एवं सोमस्य सुशोभनस्य रसे, हे सोम बिन्दो, उत्तमानि भूषणानि तव शोभायाः वृद्धये भवन्ति। शुद्धोऽसि त्वं, अस्मान् सर्वेभ्यः आपद्भ्यः सुरक्षित्य पारय, तव बलं प्रियं च हर्षणं प्रकट्यताम्। सोमस्य धारा, या मनुष्येभ्यः दृश्यते, सत्यम् आह्वयन्ती देवान्, दिवं व्याप्य प्रवहति। बृहस्पतेरिव रवेण स स्फुरति, समिद्धानि समुद्राणि हविरिव क्षुब्धानि। त्वं सोम, यं गावः समुपगताः, उज्ज्वलायां योनौ आरोहसि, अविघ्नः असि। दानशीलानां आयुः कीर्तिं च दीर्घय करोतु; सोम, त्वं शुद्धः, इन्द्राय महद् हर्षणं भवसि। इन्द्रस्य उदरे, परमं हर्षदं सोमं शुद्धं करोति, पोषणं वहन्, शुभायै कीर्तये। अग्रे पश्यन्, सः सर्वेषु लोकेषु व्याप्य तिष्ठति; ललितः हरितः शीघ्रः वृषभः प्रवहति। त्वं, देवानां मधुमत्तमः, दशभिः अङ्गुलिभिः दुह्यसे, सहस्रधारया प्रवहन्। नरैः अश्मभिः निपीडितः, सोम, सर्वेभ्यः देवेभ्यः सहस्रविजयी प्रवह। मधुमत्तमः असि, दशभिः अङ्गुलिभिः अश्मभिः आप्सु दुह्यसे, वृषभः। सोम, त्वं इन्द्रं देवगणं च हर्षयसि; सिन्धोः तरङ्ग इव शुद्धः प्रवहसि। शुद्धस्य सोमस्य तरङ्गाः शोभनाः इन्द्रस्य उदरं प्रति गच्छन्ति। यदा ताः दध्ना कीर्त्या चोन्नीयन्ते, निपीडिताः वीरं गावः दातुम् हर्षयन्ति। सोमः कुम्भान् प्राप्तवान्, यथा सारथिः जराम् अजातः शीघ्रः बलवान् वहति। सः, देवयोः जन्मान्य् उभे विज्ञाय, इह च तत्र च प्राप्नोति। आगच्छ सोम शुद्ध, अस्मभ्यं धनं वह; उदारो भव, महादातृ। अस्मभ्यं बलं देहि, वसूनां कृते; मृत्युः न आगच्छतु, न च अस्मान् परित्यज। पूषा उदारः, हे शुद्ध सोम, अस्मान् प्रति आगच्छतु, मित्रेण वरुणेन च सह सौम्येन; बृहस्पतिः, मरुतः, वायुः, अश्विनौ, त्वष्टा, सविता, यमः, सरस्वती च। द्यावापृथिव्यौ, सर्वव्यापिन्यौ, अर्यमन् देवः, अदिति विधाता, भगः, नृशंसः, अन्तरिक्षं च, सर्वे च देवाः—ते शुद्धे सोमे रमन्ताम्। हरितः बलवान् सोमः प्रवहति, स्वाभ्यां बभ्रुभ्यां अश्वाभ्यां, राजा इव गर्जन्; शुद्धः, सः अव्ययस्य पवित्रस्य परितः भ्रमति, गृध्रः इव स्नेहपूर्णं नीडं गच्छति। प्रेरितः, त्वं प्राज्ञस्य धातुः महत्त्वं इच्छसि; भूषितः अश्वः इव, त्वं स्पर्धां प्रति धावसि; सोम, पापं अपाकुरु, अनुग्रहं वह, घृतवसानः पवित्रं परिधावसि। पर्जन्यः सीर्णशृङ्गस्य पत्रिणः वृषभस्य