्रवाहिताः, प्रातः सर्वाधिकाः, उत्पीडिताः, अनविज्ञाय प्रवाहिताः। विस्तीर्णप्रभः, हे मित्राः, यूयं च वयं च, ऋषयः, तं अनुभवामः; बलस्य गन्धम् प्राप्नुवामः, वीर्यस्य धनम् गच्छामः। पिङ्गलाय वीराय, बलम् तन् योजयन्ति; महन्तः तेजस्वीम्, उत्पीडिताम्, स्वच्छाम् प्रवाहम् अग्रे स्थिताय महाबलाय निर्माति। रात्रौ अलङ्कृतः, पुरस्कारः आगच्छति; विवस्वतः चिन्ताः पिङ्गलम् प्रेरयन्ति। तं उत्साहम् शुद्धयामः, यः इन्द्राय प्रियतमः, यं धेनवः स्तन्ये धारयन्ति, पूर्वे अपि, इदानीं अपि, हे ऋषयः। इति ऋग्वेदस्य सोमस्य प्रवाहस्य, शुद्धस्य, उज्ज्वलस्य, देवैः ऋषिभिः च स्तुतस्य, दिव्यस्य कथा।