सुविशुद्धः सोमरसः स्वर्गाय परिष्कृतः, महती, दुरत्यया शक्त्या युक्तः, वरुणं समाह्वयति। मित्रः अपि जनानां मध्ये सन्निहितः, यज्यः, गवां मध्ये वृषभ इव, बलेन गर्जन् दृश्यते। स राजा, वाचं जनयन्, उदकवसानः, गावः प्रति प्रस्थितः। स शत्रुं गृह्णाति, रिपोः बन्धनानि विमोचयन्, शुद्धः, देवानां संमितिं प्रति याति। हे सोम, त्वं नरैः इन्द्राय पातव्यः, तरङ्गैः दृश्यसे, कविः, दारुषु परिष्क्रियमाणः। तव प्रवाहाः बहवः, सहस्राश्वा, तव हरयो गणान् वहन्ति। दिव्याः अप्सरसः, प्रज्ञाः, आप्सु उपविष्टाः, मध्यतः सोमं विमोचयन्ति। ताः तम् गृहस्य यूपं प्रति प्रेरयन्ति, अमृतस्य सोमस्य प्रियं यशः इच्छन्ति। सोमः, गवां, रथानां, हिरण्यस्य, सूर्यस्य, आपां, सहस्रशः विजेता, परिष्क्रियते। देवा तम् प्रियं रसं, रक्तं, हर्षदं, पातव्यं कृतवन्तः। एतानि सत्यं वसूनि, हे परिष्कृत सोम, त्वं अस्मभ्यं वहसि, धनं ददासि। शत्रून्, समीपस्थं वा दूरस्थं वा, हन; गवां विस्तीर्णानि क्षेत्राणि, निरभीतं रक्षां च ददातु। एते सोमरसस्य बिन्दवः, अप्रेरिताः अपि, अस्मभ्यं वहन्तु, दीप्तिमन्तः, महान्तरिक्षाय सुताः। पोष्यधाराः अस्मभ्यं प्रसृताः स्युः; शत्रवः विक्षिप्ताः, आर्यस्य वैरिणः विनष्टाः, अस्माकं संकल्पाः सिद्धाः स्युः। प्रवहन्तः बिन्दवः अस्मभ्यं धनं वहन्तु, येन वयम् अश्वान् युञ्जीमहि। मृत्युलोकस्य गुह्यं विजेष्याम; सर्वं धनं प्राप्नुयाम। सोमः स्वस्य वैरस्य अपि, परस्य अपि वैरस्य रिपुः अस्ति, स शृगाल इव। प्रवह, त्वां तृष्णा न जयतु; हे परिष्कृत सोम, दुरजयाः शत्रून् नाशय। स्वर्गे तव नाभिः, परमं स्थानं त्वया प्राप्तम्; भूमेः शृङ्गे तव शाखाः विकसिताः। अश्मनः त्वां गोचर्मणि निपीडयन्ति; आप्सु धीराः त्वां हस्ताभ्यां दुहन्ति। एवं, हे बिन्दो, श्रेष्ठानि अलङ्काराणि तव शोभनं, दीप्तिं रसं विभूषयन्ति। हे परिष्कृत, अस्मान् सर्वेभ्यः आपद्भ्यः सुकृत्या पारीतारय; तव बलं प्रियं च मदं प्रकटय। सोमस्य प्रवाहः, नरैः दृश्यते, देवाँ सत्येन आह्वयन्, व्याप्तं दिवं करोतु। बृहस्पतेः गर्जया स दीप्तिमान्, समुद्राः हविरिव क्षोभिताः। त्वं, बलिन्, यं गावः उपयान्ति, शुक्लं गर्भं आरोहसि, अनाघातः। दानशीलस्य प्राणं कीर्तिं च दीर्घीकुरु; सोम, त्वं इन्द्राय महा मदः परिष्क्रियसे। इन्द्रस्य उदरे, परमं मददायकं सोमः परिष्क्रियते, पोषणं वहन्, शुभाय यशसे। सर्वेषु लोकेषु सः प्रसृतः, ललितः, हरितः, शीघ्रगः, वृषा, प्रवहति। देवेषु मधुमत्तमः त्वं दशभिः अङ्गुलिभिः दुह्यसे, सहस्रधारः। नरैः अश्मभिः सुतः, सोम, सर्वेभ्यः देवभ्यः प्रवह, सहस्रविजयी। मधुमत्तमः त्वं अश्मभिः दशभिः अङ्गुलिभिः आप्सु दुह्यसे, वृषभः। सोम, त्वं इन्द्रं देवगणांश्च हर्षयसि; सिन्धोः तरङ्ग इव, परिष्कृतः प्रवहसि। परिष्कृतस्य सोमस्य तरङ्गाः, शोभनाः, इन्द्रस्य उदरं प्रति यान्ति। यदा ताः दध्ना कीर्त्या च ऊर्ध्वीकृताः, सुताः वीरं गवां दानाय हर्षयन्ति। सोमः कुम्भान् प्राप्तवान्, रथिरिव अमृतं शीघ्रं बलिनं वहन्। स देवद्वयं जन्म वेद, उभयं प्राप्नोति। आगच्छ, हे परिष्कृत सोम, अस्मभ्यं धनं वह; दानशीलः भूत्वा महादानं ददातु। वसून्प्रति बलं ददातु, मृत्युः अस्मान् न गच्छतु, न परित्यजतु। पूषा दानशीलः, मित्रः, वरुणः च