सर्वे देवाः सम्माननीयाः, तस्मात् सोमस्य स्रवणं महद् धनार्थं क्रियताम्। स सोमः मधुरः, शुद्धः, सर्वाणि पर्येत्य छिद्राणि, अस्माकं कृते पात्रे देवः उपविशतु। स सोमबिन्दुः, देवमित्रत्वं इच्छन्, सहस्रशः स्रवति हर्षाय; स पुरुषैः स्तूयमानः, प्राचीनमार्गं अनुयाति, स इन्द्रं प्रति महद् शुभं प्राप्नोति। स्तुत्यर्थं धनार्थं च ताम्रवर्णः सोमः शुद्धः प्रवृणुयात्; स हर्षः त्वां प्रति, हे इन्द्र, तव भागाय आगच्छतु। त्वं देवैः सह रयिस्पदं रथं प्रति आगच्छ; सदा अस्मान् आशीर्भिः पालय। कविरिव उशना इव सोमः स्वकाव्यं घोषयन्, स देवः देवानां मूलानि प्रकाशयति। महाव्रतः, शुद्धसूत्रः, दीप्तमान् वराह इव गर्जन्, वीर्येण पदानि स्थापयन् आगच्छति। हंसाः बलवन्तः, उत्साहिताः, कामं प्राप्तवत्यः आगताः; वृषभगणाः उपस्थिताः। मित्राः सोममर्दनस्य, दुस्तरस्य, घोषेण सह संवादं कुर्वन्ति। स सोमः विस्तीर्णां स्तुतिं प्रति शीघ्रं याति; गावः तस्य क्रीडारमणं न मापयन्ति। तीक्ष्णशृङ्गः स परिभ्रमति; ताम्रवर्णः दिवा दृश्यते, रात्रौ शुद्धः। वीर्ययुक्तः सोमबिन्दुः गोमति स्रवति; इन्द्राय पीनितः सोमः बलं हर्यति। स शत्रुं नाशयति, द्वेषिणं अपसारयति, पन्थानं करोति, स जनानां राजा। पाषाणेन पीडितः, मधुना मिश्रितः, स सोमः रोमशाटे स्रवति, पर्वतात् दुहितः। इन्द्रस्य सौहार्द्ये रममाणः सोमबिन्दुः, देवः, देवस्य हर्षदः, आनन्दाय स्रवति। शुद्धिं कुर्वन् सोमः स्वसारं स्रवति, देवांश्च प्रियं पूरयन्। सोमबिन्दुः धर्मेण वस्त्रं धारयन्, अचलशिखरे दश स्रुतः व्याप्तवान्। बलवान् रक्तवर्णः गर्जन्, पृथिवीं दिवं च कम्पयन्, इन्द्राग्निवत् युद्धे श्रूयते; स चेतनः घोषं स्रवति। रससमृद्धः, क्षीरसमृद्धः त्वं गच्छसि, मधुरतमं सोमबिन्दुं स्पृशन्। शुद्धिं कुर्वन् त्वं विस्तारयसि, सोम, इन्द्राय स्रव्यमानः। अतः, हे हर्षद सोम, हर्षाय स्रव, बलवद्घातैः शत्रून् नमयन्। दीप्तधारया पात्रं परितः वहन्, स्रव सोम, गवां कृते पीडितः। प्रसादितः, हे सोमबिन्दो, अस्माकं शुभपथेषु गच्छ, सुगं विस्तीर्णं कुरु। अश्मना इव सर्वाणि पापानि भञ्जन्, धारया अचलशिखरे स्रव। अस्मभ्यं दिव्यं वर्षं स्रावय, प्रचुरं, पुष्टिदं, सुखदं, दीर्घं च। तन्तुवायुवत् रोमशाटं विचिन्वन्, सोमबिन्दो, अधस्तात् बान्धवान् वातांश्च अन्विष्य। गांठिं विमोचय, हे शुद्धिकर, बद्धं मुञ्च, पन्थानं सीधय, वक्रता अपसारय सोम। अश्व इव प्रहारयुक्तः ताम्रवर्णः धावति, नव्यः देवः, गृहपतिः। हर्षाय प्रियः, देवज सोमबिन्दो, धारया अचलशिखरे स्रव। सहस्रधाराः, सुरभयः, अघ्नाताः, वीर्यस्य लाभाय, वीरस्य प्रेष्ठाय, परितः स्रवन्ति। ये निर्युक्ताः, अनियुक्ताः, स्पर्धायामिव धावन्ति। एते दीप्तबिन्दवः स्रवन्ति, हे देवाः, तेषां पानाय आगच्छत। अतः, हे सोमबिन्दो, अस्माकं कृते दिव्येन प्रसादेन स्रव, दिवः पात्राणि प्रति स्रावय। सोमः अस्मभ्यं यत् इच्छितं, महत्, वीर्यवत्, बलवत् च धनं ददातु। यदा दक्षो वा, मनः वा, गीतं वा, उत्तमवाक् वा धर्मेण आचरति, तदा गावः प्रियं स्वामिनं सोमं पात्रे आनयन्ति, तम् उत्सुकाः। उदारः, दिव्यः सोमः स्रवति, दानानि ददाति; स सत्याय शुद्धिं करोति, प्रज्ञया युक्तः। स सस्यराजा भवति, दशभिः रश्मिभिः