गावः समन्विताः घटे घोषमाना सोमः निपीतः भवति। सः सूतेन विशुद्धः, अशुद्धं दूरं कृत्वा, विशुद्धः अश्व इव युक्तात् विमुक्तः, इन्द्रस्य उदरं प्रति प्रवहति। दिव्यस्य जन्मनः कृते सोमः मधुरतया प्रवह, दानानां दातारं इन्द्रं प्रति मधुरतया प्रवह, मित्रवरुणवायुबृहस्पतीनां कृते अपि मधुरतया प्रवह, अमृत सोम, त्वं अक्षयः मधुमान्। दशाङ्गुलिभिः सोमः घटे विशुद्ध्यते, कवीनां धियः स्वरेण प्रवर्तन्ते, विशुद्धाः स्तोत्रैः उपयान्ति, हर्षजनकाः सोमाः इन्द्रं प्रति प्रविशन्ति। विशुद्धः सोमः महतीं वीर्याय प्रवर्तते, विशालां गावां समृद्धां पृथिवीं प्रति, विस्तीर्णं शरणं प्रति; अस्य परिधिः नः निवारयतु मा; सोम, त्वया सह वयं धनं धनं समाप्नुयाम। प्राज्ञः वृषा दिवं आरूढः, ऋषिः द्वे दीप्तिमती समृद्धी व्याप्य प्रकाशते, राजा गर्जन् सूतेन प्रवहति, दृष्टिमन्तः नराः दिव्यम् अमृतं दुहन्ति। दिवि मधुमती जिह्वया, तेजस्विनः गिरौ स्थितं वृषाणं दुहन्ति; आप्सु वृद्धः बिन्दुः, सागरे, नदीनां वेगे, मधुमति सुत्ये प्रति प्रवहति। दिवि बहूनि प्राचीना गाथाः उड्डीयमानं श्येनं स्तुवन्ति; धियः सुवर्णपक्षिणं, बालं, दीप्तिमन्तं, पृथिव्याम् स्थितं अन्विच्छन्ति। उपरि गन्धर्वः दिवि स्थितः, सर्वाणि रूपाणि पश्यन्; तस्य प्रकाशः विशुद्धया दीप्त्या स्फूर्तः, शुद्धः उभे मातरौ, पृथिवीं च दिवं च, प्रकाशयति। शीघ्रं, सोम, विशुद्धः त्वं हर्षजनकैः प्रवाहैः तुरगैः इव प्रवर्तसे; दिव्याः मधुमन्तः सोमाः, अतिशयेन मदयन्तः, घटं समन्तात् उपविशत्। तव हर्षजनकाः, मदयन्तः, शीघ्रगाः प्रवाहाः, स्वस्वमार्गे रथैः इव प्रवहन्ति; धेनुः वत्सं प्रति, तथा मधुमन्तः सोमाः, इन्द्राय दुहन्ति। अश्व इव, त्वं वल्गन्, फलाय धावसि, घोषमानं घटं प्रति, दिव्यं मातरं प्रति; वृषा सोमः, जरामृत्युवर्जिते शृङ्गे विशुद्धः, बलाय, इन्द्रस्य रताय। त्वं विशुद्ध सोम, शीघ्राः दिव्याः धाराः दुग्धेन घटं प्रति प्रवहन्ति; प्राचीना ऋषयः त्वां विशोधयन्तः प्रवर्तयन्ति, प्राज्ञ सोम। सर्वाणि निवेशनानि, सर्वदर्शिनः ऋभवः, महतः धृतवतः रश्मयः त्वां पर्यगच्छन्; सोम, त्वं ऋतेन विशुद्धः, सर्वभूतानां ईशः, राजा असि। उभयतः, विशुद्धस्य धृतवतः रश्मयः पर्यगच्छन्ति; कपिलः सुत्ये विशुद्धः, घटेषु स्वस्थानं