संगच्छन्तु; बृहस्पतिः, मरुतः, वायुः, अश्विनौ, त्वष्टा, सविता, यमः, सरस्वती च आगच्छन्तु। द्यावापृथिव्यौ, सर्वव्याप्ते, अर्यमन् देवः, अदिति, विधाता, भगः, नृशंसः, अन्तरिक्षं च, सर्वे देवाः परिष्कृतं सोमं प्रीयन्ताम्। हरितः, बलवान् सोमः प्रवहति, द्वाभ्यां हरिभ्यां, राजेव गर्जन्; परिष्कृतः, अक्षयमप्सु पर्येति, श्येनः स्नेहपूर्णं नीडमिव। प्रणीतः, त्वं धीमतः सृजः महत्त्वं इच्छसि; सुवासः अश्व इव त्वं लक्ष्म्यां धावसि; सोम, पापं व्यपोह्य, दयां वह, घृतवसानः सोमः पर्यशानं परिक्रामति। पर्जन्यः शृङ्गिणः पत्रिणः वृषभस्य पिता; पृथिव्याः नाभौ पर्वतेषु तिष्ठति; आपः भगिन्यः संगच्छन्ति, अश्मसु उपविशन्ति। पत्नी पत्या सह यथा, अस्माकं महत्त्वाय प्रीयस्व; श्रुणुष्व, वीर्यगर्भ, त्वां वदामि। पात्रेषु विचर, सोम, निष्कलङ्कः जनानां मध्ये, जागरय। यथा पूर्वे, हे बिन्दो, शतसहस्रं सम्पदः अनायासेन आनीतः, एवं नूतनं श्रियम् अपि परिष्क्रियस्व; आपः तव आज्ञां पालयन्ति। तव परिष्क्रियमाणं पात्रं विस्तृतम्, हे ब्रह्मणस्पते; त्वं सर्वरूपाणि व्याप्नोषि। अनाग्निदेह इव, त्वां स्पृशतः पापं न स्पृशति; ये त्वां सुतवन्तः ते तद् वहन्ति। तापस्य पात्रं स्वर्गे आसने विस्तृतम्; तस्य दीप्तसूताः व्याप्ताः; शीघ्रगाः मनसा परिष्कर्तारं रक्षन्ति, दिवः स्पर्शे तिष्ठन्ति। दीप्तः, चित्रवर्णः वृषभः प्रातः प्रकाशते, लोकान् वहन्, बलाय उत्सुकः। मायिनः तम् माया मिमीते, पितरः मानवदृष्ट्या गर्भं स्थापयन्ति। गन्धर्वः स्वस्थानं रक्षति, अद्भुतः देवजन्मानि पालयति; निधिपः शत्रुं गृह्णाति, मधोः श्रेष्ठं भागं अस्वादयत्। होमः, बहुहोमः, महद्दैवतं गृहम् परिक्रामति; दिव्यवसानः, यज्ञे विचरति; राजा, पात्ररथेन, बलं आरोहन्, सहस्रधारः, महतीं कीर्तिं जयति। परिष्क्रियस्व, सोम, देवानां प्रियतम, जनानां मध्ये धीमतम, आप्सु, इन्द्राय, वरुणाय, वायवे च; अद्य अस्मभ्यं विस्तीर्णां रक्षां, कल्याणं च ददातु; दिव्यं वंशं स्तौहि, दूरदर्शिन्। यो लोकेषु स्थितः, अमृतः सोमः, सर्वं पर्येति; संहृतं विस्तीर्णं च करोति, इच्छां अन्विच्छन्, बिन्दुः उषसि सूर्य इव दीप्तिमान्। यो गावः, ओषधीषु, देवेषु प्रियं इच्छन्, धीमान् समीपं गच्छति; सोमः, विद्युत्सुतः, प्रवहति, इन्द्रं देवगणांश्च हर्षयन्। एष सोमः परिष्क्रियते, सहस्रविजयी, प्रेरयन् ब्रह्म, शान्तं जारयन्; बिन्दुः वातैः सागरं प्रति उदेति, कुम्भेषु इन्द्रस्य हृदि उपविशति। पयस्वत्यः गावः एतम् सोमं प्रति आगच्छन्ति, क्षीरपोषम्, मनसा, सूर्यं विदन्त्यः; विजयी रसः परिष्क्रियते, कविः, काव्येन, सूर्येण दीप्तिमान्। हे सोम, सुतः इन्द्राय, परिक्राम, त्वं निर्घातः, असुरान् जय; द्विमुखाः त्वां न पिबन्तु, दानशीलाः बिन्दवः अत्र स्यु:। संग्रामे अस्मान् प्रेरय, हे परिष्कृत, त्वं देवानां प्रज्ञायाः प्रियः; शत्रून् हन, बन्धनानि भञ्ज, इन्द्रः सोमं पातु, अस्मान् रक्ष, रिपून् नाशय। अविघातः बिन्दुः त्वं परिष्कृतः, परमं मदः; त्वं इन्द्रस्य प्रेरणाय उत्तमः भूत्वा स्थितः। बहवः कवयः त्वां, राजानं, गायन्ति; त्वं जगतः हृदि प्रतिष्ठसि। सहस्रप्रवाहः, शतगुणः, अद्भुतः सोमः, इन्द्राय प्रियः, यथाकामं मधु परिष्क्रियते; विजयी, क्षेत्रं प्रति याति, जलानि जयन्—विस्तीर्णं मार्गं अस्मभ्यं ददातु, हे दानशील सोम।