पुरातनकाले यथा, तथा अद्यापि, नूतनाय सर्वव्याप्ताय सोमाय, स्तोत्रस्य मार्गाः सम्यग् विधीयन्ताम्। ये दुर्जयाः स्वभावेन महान्तः, तानपि सोम, कर्मणा बलवता त्वया सह विजेयामहि। एवं विशुद्धो सोमः, दिव्यानि अपां निधीन्, प्रजा-पौत्रसमृद्धिं च अस्मभ्यं ददातु। अस्माकं क्षेत्रं पुष्यतु, व्यापकम् तेजः ददातु, सूर्यं दर्शनेऽपि आवहेत्, यथा अस्माकं दृष्टिः दीप्तिमती भवेत्। पिङ्गलः सोमः, निषिक्तः, पवित्रे प्रवहति, रथ इव विमुक्तः, लाभाय यत्नं करोति। सः विशुद्धः, स्तोत्रं शक्तिं च प्राप्नोति; देवाः तं हविषा स्वीकृतवन्तः। सः पवित्रं गतः, नाम वहन्, कवेर् गर्भे ऋषिः इव स्थितः। गृहे होतृवत् पात्रेषु उपविष्टः, सप्त विप्राः तम् उपगच्छन्ति। सोमः, विशुद्धः, प्राज्ञः, मार्गविद्, सदा स्तोत्रं प्रति आगच्छति, सर्वदेवानां कृते। सः सर्वेषां गीतानां रतिम् आनयति, प्राज्ञः पञ्चसु जनेषु व्याप्तः। त्वां, सोम, विशुद्धं, सर्वे देवाः आगतवन्तः, त्रयश्चैकादश च। दश स्वबलैः पर्वतस्य शृङ्गे, सप्त महतीः नद्यः त्वां शुद्धयन्ति। एषा सत्यम् सोमस्य विशुद्धस्य, यत्र सर्वे कवयः संयुज्यन्ते। यदा दिवसे ज्योतिः सृष्टम्, तदा लोकोऽपि जातः; मनुः करभिकान् दस्यवे नेयत्। यथा गृहः यजमानः धनं उत्पादयति, राजा सत्यः सभां गच्छति। सोमः, विशुद्धः, पात्रेषु प्रविष्टः; सः मृगः वा महिषः इव वनान्तरे उपविष्टः। दश भगिन्यः, धीमतां चिन्ताः, संयुक्ताः, प्रवहन्त्यः शुद्धयन्ति। पिङ्गलः सूर्यस्य पात्रं परितः धावति, यथा विजयं प्रति उत्सुकः अश्वः। बालः मातृभिः सह यथा हृष्यति, एवं वृषा, दानसम्पन्नः, अप्सु प्रवहति। युवान् कन्यया सह यथा गच्छति, एवं सोमः, दुग्धैः पात्रं प्रति गच्छति। प्राज्ञः इन्दुः, पोषिण्याः स्तनं पूरयति, धारा युज्यन्ते। गावः, दुग्धेन, शिरः पात्रेषु अनुलेपनवत् संपुष्णन्ति। त्वं, विशुद्ध सोम, देवैः सह, तेजस्विन् इन्दो, अस्मभ्यं धनं यथा अश्विनौ, हर्षेण आवह। दाता, शीघ्रः, पोषकः, देवतानां धनानि अस्माकं भोगाय ददातु। अधुना अस्मभ्यं पुरुषबहुलं धनं आवह, विशुद्धं, सर्वथा रमणीयम्। इन्दो, स्तुतः, आयुः दीर्घयतु; प्राज्ञः, शीघ्रः, प्रातःकाले चिन्तया आगच्छतु। यदा अस्मिन् चिन्ताः स्पर्धन्ते, यथा गणाः सूर्ये कीर्तिं इच्छन्तः, कविः, आपः वृत्स्नयन्, स्तोत्रेण प्रवहति, यथा पशूनां वृद्धये गवां गणः। द्विविधेन विस्तारः त्वं अमृतं प्राकाशयः; लोकाः दीप्तिं इच्छन्तः विस्तीर्णाः। पोषकाः भावनाः, गोषु यथा, सोमबिन्दुं प्रति सत्येन प्रवर्तन्ते। प्रेरितः कविः प्रेरितानि कर्माणि करोति, यथा वीरः रथे, सः सर्वान् लोकान् अतिक्रामति। देवेषु सः कीर्तिं जनयति, मर्त्येषु भूषणं, नित्यनूतनं धनसमृद्धिम्। तेजःसिद्ध्यर्थं जातः, तेजसा अग्रे गच्छति; स्तोत्रकारेभ्यः तेजः ददाति। तेजस्विनः अमृतत्वं प्राप्नुवन्ति; सत्याः सभासु, मित्रयोः एकत्वं भवति। पोषणं बलं च अन्विष्य, अश्वं गाम् च उत्पादय, ज्योतिः विस्तारय, देवेषु रमताम्। एतानि सर्वाणि, सोम, त्वया विशुद्धेन, सुलभानि; त्वं सर्वान् शत्रून् अपाकरोषि। पिङ्गलः सोमः, विमोचनीयः, दारुणस्य उदरे विशुद्धिं प्राप्नोति। यदा नरैः पिड्यते, सः मार्गं स्पष्टं करोति; तस्मात् प्रेरिताः चिन्ताः स्वबलात् जायन्ते। पिङ्गलः विमुक्तः अमृतस्य मार्गे प्रवर्तते; सः स्वरं उत्थापयति, नौः इव आप्सु। देवः देवतानां