अधितिष्ठति। यज्ञस्य चिह्नं, विशुद्धः सुव्यवस्थितः सोमः, देवस्थानं प्रति उपयाति; सहस्रधाराभिः सः घटं पर्यधावत्, वृषा गर्जन् सूतेन प्रवर्तते। राजा सागरं प्रविशति, नद्यः पृथक् प्रवहन्ति; आपां वेगेन सः संयुक्तः, प्रवाहेषु प्रतिष्ठितः; विशुद्धः जरामृत्युवर्जिते शृङ्गे, पृथिव्याः नाभौ, दिवः धाम्नि, स्थितः। दिवः शृङ्गवत्, गर्जन्, घोषमानः, यस्य ऋतं द्यावा पृथिव्यः अनुयच्छतः; सोमः विशुद्धः घटेषु उपविशति, इन्द्रस्य सौहृदं इच्छन्। यज्ञस्य तेजस्वी सोमः प्रवहति, मधुरः प्रियः, देवपिता, स्रष्टा, विश्वं व्याप्य; सः महद् धनं ददाति, स्वार्जन्यं, अतिशयेन मदयन्तं, बलवत्, वीर्यपूर्णं रसं। घोषमानः सः घटं प्रति धावति, फलार्थी, दिवः पति, शतधारः, विवेकी; कपिलः मित्रस्य निवेषने उपविशति, नद्योः विशुद्धः, प्रवाहेषु वृषा। नद्यां श्रेष्ठः, विशुद्धः सोमः प्रवहति; वाचि श्रेष्ठः, गावः मध्ये गच्छति; बलस्य श्रेष्ठः, महद् धनं प्राप्नोति, स्वबलसमन्वितः, सुतैः विशुद्धः वृषा। अयं प्राज्ञः, पक्षिणं मुक्त्वा इव, विशुद्धः तरङ्गेण प्रवहति; तव इच्छया, ऋषे सोम, विशुद्धबुद्ध्या, त्वं द्यावापृथिव्योः मध्ये इन्द्राय प्रवहसि। दीप्तवसनः, यजमानं प्रति गच्छन्, दिवं स्पृशन्, लोकेषु प्रतिष्ठितः, सूर्यं जानन्, मेघैः उपरि आरोहति, प्राचीनं पितरं दूरात् आह्वयन्। सः यजमानं महद् अभयं ददाति, यस्य प्रथमं निवेशनं अविन्दत्; तस्य पादः परमे दिवि, तस्मात् सर्वाणि संयुक्तः उपयाति। इन्दुः इन्द्रस्य विशुद्धये प्रवर्तते, सखा सौहृदं न जहाति, युवान् कन्यान् प्रति यथैव, सोमः शतपथेन घटं प्रति प्रवहति। तव रम्याः, प्राज्ञाः, फलवन्तः धियः सभासु प्रविष्टाः; संकल्पेन सोमं अन्विच्छन्, स्तुवन्त्यः, धेनवः दुग्धाय यथा, पोषकं प्रति उपयान्ति। सोम, नः पूरय, समृद्धं पोषकं प्रवाहं; इन्दो, विशुध्य, विशोधयन्, शीघ्रं कुरु। यत् नः त्रिरह्नः प्रयच्छति, सततम् प्रवहन्तं, पुष्टं, मधुरं, वीर्यवन्तं बलम्। धियाम् मध्ये शक्तिमान्, विवेकी सोमः प्रवहति; प्रभाते सुतः, दिव्यानां उषसां सह प्रकाशते। गर्जन्, नद्यां घटेषु प्रविशति, कुम्भेषु प्रवहन्, प्रेरितः इन्द्रस्य हृदि ऋषिभिः। ऋषिभिः सह, प्राचीना ऋषिः प्रवहति, नरैः सह घटेषु गर्जति। त्रितस्य नाम कृत्वा, मधुरं