नदीषु प्रवहन्त्यः सोमस्य धाराः, यत्र कवयः यन्त्रैः वचः परिवेष्टयन्ति। तेषां पितृणां पुरातनः व्रतं रक्षति, वरुणः महान्तं समुद्रं दूरस्थं स्थापयति। धीराः आदौ आधारं अन्विच्छन्ति। सहस्रधाराः सोमः दिवि इव निनादयन्ति, तस्य जिह्वाः मधुराः, सह संगच्छन्ति। तस्य रश्मयः न विरमन्ति, सदा प्रवृत्ताः; प्रत्येकपदे बन्धकाः सीमाः सन्ति। यः पितरं मातरं च अतिवर्तते, स्तोत्रेण दीप्तः, अधर्मिणं दहति, इन्द्रस्य शत्रून् मायया अपाकरोति; स भूमिं दिवं च कृष्णत्वं शुद्धयति। यः आदिमात्रात् निनादयति, स्तोत्रस्य युक्त्या, उत्कण्ठितानां चिन्ताः सन्ति। बधिराः मूकाः न वदन्ति, ते सत्यमार्गं न तिर्यन्ति, दुष्कृतः। सहस्रधाराः सोमः यन्त्रे प्रविष्टः, कवयः वचः शुद्धयन्ति, मेधावी मनसा। एते रुद्राः, बलिनः, अप्रहताः, रश्मयः, आत्मशुद्धाः, मनुष्यैः सुविद्यन्ते। सत्यम् रक्षिता, अप्रहणीयः, कल्याणकारी, हृदि त्रि-यन्त्राणि स्थापयति। सर्वं लोकं ज्ञात्वा पश्यति; अर्हणीयं निहन्ति, अधर्मिणं विनाशयति। सत्यस्य सूत्रं यन्त्रे प्रसारितम्; जिह्वाग्रे वरुणस्य मायया। धीराः तद् अवगच्छन्ति, इच्छन्ति; तत्र कर्ता अग्रे तिष्ठति, अप्रहणीयः। पुत्रः जातः, वनाय चक्रं कृतवान्; दीप्तः, विजयी, जयाय इच्छति। स स्वर्गस्य बीजेन संयोज्य, क्षीरपोषितः; तस्य प्रसादं, विस्तीर्णं शरणं च वयं इच्छामः। दिवस्य स्तम्भः, आधारः, प्रसारितः; पूर्णः सोमः सर्वत्र प्रवहति। महाकवि पृथिवीं दिवं च योजयति, तौ सम्यक् धारयति। महती धारा, कुशलतया कृतः, सोमस्य मधु; गवां गोष्ठं, अदितेः सत्यम्, अन्विष्यते। स वर्षं अधितिष्ठति, दीप्तः, वृषभाणां नेता, मार्गदर्शी, स्तुतः, गर्जनः। दिवः क्षीरं घृतं च निष्क्रान्तम्; सत्यनाभौ अमृतं जातम्। उदाराः, सम्यक्, तं रमन्ति; मनुष्या, सौम्या, तं स्तोत्रैः स्तुवन्ति। सोमः गर्जन्, तरङ्गे संयोज्यते; देवः त्वचं जनाय पोषयति। स अदितेः गर्भं स्थापयति, येन वयं अपत्यं वंशं च प्राप्नुमः। सहस्रधाराः संगच्छन्ति; तृतीयं क्षेत्रे फलं भूयात्। चत्वारि नाभ्यः दिवि स्थापिताः, हविर्भिः, अमृतघृतं प्रवहन्ति। स श्वेतरूपं इच्छति, सोमः, उदारः असुरः, पृथिवीं जानाति। चिन्तया शाखाभिः संयोज्य, सम्यक् स्तुतः; दिवस्य बन्धं दृष्टवान्, दीप्तः। ततः श्वेतं पात्रं, गोचिह्नितम्, पीड्यते; शीघ्रः, विजयी, गतः। मनसा, यजमानाः तम् प्रेरयन्ति, कक्षीवान्, शतगवां सम्पदाय। सोमः, आपोभिः, स्वस्य रसस्य, हे प्रवाहमान, यन्त्रे निर्बाधं धावति। कविभिः शुद्धः, उत्तममदः, इन्द्राय मधुरः भव, हे शुद्ध सोम। स प्रियतमः, शुद्धः, कुशलतया युक्तः, नामानि धारयन्, येषु महात्मा वर्धते। महादिवस्यान् रथं पर्यन्तं, दूरदर्शी, सर्वदिशं गच्छति। सत्यजिह्वा शुद्धा, प्रिया मधु-वाणी, अप्रहणीयः चिन्तापति। पुत्रः मातृपितृणां उत्तमं नाम तृतीयं दिवि दीप्ते स्थापयति। दीप्तानि पात्राणि अधः निनादयन्ति, मनुष्या निर्देशितानि, सुवर्णपात्रे प्रवर्तन्ति। अमृतस्य दुहित्रः आगच्छन्ति; त्रिपृष्ठे उषसि सा दीप्त्यति। शिलाभिः पीड्यते, चिन्ताभिः शुद्ध्यते, कुशलतया कृतः, पृथिवीं दिवं च उज्ज्वलयति, शुद्धः। तस्य प्रवाहमानि केशानि सह सह प्रवहन्ति, मधुधाराः दिनं प्रति वर्धन्ति। सोमः, कल्याणाय, पात्रं