सः प्रेरितः सोमः, विहङ्गमिव मुक्तः, विशुद्धः महावेगेन प्रवहति। तव इच्छया, हे महर्षे सोम, विशददर्शी, सः स्वच्छः दिवि पृथिव्यां च इन्द्राय प्रवहसि। तेजोवसनं धृत्वा, यजमानं प्रति सम्प्राप्तः, दिवं स्पृशन्, लोकेषु प्रतिष्ठितः, सूर्यं वेदवान्, सः मेघान् अतिक्रम्य आरूढः, दूरात् प्राचीनं पितरं आह्वयति। सः यजमानाय महत् त्राणं ददाति, यः प्रथमं तस्य वासस्थानं अवगच्छत्। तस्य पदं दिवः परमे, तस्मात् सः सर्वाणि अभिगच्छति, एकीभूय। इन्दुः इन्द्रस्य शुद्ध्यै अग्रे प्रवर्तते, सखा मित्रं न परित्यजति, युवान् युवतीभिः सह यथाऽवभासते, सोमः शतधा पथ्या पात्रं प्रति प्रवहति। तव रमणीया, प्रज्ञा, फलवत्यः धीयः संस्तयः प्रविष्टाः; ताः संकल्पेन सोमं अन्विच्छन्त्यः, गोवद् दुग्धं इच्छन्त्यः, पोषयन्तं प्रति संप्राप्ताः। सोम, अस्मभ्यं पूष्णां प्रावृत्तिं प्रयच्छ, हे इन्दो, स्वयमेव विशुद्धः भव, शीघ्रं शुद्ध्य। यत् नः त्रिः सदा ददाति, सततप्रवाहितं, सुषमृद्धं, मधुरं, वीर्यवत् बलं। सर्वधियाम् ऋषभः सोमः, प्राज्ञः, प्रवहति; प्रातर् निपीतः, दिव्यानां उषसां सह द्युतिमान्। गर्जन्, नद्याः पात्रेषु प्रविष्टः, घटेषु प्रवहन्, प्रेरितैः इन्द्रस्य हृदयं प्रविशति। प्रेरितैः सह प्राचीनः ऋषिः प्रवहति, नरैः सह सः पात्राणि परितः गर्जति। त्रितस्य नाम सृजन्, मधु स्रवति, इन्द्रवाय्वोः सौमित्र्यं साधयन्। एषः शुद्धः उषसः प्रकाशयति; सोऽपि नदीनां मध्ये अन्तरिक्षस्य कर्ता अभवत्। एष सोमः त्रिः सप्तकृत्वः पोष्यं रसं अपिप्रत्; सः रमणीयः, हर्यश्च, हृदये शुद्ध्यति। दिव्येषु वासेषु शुद्ध्य, सोम; प्रवह, इन्दो, पात्रे सूतये। गर्जन्, इन्द्रस्य उदरे उपविश, नरैः प्रेरितः; सूर्यं दिवि उत्थापय। अशिभिः पेषितः त्वं, सोम, सूतये प्रवहसि; इन्द्रस्य उदरं प्रविशसि। त्वं, पुरुषेषु प्राज्ञः, बुधः अभवः; सोम, त्वं अङ्गिरसो गोष्ठं अपावः। त्वं, सोम, स्वयंशुद्धः, प्रेरितैः उपभुज्यसे, सहायं इच्छद्भिः। शुक्लपक्षः त्वां दिवः आनीयत्, सोम, सर्वधियाभिः विभूषितम्। सप्त गावः, हरिण्यं कामयमानाः, शुद्धं तरङ्गैः परिवृत्य तिष्ठन्ति। आपां मध्ये, पेषणाश्मनः ऋषिं, महान्तं, सत्यस्य गर्भे अन्विच्छन्ति। शुद्धबिन्दुः सर्वद्वेषांस् अतिक्रम्य, यजमानाय सर्वे शुभाः पन्थानः करोति। गावः सृजन्, मार्गं विशोघयन्, रमणीय ऋषिः, अश्व इव क्रीडन्, वेष्टनस्य चक्रे प्रवहति। सर्वतः शतधाराः प्रवहन्ति, दीप्तिं इच्छन्त्यः, यथा आपः स्वस्रोतः गच्छन्ति। शीघ्राः तं शुद्धयन्ति, गोभिः परिवृत्य, तृतीयायां पृष्ठे, दिवः दीप्तिमति। एषां अपत्यं तव, दिव्याद् बीजात्; त्वं सर्वलोकानां अधिपः। एवं, एतत् सर्वं विश्वं, हे शुद्ध सोम, तव वशे; त्वं, सोम, प्रथमः वासस्थानं धारयसीति। त्वं सिन्धुः, सर्वज्ञ ऋषिः; तव पञ्च दिशः स्थापिताः। त्वं दिवं पृथिवीं च आलिङ्गसि; तव ज्योतिषि, हे शुद्ध, सूर्यः। त्वं सोम, सूतये शुद्धः, देवेभ्यः विशुद्धः, व्योम्नि ऋतस्य स्थितः; प्रथमजाः ऋषयः त्वां गृहीत्वा, तव कृते सर्वे लोकाः युक्ताः। बलवान् गर्जन्, सः अनवरतं प्रतिबन्धं अतिक्रमति; हरितः वनानां मध्ये चक्रं स्थापयति। प्रेरिताः धियः, कामयमानाः, समं अनुवर्तन्ते; स्तोत्राणि शुद्ध्यन्तं शिशुं पेषयन्ति। सः सूर्यरश्मिभिः सूत्रं तन्तुं तनोति, त्रिधा कुशलः विस्तारयति। सत्यस्य नव्यान् आज्ञाः नयन्, प्रजापतिः शुद्धिस्थानं प्रति गच्छति। नदीनां