गुह्यानि नामानि प्रकाशयति, यानि अहम् बार्हिषि उद्घोषयामि। आपां तरङ्गाः, समुत्सुकाः, सोमं प्रति चिन्तया गच्छन्ति। नमस्कृत्य, ते संमिलन्ति, तेजस्विनः तेजस्विनं प्रविशन्ति। तेनं दुहन्ति, विशुद्धं, गिरौ वृषभं इव, प्रवहन्तं, दातारं, उच्चस्थं। चिन्ताः तम् अनुसरन्ति यदा सः प्रवहति; त्रितः वरुणं सागरस्य मध्ये वहति। वाक्कामनाय, यथा उपवक्ता होत्रे पुनरुक्तिं करोति, त्वं, विशुद्ध बिन्दो, बुद्धिं विस्तारय। यदा त्वं च इन्द्रश्च शुभाय सह वसथः, तदा वयं वीर्यस्य अधिपतयः स्याम। नायकः, वीरः, रथानां अग्रे स्थितः; तस्य सेना गवां अन्वेषणेन हृष्यति। सोमः, इन्द्रेण आहूतः, मित्रेभ्यः श्रियः करोति, उत्साहेन दिव्यानि वस्राणि ददाति। तस्य पिङ्गलाः सोमं श्रद्धया शुद्धयन्ति, अश्ववाहनबलैः, अक्लान्ताः। सः इन्द्रस्य रथे मित्रवत् स्थितः, प्राज्ञः, सः तस्मिन् श्रेयसीं कृपां प्रत्यक्षं गच्छति। त्वं, देव, अस्माकं दिव्यसख्याय विशुद्ध्य, सोम, इन्द्रस्य पानाय प्रवहसि, महतीं सम्पदं ददाति। आपः निर्मातुम्, दिवं वर्षयितुम्, एतत् विस्तीर्णं क्षेत्रं अस्माकं श्रेयसे विशुद्धय। जयाय, अभयाय, कल्याणाय, विश्वरक्षाय, महत्त्वाय आत्मानं विशुद्धय; एतत् सर्वं मित्राः स्तुवन्ति, तदहं ब्रवीमि, हे सोम विशुद्ध। सोमः विशुद्धः, चिन्तानां जनयिता, द्यौः जनयिता, पृथिव्याः जनयिता, अग्नेः जनयिता, सूर्यस्य जनयिता, इन्द्रस्य च, विष्णोः च जनयिता। देवेषु होताऽसि, ऋषीणां पन्थाः, प्रेरितेषु ऋषिः, पशुषु वृषभः, गृध्रेषु श्येनः, वनानां धर्ता—सोमः गर्जन् पवित्रं अतिक्रामति। सः स्ववाक् विस्तारितवान्, नदीतरङ्ग इव; सोमः विशुद्धः, तस्य चिन्ताः गीतानि इव। अन्तर्यं दृष्ट्वा, अधमं उत्तमं च विवेचयति; वृषभः गवां मध्ये स्थित्वा, सर्वं जानाति। सः हर्षदः, युद्धेषु विजयी, नूतनबलसम्पन्नः, सहस्रधारः, पुरस्कारम् आप्नोति। हे बिन्दो, इन्द्राय विशुद्ध, तरङ्गम् उद्दीपय, गावः पोषणं च अन्विष्य। प्रियः पात्रे, दिव्येन वायसा प्रेरितः, सोमः, रमणीयः, इन्द्रस्य मत्ताय। सहस्रधारः, शतपुरस्कारः, बिन्दुः, विजयीव, स्वदलेन सह स्पर्धां जयति। सः, प्राचीनेन धनदेन, जातः, आपः विशुद्धः, शिलायां प्रवहन्; शापरक्षः, जगतः राजा, सः विशुद्धः, ऋत्विजे स्तोत्रं ददाति। त्वया, सोम, अस्माकं पितरः प्राचीना, हे विशुद्ध, प्राज्ञ, कर्माणि अकुर्वन्; शत्रुं विजित्य, बन्धः अतिक्रम्य, अस्माकं, मघवन्, वीरैः अश्वैः च भव। यथा त्वं, बलदः, मनवे प्रवहः, शत्रुघ्नः, मार्गविद्, एवं अधुना प्रवह, धनं वह, इन्द्रेण सह स्थित्वा, शस्त्राणि उत्पादय। प्रवाह, सोम, सत्येन मधुरः, आप्सु आच्छादितः, अचलस्य शिखरे; घृतपूर्णेषु पात्रेषु अवतर, परममत्तः, इन्द्रस्य पानाय उत्सुकः। दिवः वर्षं स्रावय, शतधारः, सहस्रशक्तिमान्, दिव्यायां सभायां पुरस्कारदः; नदीनां संगम्य पात्रं प्रविश, धारा सह, जीवस्य पोषणं वह। एष सोमः, चिन्ताभिः विशुद्धः, अश्व इव, त्वरितः, शत्रून् जयति; दुग्धं गवां इव शीघ्रः, अन्वारूढ इव, मार्गं विस्तारयति। स्वशस्त्रैः सज्जितः, पेषणैः विशुद्धः, अग्रे गच्छ, रूपं गुह्यं प्रकाशय; विजयी रथ इव, कीर्तये, वायुम् उपगच्छ, गावः उपगच्छ, सोम देव। मरुतः, गणेन सह, नवजातं, हिरण्मयं शिशुं, अग्निं शुद्धयन्ति, अलंकुर्वन्ति; कविः, वाक्यैः छन्दोभिः च, सोमः गर्जन्, पवित्रं अतिक्रामति।