शिलाभिः निष्पिष्टः सोमः सूतेन प्रवहति, इन्द्रस्य कुक्षिषु प्रविशन्। सः मनुष्येषु विवेकी, प्राज्ञः अभवत्, सोमः, यः अङ्गिरसां गोष्ठं विवृतवान्। स्वयमेव शुद्धिम् आप्नुवन् सोमः, प्रजाः प्रेरयन्ति तम्, सहाय्यं इच्छन्तः। सः दिव्यपक्षी, सर्वा विचारैः अलङ्कृतं सोमं द्युलोकात् आनीयत्। सप्त धेनवः, हरितं काङ्क्षन्त्यः, शुद्धं सोमं तरङ्गैः परिवेष्टन्ति। आपां कक्ष्यायाम्, पेषणशिलाः ऋषिं महान्तं शुद्धसत्यस्य गर्भे अन्विच्छन्। शुद्धः सोमः सर्वान् द्वेषांस् अतिक्रम्य, यजमानाय शुभान् मार्गान् करोति। सः गाः सृजन्, पन्थानं विमृजन्, रमणीयः मनीषी, अश्वः इव क्रीडन्, वेष्टयन् प्रवहति। सर्वतः शतधाराः सोमं सिञ्चन्ति, तेजस्विनं वपुष्मन्तं, यथा आपः स्वं नदं प्रति धावन्ति। शीघ्रगामिन्यः तम् शुद्धं गोभिः परिवेष्ट्य, तृतीयायां पृष्ठायां, दिवः प्रकाशे, पावयन्ति। एते तव अपत्यानि, दिव्यबीजात् जातानि; त्वं सर्वलोकानां ईश्वरः। अतः, सोम, समस्तं विश्वं तव वशे तिष्ठति; त्वं प्रथमः अधिवासं धारयसि। त्वं सागरः, सर्वज्ञः मनीषी; तव पञ्च दिशः प्रतिष्ठिताः। त्वं द्यावापृथिव्यौ आलिङ्ग्य स्थितवान्; तव प्रकाशाः सूर्यः एव। सोमः, सूते शुद्धः, देवानां कृते पाव्यते, दिवि ऋतस्य ऋता स्थापितः; आद्याः ऋषयः त्वां गृह्णन्ति, तव कृते समस्तं जगत् युक्तम् अस्ति। बलवान्, गर्जन्, सोमः अनिरुद्धं बन्धनं अतिक्रमति; हरितः काष्ठेषु चक्रं स्थापयति। प्रेरणाः धियः तं अनुगच्छन्ति; स्तोत्राणि शुद्धीकर्तुं शिशुं पिण्डयन्ति। सः सूर्यरश्मिभिः तन्तुं तन्तुं विव्ये, त्रिधा वितन्वन्, सुकृत्य इव। नव्यान् सत्यस्य आदेशान् नेतुम्, प्रजापतिः शुद्धिस्थानं प्रति आगच्छति। नदीनां राजा पवित्रः, दिवः ईशानः, ऋतस्य पन्थानः अनुगच्छन् रौद्रस्वरेण गच्छति। हरितः, सहस्रधारः, परिव्याप्तः, शुद्धः, वाचं जनयन्, धनदः प्रवहति। हे शुद्ध, महावेगेन त्वं सूर्यवत् अद्भुतः, अव्ययी मार्गेषु प्रवहसि। रश्मिभिः शुद्धः, पुरुषैः शिलाभिः पेषितः, बलाय, पुष्टये, धनाय प्रवहसि। शुद्ध सोम, पोषणाय च बलाय प्रवहसि; श्येनः इव स्वगृहम्, पात्रेषु उपविशसि। इन्द्रस्य कृते पेषितः मदा तव हर्षः, उच्चैः, विवेकी, दिवः स्तम्भः। सप्त भगिन्यः मातृभिः सह, नवजातं अद्भुतं प्राज्ञं सोमं, आपां गन्धर्वं, देवमनुष्यदृश्यम्, सर्वलोकस्य राजानं जनयन्ति। सोम, त्वं लोकान् वर्धनाय अधितिष्ठसि, हरितपक्षिणः युञ्जानः शीघ्रगः। ते तुभ्यं मधुक्षीरं सिञ्चन्तु; तवाज्ञया, सोम, जनाः तिष्ठन्तु। त्वं सर्वदर्शी, मनुष्यानाम् मध्ये; हे शुद्ध वृषन्, सर्वत्र प्रवहसि। अस्मभ्यं धनं सुवर्णं च वह; वयं चिरं जीवेम। धनदा, गवां सम्पूर्णः, सुवर्णलाभी, सोम, बीजधारिन्, त्वं लोकेषु प्रतिष्ठितः। वीर्यवान्, सर्वज्ञः, सोम, त्वाम् ऋषयः आगत्य स्तुवन्ति। मधुप्रवाहः, आपाभिः अलङ्कृतः, उदितः; बलवद् वृषा, आपां वाससा संवृतः, गर्जन् प्रवर्तते। राजा, यस्य सूतः रथः, बलं आरोहति; सहस्रधारः, महतीं कीर्तिं लभते। सः बन्धनानि उद्ध्रिय, सन्ततिं ददाति, प्रजाः, आयुः, सर्वं च दिनदिनं ददाति। सोम, इन्द्रेण सह, अस्मभ्यं सन्ततिसमन्वितं धनं, अश्वान्, गावः च, स्तोत्रेण प्राप्नुहि। सः हर्षद्रवः, हरितः, कर्मशीलः, दिवसां अग्रे, प्रज्ञया प्रबोधयन्, तेजस्विनः अनुगच्छन्। द्वयोः जनयोः