इन्द्रः प्राज्ञः सोमरसं पोषयन्त्याः स्तनं पूरयति, स्रवद्भिः स्रोतोभिः संयुज्यते च। गावः क्षीरसमृद्धाः पात्रीषु शिरसि धनं क्षिपन्ति, तिलकवत् सम्पूजयन्ति। त्वं, विशुद्ध सोम, देवैः सह, तेजस्विन्, अश्विनौ यथा, प्रीणन धनं अस्मभ्यं यच्छ। दातारं शीघ्रं च, देवद्रविणं, अस्माकं भोगाय समृद्धिं प्रापय। इदानीं, सोम, पुरुषसमृद्धं, सर्वतो रमणीयं धनं नो देहि। स्तुतः, आयुः प्रावर्धय; प्राज्ञः शीघ्रः च, प्रातः स्म विचारैः आगच्छतु। यदा अस्मिन्विषये धियः स्पर्धन्ते, सूर्ये कुलानि यशः इच्छन्ति, तदा कविः, आपः वृण्वान, गवां वृद्धये, स्तोत्रेण स्रवति। द्विधा विस्तारं कृत्वा, अमृतं क्षेत्रं प्रकाशयसि; लोकाः ज्योतिष्कामाय विस्तार्यन्ते। पोषयन्ति धियः, गोवत् गोष्ठे, सोमबिन्दुं सत्या गत्या आगच्छन्ति। यदा प्रेरितः कविः स्वानि प्रेरितानि कर्माणि सृजति, वीरः रथेन इव, स सर्वान् लोकान् अतिक्रामति। स देवेषु कीर्तिं, मर्त्येषु भूषणं नूतनं च धनसमृद्धिं ददाति। शोभायै जातः, शोभया अग्रे गच्छति; गायकेभ्यः शोभनं तेजः ददाति। शोभया आवृताः, अमृतत्वं प्राप्नुवन्ति; सत्यम्, मित्रावरुणौ सभासु संयुक्तौ। पोषं बलं च इच्छ, अश्वं गावं च जनय, ज्योतिः विस्तारय, देवेषु रमस्व। एते सर्वे, विशुद्ध सोम, त्वया सुलभाः; त्वं सर्वान् रिपून् अपसारयसि। हरितः सोमः अग्रे गच्छति, विमोच्यः, दारुषु विशुद्धः। मनुष्यैः पीड्यमानः, पन्थानं विशदयति; तस्मात् स्वबलात् प्रेरिताः धियः जायन्ते। हरितः विमुक्तः अमृतत्वस्य पन्थानं गच्छति; स जलनाव इव स्वरं उच्चारयति। स देवः देवतानां गुह्यानि नामानि प्रकाशयति, यानि अहं बार्हिषि घोषयामि। आपां वेगाः, प्रेरिताः, सोमं धियाभिः अभिगच्छन्ति। नमन्तः, ते एकत्वं यान्ति, दीप्तिमन्तः दीप्तिमन्तं प्रविशन्ति। तम्, विशुद्धं, पर्वते वृषभमिव, दुग्धवन्ति; स्रवमानं, दातारं, उच्चैः स्थितं। धियः तं समाश्रयन्ति यदा स धावति; त्रितः सागरस्य मध्ये वरुणं वहति। वाचं कामयमानः, पुरोहितस्य सहाय इव, त्वं, विशुद्ध बिन्दो, बुद्धिं विस्तारयसि। यदा त्वं च इन्द्रश्च सौम्याय सह वसथः, तदा वयं वीर्यस्य स्वामिनः स्याम। नायकः, वीरः, रथानां अग्रे तिष्ठति; तस्य सेना गवां कामनया हृष्यति। सोमः, इन्द्रेण आहूतः, मित्रेभ्यः श्रेयांसि करोति, उत्साहेन शोभनानि वसनानि ददाति। तस्य हरिताः, अश्ववाहनबलैः, विशुद्धं हरितं श्रद्धया शोधयन्ति। स इन्द्रस्य रथे मित्रवत् तिष्ठति, प्राज्ञः, स तत्सौम्यं सिध्यति। त्वं, सोम, दिव्यसंबन्धाय, इन्द्रपानाय, महतीं समृद्धिं च, आत्मनः शोधय; आपः जनय, दिवं वर्षय, अस्माकं हिताय एतद् विश्वं विशोधय। विजयाय, अव्ययत्वाय, कल्याणाय, सर्वरक्षाय, महत्त्वाय च, आत्मानं शोधय। मित्राः सर्वे तं स्तुवन्ति, तस्मात् अहं घोषयामि, हे विशुद्ध सोम। सोमः शोध्यते, धियः जनयिता, दिवः जनयिता, पृथिव्याः जनयिता, अग्नेः जनयिता, सूर्यस्य जनयिता, इन्द्रस्य च विष्णोश्च जनयिता। देवेषु पुरोहितः, ऋषीणां पन्थाः, प्रेरितेषु ऋषिः, पशुषां वृषभः, गृध्रेषु श्येनः, वनेषु धर्ता—सोमः, गर्जन्, पवित्रं अतिक्रामति। स वाचं प्रसारयति, नदीतरङ्गमिव; सोमः, विशुद्धः, तस्य