मधु पाति, इन्द्रवायू सौहृदं साधयन्। अयं, विशुद्धः, उषसः प्रकाशयति; अयं नद्यां मध्ये व्योम्नः कर्ता अभवत्। अयं सोमः त्रिः सप्तधा पोष्यं रसं अदुहत्; सः रम्यः हर्षजनकः हृदयाय विशुद्धः। विशुध्य, सोम, दिव्येषु धामसु; प्रवह, इन्दो, सुत्यं प्रति। गर्जन्, इन्द्रस्य उदरे उपविश, नरैः नीतः; सूर्यं दिवि उद्धर। अद्रिभिः सुतः, सोम, सुत्यं प्रति प्रवहसि; इन्द्रस्य उदरेषु प्रविशसि। नराणां मध्ये विवेकी सञ्जातः, प्राज्ञः अभवः; सोम, त्वं अंगिरसां गोष्ठं अपावः। त्वं, सोम, स्वयम् विशुद्धः, ऋषयः त्वां आस्वादयन्, सहायं इच्छन्तः। शोभनपक्षः त्वां दिवः आनयत्, सोम, सर्वधियः अलङ्कृतम्। सप्त धेनवः, कपिलं कामयमानाः, विशुद्धं सोमं तरङ्गैः पर्यर्चन्ति। आपां अङ्के, अद्रयः ऋषिं, महान्तं, सत्यस्य गर्भे, अन्विच्छन्ति। विशुद्धः बिन्दुः सर्वद्वेषः अतिक्रामति, यजमानाय सर्वाणि शुभानि मार्गाणि करोति। गावः सृजन्, पन्थानं विशोदयन्, रम्यः ऋषिः, क्रीडन् अश्व इव, परिधिं पर्यधावत्। सर्वतः, शतधाराः प्रवहन्ति, तेजस्विनं अन्विच्छन्तः, आपः स्वं वेगं प्रति यथा; शीघ्राः त्वां विशोधयन्ति, गावः समावृतम्, तृतीयं पृष्ठे, दिवः दीप्ते धाम्नि। एते तव अपत्यानि, दिव्याद् बीजात्; त्वं सर्वलोकानां पतिः। एवं, इदं सर्वं विश्वं, विशोधक, तव वशे; त्वं सोम, प्रथमः धाम धारयसि। त्वं सागरः, सर्वज्ञ ऋषिः; तव कृते एते पञ्च दिशः प्रतिष्ठिताः। त्वं द्यावापृथिवी आलिङ्ग्य स्थितः; तव दीप्तयः, सोम, सूर्यः एव। त्वं, सोम, सुत्ये विशुद्धः, देवेषु शोधितः, व्योम्नः ऋते स्थितः; आद्याः ऋषयः त्वां गृहीतवन्तः, तव कृते सर्वे लोकाः युक्ताः। बलवान् गर्जन्, अनवरतं प्रतिबन्धं अतिक्रामति; कपिलः वनानि मध्ये चक्रं स्थापयति। प्राज्ञधियः, कामिन्यः, सह अनुव्रजन्ति; स्तोत्राणि शोध्यमानं बालं पिन्वन्ति। सः सूर्यरश्मिभिः सूत्रं विविनक्ति, त्रीणि रूपाणि यथा कौशलात् प्रसारयति। सत्यानां नूतनानि विधीनि प्रवर्तयन्, भूतानां पतिः सुत्यस्थानं प्रति उपयाति। एवं सोमस्य महिमा, विशुद्धिः, देवेषु प्रियता, इन्द्रस्य सौहृदं, दिव्यं तेजः, पृथिव्याः नाभौ प्रतिष्ठा, नद्यां प्रवाहः, ऋषिभिः स्तुतिः, सर्वलोकपतित्वं, सूर्यत्वं, ऋतस्य पालनं, विश्वस्य धारणम्, एवं ऋग्वेदे वर्ण्यते।