पिता; पृथिव्याः नाभौ गिरेषु निवासं स्थापयति; आपः तस्य भगिन्यः, संगत्य, अश्मसु यज्ञे उपविशत्। पत्या सह भार्येव, अस्माकं महत्त्वाय प्रसन्नः भव; शृणु बलगर्भ, त्वां वदामि; कुम्भेषु प्रविश, शुभायुः भव, सोम, निष्कल्मषः जनानाम् मध्ये, जागरय। यथा पूर्वेषु कालेषु, हे सोम बिन्दो, त्वं शतसहस्रं पुरस्कृत्य ददाथ, तथैव अद्य नव्यं श्रेयः शुद्धः कुरु; आपः तव शासनं पालयन्ति। तव पवित्रं विततम्, हे ब्रह्मणस्पते; त्वं बलवान्, सर्वरूपाणि व्याप्नोषि; यः अग्निदग्धशरीरः इव, तं न कश्चन हिंसति; ये त्वां पवयन्ति, ते तद् एकत्र वहन्ति। तापस्य पवित्रं दिवः आसने प्रसार्यते; तस्य दीप्तानि तन्तूनि विततानि; शीघ्राः मनसा पावनं पालयन्ति, दिवः स्पर्शे स्थिताः। दीप्तः चित्रवर्णः वृषभः प्रातः प्रबभौ, लोकान् वहन्, बलाय उत्सुकः; मायीना मायेना तं मापयन्त, पितरः मानुषदृष्ट्या गर्भं स्थापयन्। एवं गन्धर्वः स्वस्थानं रक्षति, अद्भुतः देवजननानि पालयति; निधिपतिः शत्रुं गृह्णाति, मधोः श्रेष्ठं भागं अस्वदत्। होमः, बहुहविः, महद् दिव्यं गृहम् परिधावत्, व्योमना वासितः, त्वं यज्ञे चरसि; राजा, पवित्ररथेन, बलमास्थाय, सहस्रधारया महतीं कीर्तिं जयसि। शुद्ध सोम, देवानां प्रियो, प्राज्ञः जनानाम् मध्ये, आप्सु इन्द्राय, वरुणाय, वायवे च शुद्धिः कुरु; अस्मभ्यं अद्य विस्तीर्णां रक्षा, श्रेयः च देहि, दिव्यं वंशं स्तुष, दीर्घदर्शिन्। यः लोकेषु स्थितः, अमृतः सोमः, सर्वेषां परितः प्रवहति; संहृतं विच्छिन्नं च करोति, कामान् इच्छन्, बिन्दुः उषसि सूर्य इव स्फुरति। सः, गावः संयुज्य, औषधिषु, देवेषु प्रियं कर्तुं, प्राज्ञः समीपं गच्छति; सोम, विद्युता निपीडितः, प्रवहति, इन्द्रं देवगणं च हर्षयन्। अयं सोमः शुद्धः, सहस्रविजयी, प्रजावाचं प्रेरयन्, मूकान् जागरयन्; बिन्दुः वायुभिः सागरं प्रति उदेति, सः कुम्भेषु इन्द्रस्य हृदि उपविशति। गावः, पयोधाः, अयं सोमं, पयः पोषयन्त्यः, चिन्तया सूर्यं विद्वत्यः, उपयान्ति; विजयी रसः शुद्धः, कविः, ऋषिः, काव्येन, सूर्येण स्फुरन्। सोम, इन्द्राय सुसुतः, प्रवह, अभयः भव, असुरान् जेतुम्; द्विमुखाः तव रसं न आस्वद्यन्ताम्, उदाराः बिन्दवः अत्र स्युः। युद्धे अस्मान् प्रेरय, हे शुद्ध सोम, त्वं हि देवेषां प्राज्ञः हर्षः; शत्रून् नुद, बन्धनानि