दिवः प्रभवतः क्षीरघृतयो निष्पिपेतुः, सत्यम्बरस्य नाभौ अमृतं जातम्। दानशीलाः सजातीयाः तं सोमं संश्रयन्ति, सखायः मानवाः स्वैः गिरः स्तुवन्ति। सोमः गर्जमानः बिन्दुः तरङ्गेण सह संयुङ्क्ते, स देवः त्वचं पुष्णाति मनुष्येभ्यः। स आदितेर् गर्भं दधाति, यस्यां वयं अपत्यं नप्तरं च लभामहे। सहस्रधाराः सोमाः समं प्रवर्तन्ते, तृतीयेषु स्थानेषु ते समृद्धिम् आप्नुवन्तु। चत्वारि नाभ्यानि दिवि निधाय, हविर्भिः सह अमृतं घृतं प्रवहन्ति। स यदा इच्छति, तदा शुक्लं रूपं करोति; सोमः दानवाँ असुरः पृथिवीं वेद। स मनसा शाखाभिः संयुङ्क्ते, साम्ना स्तौति; स द्यौर् बद्धिं दृष्टवान्, तेजस्वी च। तदा शुक्लः घटः गावां चिह्नितः पात्यते; शीघ्रः जयन् सोमः प्रवृत्तः। उपासकाः मनसा तम् प्रेरयन्ति, कक्षीवानाय, शतगवां धने च। सोम, अप्सु त्वं स्वं रसं स्रवसि, अवरुद्धः न, पवित्रे प्रवहसि। कविभिः शुद्धः, प्रमदायुतः, इन्द्राय मधुमत्तमः भव। प्रियः सः सोमः शुद्धः, कुशलैः सन्नद्धः, येषु नामसु बृहद्वीर्यं वर्धते। स महसूर्यस्य उच्चं रथं याति, सर्वतः प्रवर्तमानः, दूरदर्शी। सत्यस्य जिह्वा शुद्धा, प्रियं मध्वक्त्रं, अप्रधृष्यः मनसां पतिः। पुत्रः पितृमातरौ यथायोग्यं नाम त्रितीयं दिवि दीप्ते स्थापयति। दीप्तानि पात्राणि अधः निनदन्ति, नरैः नीयमानानि, सुवर्णकुम्भे प्रवर्तन्ति। अमृतस्य दुहित्रः उपगताः; त्र्यृष्वुषसि सा दीप्तिम् आवहति। अश्मभिः पिष्टः, मनसा विशोधितः, सोमः पृथिव्यां दिवं च विशुद्धं प्रकाशयति। तस्य प्रवहमानाः केशाः सह चरन्ति, मधुधाराः प्रतिदिनं वर्धन्ते। सोम, कल्याणाय पात्रं परितः प्रवह, नरैः शुद्धः, शिरसि तव गन्धान् वितनु। तव प्रमदायुतैः बलैः, शीघ्रगैः, इन्द्रं धनाय प्रेरय। स सोमः, दिवं धारयन्, कुशलः रसः, देवैः मनुष्यैः च स्तुत्यः। हरितः विमुक्तः, अश्वः इव बलयुक्तः, न नद्यां वीर्यं नाशयति। वीरः इव, स आयुधानि हस्ते गृहीत्वा, यशः इच्छन्, स्पर्धासु सारथिः। इन्द्रस्य वीर्यं घोषयन्, धीरैः प्रेर्यते; पिष्टः बिन्दुः प्रेरितः। सोम, पवित्र, तव तरङ्गेण इन्द्रस्य गृहेषु प्रविश; विद्युत् मेघे इव, पृथिवीं दिवं च सिञ्च; चिन्तया नः धनं सदा आनय। सर्वेषां राजा, ज्योतिः पश्यन्, शुद्धः, ऋषेः इच्छया सत्यस्य प्रेरणां वृतवान्। सूर्यस्य तेजसा शुद्धः, स मनसां पिता, एकः प्रज्ञया। गवां मध्ये वृषभः इव, पात्रे परितः गर्जन्, आपां मध्ये वृषभः। इन्द्राय शुद्धः, प्रमदायुतः, यथा युद्धे जयेम। अत्र पात्रे मधुमान् सोमः गर्जति, इन्द्रस्य वज्रः, श्रेष्ठतमः श्रेयांसाम्। अमृतस्य सुदुघा, घृतेन स्रवन्, बलिनः गावः इव दुग्धाय धावन्ति। स प्राचीनः सोमः शुद्धः, यं श्येनः दिवः आनयत्, मन्थिना प्रेरितः, दिवं व्यत्यस्मात्। स मध्वा युवान्, चित्तेन कम्पमानः, कृशः, उत्सुकैः पिष्टः। ते प्राचीनाः च नव्याः बिन्दवः अस्मभ्यं प्रवर्तन्तु, महद्वरे, सस्यमये क्षेत्रे। दृश्याः अश्वा इव शीघ्राः, ये प्रार्थनायाम् रमन्ते, हविर्हविषि तृप्ताः। एष ज्ञातः बिन्दुः, नित्यं जयन्, अस्मभ्यं शुद्धः, बहुभिः मनोभिः स्तुतः। यो गर्भं सत्तायाम् स्थापयामास, स गव्यस्य विस्तीर्णं गोष्ठं