सः सोमः, पवित्रैः परिस्रुतः, मानवैः दृश्यते, स एव देवानां च मर्त्यानां च राजा भवति। सः धनस्य ईशः जातः, अमृतं पुष्टं प्रियं सोमं प्रजनयति। यथा शीघ्रः अश्वः, कीर्तये सम्पदः च, सोमः इन्द्रवायोः पन्थानम् आपद्य, अस्मभ्यं सहस्रं महद् धनं ददातु, सः धनदः भवतु। दिव्याः सोमाः, अस्मभ्यं निषिक्ताः, दीर्घायुः बलं श्रीं च यच्छन्तु; ते यज्ञार्हाः, सर्वं मेधां नः प्रयच्छन्तु, स्वर्गीयाः ऋत्विजः इव, परमं प्रियं भवन्तु। एवं, सोमः, त्वं देवेषु आत्मानं शुद्धय, महायज्ञाय, दिव्यपाने योग्यः भूत्वा; वयं तव सहायाः स्पर्धायाम्, त्वं उत्तमे स्थाने उभे लोकौ शुद्धय। अस्माकं सोमः, अश्ववत् वेगेन, वृषभ इव युक्तः, सिंह इव भीमः, मनसः अपि शीघ्रतरः; समीपस्थैः पन्थाभिः वह, आनन्दं अस्मभ्यं वह। शतम् आपः, देवजाः, प्रवहन्ति; ऋषयः सहस्रशः सोमं शुद्धयन्ति। सोमः, दिवः प्रवह, अग्रणीः भव, महद् धनम् पुरस्कृत्य गच्छ। यथा दिव्याः आपः, सः प्राज्ञः राजा मित्रं नापगच्छति। पुत्रः इव पितरं, कर्मणा नियतः, सोमः प्रवह, अस्य कुलस्य जयाय। तव मधुमतीः धाराः प्रवहन्ति, विशुद्धाः, विघ्नान् अतिक्रम्य; सोमः, आत्मानं शुद्धयसि, गोष्ठानम् असि, सूर्यं सृष्टवान्, स्तोत्रैः तं पूरयसि। घोषयन्, अमृतत्वस्य पथम् अनुगच्छसि; दीप्तिमान्, अमृतस्य स्थानम् प्रकाशयसि; इन्द्राय प्रवहसि, हृष्टः, ऋषीणां वाचं धियं च प्रेरयसि। दिव्यः सोमः, विहगवत् शोभनः, अधः पश्यन्, देवसेवायां कर्मभिः आपः पूरयन्; सोमः, पात्रे प्रविश, सोमस्थानम् आगच्छ, घोषयन्, सूर्यरश्मिम् उपसेद। त्रयः स्वरा अग्निना प्रेष्यन्ते, ऋतस्य प्रेरणा, होतुः प्रज्ञा; गावः स्वं पतिं पृच्छन्त्यः यान्ति, धियः सोमं प्रति गच्छन्ति। गावः दुहित्र्यः, उत्सुकाः, सोमं प्रति यान्ति; ऋषयः धियाभिः सोमम् अपृच्छन्। सोमः, सुतः, शुद्धः, शोध्यते; तस्मिन् सोमे स्तोत्राणि, त्रिष्टुभः पुनर्नवः। एवं, सोमः, अस्मभ्यं निषिक्तः, विशुद्धः प्रवह, कल्याणं वह; इन्द्रं स्वेन घोषेण सुदृढं कुरु, वाचं जनय, समृद्धिं सृज। जागृतः सोमः, शुद्धः, सभासु उपविशत्, प्राज्ञैः धियः प्रेरितः; ऋत्विजः कौशलिनः तं सुतवन्ति, यमलशिलया उत्सुकाः तं मृद्नन्ति। शुद्धः सोमः सूर्यस्य स्थानम् आपद्यते, उभौ लोकौ पूरयति; प्रियेषु अपि, स्नेहेन सहाय्यन्, कर्मणि धनं ददाति, दातृवत्। सः सोमः, वर्धनः, पुष्टिदः, शुद्धः, अस्मान् तेजसा अनुगृह्णाति। तेन अस्माकं पूर्वजानाः, पन्थानं ज्योतिः च विद्वांसः, शिलाः उपगम्य, विघ्नं भग्नवन्तः। अजितः सागरस्य सोमः, आदौ ऋतं स्थापयत्, प्रजाः जनयत्, जगतः राजा अभवत्; बलवान् वृषभः सोमः, शुद्धे शृङ्गे ववृधे, सुतः रसं पवित्रे पूरयन्। एषः महत् सोमः, महिषः, महत् कर्म अकरोत्, यदा आपां गर्भः इव, देवान् अवृणोत्; शुद्धः, इन्द्रे बलं स्थापयत्, रसा सूर्ये तेजः सृजति। वायोः प्रियं रमस्व, वित्ते च; मित्रवरुणौ, शुद्धः भूत्वा, रमेताम्; मरुतां गणः, देवाः, दिवा पृथिव्या च, सोमः, रमन्ताम्। ऋजु