भञ्ज, इन्द्रः सोमं पातु, अस्मान् पालय, शत्रून् नाशय। अघ्नः सोम बिन्दो, त्वं शुद्धः, अत्तमः मदः; त्वं इन्द्रस्य परमा प्रेरणा भवसि; बहवः प्राज्ञाः त्वां गान्तुं गायन्ति, त्वं राजा, जगतः हृदि प्रतिष्ठसि। सहस्रधारः, शतगुणः, अद्भुतः सोमः, इन्द्राय प्रियः, इच्छया मधुरः शुद्धः; विजयी, क्षेत्रं प्रति गच्छति, आपः जयन्—विस्तीर्णं मार्गं अस्मभ्यं दा, उदार सोम। घोषमयः, त्वं पयसा पात्रे निपीड्यसे; पवित्रं व्यतीत्य, अशुद्धं अपाकरोषि; शुद्धः, युक्तात् अश्वादिव विमुक्तः, सोम, इन्द्रस्य उदरं प्रति प्रवहसि। मधुरं प्रवह, दिव्याय जन्मने, मधुरं प्रवह इन्द्राय दातृमते; मधुरं प्रवह मित्राय, वरुणाय, वायवे, बृहस्पतये—अव्यये मधुमत्तम सोम। दशाङ्गुलिभिः पात्रे त्वं शुद्ध्यसे; प्राज्ञानां चिन्ताः स्वरेण त्वां प्रेषयन्ति; शुद्धाः स्तुत्या समीपं यान्ति—मदन्ति सोमाः इन्द्रं प्रति प्रविशन्ति। शुद्धः, त्वं महाबलाय, गव्याय विस्तीर्णाय, महतीं शरणिं प्रति वर्धसे; तस्य वरणं न अस्मान् निरुन्ध्यात्—सोम, त्वया सह वयं धनानि धनानि जयेम। प्राज्ञः वृषभः दिवं आरोहति; कविः द्वे दीप्ते लोकौ स्फुरति; राजा गर्जन् पवित्रं व्यतीत्य गच्छति—दृष्टिमन्तः नराः दिव्यं मधु पिबन्ति। दिवि, मधुमद्वाचा, दीप्ताः वृषभं पर्वते स्थितम् दुहन्ति; आप्सु, वर्धमानः बिन्दुः, सागरे, नदीतरङ्गात्, मधुपूर्णं पवित्रं प्रति। दिवि, बहूनि प्राचीनानि गीतानि पतमानं गृध्रं स्तुवन्ति; धियः हिरण्यपक्षिणं, शिशुं, दीप्तं, पृथिव्याम् स्थितम् इच्छन्ति। ऊर्ध्वं, गन्धर्वः दिवि स्थानं कृतवान्, सर्वरूपाणि पश्यन्; तस्य दीप्तिः, विशुद्धया प्रभया, स्फुरति, शुद्धः उभे मातरौ, पृथिवीं च द्यां च, प्रज्वालयति। शीघ्राः, हे शुद्ध सोम, तव हर्षदाः धाराः अश्वैः इव धावन्ति; दिव्याः मधुमन्तः सोमाः, अत्तमः मदाः, पात्रस्य चतुर्दिशं उपविशन्ति। तव हर्षदाः मदाः शीघ्रधाराः प्रवहन्ति, प्रत्येकं स्वेन मार्गे रथैः इव; गावः वत्सेन सह इव, मधुमन्तः सोमाः, तरङ्गाः, इन्द्राय वज्रिणे पयसा प्रवहन्ति। एवं सोमस्य दिव्यं चरित्रं, तस्य उत्पत्ति, शुद्धिः, देवेषु प्रियता, इन्द्रस्य हर्षणं, सर्वेषां लोकानां पोषणं, यज्ञेषु प्रवाहः, सर्वदेवताभ्यः स्तुतिः, तस्य मधुमत्तमं स्वरूपं च, ऋषिभिः प्रकट्यते।