राजा शुद्ध्यति, दिवः पति, ऋतस्य पथिषु गर्जन् चरति। हरितः सहस्रधारः परिव्याप्तः, शुद्ध्यन्, वाचं जनयन्, धनदः। हे शुद्ध, महावेग, त्वं सूर्यवत् अद्भुतः, अच्युतः प्रवर्तसे। रश्मिभिः शुद्धः, नरैः अशिभिः पेषितः, त्वं बलाय, श्रेयसे, धनाय प्रवहसि। हे शुद्ध सोम, त्वं पोषणाय बलाय प्रवहसि; श्येन इव स्वगृहं पात्रं प्रति उपविशसि। मदिरा, इन्द्राय पेषिता, तव हर्षः—उच्च, विवेकी, दिवः स्तम्भः। सप्त भगिन्यः मातृभिः सह, नवजातं अद्भुतं प्राज्ञं बालं जन्मन्ति—सोमं, आपां गन्धर्वं, दिव्यं, दृश्यं, सर्वलोकानां राजानम्। त्वं सोम, एतान् लोकान् वृद्धये अधिशाससि, हरितपक्षिणः युञ्जानः, शीघ्रप्रवाह। ते तुभ्यं मधुना आज्यं क्षीरं च स्रवयन्तु; तव आज्ञया, सोम, जनाः तिष्ठन्तु। त्वं सोम, सर्वदर्शी पुरुषेषु; हे शुद्ध वृषन्, त्वं सर्वत्र प्रवर्तसे। अस्मभ्यं प्रवह, धनं सुवर्णं च वह; वयं लोकासु दीर्घायुषः स्याम। गवां धनं, सुवर्णस्य दाता, सोम, बीजधारिन्, त्वं लोकेषु प्रतिष्ठितः। त्वं वीर्यवान्, सर्वज्ञ सोम; त्वां ऋषयः आगत्य स्तुवन्ति। मधुमती तरङ्गा, आपाभिः विभूषिता, उदतिष्ठत्; महावृषा, आपः आवृत्य, गर्जन् प्रवर्तते। राजा, सूतिः रथः, बलं आरोहति; सहस्रधारः, महतीं कीर्तिं जयति। सः बन्धनानि श्रुणाति, सन्तानं ददाति, सर्वेभ्यः आयुः, सर्वं च दिनदिनं धनं। सोम, इन्द्रेण सह, अस्मभ्यं सन्ततिसमन्वितं धनं, अश्वान्, गावः च, स्तोत्रेण प्रयच्छ। या मदिरा, हरिता, कर्मणा, दिनानाम् अग्रे, प्रज्ञया जागर्ति, ज्योतिष्मतीभ्यः अनुगच्छन्ती। द्वयोः मध्ये चरन्ती, सः पुरुषप्रशंसा च देवऋतं च धारयन् प्रवर्तते। ते विभूषयन्ति, निश्चितं विभूषयन्ति; संयुक्ताः विभूषयन्ति, मनः स्पर्शयन्ति, मधुना विभूषयन्ति। हिरण्यपादाः, ते वृषभं नदीस्रोतसि पतन्तं गृह्णन्ति, पशुम्। वदत प्राज्ञं शुद्धम्; महतीव स्रवति सोमः। अहिं पुरातनं त्वचं त्यजति, अश्व इव हृष्यन्, हरितः वृषा प्रवर्तते। प्रथमः, राजन्, महाबलः, सः दीप्तिमान्; शुद्धः दिनानां क्षेत्रेषु प्रतिष्ठितः। हरितः, घृतवद्, शोभनः, सागरः, ज्योतिरथः, धनाय शरणाय प्रवहति। स्तम्भः विमुक्तः, दिवि उत्थापितः; मदः त्रिलोके व्याप्य स्थितः। धियः सोमं प्रेरयन्ति, प्रवहन्तम्, यदा गायका, गीतकुशलाः, पेषणस्थानम् आगच्छन्ति। शुद्धस्य धाराः शीघ्रप्रवाहाः तुभ्यं प्रवर्तन्ते; पेषितसोमस्य बलानि संयता अग्रे गच्छन्ति। यदा, हे इन्दो, त्वं गोभिः पात्रे मिश्रितः, तदा, सुसूत सोम, त्वं घटेषु उपविशसि। प्रवह, सोम, प्रज्ञया युक्तः, स्तुत्यः; प्रियया मधुरया, निर्मलसूतये परितः धाव। हन्य सर्वान् रक्षांसि, हे इन्दो, दुष्टांश् च; वयं महासमितौ महान् बलम् वदेम। धाव, पात्रं प्रति उपविश, पुरुषैः शुद्धः, पुरस्कृत्य धाव; शीघ्राश्व इव शुद्ध्यन्, तव रश्मिभिः त्वां बर्हिषि नयन्ति। स्वबलसम्पन्नः देव इन्दुः शुद्ध्यते, अपघ्नन्, जनान् रक्षन्; देवपिता, स्रष्टा, कुशलः, दिवः आधारः, पृथिव्याः प्रतिष्ठा। कविः प्राज्ञः, जनानां अग्रणी, कुशलः, विचक्षणः, काव्येन प्रेरितः; स एव गुह्यं अविन्दत्, गावां रहस्यनाम। एषः तव मधुमान् सोमः, हे इन्द्र वृषन्, बलिनां सूतये परितः प्रवहति; सहस्रधारः, शतदा, बहुदा ददाति, विजेतुः स्थिरं स्थानं स्थापयति। एवं सोमस्य दिव्यं प्रवाहं, महत् तेजः, विश्वस्य पोषणं, ऋषयः स्तुवन्ति, यजमानाः प्रार्थयन्ते, इन्द्राय मित्राय च सोमः सदा प्रवहति।