अस्मान् समृद्धान् करोति। सोमः, पवित्रैः विशुद्धः, दृश्यते, स देवानां मर्त्यानां च राजा। स धनस्य स्वामी भवति, अमृतं पुष्टं रम्यं सोमं सृजति। शीघ्राश्व इव, कीर्त्यै सिद्धये च, इन्द्रवायुपथं प्रति गच्छ। सोम, शुद्धः, अस्मभ्यं सहस्रं महद् धनं दत्तु, दातारो भव। दिव्याः सोमाः अस्मभ्यं स्रुताः स्थिरबलं श्रेयश्च यच्छन्तु। यज्ञार्हाः ते, विश्वं नो वर्धयन्तु, स्वर्गपुरोहिताः इव, प्रीयमाणाः। एवं, हे देव, आत्मानं शुद्धय, सोम, महायज्ञे देवपेयाय। वयं स्पर्धायां तव सखायः स्मः; उभौ लोकौ श्रेष्ठस्थाने शुद्धय। अस्माकं सोमः त्वरिताश्व इव, युक्तवृषभ इव, सिंह इव तीक्ष्णः, मनसः अपि शीघ्रतरः। समीपपथैः स्रव, सोम, आनंदं अस्मभ्यं वह। शतधाराः, देवजाः, स्रुताः; ऋषयः सहस्रबलैः सोमं शुद्धयन्ति। स्वर्गात् स्रव, सोम, अग्रणीः भव, महद् धनं पूर्वगामी। स्वर्गनदीवत् प्राज्ञराजा मित्रं नापि क्षिपति। पित्रे पुत्र इव, कर्मणा प्रेरितः, स्रव सोम, अस्य कुलस्य जयाय। तव मधुराः स्रुतयः प्रवृत्ताः, शुद्धाः, विघ्नात् परं गताः। सोम, त्वं आत्मनं शुद्धयसि, गोषदनं असि, सूर्यं सृजसि, स्तोमैः पूरयसि। निनदन्, अमृतमार्गं अनुसरन्, दीप्तमान्, अमृतालयं प्रकाशयन्। इन्द्राय स्रवसि, हर्षपूर्णः, ऋषीणां वाचं धियं च प्रेरयन्। दिव्यः सोमः, विहग इव शोभमानः, अधस्तात् पश्यन्, देवकार्यार्थं स्रुतिभिः पूरयन्। सोम, पात्रं प्रविश, सोमालयं, निनदन्, सूर्यरश्मिं प्रति आगच्छ। त्रयो वाचः अग्निः सन्दधाति, ऋतस्य प्रेरणा, पुरोहितस्य प्रज्ञा। गावः स्वमिन्द्रं प्रति यान्ति, पृच्छन्त्यः; धियः सोमं प्रति गच्छन्ति, तम् उत्सुकाः। गावः, दुहित्र्यः, उत्सुकाः सोमं प्रति यान्ति; ऋषयः धियाभिः सोमं पृच्छन्ति। सोमः, पीडितः शुद्धः, शोध्यते; सोमे स्तोत्राणि, त्रिष्टुभः पुनर्नवः। एवं सोम, अस्मभ्यं स्रव्यमानः, शुद्धः, श्रेयस्करः भव। इन्द्रं तव महता निनदेन बोधय, वाचं जनय, समृद्धिं कुरु। जागृतः सोमः, शुद्धः, सभासु उपविष्टः, प्राज्ञैः चिन्ताभिः प्रेरितः। ऋत्विजः, दक्षाः, शीघ्राः, तम् पीडयन्ति, अश्मद्वयं तं उत्सुकं मृद्नन्ति। शुद्धः सोमः सूर्यस्य आलयं प्रति गच्छति, उभौ लोकौ, दिवं पृथिवीं च, पूरयति। ये तस्य प्रियाः, प्रेम्णा साहाय्यं कुर्वन्ति, कर्मण्याय धनं ददाति। स सोमः, वर्धकः, पुष्टिदः, शुद्धः, अस्मान् तेजसा अनुगृह्णाति। तेन, अस्माकं प्राचीनाः पितरः, पन्थानं ज्योतिश्च जानन्तः, अश्मान् प्रति आगच्छन्, विदारयन्। अजय्यः समुद्रस्य सोमः, आदौ ऋतं स्थापयन्, प्रजाः जनयन्, जगतः राजा अभवत्; बलवान् वृषभः सोमः शुद्धशिखरे ववृधे, पीडितः बिन्दुः पवित्रे स्फीतः। स महान् सोमः, महिषः, महत् कर्म अकुर्वन्, यदा आपां गर्भ इव देवाँश्च चकार; शुद्धः स इन्द्रे बलं न्यधात्, बिन्दुः सूर्ये ज्योतिः जनयत्। वायो, वाञ्छिते, धन्ये च रमस्व; मित्रवरुणौ, शुद्धीकृते, रमेताम्; मरुतां गण, देवाः, रमन्ताम्; दिवापृथिव्यौ, सोमदेव, रमेताम्। ऋजुं स्रव, वक्रता नाशयन्, द्वेषं रोगं च अपाकरोति; क्षीरं स्रावयन्, गोमद्, इन्द्रस्य त्वं, वयं तव सखायः स्मः। एवं ऋषयः सोमस्य महिमानं स्तुवन्ति, सोमः देवेषु, इन्द्राय, मनुष्येषु च प्रियं धनं, बलं, अमृतं, ज्योतिः च स्रवयन्, सर्वत्र अभ्युदयाय प्रवहति।