अपूरयत्। कुशलः रसः दिव्याय शुद्धः, महत्, अप्रधृष्यः, वरुणः आहूयते। मित्रः जनासु सन्निहितः, यजनीयः, गवां मध्ये वृषभः इव, बलिनां गर्जन्। राजा वाचं जनयन्, उदितः, आपः आवृत्य, गावः समीपं याति। शत्रुं गृह्णाति, रिपूणां बन्धानि, शुद्धः, देवानां संज्ञां गच्छति। सोम, त्वं इन्द्राय नरैः पाय्यसे, तरङ्गदृष्ट, कवि, दारुषु शुद्धः। बहूनि तव प्रवाहाः, सहस्राश्वाः, तव हरयः सेनां वहन्ति। आप्सु स्थिताः दिव्याः कन्याः, प्रज्ञाः, मध्ये सोमं विमोचयन्। तम् स्तम्भाय प्रेरयन्ति, अमृतस्य प्रियं श्रेयः इच्छन्ति। सोमः, गवां, रथानां, हिरण्यस्य, सूर्यस्य, आपां, सहस्रस्य च विजेता, शुद्धः। देवाः तम्, प्रमोदजनकं बिन्दुम्, रक्तं, पीतम्, पानाय कृतवन्तः। एतानि सत्यानि वित्तानि, शुद्ध सोम, अस्मभ्यं वह; धनं प्रयच्छ। रिपूं जहि, समीपे दूरवापि; विस्तीर्णं गवां क्षेत्रं, निर्भयं च रक्षां ददातु। बिन्दवः, अप्रेरिताः, अस्मभ्यं प्रवर्तन्तु, तेजस्विनः, पिष्टाः, महत्यै दिवि; पोषधाराः अस्मभ्यं प्रसृताः, शत्रवः विकीर्णाः, आर्यस्य रिपवः नष्टाः, अस्माकं चित्तानि सिध्यन्तु। प्रवहमानाः बिन्दवः अस्मभ्यं धनं ददतु, येन शीघ्राश्वान् युञ्ज्मः; कस्यचित् मर्त्यस्य निगूढं जयेम, सर्वं वित्तं समानीयाम। सः स्वस्य च रिपोः च रिपुः, वृकः इव; प्रवह, त्वां तृष्णा न जयतु; शुद्ध सोम, दुष्प्रधृष्यान् जहि। दिवि तव नाभिः, उत्तमं त्वं अधितिष्ठसि; तव शाखाः पृथिव्याः स्कन्धे वर्धिताः। त्वां अश्मानः गोचर्मणि पिन्वन्ति; आप्सु विप्राः हस्तैः त्वां दुग्धवन्तः। एवं बिन्दो, श्रेयांसि अलंकाराः तव रम्यं तेजस्वि रसं भूषयन्ति। शुद्ध, अस्मान् सर्वेभ्यः आपद्भ्यः तारय; तव बलं प्रियं प्रमदं प्रकटय। सोमस्य धारा, दृश्याः, मानवैः, प्रवहन्ति, सत्यान् देवाँ आवाहयन्त्यः, दिवं व्याप्नुवन्त्यः। बृहस्पतेः निनदेन स तेजसा प्रकाशते; सिन्धवः हविरिव क्षुब्धाः। त्वं, बलिन्, गावः उपगताः, दीप्ते गर्भे आरोहसि, अघ्नः। दानशीलानां आयुः कीर्तिं च दीर्घय, सोम, इन्द्राय प्रमदाय शुद्धः। इन्द्रस्य उदरे प्रमदायुतः सोमः शुद्धः, पोषणं वहन्, शुभाय कीर्तये। अग्रतः स सर्वेषु लोकेषु प्रवृत्तः; लीलायमानः, हरितः, शीघ्रः, वृषभः प्रवहति। त्वं, देवेषु मधुमत्तमः, दशभिः अङ्गुलिभिः दुग्धः, सहस्रधारः। नरैः अश्मभिः पिष्टः, सोम, सर्वेभ्यः देवेभ्यः प्रवह, सहस्रविजयी। मधुमान्, अश्मभिः दशभिः अङ्गुलिभिः आप्सु दुग्धः, वृषभः। सोम, त्वं इन्द्रं प्रमोदयसि, देवजनान्; सिन्धोः तरङ्ग इव, शुद्धः प्रवहसि। शुद्धस्य सोमस्य तरङ्गाः, तेजस्विनः, इन्द्रस्य उदरं गच्छन्ति। दध्ना कीर्त्या चोद्धृताः, पिष्टाः वीरं गोदानाय प्रमोदयन्ति। सोमः एव कुम्भान् प्राप्तवान्, रथकारः इव, जरन्तं, शीघ्रं, बलिनं वहन्। स देवानां द्वे जन्मनी ज्ञात्वा, उभे अत्र तत्र च प्राप्नोति। आगच्छ, शुद्ध सोम, अस्मभ्यं धनं वह; दानशीलः भव, महादानस्य दाता। अस्मभ्यं बलं प्रयच्छ, विप्र, वसुभ्यः; मृत्युः न आगच्छतु, न अस्मान् त्यज। पूषा, दानशीलः, अस्मान् आगच्छतु, शुद्ध सोम, मित्रेण वरुणेन च सह; बृहस्पतिः, मरुतः, वायुः, अश्विनौ, त्वष्टा, सविता, यमः, सरस्वती च।