प्रवह, विकृतिं नाशयन्, द्वेषं रोगं च अपाकरोतु; दुग्धं स्रवत्, गोभ्यः समृद्ध्या, त्वं इन्द्रस्य, वयं तव मित्राः। मधुप्रवाहः भव, धनस्य स्रोतः, वीरः, भगः अस्माकम्; इन्द्रं हर्षय, सोम शुद्धः, समुद्रात् समृद्ध्या अस्मान् प्रवह। सोमः, सुतः, त्वरमाणः अश्ववत् प्रवहति, मार्गं न त्यजति, अधस्तात् गच्छन्, शीघ्रः अश्वः इव; शुद्धः रसं स्वस्थाने स्थापयन्, सोमः गोभिः सखिभिः च प्रवहति। एषः सोमः, इन्द्र, तव शुद्ध्यते, प्राज्ञः, बलवान्, उत्सुकः, दीप्तदृष्टिः, सारथिः, सत्यवीर्यः, यथा इच्छां देवपूजितां प्रेषितः। अयं सोमः, प्राचीनवीर्येण शुद्धः, दुहितुः रूपाणि छादयन्, त्रिधा वसनः, आपः इव होता, सभासु घोषयन् गच्छति। अधुना, त्वं सारथिः, दिव्य सोम, अस्मान् परितः प्रवह, पात्रेषु शुद्धः; आप्सु मधुमत्, मधुरः, ऋतावान्, सवितुः इव सत्यधियः। प्रस्रवन्, स्तुतः, वायुम् उपगच्छसि, शुद्धः, मित्रवरुणौ उपगच्छसि; प्राज्ञान् रथप्रियान् उपगच्छसि, इन्द्रं महान्तम् उपगच्छसि, वज्रिणम्। वस्त्राणि सुवासा उपगच्छसि, गावः सुप्रजाः उपगच्छसि, शुद्धः; हिरण्यवतीः दीप्तिमन्तः अस्माकं ऐश्वर्याय उपगच्छसि, अश्वान् रथवाहान् उपगच्छसि, सोम देव। त्वं अस्माकम् दिव्यं धनं उपगच्छसि, शुद्धः, सर्वाणि भूम्यानि उपगच्छसि; त्वया वयं धनं प्राप्नुयाम, जमदग्निवत् तद् उपगच्छेम। एष पन्थाः, सोम, अस्यां समृद्धौ प्रवह; न रसे क्षीणः भूत्वा, सरसि मा शुष्य; अपि श्वेतः, वातेन प्रेरितः, दानशीलाय नरं दद्यात्, प्राज्ञ सोम। एष पन्थाः, सोम, कीर्तिस्थानं गच्छ; पक्तवृक्षं कम्पयन् इव युद्धाय, षष्टिसहस्रं धनानि क्षिप, सोम शुद्ध्यन्। अस्य महतः नाम महती तृष्णायाम्; न रसे, न विवरे छिद्य; सः गुह्यान् शयानान् चकार, शत्रून् सखायः अकरोत्, अमूढान् अपाकरोत्। त्वं, शुद्धः, त्रयः विस्तीर्णाः पवित्राणि अतिक्रम्य, एकः प्रवहसि; त्वं भगः, त्वं दातारः, त्वं मघवान् दानशीलाय, सोम। अयं प्राज्ञः सोमः, सर्वज्ञः, शुद्धः, सर्वस्य जगतः राजा; रसानि, सभासु स्पन्दमानानि, एकत्र गच्छन्ति, अव्ययम् आश्रयं प्राप्नुवन्ति। वीर्यवन्तः, अच्युताः, रसं सुतवन्ति, पादे घोषयन्ति काव्यवत्, न श्येनवत्; प्राज्ञाः दशभिः अङ्गुलिभिः प्रेरयन्ति, आपां सारेण रूपं भूषयन्ति। त्वया, सोम शुद्ध, वयं यज्ञे कृतं सर्वदा विवेचेम; मित्रः, वरुणः, अदितिः, सिन्धुः, पृथिवी, द्यौः च नः न हिंसन्तु। इन्दो, अस्मभ्यं विजित्य धनं प्राप्नुहि, बहुरूपं, सहस्रनिधिं, महाश्रियं, सर्वान् जित्वा। प्रवहन्, सुतः, अजरोऽसि, यथा कवचं रथे तानं; इन्दो, पात्रे स्थितः, अवरोहन्, तव धाराभिः रक्षसि। प्रवहन्, सुतः, इन्दो, अजरोऽसि, मदेन पूरितः; यज्ञे उद्गतः स्रोतः दीप्तिमान्, गावः इच्छन् प्रवर्तते। त्वं, देव, नित्यं धनं मर्त्याय ददातु; इन्दो, त्वं सहस्रं निधानं ददासि, शतधा रूपेण। वयं, वृत्रहन्, तव बहुधनस्य, काम्यस्य, समीपस्थे समृद्धौ, महत्त्वे तव कृपायाः, समीपतमाः स्याम।