धियः गीतवत्। अन्तर्यामी, स अधमं चोत्तमं च विवेचयति; वृषभः गवां मध्ये स्थित्वा जानाति। स प्रमदः, संग्रामेषु विजयी, नूतनबलः, सहस्रधारः, फलम् आप्तवान्। हे बिन्दो, इन्द्राय विशुद्ध, वेगं प्रेरय, गावः पोषणं च अन्वेषय। प्रियः, पात्रे, देववायुनाऽनुनीतः, सोमः, इन्द्रस्य मदाय रमणीयः। सहस्रधारः, शतफलं, बिन्दुः, सेनया सह, विजयीव, स्पर्धां जयति। स, प्राचीनः, धनदः, जातः, आपः शोध्यते, शिलायाम् प्रवहन्; शापरक्षः, जगतः राजा, शोध्यः ऋचं पुरोहिताय ददाति। त्वया, सोम, अस्माकं पितरः, हे विशुद्ध, प्राज्ञ, कर्माणि अकुर्वन्; शत्रून् विजित्य, बन्धांस् अतिक्रम्य, अस्मान्, मघवन्, वीरैः अश्वैः च सह भव। यथाऽसि, बलदः, मनवे प्रवाहितः, शत्रुघ्नः, पन्थानां वेत्ता, तथा इदानीं प्रवाह, धनं वह, इन्द्रेण सह स्थित्वा, आयुधानि जनय। प्रवाह, सोम, सत्येन मधुरः, आपः धारयन्, अचलशृङ्गे; घृतपूर्णानि पात्राणि प्रविश, परममदः, इन्द्रस्य पातुम् उत्सुकः। दिवः वर्षं स्रव, शतधारः, सहस्रशक्तिः, दिव्ये सभायां फलदः; नद्यः सह संगम्य पात्रं प्रविश, धाराभिः सह, जीवाय पोषणं वह। एष सोमः, धियः शोधितः, अश्व इव, धावन, शत्रून् जयति; गोदुग्धमिव शीघ्रः, सुपारक इव, पन्थानं विस्तारयति। स्वैः आयुधैः समायुतः, पेषकैः शोधितः, अग्रे गच्छ, गुप्तं नाम प्रकाशय; विजयी रथ इव, यशसे, वायुम्, गावः च, सोम देव, समीहस्व। मरुतः, गणेन, नवजातं सुवर्णशिशुं अग्निं शोधयन्ति, भूषयन्ति च; कविः वचो गीर्भिः सोमं गर्जन्तं पवित्रं पारयति। यस्यान्तः ऋषेः चित्तम्, ऋषीन् करोति, तेजसा दीप्तः, सहस्रनेत्रः, ऋषिपन्थान् अनुयाति; तृतीयं धाम अन्विच्छन् वृषभः सोमः तेजसा प्रकाशते, ऋतस्य पन्थां अनुगच्छन्। श्येनः, पक्षी, पेषणानि वहन्, गवां वेत्ता, बिन्दुः, आयुधानि वहन्; आपां वेगं, समुद्रं, समायोज्य, वृषभः चतुर्थं धाम् विवेचयति। तेजस्वी कुमार इव, रूपं शोधयन्, अश्व इव, धने शीघ्रः; वृषभ इव, गवां गणेन पात्रं परितः परिक्रामन्, गर्जन्, सम्भारपात्रम् प्रविशति। प्रवाह, इन्दो, विशुद्ध, महाशक्त्या, गर्जन्, बन्धान्यतिक्रम; सम्भारपात्रे क्रीडन्, विशुद्धः, तव मदो इन्द्रं प्रहर्षयतु। तव महतीः धाराः प्रवहन्, रात्रौ त्वं गवां सह पात्राणि प्रविशसि; संगीतं कृत्वा, प्राज्ञः, घोषयन्, सख्याय आगच्छसि, न द्वेषाय। शत्रून् अपास्य, त्वं, हे विशुद्ध सोम, अग्रे गच्छसि, प्रियपतिरिव गीतैः स्तुतः; वनं पक्षिणमिव उपविश्य, सोमः, विशुद्धः, पात्रेषु विश्राम्यति। विशुद्ध सोमस्य दीप्तिमन्तः स्रोतसः त्वां प्रति यान्ति, सम्पूर्णधनाः, पत्न्यै गावः इव; हरितः, सृष्टः, बहुहूतः, आप्सु, देवपात्रे गर्जति। तस्य शीघ्राः धाराः, सुवर्णमयाः, विशुद्धाः, देवः देवैः सह स्वं रसं मिश्रयति; पिष्टः, पवित्रं परिक्रामति, गर्जन्, प्राज्ञः पुरोहित इव, गृहं गवां सह प्रविशति। शुभ्रवस्त्रैः समाच्छन्नः, महान्, कविः स्तोत्राणि घोषयति; त्वं, विशुद्ध, पात्रात् घोष्य, दूरदर्शिन्, दिव्ये सभायां जागरूकः। प्रियः, अचलशृङ्गे शोध्यते, स्रेष्ठतमः, अस्माकं प्रख्यातेषु श्रेष्ठः; विशुद्धः, प्रदेशे घोषय, यूयं देवाः, सदा अस्मान् आशीर्भिः पालयत।