परितः प्रवह, मनुष्यैः शुद्धः, शीर्षं गन्धेन आवृत्य। तव उत्तममदः, शीघ्रगः, इन्द्रं प्रेरय, धनं दातुम्। दिवस्य धारकः, कुशलरसः, शुद्धः, देवैः मनुष्यैः च स्तुत्यः। पिङ्गलः, विमुक्तः, अश्ववत् बलयुक्तः, नदीषु शक्तिं न नाशयति। वीरवत्, आयुधानि हस्ते गृह्णाति, कीर्त्यर्थम् उत्सवेषु रथी। इन्द्रस्य वीर्यं घोषयन्, धीरैः प्रेरितः; सोमः, पीडितः, प्रेरितः। हे सोम, शुद्ध, तव तरङ्गेण, इन्द्रस्य गृहाणि प्रविश, शक्त्या युक्तः। मेघे विद्युत् इव, पृथिवीं दिवं च सींच, चिन्तया धनं सदा दातु। सर्वस्य राजा, ज्योतिः पश्यन्, शुद्धः, ऋषेः इच्छया सत्यप्रेरणां वृतवान्। सूर्यप्रभया शुद्धः, चिन्तानां पिता, अद्वितीयः। वृषभवत्, गोष्ठेषु, पात्रे परितः गर्जन्, आपोभ्यः वृषभः। इन्द्राय शुद्धः, उत्तममदः, यथा युद्धे जयामः तव सहाय्येन। पात्रे, मधुरः गर्जति, इन्द्रस्य वज्रः, उत्तमः उत्तमानां। अमृतस्य सुघृतदुहित्रः, बलिनः, गवां दुग्धाय धावन्ति। पुरातनः, शुद्धः, यं श्येनः दिवः आनयत्, मन्थनेन प्रेरितः, व्योम्नि। स मधुरः युवान् आगच्छति, कम्पमानमानसः, कृशः, उत्कण्ठितैः पीडितः। याः पुरातनाः च, याः उत्तराः धाराः, अस्मभ्यं प्रवहतु, महाफलाय, समृद्धक्षेत्रे। दृष्टव्या, अश्ववत् शीघ्राः, स्तोत्रे रमन्ति, हविः हविः उपभुञ्जते। एषः ज्ञायमानः सोमः, सदा विजयी, अस्मभ्यं शुद्धः, बहुचिन्तैः स्तुतः। यः बीजं भूत्वास्थाने स्थापयति, स गवां विस्तीर्णं गोष्ठं आपूरयति। कुशलरसः दिव्याय शुद्धः, महत्, अप्रहणीयः, वरुणः आहूतः। मित्रः जनसमूहेषु उपस्थितः, यज्यः, वृषभवत् गोष्ठे, गर्जन्। राजा, वाणी उत्पाद्य, उदकेन आवृतः, गवां समीपं याति। शत्रुं गृह्णाति, शत्रुबन्धं, शुद्धः, देवसमवायं गच्छति। सोमः, इन्द्राय पुरुषैः पीड्यते, तरङ्गदृष्टः, ऋषिः, काष्ठे शुद्धः। तव प्रवाहाः बहवः, सहस्राश्वाः, तव हरयः सैन्यानि आनयन्ति। दिव्याः आप्सराः, मेधाविन्यः, उदके उपविष्टाः, सोमं मध्ये विमुक्तवन्तः। तं गृहस्तम्भे प्रेरयन्ति, अमृतस्य अनजरं प्रसादं इच्छन्ति। सोमः, गवां, रथानां, सुवर्णस्य, सूर्यस्य, आपः, सहस्रfoldं विजेता, शुद्धः। देवाः तं कृतवन्तः, उत्तमधारः, रक्तः, आनन्ददायकः, पानाय। एतानि सत्यधनानि, हे शुद्ध सोम, अस्मभ्यं आनय, धनं दत्तु। शत्रुं निहन्तु, समीपे वा, दूरस्थे वा; विस्तीर्णं गोष्ठं दत्तु, निर्भयशरणं च। धाराः, अनप्रेरिताः, अस्मभ्यं प्रवहतु, दीप्ताः, पीडिताः, महादिवाय; पोषणधाराः अस्मभ्यं प्रसृताः; शत्रवः विक्षिप्ताः, आर्यस्य शत्रवः विनष्टाः, चिन्ताः पूरिताः। धाराः, प्रवहन्त्यः, अस्मभ्यं धनं आनयन्तु, येन वयं शीघ्राश्वान् योजयेम। कस्यापि मर्त्यस्य गोपनीयं जयेम, सर्वधनानि आनयेम। स स्वस्य द्वेषस्य शत्रु, अन्यस्य द्वेषस्य अपि शत्रु, यः वृकः। प्रवहन्, तृष्णा तव न जयतु; हे शुद्ध सोम, दुष्प्राप्यं शत्रुं निहन्तु। दिवि तव नाभिः, उच्चं त्वं प्राप्तवान्; तव शाखाः पृथिव्याः शिलायाम् वर्धिताः। शिलाः त्वां गोचर्मणि पीडयन्ति; उदके, धीराः त्वां हस्तैः दुहन्ति। एवं सोमस्य दिव्ययात्रा, शुद्धिः, स्तोत्रेण, देवैः मनुष्यैः च पूजितः, पृथिवीं दिवं च योजयन्, सत्येन पोषयन्, शत्रून् निहन्, आर्याय धनं, शरणं च ददाति।