मध्ये चरन्, सः स्तोत्रं च ऋतं च धारयन् अग्रे गच्छति। ते भूषयन्ति, नूनं भूषयन्ति; संयुक्ताः भूषयन्ति, मनः प्रेरयन्ति, मधुना भूषयन्ति। सुवर्णपादाः वृषभं, यः नद्यां प्रवाहे पतति, गृह्णन्ति। प्राज्ञं शुद्धं गायत; महानदीव सोमः प्रवहति। अहिः इव पुरातनं त्वचम् उत्सृजन्, अश्वः इव प्रमुदितः, हरितः वृषा गच्छति। प्रथमः, राजन्, बलवान्, सः दीप्तमान्; शुद्धः दिवसां विषये प्रतिष्ठितः। हरितः, घृतसमृद्धः, शोभनः, सागरवत्, दीप्तरथः, धनाय च शरणाय प्रवहति। स्तम्भः विमुच्य, दिवि उद्धृतः; मदः त्रिलोके व्याप्य स्थितः। धियः सोमं प्रेरयन्ति, प्रवहन्तं, यदा गीतज्ञाः स्तोतारः सुतस्थानं गच्छन्ति। शुद्धस्य प्रवाहाः, शीघ्रगामिन्यः, तव कृते अग्रे गच्छन्ति; पेषितस्य सोमस्य बलानि संयता अग्रे वर्तन्ते। यदा, हे इन्दो, त्वं गोभिः पात्रे संयुक्तः, तदा, सुपेषित सोम, घटेषु उपविशसि। प्रवह सोम, प्रज्ञया युक्तः, स्तुत्यः; निर्मलसूते प्रियया माधुर्यया समन्तात् विचर। सर्वान् दुष्टान्, रक्षांसि, इन्दो, नुद; अस्माकं सभा महाबलम् उक्त्वा अस्तु। धाव, पात्रं समन्तात् उपविश, पुरुषैः शुद्धः, वाजं प्रति त्वर; अश्वः इव शीघ्रः, शुद्ध्यमानः, त्वां यज्ञियं कूर्चैः नयन्ति। स्वबलसम्पन्नः देवः इन्दुः शुद्ध्यते, हन्ता अमीवाम्, जनान् रक्षन्; देवपिता, स्रष्टा, दक्षः, दिवः आधारः, पृथिव्या उपस्तम्भः। ऋषिः, प्राज्ञः, प्रजाजनानां अग्रगः, दक्षः, विचक्षणः, कविना प्रेरितः; सः एकः निगूढं विवेद, गवां रहस्यनाम। एषः तव मधुमान् सोमः, हे इन्द्र, वृषन्, सूते परिवहति, वीर्याय; सहस्रवन्, शतवन्, बहुदः, स्थावरं स्थानं कर्त्र्याय स्थापयति। एते सोमाः, गावः इच्छन्तः, सहस्रशः, बलाय, अमृतत्वाय, यशसे; सूतैः शुद्धाः, प्रवहन्ति, योधाः इव रणाय। तव कृते, बहुप्रार्थित, जनानाम् मध्ये शुद्धः, सर्वं अन्नं जयन्; अधुना श्येनः वहमानः हविः आनय, धनवृद्धये, वाजं प्रति धाव। एषः पेषितः सोमः सूते प्रवहति, मुक्तः प्रवाह इव, निरुद्धः न; तीक्ष्णदंष्ट्रः, महिषः इव शृङ्गी, गावः इच्छन्, वीरः इव बलवान्। सा दूरात् शृङ्गात् निर्गता, विस्तीर्णं चरथं विज्ञाय, गावः अलभत; विद्युत् इव दिवः मेघेषु गर्जन्ती, हे इन्द्र, तव सोमस्य धारा शुद्धा। त्वं, सोम, शुद्धः, इन्द्रेण सह, गोसंघं परिवर्तसे; बहु, महद्, प्राचीं दत्तिं ददन्, बलं दद, स्तुवन्तु त्वाम्। एषः सोमः, हे इन्द्र, तव कृते पेष्यते, तव कृते शुद्ध्यते; त्वं अस्य पाता, त्वं कर्ता, त्वं बलदः, सोमः हर्षाय, युक्तये। सः, विस्तीर्णासनः रथः इव, युक्तः, बहूनि महाद्रव्याणि विजयाय वहन्; सर्वे नहुषस्य अपत्याः, सूर्यजाः, उच्चैः गच्छन्ति, वने प्रमुद्यन्ते। वायुः यथा स्वयुजो यज्ञे वाञ्छितः, अश्विनौ आह्वाने, दातारः, पूषा इव शीघ्रबुद्धिः, एवं सोमः। त्वं, सोम, इन्द्र इव, महाक्रतुः, विघ्नहन्ता; त्वं श्रेष्ठः सोमः। वज्रधारिणः इव, अहिहन्ता; सोम, त्वं सर्वद्विषः विजेता। त्वं, सोम, अग्निरिव, वने मुक्तः, यः नद्यां शक्तिं स्वतन्त्रं सृजति। नरः इव वीरः, सोम, शुद्धः, युद्धे महतीं तरङ्गां उत्थापयसि। एवं सोमस्य दिव्यं चरितं, ऋषिभिः स्तुतम्, सर्वलोकहिताय प्रवहमानम्, ऋतस्य मार्गे, देवेषु प्रीतये, मनुष्येषु पोषणाय, स्वर्गपथस्य स्तम्भः इव, विश्वं व्याप्य, अमृतत्वं ददाति।